An act of gratitude worthy of gratitude

2022-07-27 11:29:00, Opinione Albert Vataj

Her name is Elidjona, a name that has nothing to do with blogs, let alone telenovelas or reality shows. I do not associate this name with anything, neither with spectacles, nor with television, nor with VIPs, nor with any Love Story or Happy End of any false schism, or with any other wonder that played from the mind of the head the completeness of reality Albanians.

She lives in a remote village of Prrenjas, and has been working for three years in a "Rozafa" fish processing factory, which came to that forgotten area as a ray of hope and as an opportunity for work and well-being.

Elidjona është vajza që na bërë të përlotemi dhe të reflektojmë. Vajza që na ka bërë të pikëllohemi dhe të jemi falënderues asaj, modelit të një të reje, që i ka besuar mundit dhe sakrificave, përkushtimit dhe punës që të bëhet e dobishme për familjen dhe shembull për moshatarët e saj.

Ka hyrë në të tretën ditë video e saj, momentin kur sipërmarrësit Gjergj Luca ka shkruar personalisht tek fabrika ta falënderojë dhe ta shpërblejë. Kjo video në kaq pak kohë ka rrëmbyer interesimin e mbi një milion shqiptarëve, anë e mbanë botës, dhe rreket të kapi brenda orëve 700 mijë shikime. Ka gjithashtu 707 ndarje dhe rreth 3 mijë komente. As që diskutohet se është një rekord, një interes befasues dhe një reagim masiv shumë sensibilizues.

Videoja tregon një akt të pashembullt mirënjohje për të renë nga një fshat i Prrenjasit, e cila ka arritur rezultate rekord në punë. Gjergj Luca për ta promovuar këtë shembull dhe vlerësuar atë, e ka shpërblyer Elidjonë me 3 milionë lekë.

Ajo mund të mos jetë e vetmja vajzë që përkushtimin e saj në punon e ka përkthyer në një nivel shembullor rezultatesh në punë. Veçantia e saj konsiston në sakrificën që kjo vajzë, si pak moshatare të saj, bën çdo ditë prej tre vitesh, për të përmbushur detyrimin që ajo ndjen t’i bëhet krah familjes dhe mundësi financiare mirëqenies.

Sipas vetë Lucës ajo bën çdo ditë një orë në këmbë deri tek vendi ku do të marrë furgonin e Rozafës për të ardhur në punë, së bashku me dy motrat e saja, të cilat gjatë pushimeve verore preferojnë t’i jepen angazhimit dobiprurës në vend të hargalisjeve në çmenduritë virtuale.

Kur dëgjon për të vërteta të tilla, sot, në një kohë kur dashuria për punën cfilitëse dhe mundin sakrifikues, janë histori rrëfenjash i trillesh, je i prekur, ndoshta më shumë se lotët e asaj vajze, por edhe papërmbajtja pikëlluese e vetë Gjergj Lucës.

Dashuria për punën dhe mirënjohja për njerëzit e përkushtimit është një gjë e rrallë, por ama kjo video po dëshmon se është një moment shumë emocionues dhe një shkas për reflektim i shoqërisë. Përtej llamburitjeve verbuese dhe një farse mbytëse të diktuar si një skllavëri moderne në mediat sociale, fotove e pispillosjeve, lajkatimeve dhe falsitetit, shfaqet kjo vajzë e urtë që përlotët nga bujaria e një mirënjohja dhe nga shpërblimi i asaj që ajo beson, puna.

Undoubtedly, Elidjona's case is an act of gratitude worthy of gratitude, but not only that, it is also a prism where the reflection of our society through this interest, reflects the colors of hope./ CNA.al