E fundit!

22:51 Aktualitet

Biznesmeni Artur Shehu thyen heshtjen: Jam pronar i vjetër i tokës në Zvërnec, nuk i njoh fare investitorët

Biznesmeni shqiptar Artur Shehu ka folur në emisionin Opin...

Nga Miron Çako/ Pendimi, mënyra më e sigurtë e shpëtimit nga pandemia

24 Shkurt 2021, 09:49, Sociale CNA

Çdo gje? ne? ke?te? bote? ndodh dhe vepron sipas ligjit shkak-pasoje?. Edhe kjo fatkeqësi natyrore pandemia qe? si nje? shenje? apokaliptike e ka mbe?rthyer sot bote?n e ka shkakun e saj.

Duhet te? dime? se shkaku i se? e keqes dhe vec?ane?risht i se?mundjes e?shte? me?kati. Me?kati, sipas Shkrimit te? Shenjte?, e?shte? paligjishme?ri dhe paudhe?si. (Joani 3-4 5-17). Kurse sipas interpretimit te? fjale?s me?kat, do te? thote? devijim nga rruga e së ve?rtete?s dhe jetës dhe te? shkuarit ne? rruge?n e gabuar të vdekjes.

Me?kati, ne? te? gjithe? kuptimet e tij, e?shte? nje? gjendje jo natyrale e njeriut. Te? jesh njere?zor dhe te? jesh me?katar e?shte? kontradiktore, sepse te? jesh njere?zor do te? thote? t?i ngjash Pere?ndise?, i Cili kurre? nuk me?katon.

Njeriu u krijua sipas ikone?s se? Pere?ndise? dhe ne? ngjasim me atë, (Zanafilla 1-6), kurse me?kati e deformon njeriun dhe be?n te? ngjashe?m me djallin, sepse: ?Kush kryen me?kat e?shte? nga djalli, sepse djalli me?katon nga fillimi.? (Joani1: 3 -8 )

Te? mos me?katosh e?shte? qe?llimi i jete?s njere?zore, por ne? fakt duke filluar nga me?kati fillestar i Adamit dhe Eve?s (Zanafilla 3 1-5), te? gjithe? njere?zit lindin me me?katin ste?rgjyshor, qe? e trashe?gojne? nga prinde?rit e pare?, sepse “ne? me?kat me? lindi ne?na ime” (Psalmi 50) dhe pastaj duke u rritur vazhdojne? me me?katet personale.

Me?kati e?shte? shkaku qe? njere?zit se?muren e vdesin, nqs nuk do kishte me?kat nuk do kishte as se?mundje as edhe vdekje. Sa me? i madh me?kati, aq me? te? me?dha se?mundjet, vuajtjet dhe vdekjet e parakohshme.

Ne? historine? e njere?zimit, pas me?katit fillestar ne? Eden deri me? sot, na tregohet me fakte historike se njere?zimi ka vuajtur pasojat e me?katit me katastrofa natyrore dhe se?mundje epidemike vrastare.

Edhe kjo se?mundje epidemike nuk e?shte? aspak raste?si, por u lejua dhe e?shte? pasoja e me?katit te? ke?tij brezi te? pabese? dhe imoral, ashtu siç apostulli e ka pe?rcaktuar: “Dhe dije ke?te?: ne? dite?t e fundit do te? vijne? kohe? te? ve?shtira, sepse njere?zit do te? jene? egoiste?, lakmues parash, mburravece?, krenare?, blasfemues, te? pabindur ndaj prinde?rve, mosmire?njohe?s, te? paudhe?, te? padhembshur, te? papajtueshe?m, shpife?s, te? pape?rmbajtur, mizore?, qe? s?e duan te? mire?n, tradhtare?, koke?shkrete?, fodulle?, de?frimdashe?s me? fort se pere?ndidashe?s, te? pere?ndishe?m ne? dukje, por mohues te? fuqise? se? saj; edhe nga ke?ta largohu. Sepse prej ke?tyre jane? ata qe? futen ne?pe?r shte?pi dhe i be?jne? pe?r vete femrat e ngarkuara me me?kate, te? sunduara nga pasione te? ndryshme, te? cilat me?sojne? gjithnje? dhe kurre? nuk mund te? arrijne? ne? njohjen e plote? te? se? ve?rtete?s.”(2 Timotheu 3 1-6)

