July 7, as the conclusion of three battles

2022-07-08 17:10:00, Opinione Andi Bushati

July 7, as the conclusion of three battles

Andi Bushati

The great protest of July 7 was not the beginning of the battle against Edi Rama, as its protagonists propagated, but the conclusion of the rebellion that began with the "Foltore", culminated with the partial local elections on March 6 and was certified, this Thursday , with the final installation of Sali Berisha at the head of the opposition.

Si e tillë, kjo protestë arriti një fitore të trefishtë. Së pari, duke i dhënë fund rivalitetit me ata që pretendojnë pronësinë e vulës dhe stemës në PD dhe që këtej e tutje do të bëjnë figurën e kllounit nëse do të pretendojnë t’i marrin ato me gjykatë. Sali Berisha tregoi edhe njëherë se ai është lideri i padiskutueshëm i demokratëve. Jo vetëm përmes pjesmarrjes së lartë në miting, por për mënyrën se si iu përgjigj e gjithë struktura e partisë, aq më tepër në kushtet kur ajo nuk ndihmohet nga ushtria e të punësuarve nëpër bashki, ai vërtetoi se tashmë e ka kontrollin e plotë të PD-së.

Së dyti, ajo konfirmoi fitoren mbi Yuri Kim dhe zyrtarët e tjerë të administratës amerikane që i trajtuan demokratët si dele duke i thënë se nuk mund të hanin bar për të shkuar pas një të shpalluri non grata. 7 korriku qe prova se populli opozitar e ka injoruar procedurën e lobingut që solli nënshkrimin e vendimin nga sekretari Blinken, duke shpërfillur thirrjet e vazhdueshme për të mos mbetur peng të së shkuarës, për të mos votuar në 6 mars kandidatët “non grata” dhe për të mbajtur në krye kukullën që preferonte Rama. Edhe ata demokratë që janë kritikë ndaj administratës aktuale amerikane, edhe ata që e duan SHBA-në pa kushte, dëshmuan se në një pikë janë të gjithë bashkë: ata nuk pranojnë që lideri i tyre t’u katapultohet në mënyrë anti demokratike, pa votë.

Së treti, kjo protestë vërtetoi se sa komikë duken Rama dhe Balla me retorikën e tyre se nuk ndërveprojnë me një “të vdekur të pakallur” dhe nuk votojnë asnjë propozim që vjen nga “non grata”. E duam apo nuk e duam, na pëlqen apo nuk na pëlqen, Sali Berisha është sot lideri legjitim i PD-së dhe zgjedhja e vetme që kanë tani padronët e Rilindjes është të ndajnë mendjen, nëse pranojnë një sistem demokratik ku duhet të durojnë edhe opozitën, ose të shpallin edhe “de jure” instalimin e regjimit.

Sa më shumë që tre faktorët e mësipërm të këmbëngulin në xhadenë qorre të mohimit të realitetit, aq më i madh do të bëhet populli që u ngjiz në 7 korrik.

Sa më arrogantë të tregohen ata, që njerëzit i trajtojnë si kope, aq më shumë do e koracojnë Sali Berishën me një fuqi të pamerituar.

Por, thënë këtë, sado i fortë të ngjajë ky ngadhënjim i trefishtë, kjo PD “e rilindur”, është ende shumë larg së qeni një kërcënim për pushtetin e pamatë të Edi Ramës. Ndaj njeriut që ka mbledhur gjithë pasurinë e këtij vendi, që dirigjon oligarkët, kontrollon mediat dhe ka në përdorim bandat, është e pamjaftueshme një protestë paqësore, sado mijëra militantë të arrijë të tubojë ajo në bulevard.

Prandaj t’u thuash qytetarëve, ashtu siç trumbetuan me entuziasëm organizatorët, se kjo qe dita prej nga fillon beteja me regjimin, është jo vetëm e ekzagjeruar, por edhe e gënjeshtërt.

Rivaliteti dhe sfida reale me autokratin në pushtet është ende larg.

However, this Thursday's protest will be remembered for a long time. It will be remembered as the day when it was confirmed that democracy was saved in Albania, after the opposition that was designed to be destroyed returned to the scene.

It matters little if it is still weak, torn, with faces of the past and still does not inspire any hope for tomorrow. Between two evils, better, even that, than a ridiculous puppet theater.

This is precisely why July 7th is important, because it will remain in memory as the day when Berisha won the battle with that trinity that PD loved simply as a facade./ CNA.al