A është koronavirusi, një histori e përsëritur e pandemisë së vitit 1918?

31 Janar 2020, 07:22, Blog CNA

Nga Jane Orient, ?Newsmax?

* Një duzine të vdekurish nga një sëmundje epidemike, tërheq natyrshëm vëmendjen e medias. Mungesa e gatishmërisë për kërcënime vërtet të mëdha, mund të përballohet me heshtjen virtuale të medias, derisa të shpërthejë paniku.

Kërcënimi më i keq, ndoshta ekzistencial është ai i fshehtë, i padukshëm që shumëfishohet në mënyrë eksponenciale:400 raste sot, 800 nesër, pastaj 1.600, 3.200, 6.400, 128.000, 256.000, 512.000, dhe 1.024 milionë. Në vitin 1918, pandemia e madhe e gripit vrau më shumë njerëz në 11 muaj, sesa Murtaja e Zezë në 4 vjet.

Në fund, ajo mund të ketë vrarë të paktën 50 milionë njerëz. Të rinjtë e shëndetshëm, sidomos ushtarët e rinj që u nisën drejt frontit në Luftën e Parë Botërore, u shfarosën të parët. Për të mos ndikuar tek lufta, qeveria amerikane e mohoi dhe mbuloi kërcënimin, duke parandaluar marrjen e shpejtë të masave për ruajtjen e shëndetit publik.

Që atëherë, bota është bërë më e vogël. Një virus i transmetuar nga kafshët tek njerëzit në një treg mishi në Kinë, mund të kalojë brenda pak orësh Oqeanin Paqësor. Dhe përkundër shpenzimit prej 80 miliardë dollarësh për Mbrojtjen Biologjike Kombëtare, SHBA-ja është pa dyshim jo më shumë e përgatitur sesa në vitin 1918, thekson eksperti Stiven Hetfill, në librin e tij të ri ?Tre sekonda para mesnatës?.

Ashtu si në vitin 1918, ne na mungon një vaksinë ose ilaçi çudibërës, dhe detyrohemi të mbështetemi tek ndërhyrjet jo-farmaceutike (NPI), teksa autoriteteve e shëndetit publik përpiqen të frenojnë përhapjen e infeksionit. Informacioni i saktë është jetik. Por a mund t?u zemë besë autoriteteve qeveritare, se po thonë të vërtetën?

Kufizimet e udhëtimeve, karantina, mbyllja e bizneseve dhe anulimi i aktiviteteve publike, kanë një kosto të madhe politike dhe ekonomike. Mund të ketë gjithashtu stimuj për ta zmadhuar kërcënimin, në mënyrë që të shiten vaksina apo ilaçe të testuara dobët.

Epidemia e gripit të derrave e vitit 1976, kaloi thuajse si një jo-ngjarje. Shumë njerëz u sëmurën ose edhe vdiqën, nga efektet anësore të vaksinës së promovuar me bujë. Organizata Botërore e Shëndetësisë, ka refuzuar deri më tani ta shpallë epideminë e koronavirusit si një emergjencë globale, edhe pse rastet e infektimit janë raportuar në një duzinë vendesh.

Ky virus është i treti që infekton njerëzit në 2 dekadat e fundit. SARS (Sindromi i Rëndë i Frymëmarrjes Akute), dhe MERS (Sindroma e Frymëmarrjes e Lindjes së Mesme), ishin më pak agresivë. Koronaviruset e tjerë, shkaktojnë sindroma të buta të ngjashme me të ftohurën e zakonshme.

Ky virus, ka futur në karantinë të gjithë qytetet e preakura për herë të parë që nga kohërat e Mesjetës. Dhe kjo gjë nuk mund të bëhej askush tjetër përveçse në Kinën autoritare, thotë virologu Stiven Hetfill. Por sipas tij, kjo masë nuk ka të ngjarë të jetë efektive. Sidomos nëse 5 milionë njerëz, janë larguar para se të zbatohej ky urdhër.

Ushtria Çlirimtare e Popullit, ka dërguar 450 mjekë në Vuhan për të ndihmuar spitalet lokale, të cilët janë të tejmbushura me pacientë të sëmurë. Ndërkohë po punohet për ndërtimin brenda javës të një spitali me 1000 shtretër. SHBA dhe vendet e tjera, po evakuojnë qytetarët e tyre nga Vuhani.

Një raport mbi 41 pacientë të shtruar në spital, tregoi se ata ishin relativisht të rinj (mosha mesatare 49-vjeç) dhe më pak se gjysma kishin një sëmundje kronike. Vetëm 66 për qind tyre ishin ekspozuar ndaj tregut të mishit Huanan, vatra e dyshuar e infeksionit.

Koronavirusi transmetohet nga pikat e kontaktit me mukozën, përfshirë edhe syrin. Ai mund të qëndrojë në sipërfaqe për ditë të tëra. Njerëzit pa ethe ose simptoma, mund t?ua transmetojnë sëmundjen të tjerëve gjatë periudhës së inkubacionit, që mund të zgjasë 2 javë.

Në rasti e një pandemie serioze, njerëzit, puna e të cilëve nuk është thelbësore, mund të kenë nevojë të qëndrojnë në shtëpi. Ata që nuk kanë ushqime, ilaçet e domosdoshme apo furnizime të tjera të nevojshme, ndaj mund të shndërrohen në një turmë njerëzish të revoltuar.

Paniku nuk është kurrë i dobishëm; qëndrimi qetë është gjithmonë këshilla më e mirë. Por mosrespektimi i paralajmërimeve të mëparshme mbi nevojën e një përgatitje më të mirë naj katastrofave, dhe vetëkënaqësia që ka shkaktuar sot teknologjia mjekësore dhe burimet qeveritare, kanë krijuar kushtet e përsëritjes së mundshme të një katastrofe të paparë dekadat e fundit./ Përshtatur nga CNA.al