Jo vete?m që ke?to me?kate po be?hen me tepri ne? ke?te? brez, por po be?hen edhe me?kate c??njere?zore si aborti dhe ato jashte?natyrore, me?katet perverse, ashtu siç pe?rse?ri apostulli na thote?: ?sepse edhe grate? e tyre i shnde?rruan marre?dhe?niet natyrore ne? ate? qe? e?shte? kunde?r natyre?s. Ne? te? njëjte?n me?nyre? burrat, duke le?ne? marre?dhëniet e natyrshme me gruan, u ndeze?n ne? epshin e tyre pe?r nje?ri-tjetrin, duke kryer akte te? pandershme burra me burra, duke marre? ne? vetvete shpagimin e duhur pe?r gabimin e tyre.” (Romake?ve 1: 2- 27)

Ajo qe? e?shte? me? e keqja ke?ta njere?z, jo vete?m qe? me?katojne? me nde?rgjegje të re?nduar, por edhe i miratojne? e i ligje?rojne? duke imponuar njere?zve me ane?n e keqpe?rdorimit te? pushtetit sekular ke?to me?kate jashte? natyre, ashtu siç apostulli vazhdon edhe na thote?: ?Por ata, ndone?se e kane? njohur dekretin e Pere?ndise?, sipas te? cilit ata qe? be?jne? gje?ra te? tilla meritojne? vdekjen, jo vete?m i be?jne?, por miratojne? edhe ata qe? i kryejne?.? (Romake?ve: 1-32)

Prandaj nuk duhet te? c?uditemi pse kjo se?mundje epidemike se?bashku me shume? fatke?qe?si natyrore dhe probleme sociale e kane? be?re? te? pasigurt jetese?n sot dhe kanë mbushur me ankth zemrat e njere?zve se c?fare? do te? ndodhe? nese?r, ashtu siç Zoti na thote?: “njere?zit do te? plaken nga frika dhe nga pritja se c?farë do ta pllakose? bote?n” (Lukai :21-25)

Nqs do të vazhdojme? me ke?te? trend me?kati duhet te? jemi te? sigurt se se?mundje dhe fatkeqe?si me? te? me?dha do te? na vijne? deri sa njerëzit te? vijne? ne? vete ose te? pendohen.

Shume? njere?z madje edhe fetare?t nuk e dine? domethe?nien e fjale?s pendim.

Pendimi nuk e?shte? thjesht vete?m frika pe?rballë nje? se?mundje a rreziku, kur na hodhi me?kati. Pendim nuk jane? as emocionet dhe lote?t, qe? njere?zit i derdhin me keqardhje dhe panik pe?r gjendjen ku ndodhen nga me?katet dhe gabimet e tyre. Pendim nuk e?shte? vrasja e nde?rgjegjes, e cila e?shte? gjykatorja e Zotit tek njere?zit. Pendimi nuk e?shte? as te? pranosh vuajtjet e me?katit pa u ankuar ose t?i jape?sh vuajtje vetes pe?r shlyerjen e me?katit. Pendim nuk është thjesht t?i pranosh gabimet e tua me keqardhje para Zotit edhe njere?zve, kunde?r te? cile?ve ke me?katuar. Pendim nuk e?shte? as lutja drejt Zotit pe?r faljen e me?katit. Pendim nuk e?shte? as ndërprerja vete?m e nje? vesi, qe? njere?zit kane?.

Por c?fare? e?shte? pendimi?

Pendim do të thotë te? ndryshosh mendjen, te? kthehesh nga rruga e gabuar, qe? te? largoi prej Zotit dhe Ligjit. Pendim e?shte? nje? rikthim 180 grade?, dmth nga me?kati ne? virtyt, nga errësira ne? drite? nga sundimi i djallit tek dashuria dhe pe?rkujdesja Hyjnore.Pendim do të thotë të mos i bësh më ato mëkate që i kishe bërë pare se të pendohesh, është një vigjilencë e vazhdueshme për mos të rënë në njëjtat mëkate.

