"The government is not even afraid of the bajlozi, the sea became yogurt"/ Gjekmarkaj 'recites' in the Assembly, the spicy speech

2022-09-22 11:35:00, Politikë CNA

"The government is not even afraid of the bajlozi, the sea became

Agron Gjekmarkaj

Deputy Agron Gjekmarkaj, during his speech in the Assembly, spoke about the political, economic and social situation.

In the written speech, Gjekmarkaj took care to enrich it with situations from history, not leaving out rhyme and literary figures.

Gjekmarkaj declared that the government is not afraid of Bajlozi because he has a wife, he shares things with them, while Gjergji and his sister seek asylum in London.

FJALA E PLOTË
Shqiptar?t gjithmonë kanë qenë të shtr?nguar të bëjnë një zgjedhje mes malit dhe detit! Mali është gjykuar si mund?si konservimi e izolimi nd?rsa deti rruga e bajlozit apo porta e hapur e rreziqeve. Gjithsesi i kanë respektuar të dyja k?to realitete si kanë ditur e mundur pa e futur në hasm?ri atë çka natyra vetë p?rpoq.

Politika e pushtimit dhe pushtuesit e politik?s e kanë armiqësuar banorin e k?tyre an?ve me ujin e kripur, me peshkun, me turizmin, me ndihmat që mund t? vinin e shkonin, n?p?rmjet e prej tij, si liri, si ekonomi, si kulturë, si komunikim.

Të kurdisur me ideologji si instrumente totalitarizmi p?rballë detit vendos?m bunkerë betoni!

Pastaj në liri me ëndje e rendje i dhunuam brigjet siç dinë vet?m oligark?t tanë të cil?t e urrejnë kapitalizmin me fytyrë njer?zore sepse në disa raste ata janë vetë qenie pa fytyrë.

Bot?n ata e masin me lartësinë e k?rthiz?s dhe k?rthiz?n e p?rdorin si qend?r graviteti për Botën.
Pushteti lokal në ballë – ai qendror nga pas, duke k?rkuar me ngulm vet?m një perspektivë atë individualen filluan ta rrahin detin me zinxhirë si Kserksi perandori i lashtë persian.

Vargonjtë e k?tij zinxhiri të pak?putur janë oligark?t rrethuar me hallexhinj, por të vetmuar kur num?rojnë para dhe të shoq?ruar me një apo dy dinjitarë zyrash kur ndajnë hiset.

E pat thënë Hasan Zykua i gjorë “ç’e v?rtit kadiu sherianë kur ai sheh paranë!”
Fjalëpakë, autoritarë, namuzqarë e të menduar portrete balzakiane të babëzis? me kacidhet e Shqip?risë në xhepat e tyre ata po shnd?rrohen në mitet e bashkoh?sis? sonë.

Ne po i harrojmë shkrimtar?t dhe artist?t tanë, te k?ta të fundit b?jm? diferencime, atyre të teatrit komb?tar që protestuan p?r shembjen fashistoide të tij nuk ua ngrem? rrog?n, por i rrasim në turbin?n socrealiste, ndonjë grupimi tjet?r po!

Natyrisht emrat e Palok Kurtit, Prenkë Jakov?s, Çesk Zades?, Naim Frash?rit, Kadri Roshit, Bujar Lakos, Ndrek Luc?s, Agollit, Camajt, Arapit e të tjer?ve edhe në këtë sallë do shkaktojnë hutim, një ditë jo të larg?t, ndonjë do pyesë, ku kanë nd?rtuar k?ta? Cili është fshati i tyre turistik? Ç’ hotel a mark? sallami mban emrin e tyre?

Nga ana tjet?r do të dim? sa mace e pishina kan? manjat?t e naft?s, sa qen dhe apartamente kanë ata të kullave, sa lepuj e jahte kanë ata të bankave dhe sa ministra lepuj sh?tisnin hanin e l?pinin buz?t teksa hyzmet bënin në të tilla akçihana.

Lajkatarë e josh?s kur nevoja i th?rret si d?shmorë të interesit, me mure llastiku në vend të l?kur?s s? barkut e cila zgjerohet befasisht pa cak e kufi ata e piskasin shtetin si kone ndaj plak?s që shet domate, ndaj plakut 82-vjeçar, ndaj atij që proteston kur nga deti me motor i hynë në çad?r dhe i thyejn? brinj?t apo edhe m? keq i mbysin f?mij?n.

