Virusi që kërkon imunitet!

2026-02-17 11:02:00, Opinione Grigels Muçollari

Kur një trup është i shëndetshëm, sistemi imunitar është mburojë. Ai dallon virusin, e izolon dhe i jep kohë organizmit të shërohet.

Por kur vetë trupi është i infektuar thellë, kur virusi është përhapur në organet vitale, imuniteti i shtuar artificialisht nuk është më mbrojtje, është pengesë për shërimin.

Kjo është metafora e debatit aktual mbi ndryshimin e nenit 242 të Kodit të Procedurës Penale.

Propozimi për të pamundësuar pezullimin nga detyra të ministrave dhe funksionarëve të lartë paraqitet si mbrojtje e “ndarjes së pushteteve”. Argumenti është se gjyqësori nuk duhet të ndërhyjë në funksionimin e ekzekutivit.

Por nëse ekziston dyshimi për infektim të trupit institucional nga korrupsioni, masa e pezullimit nuk është dënim; është izolim i përkohshëm për të mos lejuar përhapjen e dëmit.

Në një organizëm të sëmurë, problemi nuk është se sistemi imunitar është i dobët. Problemi është se virusi ka hyrë në qendër të komandës.

Korrupsioni nuk është simptomë sipërfaqësore. Ai është virus sistemik. Ai ka deformuar vendimmarrjen, shtrembëron konkurrencën, paralizon administratën dhe dëmton besimin publik.

Në këtë kontekst, hetimi penal është antidoti. Pezullimi i përkohshëm është procedura që i krijon hapësirë antidotit të veprojë.

Nëse i jepet imunitet shtesë pikërisht atij niveli ku dyshohet infektimi, ndodh paradoksi: mburoja nuk mbron trupin, por mbron virusin.

SPAK u krijua pikërisht për të hetuar korrupsionin në nivelet më të larta. Kufizimi i instrumenteve të tij procedurale dobëson kapacitetin për izolim të përkohshëm të funksionarëve nën hetim.

Hetimi vazhdon, por pa mundësinë për të neutralizuar ndikimin institucional që një zyrtar i lartë mund të ushtrojë gjatë procesit.

Ndarja e pushteteve nuk nënkupton paprekshmëri. Ajo nënkupton balancë. Ekzektuvi ka dobësoar mekanizmat e kontrollit ndaj vetes, për të mos thënë se i ka hequr fare.

Nëse trupi është i shëndetshëm, mburoja e fortë është logjike. Nëse trupi është i infektuar, mburoja e tepërt e mbyll plagën brenda dhe e lë infeksionin të përhapet.

Kjo është dilema reale: a po mbrohet parimi institucional, apo po ngrihet një mur që e bën më të vështirë trajtimin e sëmundjes?

Në biologji, një sistem imunitar që refuzon ndërhyrjen mjekësore quhet reagim autoimun. Ai sulmon vetë mekanizmat e shërimit.

Në politikë, efekti është i ngjashëm: kryeminstri po sulmon mekanizmat qe luftojne korrupsionin e niveleve te larta.

Në fund, një trup i sëmurë nuk ka nevojë për më shumë imunitet. Ka nevojë për diagnozë të qartë (korrupsioni qeverises), izolim të infeksionit (arresti apo pezullimi nga detyra), dhe trajtim efektiv (mbajtja e pergjegjesise).

Me pak fjalë duhet largimi i kreut të komandës së korrupsionit qeverisës.

Meanwhile, the head of the command is treating this phenomenon as a conflict of powers and is seeking to find enemies, because this supplies him with the propaganda he has been using for so long.

However, society and the country are of little interest in this. In fact, they are interested in fighting corruption and ensuring that those in power, the prime minister and ministers, have as little immunity as possible, not more.

Rama is doing exactly the opposite of what the public, and taxpayers, want. So I am convinced that this will bring a reaction.

Protests and civic awareness are part of this healing process. Not as destabilization, but as pressure for transparency, equality before the law, and accountability./ CNA