Prandaj Pendimi nuk e?shte? nje? fragment i qe?nies njere?zore apo dhe nje? fraksion i kohe?s, por e?shte? reagimi i gjithe? qe?nies njere?zore mendje-shpirt-trup, qe? jane? de?mtuar nga pasoja e me?katit, qe? ke?rkojne? she?rim dhe shpe?tim nga Zoti, i cili fal me?katet dhe she?ron se?mundjet e njere?ve, e?shte? rikthim kostant dhe i vazhdueshëm pe?rgjate? gjithe? kohe?s së jetës me pe?rule?si dhe shpresë drejt dashurise? se? Pere?ndise? “i Cili nuk e do vdekjen e me?katarit, por do te? kthehet, te? mbetet e te? jetoje?.? (Jezekeli 18 -23)

Pendimi i ve?rtet ka nevoje? pe?r vullnet dhe fuqi qe? ta ve?ri ne? le?vizje vullnetin.

Vullnetin e ka njeriu dhe fuqine? e ka Pere?ndia, prandaj pendimi e?shte? nje? sinergji mes vullnetit njere?zor dhe hirit te? Zotit.

Histori njere?zore ashtu siç e?shte? e mbushur me humbje tragjike te? me?katare?ve te? papenduarve, po ashtu e?shte? e mbushur me rilindje morale te? me?kare?ve te? me?dhenj, qe? u ndryshuan madje u shenjte?ruan dhe u be?ne? shembuj virtyti pe?r njere?zit dhe me anën e pendimit u ngjitën ne? Parajse? bashkë me Zotin.

Shembull unikal e?shte? pendimi të individit është ai i kusarit, i cili u de?nua me kryqe?zim se?bashku me shokun e vet kusar, ne? krahe? te? Krishtit te? kryqe?zuar pa asnje? faj. Tek ungjilli lexojme?: ?Tani nje? nga keqbëre?sit e kryqe?zuar e shau duke the?ne?: ”Ne?se ti je Krishti, shpe?to vetveten dhe neve”. Por ai tjetri duke u pe?rgjigjur e qortoi duke i the?ne?: ”A s’ke frike? nga Pere?ndia, qe? je ne?n te? nje?jtin de?nim? Ne? realitet, ne me te? drejte? jemi de?nuar, sepse po marrim nde?shkimin e merituar pe?r ato qe? kemi kryer, nde?rsa ky nuk ka be?re? asnje? te? keqe”. Pastaj i tha Jisuit: ”Zot, kujtohu pe?r mua kur te? vish ne? mbrete?rine? te?nde”. Ate?here? Jisui i tha: ”Ne? te? ve?rtete? po te? them: sot do te? jesh me mua ne? parajse?”. (Luka 23-39 -43)

Përveç pendimit të individit në Bibël kemi pendimin edhe shpëtimin e një populli mëkatar si ai i Ninivës : “Fjala e Zotit iu drejtua Jonah për herë të dytë, duke thënë:”Çohu, shko në Ninive, qyteti i madh, dhe shpalli atij mesazhin që po të urdhëroj”.Kështu Jona u ngrit dhe shkoi në Ninive, sipas fjalës të Zotit. Ninivie ishte një qytet shumë i madh përpara Perëndisë, që donte tri ditë rrugë për ta përshkuar.Jona nisi të futet në qytet në një ditë rrugë dhe duke predikuar tha: “Edhe dyzet ditë dhe Ninive do të shkatërrohet”.Atëherë Niniveasit i besuan Perëndisë, shpallën një agjërim dhe u veshën me thes, nga më i madhi deri te më i vogli nga ata.Kur lajmi i vajti mbretit të Ninivet, ai u ngrit nga froni, hoqi mantelin e tij, u mbulua me thes dhe u ul mbi hi. Me dekret të mbretit dhe të të mëdhenjve të tij, shpalli dhe përhapi pastaj në Ninive një urdhër që thoshte: “Njerëzit dhe kafshët, kopetë dhe tufat të mos kërkojnë asgjë, të mos hanë ushqim dhe të mos pijnë ujë;por njerëzit dhe kafshët të mbulohen me thes dhe t’i thërresin me forcë Perëndisë; secili të kthehet nga rruga e tij e keqe dhe nga dhuna që është në duart e tij. Ku ta dish në ktheftë Perëndia, në u pendoftë dhe lëntë mënjanë zemërimin e tij të zjarrtë, dhe kështu ne nuk vdesim”.Kur Perëndia pa atë që bënin, domethënë që po ktheheshin nga rruga e tyre e keqe, Perëndia u pendua për të keqen që kishte thënë se do t’u bënte dhe nuk e bëri” (Joana: 3 ;1-10).

