Untitled essay, in an Albania on the brink of disaster!

2025-08-07 21:01:00, Opinione Genci Shehaj

Untitled essay, in an Albania on the brink of disaster!
Dear friends! I want to share with you an experience of mine, which I am experiencing more and more every day.
All of you who know me personally know that since 2015 I have lived in Kosovo, where I raised my family, built a business entirely of my own and became modestly involved in political life as an activist of the Vetëvendosje Movement!

Those who know me a little better know that I come from a patriotic family from the Përmet area and after World War II my paternal grandparents moved to Korça where my grandfather was appointed an officer. Yes, my grandfather was a member of the communist party after World War II, like no other in the Shehaj family, since he had been a partisan. He was also a skilled artilleryman, he was also an honest man who was respected by everyone.

He was soon expelled from the party, due to the collaboration of the rest of the SHEHAJ family with the National Front, but 3 of his 5 children managed to secure the right to study. They became honorable people in life... One of them was my father! My father is a symbol of work and honesty of the city of Korça. He started everything from scratch and with will, effort and sacrifice managed to build everything we have today. Everything we have is his and his mother's merit, of course.

He is an engineer by profession, but few know him as such. He has also dabbled in politics, most have forgotten him. He was an associate of Sabri Godo, the man who loved him like a brother. Since Sabri's departure from politics, his father also left and never got involved in politics again.
My mother is... if I spoke about my father's honesty, she is also the definition of honesty. A talented physical education teacher, who was forced to leave her profession to devote herself to private business. An example of modesty as well.

I also have a brother, of whom I am very proud and for whom I cannot find words to describe.
I started with family, because these days I saw a photo of former British Prime Minister Thatcher circulating where it was quoted: I am lucky to have started life with two good parents...

But who am I?!
I am a rebellious soul who has carried a lot of injustice on my back. But I have never given up! For the rest, I invite you to get to know me, time will tell!

Pse them kështu?!
Të dashur miq, kam vendosur të merrem seriozisht me politikë.
Përfshirja ime në zgjedhjet e 11 majit ishte një luftë shpirtërore me veten, një sakrificë që ma prishi rehatinë që kisha krijuar prej vitesh, por që më riktheu aty ku u linda dhe u rrita, në Korçë!
Me thënë të drejtën pas kaq shumë vitesh që e frekuentoja shumë pak atë vend, në fillim e njihja pak, por fatkeqësisht tani e njoh çdo ditë e më pak. Korça, por kam përshtypjen dhe gjithë Shqipëria është kthyer në një vatër të njerëzve që kanë humbur udhën.

E dini se kush e humb rrugën më së shumti? Ai i cili ka humbur guximin!
Sa shumë njerëz njoha në Korçën e 2025-ës që luftojnë për mbijetesë, sa shumë padrejtësi pashë dhe dëgjova!
Padrejtësitë vazhdojnë çdo ditë edhe tani pas zgjedhjeve. Disa u bëhen atyre që rebelohen, disa u bëhen vetë veglave të pushtetit, disa u bëhen qytetarëve të thjeshtë, disa u bëhen të huajve, por më e madhja është padrejtësia që ne po ia bëjmë vetes!

Jo më kot ju tregova histori me partizanë dhe ballistë më herët, veçse në Korçën e 2025-ës s’ka më as partizanë as ballistë. Ata që kanë marrë "timonin" shumica janë pa shtyllë kurrizore!
Ka dhe aty këtu ndonjë "sojlli", por edhe ata heshtin.
Ata që janë poshtë në institucione janë ndarë në dy-tre kategori.

Kategoria e parë janë zhvatësit! Janë ata njerëzit që marrin paratë e taksapaguesve dhe i fusin në xhepat e tyre. Tek këta ka njerëz që një pjesë të parave i ndajnë me drejtorët dhe një pjesë i fusin në xhep. Ka edhe nga ata që janë kuzhiniere personale të eprorëve ose edhe u bëjnë pazarin. Ka dhe nga ata që u këndojnë serenata.

Kategoria e dytë janë njerëzit e ndershëm që heshtin dhe për të ruajtur njëfarë garancie shpirtërore, përkrahin në heshtje mafiozët që kanë mbi kokë.
Sa keq më vjen që këta që po i etiketoj mafiozë shpesh janë ca tipa që dalin xhiro me sandale dhe me brekë të shkurtra dhe që fizikisht nuk i ngjasojnë fare mafies, por faktikisht nga "bëmat" ndoshta ia kalojnë edhe mafies më të sofistikuar italiane.
Në Shqipërinë tonë as mafien nuk ditëm ta kopjojmë!
Ka dhe nga ata që duken aq të pafajshëm, madje ne vetë ndjejmë një lloj keqardhje kur i shohim, sa të pafajshëm duken!

