Një hipotezë e re në fushën e fizikës

12 Tetor 2023, 14:26, Aktualitet CNA

Foto ilustruese

Studiuesi Gëzim Kuci ka ngritur një hipotezë të re duke iu referuar botimit “Pjesë nga matematika Fibonacci-Tesla”.

Në hipotezën e Kucit thuhet se: “Është e pamundur që nëpërmjet vrojtimit të eksperimenteve mekanike apo vrojtimit të rrezeve të dritës të përcaktojmë se një laborator është në lëvizje drejtvizore të njëtrajtshme në lidhje me një sistem inercie, apo është në prehje nën efektin e një fushe rëndese”.

Me hipotezën e mësipërme nuk bie dakord matematicieni i famshëm italian dhe i avancuar në kohë, Leonardo Fibonacci, që së bashku me Nikola Teslën dëshmojnë dhe vërtetojnë nëpërmjet fakteve të shumta hipotezën e tyre.

Sipas hipotezës së Fibonaccit dhe Teslës: “Është e mundur që nëpërmjet vrojtimit të eksperimenteve mekanike apo vrojtimit të rrezeve të dritës, vrojtuesit në laboratoret e tyre L… L2… L3… Ln... të përcaktojnë saktësisht shpejtësinë drejtvizore të njëtrajtshme në lidhje me sistemin inercial L0 dhe njëkohësisht të të dallojë inercialin nga ekzistenca e mundur e prehjeve L0… L02… L03… L0n... nën efektin e fushave shtesë të rëndesës, ekuivalente me shpejtësitë përkatëse të L… L2… L3... Ln...”

Fibonacci ruan të njëjtën analogji shpjeguese me Teorinë e Relativitetit të Galileit.

Një hipotezë e re në fushën e fizikës

Teksa analizon teorinë e mësipërme, studiuesi thotë se:

“Si parësore shërbejnë formulimet pedante të Sinjor Galileit në fushën e fizikës që nuk lënë shkak për dykuptimësi. Nga Parimi i Njëvlerësisë së Relativitetit të Galileit rrjedhin disa deduksione logjike, ndër më kryesoret:

--- Një vrojtuesi në lëvizje nuk i lejohet të vrojtojë në drejtim të prehjes L0 si sistem ideal inercial.

--- Për pasojë një vrojtues në përparësinë që ka për të vrojtuar në drejtim të lëvizjes, dhe përcakton shpejtësitë e laboratorëve është në shkelje të Parimit të Njëvlerësisë së Relativitetit të Galileit.

--- Sistemet e referimit prehje apo lëvizje drejtvizore të njëtrajtshme nuk kanë përparësi ndaj njëri-tjetrit, që nënkupton se sistemet e referimit do të jenë të vetmet përgjegjëse për matjet që do t'u referohen atyre”.

Sipas Kucit, formulat e teorisë së Relativitetit për madhësirë relative i përkasin përcaktueshmërisë cilësore të papamjaftueshme për një vrojtues në lëvizje drejtvizore të njëtrajtshme, të përcaktojë shpejtësinë e laboratorit L me të cilin po lëviz.

“Relacionet Fibonacci të prehjes L0 shndërrohen në funksione të lëvizjes dhe ndërtojnë ‘’urën’’ lidhëse në mes kontinumit hapësirë-kohë tredimensionale të prehjes L0 dhe kontinumeve të ndryshme hapësirë-kohë katërdimensionale për të qenë njëherazi të përcaktueshmërisë cilësore dhe sasiore aq të domosdoshme që një vrojtues në lëvizje të përcaktojë shpejtësinë e laboratorit L me të cilin po lëviz.

Sa më e madhe është shpejtësia e laboratorit, aq më pranë përkrahjes së hipotezës së re jemi.

Funksionet e lëvizjes Fibonacci interpretojnë lëvizjen duke ruajtur të njëjtën analogji shpjeguese me rënien e lirë, ndaj në mungesë të Galileo Galileit nuk mund të arrihej deri këtu”, thekson ai./ CNA