Pendimi e?shte? nje? proc?es, qe? kalon ne? disa etapa, ne? fillim vjen vete?dija e me?katit, nde?rgjegje?simi. Ne? ke?te? suituatë na viziton drita hyjnore e me?shire?s se? Pere?ndise?, qe? na tregon se jemi me?katarë dhe na afte?son te? shikojme? pasojat e me?katit ne? shpirtin, trupin dhe jete?n tone? shoqe?rore.

Iniciative?n qe? te? pendohemi e merr ne? fillim Pere?ndia, ashtu siç i tha Adamit pas me?katit: “Ku je?”( Zanafilla 3-9), dmth shiko ku ke re?ne? c?fare? ke be?re?, pendohu, kërko falje sa me? shpejt, qe? te? mos de?nohesh pe?rfundimisht.

Pas ndërgjegje?simit na zgjohet llogjika, sepse kur be?n me?kat njeriu be?het i pallogjikshëm si kafsha, mohon Pere?ndine?, personalitetin e tij si ikone? e Pere?ndise? dhe udhe?hiqet vete?m nga pasioni, instikti shtazor. Arsyeja erre?sohet, mendja turbullohet dhe mbi ate? merr te? drejta me?kati se?bashku me demone?t, te? cile?t e kane? fuqine? tek me?kati. Sa me? shume? mëkat te? be?j njeriu aq me? shume? energji demoniake mbart me vete, aq sa ai arrin fatkeqe?sisht edhe ne? nje? pike? sa i gjithi be?het me?kat si djalli dhe nuk ndjen me? pendim dhe nuk ka më kthim, prandaj dikush ka the?ne?: ?Me?kati e?shte? njere?zor mos pendimi e?shte? demoniak.?

Njeriu me nde?gjegje?simin fillon te? njohë vetveten dinjitetin e humbur si ikona e Pere?ndise? dhe ndjen jo vete?m frikë dhe pendim ndaj Zotit, por ndjen mall pe?r Zotin, uri pe?r fjale?n dhe porosite? jete?dhe?ne?se te? Pere?ndise? dhe brenda tij ritet nje? de?shire? e zjarrte? që te? kthehet drejt shte?pise? Ate?rore, parajse?s se? humbur.

Kur i shikon se c?fare? ka humbur ai hidhe?rohet dhe nuk akuzon me? te? tjere?t, as edhe djallin me demone?t, por vete?m veten si shkatarin e te? gjithe? te? ke?qijave, te? se?mundjes dhe fatkeqe?sive.

Ke?tu e?shte? momenti me? serioz dhe i ve?shtire? i mëkatarit që kërkon të pendohet, sepse ke?tu djalli “babai i ge?njeshtre?s” i pe?rshpe?rit njeriut me?katar, qe? e vret nde?rgjegjja, se ai nuk ka me? shpe?tim, Zoti nuk e fal me?.

Njeriu në këtë tundim rrezikon te? bjerë ne? de?shpe?rim dhe t?i ne?shtrohet gje?ndjes me?katare ose fatalitetit, por njeriu duhet te? vendose?: ?Jo nuk do me?katoj me?. Mjaft u mundova e torturova duke be?re? ate? qe? e?shte? e keqe para Zotit.?

Merr vendimin e madh, si djali plangprishe?s: ?Do te? c?ohem dhe do te? shkoj tek im ate? dhe do t’i them: ?Ate?, me?katova kunde?r qiellit dhe para teje; nuk jam me? i denje? te? quhem yt bir; trajtome? si nje? nga me?dite?sit e tu”. (Lukai 15 18-19)

Vete?m ate?here shpirti do t?i lehte?sohet nga barra e me?katit, zemra e tij do paqtohet dhe trupi do të she?rohet, sepse duke zhdukur shkakun dmth me?katin, she?rohen edhe pasojat prej tij sëmundja, fatkeqësitë natyrore.

