E fundit!

22:50 CRIME

Wanted for favoring illegal construction. Former Saranda police chief surrenders

This evening, former police chief Irakli Koçiaj, who has b...

How does childhood trauma affect us in adulthood?

2022-10-05 08:18:00, Shëndeti CNA

According to research, two-thirds of us have experienced at least one adverse childhood event. Did you know that these instances of childhood trauma continue to affect us as adults? [1]

Trauma describes not only the nature of an event, but also how it affects you. So the same incident can affect people differently based on their unique needs and temperaments. [2]Trauma is not limited to physical abuse or neglect. It can manifest as emotional abuse or witnessing something a child cannot handle.

Do të habiteni kur të mësoni se mangësitë tuaja ose dobësitë e perceptuara mund të jenë simptoma të traumës së pazgjidhur.

Ja një vështrim se si trauma e fëmijërisë ndikon tek ne si të rritur.

Shenjat e traumës së fëmijërisë tek të rriturit

1. Përpjekjet në marrëdhënie
2. Vetë-sabotazh
3. Perfeksionizmi
4. Izolimi social

Mendimet Përfundimtare/ Shenjat e traumës së fëmijërisë tek të rriturit

1. Përpjekjet në marrëdhënie
Stili juaj i lidhjes ndikon në cilësinë e marrëdhënieve tuaja. Kjo është mënyra se si lidheni dhe komunikoni me miqtë, familjen dhe partnerët romantikë.

Njerëzit që janë rritur në shtëpi të shëndetshme në përgjithësi kanë një stil të sigurt lidhjeje. Ata ndihen të denjë për dashuri dhe kërkojnë intimitet në marrëdhëniet e tyre.

Nëse nevojat tuaja emocionale dhe/ose fizike ishin të paplotësuara në fëmijëri, ekziston mundësia që të keni zhvilluar një stil lidhjeje të pasigurt. Ka shumë shenja të traumës së ndrydhur të fëmijërisë tek të rriturit, dhe dy stilet kryesore të pasigurta janë stili i ankthit dhe stili shmangës . [3]

Stili shmangës
Nëse keni një stil shmangës, nuk ju pëlqen të kërkoni ndihmë. Ju e keni bindur veten se nuk keni nevojë për intimitet në marrëdhënie dhe jeni të vetë-mjaftueshëm.

Në fëmijëri, mund të keni mësuar se emocionet nuk i afrojnë njerëzit. Në fakt, ata i larguan prindërit tuaj. Si rezultat, nuk ndiheni rehat me cenueshmërinë dhe ndarjen e ndjenjave tuaja.

Ju mund të keni nxehtë dhe ftohtë në marrëdhëniet e takimit. Për shembull, ju ndiqni dikë derisa gjërat të fillojnë të afrohen, pastaj tërhiqeni.

Stili i shqetësuar
Nga ana tjetër, nëse keni një stil lidhjeje në ankth, mund të dukeni si "në nevojë". Keni frikë nga braktisja dhe i vendosni të tjerët përpara vetes. Ju mund t'i mbivlerësoni ato dhe të mendoni më pak për veten tuaj.

Ju kaloni shumë kohë të preokupuar me marrëdhëniet tuaja dhe duke përmbushur nevojat tuaja. Kjo ka efektin e kundërt të largimit të njerëzve, gjë që është jashtëzakonisht e dhimbshme për ju.

Tejkalimi i të qenit shmangës
Nëse keni një lidhje shmangëse, sfidoni zakonin tuaj për të distancuar veten nga të tjerët. Më pas, kthehuni reciproke kur miqtë ndajnë problemet e tyre me ju. Hiqni veten nga roli i dëgjuesit dhe ndani ndjenjat dhe betejat tuaja me të tjerët.

Ju mund të shqetësoheni se hapja do të sjellë refuzim dhe përbuzje. Por do të gjeni se shumë njerëz ju kuptojnë më mirë nëse i lejoni të hyjnë.

Nëse hapja ndihet kërcënuese, kjo mund të kthehet në fëmijërinë tuaj dhe të sjellë ndjenja dhe momente braktisjeje. Kujtojuni vetes se ka kuptim të ndiheni në këtë mënyrë, por ju jeni një i rritur tani.

Tejkalimi i të qenit i shqetësuar
Nëse, nga ana tjetër, keni një stil të shqetësuar, kërkoni partnerë të lidhur mirë . Hiqni dorë nga marrëdhëniet me njerëz të lidhur në mënyrë të pasigurt pasi kjo vetëm sa do të përkeqësojë dhimbjen tuaj.

Edhe pse të qenit vetëm mund të ndihet e frikshme, është një frikë e vlefshme për t'u përballur. Ju mund të vendosni të largoni kohë nga marrëdhëniet romantike ndërsa punoni për të ushqyer veten.

Zhvilloni vetëvlerësimin në vend që të kërkoni miratim nga burime të jashtme. Kjo do të thotë të gjeni mënyra për të përmbushur nevojat tuaja në vend që të mbështeteni te një partner për t'i përmbushur ato për ju. Flisni me të tjerët përveç partnerit tuaj për ndjenjat tuaja. Praktikoni duke u mbështetur te miqtë ose këshilltarët për t'ju ndihmuar të rregulloni emocionet tuaja.

2. Vetë-sabotazh
Vetë-sabotimi është një simptomë e traumës së fëmijërisë tek të rriturit dhe mund të shfaqet në çdo kohë. Kjo është mënyra se si fëmija juaj i brendshëm përpiqet t'ju mbajë të sigurt në mënyra që ju pengojnë.

Këto sjellje vetëshkatërruese mund të kenë funksionuar në të kaluarën. Për shembull, qëndrimi i qetë dhe i vogël ju ndihmoi të shmangni telashet me kujdestarët tuaj.

