"When the ship sinks, the rats run away first"/ Agron Gjekmarkaj in the footsteps of the serial loser

2023-02-16 09:57:00, Politikë CNA

"When the ship sinks, the rats run away first"/ Agron Gjekmarkaj in

Agron Gjekmarkaj, DP deputy, has announced that he will not participate in today's parliamentary session.

He says that it will not be for personal reasons, but at a time when the Democratic Party is not allowed 12 deputies in the Assembly, this can be called an abandonment of the Democrats.

But it seems that Gjekmarkkaj continues to remain stoic to the group of dissidents and Lulzim Basha, the one who put him on the list for deputy.

Duke i shkruar kështu për shtat thënies se “kur mbytet anija, minjtë ikin të parët”, megjithëse, PD e drejtuar nga Berisha është më serioze se kurrë në qëndrimet e saj, pavarësisht tentativave të përçarësve për të gjunjëzuar demokratët.

Mesazhi i Gjekmarkajt

Delet humbasin padashje, arsyeja jo!

(Fjalimi që sot se mbajta dot )

Për arsye objektive personale nuk mund të jem sot në sallën e Kuvendit ambient në të cilin arsyeja po humbet çdo ditë e më shumë kuptimin. Ajo nuk humbet si delet në pyll padashje e me pas kthehet në vathë. Ne që konsiderohemi politikanet e Shqipërisë e kemi shndërruar politiken në nocion të perbuzshëm për qytetaret për gjërat që themi, për mënyrën si i themi, për gjërat që bëjmë dhe mënyrën si i bëjmë. Shumë prej tyre na urrejnë ne dhe shumë prej nesh njeri-tjetrin. Kur fjala e fundit thuhet e para, logjika mundet dhe triumfon konflikti.

Shqipëria ka po ato kilometra katror që gjithmonë ka patur që kur u bë shtet, por popullsia e saj zvogëlohet me ritme të shpejta. Askush nuk e di me saktësi sa jemi brenda kufijve. Mbase 2,5 milionë, të ndarë në socialistë, demokratë, balliste, komuniste, legalistë, republikan, mirditor, çam, lushnjarë, peqinas, tiranas, të ardhur, vendali, indiferente, gri, liberal, konservator, moskokçares dhe plot koka që dhembin. Depresioni shoqëror vërtitet ngado. Një administratë e pastabilizuar e varur nga politika dhe partia fituese gjithmonë është konsideruar burim smire e destabiliteti.

Mungesa e stabilitetit të statusit civil është dështimi ynë i madh me dashje. Një pale që synon t’i zërë vendin një pale si përkohësi e administratës dhe egërsia e pakufi e njerëzve që luftojnë për ekzistencë. Ne i shndërrojmë qytetarët në gladiatorë. Humanizmi në këtë përballje humbet dritën e tij. Një parti i thotë; ‘me votoni mua se ju mbaj’, një tjetër; ‘mua s’u ju fus’. Mjaft syresh jetojnë me mirazhin që keqpërdorimi i publikes sjell. Opozita po përjeton ditët e saj më të këqija, por edhe të mundësive që të përballet me të vërtetat e veta për t’u ringritur. Një “shumicë” e një “pakicë” që kanë shkuar larg e mbase më larg do të jenë pas një gjyqi duke e bërë më të madhe dramën e demokratëve, por edhe të Shqipërisë.

Të dyja në kanë sy me pa e veshe me degjue kanë nevojë për njëra tjetrën. Bashkimi i Opozitës dhe i PD prej kohesh nuk mjafton, duhet më patjetër, por shumë më tepër se kaq ! Një Opozite e re, me Lidership të ri, e cila duhet të lexojë vendin e vet për të gjetur të renë që e bën fituese që jep ndryshim e shpresë kërkohet.
Eksperienca është e rëndësishme, por po aq i dëmshëm diskretitimi i saj. Opozita ka nevojë për të gjithë po më shumë për atë model Lideri që nuk rrethohet nga idiote te dobishëm besnik. Ata shkatërrojnë çdo parti, ata ja kanë bërë dhe vendit. Ata janë më të paepurit në agresivitetit në dëshirën për të mbytur çdo të re. Statusi i frikës mbretëron sublim mbi ta.

Teksa Opozita është e përfshirë në të tilla halle pushteti merr gjithçka madje edhe të drejtat e opozitës.
Arroganca e tij ka forma të shumta. Ato shfaqet me goditje halldupe aq edhe nuanca të përditshme. Një teme shumë e diskutuar është ajo e agjentit të FBI, Mgonigal, i cili po gjykohet në vendin e tij. Në këtë histori shfaqet edhe emri i kryeministrit shqiptar, i cili thirret nga Opozita që të jetë në salle për debat. Deri tani ai është shmangur. Kryeministri i ka detyrim dhe detyrë të bëjë transparencë dhe t’i përgjigjet obligimeve kushtetuese për debat me opozitën. Mbase ndodh sot po deri tash nuk ka ndodhur. E drejta e dyshimi mbetet tek Opozita.
Personally, I have been silent for three months and I have admired the courage of Kole to speak. It often seems to me that I do not know how to speak, understand and reason. I admire all the brave who define their right. So I keep quiet and then my senses wake up.

Today it seems to me that I know how to articulate nothing, maybe the distance from the country on a European train gives me this enlightenment. I don't like the sound of whistles or diversion - the pressure on the opposition and especially the constant punishments on it! I am not in Sali Berisha's formation, but there is no precedent or basis... /CNA.al