Crisis as a continuous state

2022-07-10 09:22:00, Opinione Astrid Prange De Oliveira

Illustrative photo

Irritation, skepticism and surprise. These were the reactions when, during my time as a correspondent in Brazil, I came for vacation to my native country, Germany. In Brazil, life must be terrible, I heard. High inflation, crime, poverty, drugs, and the Amazonas forests that are being cut down rapidly. How can you live in such a place? Do you want it? Meanwhile, such questions come to me from Brazil, when I go on vacation there, a sign of how much Germany and the perception of Germany have changed.

"Alemanha" sounds different now

Kur vitin e kaluar përmbytja shkatërroi luginën Ahr, miqtë e mi brazilianë donin të jepnin donacione. Tani frika se në dimër duhet të lahemi me ujë të ftohtë, nëse Rusia mbyll rubinetin e gazit. Për shumë braziliane dhe brazilianë që bëjnë dush disa herë në ditë një gjë e papërfytyrueshme.

Alemanha - tek kjo fjalë gjithmonë dëgjohej mes brazilianëve edhe admirimi. Por ndërkohë dëgjon edhe tone kritike, më duhet gjithnjë e më shpesh të justifikohem për Gjermaninë dhe problemet e saj, ta shpjegoj gjendjen. Shumë kanë mirëkuptim dhe i thonë "mirëserdhe" Gjermanisë në klubin e njerëzve që jetojnë prej kohësh në kriza. Një gjendje tërësisht e re. Sepse më parë ishin brazilianët ata që duhet të shpjegonin gjendjen e krizat në vendin e tyre, dhe të luteshin për mirëkuptim për kaosin në vendin e tyre.

Më shumë Brazil në Gjermani

Për të lenë mënjanë keqkuptimet: Problemet në Gjermani dhe Brazil si edhe më parë dallojnë shumë. E unë nuk dua as që ta bëj të keq një vend apo t'i quaj të mira krizat e vazhdueshme në njërin apo tjetrin vend. Mesazhi thjesht është: Gjermania që nga Rënia e Murit të Berlinit është bërë ca më shumë braziliane.

Corona, lufta dhe terrorizmi, inflacioni, Brexit dhe kriza e euros, ndryshimi i klimës, politika kombëtare dhe ndërkombëtare janë prej 20 vjetësh në një gjendje të vazhdueshme krize.Para se qeveritë e koalicionit të pyesin veten, se çfarë kanë mësuar nga krizat e tejkaluara, plas kriza tjetër, që kërkon sakrifica të tjera nga populli dhe unitet. Fundi nuk duket në horizont.

Gjermania nuk ka qenë dhe nuk ka për të qenë ndonjëherë ishulli i të lumturuarve. Po tani ardhur koha që t'i themi përfundimisht lamtumirë këtij ideali. Vendi ka mbërritur gjendjen e krizës së vazhdueshme dhe nuk është vetëm.

Si mund të ishte ndryshe? Ndryshimi i klimës kalon edhe nga kufijtë gjermanë. E edhe pse në këtë vend nuk bien bomba, pasojat e luftës në Ukrainë dhe Siri i ndjejnë të gjithë. Kësaj i shtohen probleme të krijuara vetë si infrastruktura e vjetëruar, interneti i ngadaltë, trena të vonuar, mungesë arsimtarësh, mungesë personeli shëndetësor dhe fuqije punëtore të kualifikuar.

Nuk duhet humbur shpresa

Megjithatë në shumë drejtime Gjermania shihet si model. Por edhe nëse nuk do të ishte kështu, unë e dua vendin tim ashtu si është, si dua edhe Brazilin. E di pyetjen që pason: a mund ta duash Brazilin me një president si Bolsonaro? E Gjermaninë megjithë AfD? Po, mundesh, sepse unë e admiroj shoqërinë gjermane për aftësinë e të përballuarit të sulmeve antidemokratike dhe të mbrojë shtetin ligjor. Kurse brazilianet e brazilianët i admiroj për forcën e tyre dhe si ata në vitet e kaluara mbrojtën institucionet demokratike, sidomos drejtësinë, që i reziston rregullisht sulmeve të presidentit.

Gjendja e krizës së vazhdueshme politike, ekonomike e shoqërore është sforcuese dhe më lodh, po më duhet të jetoj me të. As nuk mund ta injoroj, as ta mallkoj, të iki prej saj apo të dorëzohem.

Contacts with street children in Brazil have taught me that even in a seemingly hopeless situation, changes are possible. In the midst of crises, such sparks of hope can be comforting, even existential. Because without hope, the state of continuous crisis is not affordable./DW