Kategoria e dytë për t’u çliruar ka nevojë për atë që quhet opozitë dhe që fatkeqësisht në vitet e fundit mungon.
Në fakt unë jam pjesë e përpjekjes për një opozitë të re, të mirëfilltë, jo si opozita e plakut që dikur aq shumë e doja.

Kategoria e tretë janë rebelët, ku edhe unë vetë bëj pjesë. Ata janë socialistë, demokratë, centristë të Shabanit, populistë të Llapajt, fansa të Enverit, Ramizit, Nanos, Salës, ka ca që janë dhe me Metën, harrova më të rëndësishmin e rebelëve në Shqipëri: Qorrin!
Ka dhe ca që i kanë dashur të gjithë këta personazhe, por edhe disa që nuk e duan asnjë.
Më i miri mes rebelëve të Shqipërisë nuk jeton më, ai ishte idhulli im në politikë. Emri i tij ishte Sokol, mbiemrin jua merr mendja të gjithëve!

Njerëzit e kësaj kategorie që punojnë në institucione goditen në mënyrë të paskrupullt nga eprorët e tyre. Goditen sepse ata nuk mund të kontrollohen.
I godituri i parë që unë njoh nga kjo kategori është një mësues socialist gjysmë-shkencëtar, i fundit është një shok imi sot, me të cilin dikur ishim kundërshtarë, ai numëronte votat e PS ndërsa unë të PD në të njëjtën tavolinë numërimi. Kohë të tjera...

Shqipëria e 2025-ës është kthyer në një vend ku luftohet për vende pune në administratë, por lufta më e madhe është për ta mbajtur vendin e punës.
Edhe drejtorët nuk i njoha më në Korçë, mbas 10 vitesh që isha shkëputur nga Korça, ata kishin ndryshuar mënyrën e jetesës, ishin pasuruar shumë dhe madje kishin ndryshuar edhe sjelljen.
Disa prej tyre ishin bërë trima, aq trima sa edhe drejtorët e partisë time të vjetër, ata të PD-së (ku isha aktivist si adoleshent dhe i ri), nuk do të guxonin kurrë të bënin para 15 vitesh gjëra që disa prej tyre i bëjnë tani!
Atëherë pa SPAK, e tani me SPAK.
Disa të tjerë ishin bërë të paskrupullt, disa të tjerë dinakë!

Sot e nisëm me administratën, por që mos ju lodh, s’po kaloj në tema të tjera...

Po bëhen dy muaj që zgjedhjet kanë mbaruar dhe unë jam në një luftë me veten...
A ia vlen të harxhoj kohën time, një zë vërtet i fortë dhe më i vërteti absolut kundër kësaj Korçe që nuk e njoh, apo të rikthehem në realitetin tim të këtyre 10 viteve të fundit?

Në fakt, ju që më njihni mirë, e dini përgjigjen: unë s’mund të bëj kompromis me asnjë shejtan të vogël apo të madh të politikës.
Politika është pasioni im, kam ndihmuar shumë njerëz, por në momentin që ka dalë në pah shejtanllëku i tyre, rrugët tona janë ndarë!
Rruga e nderit është më e vështira, por siç më thoshte babai kur isha fëmijë:
“Ti je lindur për të qenë i mirë.”
S’mund të jem në anën e gabuar, por edhe të heshtësh ndonjëherë është të jesh në anën e gabuar!

Pse e bëra gjithë këtë tregim?
Kam një peng brenda zemrës sime! Nuk kam folur saç duhet dhe ndonjëherë nuk kam folur deri në fund!
Ndoshta për hatër të një familjari, ndoshta për hatër të një miqësie të vjetër, ndoshta për hatër të një miku!
Por nga sot e në vazhdim, lufta ime kundër çdo abuzimi, kundër çdo njeriu të korruptuar do të jetë e paskrupullt.

From today, my opposition struggle will move to another level/dimension.
Even if I am the only voice, I will do my utmost to have that voice raised to the "Cup of Heaven".
This is because I want my children to know the Korça that I have known, and not the Korça that I no longer know today!

Korça is a small place and I have made my decision: some friends will be sad, some others will be happy!
I am convinced that there are hundreds and thousands of other people who will not stop, just like me.
I invite them to join me on this path!
From today, those who fight the social injustice that Albania is going through will be my fellow travelers on this path!
I will be the voice of each of you, regardless of your political beliefs!

I want nothing in return!
We all need to lay a brick in the foundations of a truly democratic state and overthrow the cancer that has gripped Albania from power!
We can only do this by being part of a political organization that is as pure as crystal, and with people who do not have dirty hands, working with dignity and dedication despite our personal interests!

Our flight is called “Opportunity”!
It is the first for us and the last for the political devils!
The road is long, but it starts today!
And half of a good job is finished the day it starts!