"Democracy is not a clan agreement"/ Why we should protest on September 13

2022-09-08 17:02:00, Opinione Ilir Levonja

"Democracy is not a clan agreement"/ Why we should protest on

Illustrative photo

The question that, if I were here, would I join the September 13 protest? Did Ilir Meta call him, etc.? Without a doubt I would join.

Against a government that sent mothers back to washing clothes with wood and in pots. It is not even discussed. Against a government that asks us for "solidarity" but with violence.

We had forgotten about "solidarity" with the Party, but now it came to light. Wait when I ask us to go to stock.

That the public punishments are being asked of us, we are doing them, we are applying them. The boss said this is gold, hurray for us. Now the boss says, in a word, the Party that so-and-so is a traitor, hurray for us. Let's punish him. If possible, we will deport him. Savra is there, she hasn't gone away. Even the barracks.

We have given way to the law on agitation and propaganda. And you ask me, would you go out? Will you protest? Yes, you can't help it. You hear a minister telling Albanian women, wash your clothes at 30 degrees.

Although it tempts you with provincial luxury. With the excuse that Europe is tightening, etc. On the other hand, a moneylender who has been investing in cartels or private resources of members of the kuplara group for 9 years. On the other hand, it comes out and advertises that it is demanding debts from Europe.

Ndaj sot shqiptarët nuk kanë asnjë kilometër më linjë hekurodhore. Nuk kanë dy kaçatorrë të shuajnë zjarret. Sikur një armatë të vogël për t'u mbrojtur. Po kanë me shumicë krerë kartelesh droge. Kanë bosë dhe bodiguardë. Madje të ulëret se Zvicra të dënon me 3 vjet burg nëse nuk e mban kondicionerin 19 gradë etj.

Kur thuajse 85% e shqiptarëve nuk i kanë kondicionerët. Janë akoma përdorues të ventilatorëve dhe korenteve natyrore, mbajnë dyer e dritare hapur që të fryej sadopak etj. Karshi një qeverie ku akoma shqiptarët po mbyten me gomone në ngushticën e La Manshit. Dhe ai flet për dembelizëm, katunarë, rakixhinjë, mejhane. Madje tall menderen 3 herë në ditë me vendime si i do qejfi.

Aq sa shqiptarët sot mendojnë me mendjen e tij, flasin me gojën e tij, veprojnë me gjymtyrët e tij. Shkurt e gjitha shoqëria ka pamjen e një ushtrie me mjete butaforike si ato në ushtrimet e manifestimet që bënte dikur diktatura në stadiumet e qyteteve të Shqipërisë. Sot nuk të flasin për asgjë tjetër, politikë fund e krye. Për fanatizëm fetar dhe shtet aspak laik. Për fuqinë e njëshit dhe kurrë për ekzistencën e tyre.

A do dal të protestoj? Kam dalur me kohë. Nuk ma lejonte ashti i fjalës, prirja shpirtërore poezia, t'i jepja votën djalit të firmëtarit që vari në litar një poet. Edhe ky bastard është, vrau bash tempullin e kulturës, historinë e pakët të artit tonë kombëtar, Teatrin.

Today we are totally a notion without a head, without a mouth, without teeth, without a body, without an ass, without legs, without arms, without an appearance, without an identity. However, we talk about democracy, we talk about the rule of law, the law, individual freedoms. We have emigrated to the extent of 60% to the West, but we drown for Turkey. You ask me, will I protest? My existence is a protest. Such is democracy. It is not a clan agreement, in the corridors of the state. But the will of those who fill the squares.