E fundit!

17:06 Sociale

Ndryshon moti në korrik/ Stuhia e madhe i afrohet Ballkanit

E gjithë Europa Jugore do të përballet gjatë kësaj jave me...

Gëzuar Ceke...

26 Shkurt 2024, 09:35, Kulturë Astrit Çerma

Gëzuar Ceke...

Tek prisnim unë dhe Spiro Duni "pagatorin" e Kinostudios të na sillte dietat sepse kishim mbetur "fishek" nga xhepat, hymë te klubi me "vetëshërbim" i hotel "Pezës" dhe "pesëdhjeçen" e fundit që kishim e tretëm për "një teke fërrnet e një kafe" secili.

Duke e cërritur kafen e fërrnetin për të shtyrë kohën sikur po pinim pikat e fundit të ujit në shkretëtirë, befas vëmë re në fund të lokalit...

Ceken..

I vetëm në tavolinën stërzgjatëse ku hahej e pihej në këmbë, mori gotën "dopio" me një lëng si të kuqerremtë, me siguri fërrnet, dhe pasi rrëkëlleu me një frymë gjysmën e saj, ndezi cigaren.

- Hajde të pirë, tha Spiro. - E vure re: as nuk u rrudh fare në fytyrë.

- Eee, ia ktheva. - He... sikur pinte limonadë e jo fërrnet..

Cekia vazhdoi me të tijën. Ktheu ç'kish mbetur në gotë, dhe ashtu pa u trazuar fare shkoi në banak dhe mori dopion e dytë..

- Ueuu... Kaq shumë pika ky?... pyeti Spirua...

- Po. Me sa di unë, jo ore, po...

Cekja ktheu prapë pa e prishur fare terezinë një "dy gisht" të mira të gotës dhe, befas u kthye nga ne. Na pa.

- Po ju ere? Ça bëni atje?

- Po ja o Ceke, i tregova filxhanët e gotat.

- E, po, hë. Të vinjë unë atje apo do të vini ju...?

- Jo ere mos luaj, ja preu Spirua. - Vijmë ne.

Një të kthyer filxhanët e gotat nga ato pako gjë që kishin, dhe, me një vrull mbrritëm te tavolina e tij:

- Prisni sa t'ju marr nga një gotë unë. - tha Cekja dhe vrap te banaku.

Na u çel fytyra. Tek shihnim nga Cekja, sapo bufetjeria vuri dy gota dopio në banak dhe filloi t'i mbushë, Spiro më pyeti:

- Ore. Se s'po më kujtohet: Si e ka emrin e gjatë Cekja?

- Sejfulla.

- Po mbush dopiot e fërrnetit ai. Derisa të na vijnë dietat, harroje Ceken. Vetëm Sejfullain kemi tani.

Cekja, sapo solli dy dopiot, e na i vuri përpara, pa pritur që ne ta falënderojmë si Sejfulla, rrëmbeu gotën e tij e trokiti me tonat dhe na uroi:

- Hajt gëzuar!

Rrëmbyem edhe ne dopiot, një të çukitur dhe sapo lagëm buzët...

- Ça është kjo ore?... - kërceu Spirua përnjëherë.

- Kush o të keqen? - pyeti Cekja.

- Kjo ore që po pimë. Ça dreqin është?...

- Vermuth o tu bëfsha. - ia ktheu Cekja.

- Ça ere?!

- Verë. Muthëë.

- Ça verë m*ti thua ti?...

- Jo verë muti o të keqen, joo. Është verë muuuthiiii. S'është verë e brendshme kjo... është verë e jashtme.

E, më të plasi e qeshura. Eh: Lot na rridhnin...

- Ne, që andej thamë se po pije fërrnet. Nga ngjyra një soj duken. Të kishim zili kur ktheje gotën. - i thashë.

- Ehh... Ku më del hesapi mua të pi fërrnet. Një teke: 18 lekë, dopio: 36. Tri dopio i thonë: e gjithë dieta që marrim. Kurse ky verëmuthi të kënaq. 9 lekë tekja, 18 dopia. Nuk ka nevojë as për kafen sepse është edhe pak i ëmbël. Si i thonë: e ka mezen brenda.

- Mirë o Sejfulla, ti Ceke e kam fjalën: mirë, po... Sikur pi çaj...

- He, he, he. Spiro, dëgjomë mua se jam usta unë për vermuthin:

Ky të qaset avash-avash dhe kur të shpie në çakërrqef të qefit e ke marrë vesh se të hyri. Pa të vë edhe në gjumë pa dhimbje koke. Po kryesorja është se të del shpejt. Kjo s'është pak për ne të martuarit.

Ehh... Dhe kishte të drejtë Cekja...

Mbas kësaj, me Spiron dhe Zef Mosin nuk lamë shishe gjysë litërshe e litërshe në këmbë dhe, sinqerisht ju them: gota e parë pothuajse gjithnjë ishte trokitje për Sejfullain, Ceken tonë të dashur...

Ndaj edhe sot:

- Gëzuar ditën e bukur të lindjes Ceke, miku ynë dhe i të gjithëve!