Rrethoje kur s’të bind, përdore kur të duhet/ Manuali i Veliajt me gjykatat

2 Prill 2026, 21:09, Editorial CNA

Rrethoje kur s’të bind, përdore kur të duhet/ Manuali i

Në teatrin juridik shqiptar, ku serioziteti shpesh është vetëm dekor, Erion Veliaj duket se ka shpikur një standard të ri: drejtësinë “à la carte”. Jo çdo gjykatë meriton praninë e tij. Jo çdo proces është i denjë për protagonizmin e tij.

Në gjyqin penal? Jo, faleminderit. Aty ka kamera, gazetarë, dhe më e keqja, prova. Ekziston edhe ai elementi i sikletshëm i “kafazit”, një simbol që nuk shkon shumë me narrativën e ndërtuar me kujdes prej vitesh. Dhe kështu, me një finesë që do ta kishte zili çdo strateg i zvarritjes procedurale, procesi penal shtyhet, hollohet, zbehet… derisa ndoshta lodhet vetë nga pritja.

Erion Veliaj nuk do që të gjykohet
19 Janar, 19:40

Por ja ku vjen kthesa dramatike: në Gjykatën Administrative, ku çështja e ngritur prej tij prek një nga prokurorët që ka kryer hetimet, Veliaj shfaqet personalisht, energjik, i gatshëm të flasë pafund, si në një miting të vogël, por me toga në vend të flamujve. Aty nuk ka problem me ekspozimin. Përkundrazi, aty duket se e kërkon. Ndoshta edhe sepse kafazi mungon. Fjalime të gjata, tone “bindëse”, përpjekje për të impresionuar gjyqtarin me peshën e funksionit publik, sikur posti të ishte argument juridik më vete.

Veliaj shkon në Administrative “të trembë” gjyqtarin
2 Prill, 20:58

Paradoksi është i bukur në mënyrën e vet groteske: në një sallë shmang përballjen me akuzën, në tjetrën e kërkon me ngulm, por jo për t’u mbrojtur nga provat, por për të sulmuar prokurorin që i ka gjetur ato. Një lloj drejtësie selektive, ku beteja nuk zhvillohet aty ku duhet, por aty ku duket më e leverdishme. Kjo sjellje nuk është thjesht kontradiktore, është treguese e personalitetit të Erion Veliajt.

Më së paku tregon një raport thellësisht personal me procesin, ku prokurori shihet më shumë si kundërshtar për t’u asgjesuar sesa si palë në një procedurë që duhet respektuar. Dhe mbi të gjitha, tregon një shpërfillje të hapur për vetë thelbin e gjykimit penal: përballjen me faktet.

Pse Erion Veliaj kërkon konflikt me prokurorin Ols Dado
24 Janar, 15:22

Në fund, mbetet vetëm një pyetje ironike: nëse drejtësia është skenë, a është Erion Veliaj aktor që zgjedh rolin, apo spektator që shmang skenat e pakëndshme? Sepse deri tani, duket se kur skenari nuk i pëlqen, ai thjesht nuk del në skenë. Dhe në gjithë këtë nuk mund të harrohet një fakt, i cili e bën ironinë edhe më të trashë, pothuajse të papërtypshme.

Sepse i njëjti Erion Veliaj që sot shfaqet i qetë, i përmbajtur dhe “institucional” në dyert e Gjykatës Administrative, dikur e kishte kthyer atë në një arenë presioni publik. Të gjithëve u kujtohet kur rrethoi gjykatën adminstrative asokohe, kur e mbushte hapësirën rrotull saj me militantë që t’i bënte përshtypje Edi Ramës, kur e mbushte hapësirën me zëra, deklarata, insinuata dhe sulme ndaj gjyqtarëve administrativë. Një përpjekje jo shumë e fshehur për të krijuar klimë, për të ndikuar perceptimin, për të ushtruar atë presionin e vjetër të turmës mbi togën.

Rrethoje kur s’të bind, përdore kur të duhet/ Manuali i

Lajm i majit 2016

Pra, atëherë gjykata ishte “problem” kur nuk vendoste siç duhej. Sot është “tribunë” kur i shërben një beteje personale kundër prokurorit të çështjes së tij. Ky transformim nuk është evolucion institucional, është oportunizëm i pastër. Nga delegjitimimi i gjyqtarëve te përpjekja për t’i impresionuar ata, brenda të njëjtit sistem që dikur trajtohej si pengesë dhe sot si mjet. Nga sulmi frontal te retorika e butë, por gjithmonë me të njëjtin objektiv: ndikimin mbi procesin.

Çfarë kërkon Erion Veliaj nga prokurorët e SPAK-ut?
6 Shkurt, 14:47

Dhe ndërkohë, në gjykimin penal, aty ku pesha është reale, ku provat nuk negociohen me retorikë dhe ku vendimi nuk fitohet me fjalime, mungesa është konstante. Një kontrast që flet më shumë se çdo deklaratë publike. Në thelb, kemi të bëjmë me një marrëdhënie selektive me drejtësinë: kur nuk të leverdis, e sulmon; kur të leverdis, e përdor dhe kur rrezikon realisht, e shmang.

Nëse dikur rrethonte Gjykatën Administrative për ta vënë nën presion, sot duket se përpiqet ta “pushtojë” me praninë e tij. Por thelbi mbetet i njëjtë: jo respekt për procesin, por përpjekje për ta kontrolluar atë./CNA