Jo vete?m kaq, por ndryshe nga hidhërimi i mëkatit, do të gëzohet me pjesëmarrjen ne? feste?n, qe? do be?het nga Zoti dhe e?ngje?jt pe?r kthimin e tij, ashtu siç pe?rse?ri she?mbe?lltyra e “djalit plangprishe?s” na tregon: “Por kur ishte ende larg, i ati e pa me dhembshuri; u le?shua vrap, ra mbi qafe?n e tij dhe e puthi”. Dhe i biri i tha: “O ate?, me?katova kunde?r qiellit dhe para teje dhe nuk jam me? i denje? te? quhem biri yt”. Por i ati u tha she?rbe?tore?ve te? vet: “Sillni ke?tu rrobe?n me? te? bukur dhe visheni, i vini nje? unaze? ne? gisht dhe sandale ne? ke?mbe?. Nxirrni jashte? vic?in e majmur dhe thereni; te? hame? dhe te? ge?zohemi, sepse ky biri im kishte vdekur dhe u kthye ne? jete?, kishte humbur dhe u gjet pe?rse?ri”. Dhe filluan te? be?nin nje? feste? te? madhe.” (Luka 15 20 -24)

Asnje? nga njere?zit nuk e?shte? i paprekshe?m dhe i painfektuar nga me?kati. Jo vete?m te? pabese?t, por edhe besimtare?t preken nga pandemia e me?katit, por ka nje? ndryshim te? madh mes tyre.

Te? pabese?t edhe nqs kane? vrasje nde?rgjegje e keqardhje pe?r me?katet e tyre, pendohen , madje edhe nqs luten pe?r largimin e gjendjes dhe pasojat qe? vuajne?, ata nuk kane? prehje, sepse nuk marrin falje te? me?kateve.

Mëkati nuk është diçka e lehtë për tu falur, sepse :?Me?kati lahet me gjak, se tek gjaku e?shte? jeta e njeriut? (Heb. 9-23; Lev. 17-11) . Nga gjaku jo i kafshe?ve qe? nuk kane? faj, por as i njere?zve qe? lindin me me?kat, por me gjakun e Birit te? Pere?ndise?, qe? u be? Biri i Njeriut pe?r shpe?timin tone? prej Shpirtit të Shenjtë dhe Gjithmonë Virgjëreshës Mari.

Prandaj Krishti quhet nga She?n Joan Pararende?si: “Ja Qingji i Pere?ndise?, qe? ngre me?katet e bote?s” (Joani 1 -29), ose ashtu siç na thote? edhe apostull Petro ne? letre?n e tij te? pare?: “Duke ditur se jo me ane? gje?rash qe? prishen, si argjendi ose ari, jeni shpenguar nga me?nyra e kote? e te? jetuarit te? trashe?guar nga ete?rit, por nga gjaku i c?muar i Krishtit, si te? Qengjit te? pate?mete? dhe te? panjolle?, te? paranjohur pe?rpara krijimit te? bote?s, por te? shfaqur kohe?t e fundit pe?r ju” (1 Petros: 18-19)

Ndjesa e me?kateve merret me dy mistere te? me?dha, te? themeluara nga vet Krishti, i Cili i la ne? andministrim te? apostujve dhe te? Kishe?s Apostolike Katholike Orthodhokse. I pari Misterin i Page?zimit, qe? i fal te? gjitha me?katet: ”Dilni ne? mbare? bote?n dhe i predikoni ungjillin c?do krijese; ai qe? beson dhe e?shte? page?zuar, do te? jete? i shpe?tuar; por ai qe? nuk ka besuar, do te? jete? i de?nuar”. (Marku 16-16) dhe pe?r me?katet pas page?zimit Misteri i Pendim-Rre?fimit: ?Dhe, si tha ke?to fjale?, hukati mbi ta dhe tha: ”Merrni Fryme?n e Shenjte?! Kujt do t’ia falni me?katet, do t’i jene? falur, kujt do t’ia mbani, do t’i jene? mbajtur”.(Joani: 20 ;22-23)

Pendimi duhet te? shoqe?rohet me rre?fim dhe ky e?shte? akti i pajtimit tone? me Pere?ndine? me Kishe?n, veten, me tjetrin dhe krijese?n, ashtu siç na thuhet edhe tek Psalmi 32: “Lum ai te? cilit i kane? falur shkeljen, ai te? cilit i kane? mbuluar me?katin!Lum ai njeri te? cilin Zoti nuk e padit pe?r paudhe?si dhe ne? fryme?n e te? cilit nuk ka vend mashtrimi. Nde?rsa po heshtja, kockat e mia treteshin midis re?nkimeve qe? kisha te?re? dite?n. Sepse dite? e nate? dora jote re?ndonte mbi mua, fuqia ime i pe?rngjante thate?sise? se? vere?s. Para teje pranova me?katin tim, nuk e fsheha paudhe?sine? time. Thashe?: “Do t’ia rre?fej shkeljet e mia Zotit”, dhe ti e ke falur paudhe?sine? e me?katit tim. (Psalmi: 32; 1-5)

Te? gjithe? njerëzit janë me?katarë, prandaj edhe fate?keqe?site? e se?mundjet, edhe si kjo se?mundje epidemike ka kapur edhe te? krishtere?t.

