The list of questions and the sentence given by the Judge

2022-07-02 15:48:00, Opinione Ilir Levonja

The list of questions and the sentence given by the Judge

Ilir Levonja

Around 2019, a group of journalists from the Free Press Journal planned an interview with Naredra Modi or the Prime Minister of India from 2014 onwards. The thing was that the press office of the prime minister tried to impose on him the questions that should or should not be asked. In February, they had drawn up a whole set of them, from which nothing coincided with the purpose of the interview. It all ended in a public statement by the Free Press where, among other things, they emphasized that, "We certainly want to know where the prime minister finds the energy that works so hard, but at the same time we also want to know what he thinks about what happens around him''.

Si përfundim intervista nuk u realizua. Kjo u bë publike pak orë më vonë. Në një artikull me titull të tillë, ''Lista e pyetjeve që media duhet t'i bëj kryeministrit të vendit në konferencën për shtyp.'' Lista është e larmishme dhe e drejtë për drejtë, kjo lidhur me problemet sa politike, sociale dhe ekonomike të vendit. Unë po sjell disa syresh. 1) Pse çmimi i karburantit është akoma i lartë, kur në tregun global ai është ulur? 2) Pse e sulmoni paraardhësin tuaj se po komplomenton me Pakistanin, pikërisht në kohën e fushatës elektorale? 3) Çfarë mendoni se duhet të bëhet kur një grua myslimane humbet bashkëshortin, ose ky bie në burg?

4) A është zyra e juaj e shtypit ajo, e cila vendos se çfarë pyetjesh duhet apo jo të bëjmë? Si edhe shikoni janë pyetje krejt normale. Mbaj mend se pak ditë mbas sulmit që Rusia bëri mbi Ukrainë, një gazetare angleze me origjinë nga Ukraina i kërkonte llogari Boris Xhonsonit sepse Anglia rrinte aq indiferente, kur në vendin e saj të origjinës po kryehishin masakra kundër civilëve. Çfarë nuk tha, çfarë nuk shfryu gazetarja.

Boris Xhonsoni e dëgjoi i pikuar, madje më këmbë. Ishin probleme jashtë territorit juridik të Anglisë etj., por e dëgjoi, Nuk e fyu aspak, nuk e çoi për riedukim etj. Në fund të fundit kjo është e drejta e fjalës. Kjo është demokracia, liria. Kjo është arsyeja pse mbahen konferenca për shtyp. Në një apo tjetër mënyrë është llogaridhënie karshi qytetarëve të tu. Sepse ke ardhur aty ku je me një kontratë katër vjet dhe aq. Godina, qeveria nuk është e jotja, është e qytetarëve. Mirëpo kjo nuk ndodh aspak në vendin tim. Kryeministri shqiptar i do pyetjet me mjaltë, jo me spec. Nuk denjon të japi llogari për asgjë. Vetëm kërkon të imponohet.

Madje si ai Kadiu i kohës së Perandorisë Otomane, të dënon publikisht me riedukim. Dhe a e dini për se ndodh kjo? Thjesht se nuk jemi shkëputur nga kultura e diktaturës së proletariatit. Po të ishim, gazetarët e asaj koference shtypi, duhet të ngriheshin e ta bojkotonin Edi Ramën. Dhe për më keq akoma, Shqipëria që gjoja ka Union të gazetarëve, as reagojnë, as bëzajnë, as mish e as peshk.

Can this be fixed? Absolutely yes. But it seems that Albanians do not want democracy. They have a fun with obeying the violence of Uni in power. Although he takes their breath away, shortens their steps, empty their pockets, they still obey him. And in this whole story of re-education with the journalist Klevi Muka, against a minister who invented the man as a strategic investor, the shame and the black page belongs first to the Union of supposedly independent journalists. Mbasandaj Spak'llek, or constipation, of the Albanian justice that has already been dissolved.