Ata po e pinë detin me gryk?n si gjyryk nga Saranda në Velipojë, nga Sh?ngjini më Vlorë, nga Dh?rmiu e Palasa në Orikum. Në këtë turravrap babëzie ata nuk janë vet?m.

Qeveria shqiptare i asiston siç di ajo, me kujdes e devotshm?ri p?r detajet.
Nga miliona euro q? vinë nga tjet?rsimi i publikes në private ata urrejnë të bukur?n dhe të dobishmen e p?rbashk?t në em?r të s? mirës vetjake, xhepit, trash?gimisë, pasurisë, por jo Shqip?risë. Ajo qënkesh vet?m p?r ta e f?mij?t e tyre si lopa larane p?r t’u mjelë nga një dorë rapaçe. Të tjer?t janë qyqar?, zuzarë, sh?rb?torë, skllev?r e bij skllev?rish që pasuri e dinjitet nuk dashkan.

K?saj frote i jepen u falet toka më e p?rshtatshme, hektarë të zgjedhur si investime strategjike për të bërë fshatrat e tyre turistik?, me vilat që njeriut të zakonsh?m i duhen dy jetë për t’i blerë dhe tri per të kuptuar, de çfarë po ndodh.
– Dhe termat janë vitalizim, rijet?zim, zhvillim, pasurim.

Detit i sh?mtuam tok?n p?rreth, i premë pishat, nxorr?m tapi të falsifikuara, nd?rtuam pa kriter dhe të gjitha kategoritë e jashtëqitjve i derdh?m në të me p?rbuzje!
Dhe në fund ngrit?m çmimet që shoq?ria normale t’i rrij? larg si djalli temjanit, pranë detit e pa freskuar!

Ata që në breg të detit jetojnë veshtirë se mund të formojnë një mendim të vet?m ku deti nuk është pjesë e tij.

Të par?t janë peshkatar?t të cil?t e dinë që deti është i rreziksh?m, e stuhitë të tmerrshme, por si kanë konsideruar ato arsye të mjaftueshme për të ndenjur në tokë kur gjuetia bëhej me krah!

Nd?rsa po ata tani rrinë në breg, në kafe p?rtypin m?rzi e varf?ri bashkë. Nafta – kjo perpetum mobile me çmimin e saj, monopolet mbi anijet e kanë shnd?rruar peshkatarin në të papunë që ndonj?her? rrallë, shumë rrallë ha peshk rezervati grek.

Deti nuk ka ndjena as meshirë ai sillet me ty ashtu siç ti sillesh me të.

Sapo u fitua e drejta per t’u larguar nga qyteti, për të ikur nga mali, për të dalë nga lugina e p?rdor?m detin si urë p?r të ikur, u ngri ai si deti i kuq në koh?t e Moisiut, shumë pak e p?rdoren për tu kthyer.

Po Shqiptar?t po ikin edhe nga Deti, po i mbushin tragetet.

Në lagje s’e gjen me Berberin, as shit?sin e një jave më parë, te bari ku pi kafenë rutinë shkruhet k?rkojm? banakier dhe kamarier !

Kapitalizmi pa fytyr? njer?zore po e boshatis Shqip?rinë . Qeveria me një fytyrë sot sjell një ligj për të rregulluar pun?t në det, pasi në tokë i kreu të gjitha.

– Dallg?t fshijn? shkrimet në rërë po jo firmat në let?r.
Rritja e ?mimit t? energjis? barr? e r?nd? për familjet, do zgjidhej pjes?risht sikur t’i vendosej vet?m pak kufizim luksit t? oligark?ve me parat? publike dhe jo lakun n? fyt shtreses s? mesme.

Qeverinë s’e tremb bajlozi se ai e ka xhan, i ndan gj?rat me t? nd?rsa Gjergji me të motr?n k?rkojn? azil në Lond?r.

Dhe s? fundi shteti ynë mbeti pa ushkur, gati p?r t’u larë në det ?ullak, pasi hakerat i rr?mbyen ?do informacion, çdo shkres? e sekret e bashk? me të edhe dinjitetin rojtar?ve të tij, q? s’ka dallgë që ua kthen mbrapsht si traqet nga anijet e mbytura plazheve dikur motit.

Atë që e ka marrë lumi mos e kërkoni në det se deti u bë kos nga këta pas shpines time!!