Te? gjithe? kemi nevoje? t?i afrohemi me pedim Zotit Jisu Krisht, Shpe?timtarit, ashtu siç na thote? edhe ungjillori Joan: “Po te? themi se jemi pa me?kat, ge?njejme? veten dhe e ve?rteta nuk e?shte? ne? ne. Po t?i rre?fejme? me?katet tona, ai e?shte? besnik dhe i drejte? qe? te? na fale? me?katet dhe te? na pastroje? nga c?do paudhe?si. Po te? themi se s?kemi me?katuar, e be?jme? ate? ge?njeshtar dhe fjala e tij nuk e?shte? ne? ne. Djema te? mi, ju shkruaj ke?to gje?ra qe? te? mos me?katoni; dhe ne? qofte? se ndokush me?katoi, kemi nje? avokat te Ati, Jisu Krishtin te? drejtin. Ai e?shte? shlyesi pe?r me?katet tona; dhe jo vete?m pe?r tonat, por edhe pe?r ato te? te? gjithe? bote?s”.(Joani :1; 8-2 ;2-2)

Kisha e Krishterë Orthodhokse e?shte? futur ne? nje? periudhe? te? bekuar te? Vitit Liturgjikal, ate? te? Triodit, ku Pere?ndia, ne?pe?rmjet Zotit Jisu Krisht, ke?rkon te? pajtohet me popullin e tij dhe me njere?zimin me ane?n e pendimit te? krishtere?ve.

Te? gjithe? te? krishtere?t jane? te? thirrur te? hyjne? ne? rruge?n e pendimit, jo vete?m pe?r me?katet e tyre, por edhe te? bote?s, e cila po le?ngon nga barra e me?katit.

Eshte? koha qe? ne te? krishtere?t ta zbusim zeme?rimin e drejte? te? Pere?ndise? me ane? pendimit e rre?fimit dhe sipas shembullit tone? personal, ta drejtojme? veten dhe njere?zit e vuajtur nga bara e mëkatit me pendim drejt Zotit Jisu Krishtit Shpe?timtarit.

Lutja e Kishës Orthodhokse që na tregon se jemi mëkatar dhe kemi të gjithë nevojë për pendim dhuratë e Perëndisë, veçanërisht në këto kohë është : “Hapi dyet e pendimit o Jete?dhe?ne?s, se shpirti im vjen që menatë te tempulli yt i shejntë, duke sjellë tempullin e trupit , krejt të përlyer.Po ti si dhemshur pastroje me përdëllimin tënd të mëshirshëm”, ose një tjetër drejtuar Hyjlinndëses Mari nënës së Zotit:”Drejtomë në rrugët e pendimit , o Hyjlindëse; sepse e ndota shpirtin me mëkate të turpshme, duke shkuar tërë jetën me ngathtësi; me ndërmjetimet e tua spastromë prej çdo ndyrësie”

Vete?m pendimi i të krishtere?ve, ne? ke?te? periudhe? mund ta shpe?toje? bote?n e se?mure? nga me?kati duke i rritur antitrupat kunde?r virusit, sepse nuk ka terapi më efikase dhe vaksinë më të sigurtë se pendimi, prandaj edhe Zoti Jisu Krisht e filloj misionin e tij për shpëtimtar : “U mbush koha dhe mbretëria e Perëndisë është afër. Pendohuni dhe i besoni Ungjillit” (Marku 1-15)

Nqs do të pendohemi situata do të ndryshojë patjetër, ashtu siç disa njere?z te? Pere?ndise? thone? se kjo e keqe do zgjase? deri nga dhe fillimi i majit, sepse ne? ate? kohe? mbaron periudha e Triodit ajo e pendimit dhe mbas saj te? krishtere?t, njere?zimi dhe natyra pret të shërohet , gëzohet dhe ripërtërihet me Ngjalljen e Krishtit. Amin!