Si një i rritur, e njëjta vetë-mbrojtje ju ndalon të flisni në takime ose të promovoni veten. Kjo rezulton në kalimin për promovime ose dështim në tërheqjen e klientëve. Si fëmijë, mund të jeni shpërblyer për fshehjen e nevojave dhe ndjenjave tuaja. Fshehja ju ndihmon të shmangni rrezikun e refuzimit për atë që jeni.

Një tjetër rezultat i traumës së fëmijërisë tek të rriturit është vështirësia për të përmbushur nevojat tuaja. Si rezultat, ju jeni të ndjeshëm ndaj djegies nga mos dituri se kur të ndaloni në rrugën tuaj drejt një qëllimi.

Kur vetë-sabotimi ju paraqet shpërqendrimin e radhës ose ju detyron të hiqni dorë përpara vijës së finishit, ai mund t'i përgjigjet nevojës tuaj për pushim.

3. Perfeksionizmi
Perfeksionizmi ndan shumë nga karakteristikat e traumës së pazgjidhur të fëmijërisë tek të rriturit. Këto përfshijnë vendosjen e standardeve të paarsyeshme për veten, të bëheni një kritik i ashpër i brendshëm, të ngjallni terror për të bërë gabime dhe vështirësi për t'u besuar të tjerëve.
Me këtë në mendje, perfeksionizmi është më i poshtër se sa mendojnë shumë prej nesh. Mund të jetë një përgjigje e kushtëzuar ndaj një fëmijërie në të cilën "mjaft e mirë" nuk ishte një opsion.

Ju keni një kritik të brendshëm me zë të lartë që duket se nuk ju lë kurrë nga grepi. Ju e krahasoni veten me të tjerët dhe jeni të shkurtër. Mos u shqetësoni nëse ata kanë dekada përvojë, ju nuk e keni. Ndiheni sikur duhet t'i rregulloni gjërat siç duhet herën e parë.

Nevoja për të qenë perfekt ju paralizon për shkak të frikës tuaj për të bërë gabime. Kjo çon në mosarritje dhe zhgënjim me veten. Ndërsa të tjerët po hedhin sende pas murit për të parë se çfarë ngjitet, ju jeni të shqetësuar për kritikat që mund të vijnë nëse e vendosni veten atje.

Tejkalimi i perfeksionizmit
Përpiquni për "mjaft të mirë" dhe jo të përsosur. Lejojini vetes që në fillim t'i bëni gjërat keq.

Këto janë disa nga mësimet më të mira që mësuan shkrimtarët nga shkrimi i drafteve të para "të ndyra". Ju mund të redaktoni një draft, por nuk mund të përmirësoni diçka që nuk ekziston.

-Festoni përpjekjet dhe dështimet tuaja, si dhe fitoret tuaja. Këto janë mundësi rritjeje dhe hapa të nevojshëm në rrugën drejt suksesit.
-Dilni jashtë zonës suaj të rehatisë.
-Thuaj po kur zakonisht thua jo.
-Ndaloni së menduari dhe shqetësimi për atë që mund të ndodhë.
-Përgëzoni veten jo për arritjet tuaja, por sepse keni rrezikuar.
-Vlerëso guximin më shumë se arritjen.

4. Izolimi social
Nëse pyesni, "si duket trauma e fëmijërisë tek të rriturit?" izolimi social është një nga simptomat më të zakonshme.

Ndjenjat kronike të vetmisë dhe një tendencë për të shmangur ndërveprimet sociale janë shenja të tjera të traumës së pazgjidhur të fëmijërisë tek të rriturit.

Ju mund të vendosni se është më e lehtë të jeni vetëm për shkak të mënyrës se si njerëzit e tjerë ju shkaktojnë. Nëse jeni rritur pa mësuar se si të trajtoni emocionet tuaja ose të zgjidhni konfliktin, përballja me të tjerët mund të jetë e vështirë.

Nuk janë njerëzit e tjerë që po shmangni, por reagimi juaj ndaj asaj që ata mund të thonë ose bëjnë. Ne nuk mund të parashikojmë se si do të sillen të tjerët dhe mund të çrregullohemi lehtësisht nga një koment ose opinion.

Kjo është arsyeja pse të qenit pranë të tjerëve nuk është relaksuese apo ngushëlluese, por sfiduese dhe kundërproduktive. Është më mirë të jesh vetëm aty ku mund të pushosh i sigurtë, duke e ditur se askush nuk do t'ju "rrëmbejë".

Tejkalimi i Izolimit Social
Duke u rritur, ndoshta keni mësuar të shtypni emocionet tuaja. Në vend që t'i jepni vetes dhembshuri, ju kritikoni veten për ndjenjat tuaja.

Turpi rreth izolimit tejkalon ndjenjën kryesore të vetmisë. Kjo vetëm ju bën të dëshironi të fshiheni dhe ju pengon të kontaktoni të tjerët. Në vend të kësaj, pranoni ndjenjat tuaja të vetmisë. Jepini vetes kujdesin dhe dhembshurinë që do t'i jepnit një tjetri në të njëjtën situatë.

Kontaktoni dikë që keni besim. Tregojuni atyre të vërtetën për ndjenjat tuaja në vend që të pretendoni se jeni mirë. Ju mund të habiteni se si ndershmëria juaj i shtyn ata të hapen për pasiguritë e tyre.

If you don't have anyone you can safely share with, consider talking to a therapist or joining an online group where you can unpack your feelings anonymously.

Go out every day. Walking and being in nature is a balm for your mental health and can improve your mood. Interact with someone in a low manner, such as pet their dog or make a friendly comment./ CNA.al Source: Lifehack