web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

Fjala ka shpirt

12 Qershor 2026, 12:08, Opinione Lutfi Dervishi

Fjala ka shpirt

"Në fillim ishte Fjala." Ndoshta nuk ka fjali më të njohur në historinë e njerëzimit. Ajo gjendet në hyrje të Ungjillit sipas Gjonit dhe nuk është rastësi që fillimi i gjithçkaje lidhet me fjalën e jo me forcën, jo me paranë, jo me pushtetin, jo me armët. E fjala nuk është vetëm tingull e shkronjë, as thjesht mjet komunikimi. Fjala ka shpirt.

Në një kohë kur fjalët prodhohen me shumicë, shpërndahen me shpejtësinë e dritës dhe harrohen brenda pak sekondash, duket sikur kemi humbur aftësinë për t’u ndalur e për të menduar se çfarë peshe mbart secila prej tyre.

Një shkrim i vjetër i vitit 1890 në “The New York Sun” e shpjegon bukur këtë mister: “Ju nuk mund të nxirrni lot prej fjalëve, nëse më parë nuk i keni lënë ato aty.” Fjalët janë si varka të vogla që transportojnë atë që ngarkojmë mbi to: dashuri ose urrejtje, shpresë ose dëshpërim, dritë ose helm. Prandaj disa fjali mbeten përjetë, ndërsa të tjera vdesin edhe pa u shqiptuar. Nuk ishin fjalët që e bënë të pavdekshëm fjalimin e Abraham Linkolnit në Gettysburg, por ndjenjat, dhimbja, përgjegjësia dhe shpresa që ai vendosi te to. Në fund të fundit, njerëzit shpesh harrojnë çfarë ke thënë, por rrallë harrojnë si i ke bërë të ndihen.

Edhe tradita jonë e ka trajtuar gjithmonë fjalën si diçka të shenjtë. Në Kanunin e Lekë Dukagjinit, fjala nuk është thjesht një premtim, por është nder, garanci dhe kontratë morale. Një burrë mund të mos ketë pasuri a pushtet, por nëse ka fjalën, ka gjithçka; “fjala e dhënë” vlente më shumë se gjithçka.

Sot jetojmë në epokën e fjalës së lirë, por shpesh harrojmë se fjala e lirë nuk është domosdoshmërisht fjalë e përgjegjshme.

Në rrjetet sociale, fjalët përdoren rëndom për të goditur, për të poshtëruar e për të krijuar turma virtuale që linçojnë njerëz realë. Në debate televizive ato përdoren për të ndërprerë, jo për të dëgjuar; në Kuvend për të etiketuar/poshtëruar  kundërshtarin. Politika i përdor për të mashtruar, propaganda për të vënë në gjumë, shpifja për të helmuar, gjysmë-të-vërtetat për të fshehur realitetin.

Por nuk mund të vendosësh fjalën në bankën e akuzës. Ashtu si thika që shpëton një jetë në sallën e operacionit është po thika që mund ta marrë atë në rrugë për një "pse më sheh", edhe fjala mund të shërojë ose të lëndojë. Një fjalë mund të shpëtojë një njeri nga dëshpërimi, të ndalojë një konflikt, të ndezë një revolucion, të rrëzojë një regjim, ose të ngushëllojë dikë që ka humbur gjithçka.

Në protestat që po vijojnë, një meme e mençur apo një parullë mbeten në mendje më shumë se fjalimet politike, sepse me pak fjalë përmbledhin zemërimin, pakënaqësinë, humorin, zhgënjimin dhe shpresën e mijëra njerëzve.

Kur fjala gjen ritmin, momentin dhe emocionin e duhur, ajo nuk është vetëm fjalë sepse kthehet në energji kolektive.

Nganjëherë mjafton vetëm një fjalë.

Prandaj, zgjedhja e fjalës nuk është çështje stili, por karakteri. Njeriu tregon veten jo vetëm nga ajo që bën, por edhe nga fjalët që zgjedh. Në fund të fundit, fjalët më me ndikim nuk janë ato që bërtasin, por ato që janë thënë me shpirt. Ndoshta ky është testi më i mirë për secilin prej nesh: para se të shkruajmë një fjali, para se të bëjmë një postim apo koment, para se të flasim në ekran apo në parlament duhet pyetur vetja: çfarë po them?

Sepse fjala ka peshë, ka pasojë, ka shpirt. E sa rrallë, këto kohë, dëgjojmë të thuhet për dikë: “Ai/ajo foli me shpirt...”/ CNA





Lajmet e fundit nga