web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

The Hamas attack blew up Washington's plan,

2023-10-09 18:27:00, Blog CNA

The Hamas attack blew up Washington's plan,

This week I had intended to write about the negotiations between US President Joe Biden, Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and Saudi Arabia's Crown Prince Mohammed bin Salman, to normalize Israel-Arab relations in exchange for a US-Saudi Arabia defense treaty.

Analysts I spoke with were moderately optimistic that this major deal could be completed early next year at the latest. Despite the ongoing civil war in Syria, the region was generally calm. The US national security adviser, Jack Sullivan, declared last week that "the Middle East region is calmer today than it was two decades ago".

But Saturday's surprise attack by Hamas fighters on Israel is a bitter reminder that in the Middle East, war usually takes precedence over peace-making. It is hard to imagine Saudi-Israeli peace talks making much progress in the coming weeks, at a time when Israel is recovering from its worst surprise attack since the 1973 Yom Kippur War.

Meanwhile, it is mobilizing for what is likely to be its biggest ground assault on the Gaza Strip since Operation Cast Lead in 2008-2009. In fact, while we don't know for sure why Hamas chose to strike right now, it could be part of a larger effort by Iran and its proxies - including Hamas - to prevent a historic reconciliation between Jerusalem and Riyadh.

This is Israel's 9/11, and like the 9/11 attacks on the US, which had effects all over the world, from Afghanistan to Iraq, they will have negative consequences in some ways that are just as dangerous as unpredictable. Israel was used to the threat posed by Hamas rockets.

But until today there had been no precedent for a massive ground attack undertaken by this radical group. Hamas fighters managed to infiltrate Israeli border posts and the border fence surrounding Gaza, going into nearby Israeli communities, massacring innocent civilians and taking hostages.

They even managed to infiltrate Israeli military bases and take control of Israeli tanks and other armored vehicles. Hamas fighters are committing horrific war crimes while carrying out a daring terrorist operation that has shaken Israel's sense of security.

Nuk ka dyshim se Izraeli do të kundërpërgjigjet me një reagim të fortë ushtarak. Ndërsa ai nuk mundi të bënte kurrë paqe me Hamasin, një lëvizje që është e përkushtuar për shkatërrimin e shtetit hebre, ai kishte mësuar të bashkëjetonte me një organizatë terroriste që kontrollonte Rripin e Gazës si të keqen më të vogël, krahasuar me një pushtim të ri izraelit, apo me grupin ekstremist Al-Kaeda apo me kaosin në stilin e Libian. Izraeli kishte kryer shumë operacione ushtarake kundër Hamasit që nga viti 2007, dy vjet pasi Izraeli u tërhoq nga Gaza.

Por ato ishin kryesisht sulme nga ajri. Dhe kur u vendosën trupat izraelite në terren, ato nuk qëndruan kurrë atje për shumë kohë. Siç vuri në dukje një studim i Rand Corporation i vitit 2017 : “Strategjia kryesore e Izraelit u bë ‘kositja e barit’, pranimi i paaftësisë për ta zgjidhur njëherë e mirë problemin, dhe duke shenjestruar vazhdimisht udhëheqjen e organizatave militante palestineze për ta mbajtur nën kontroll dhunën e tyre.

Përballja e re me Hamasin në Gaza, e vendos Izraelin në një problem jo të vogël strategjik: ai  duhet të ushtrojë forcë të mjaftueshme për ta penguar Hamasin të ndërmarrë sulme, por jo aq sa të rrëzojë regjimin. Siç u shpreh një analist izraelit mbi çështjet e mbrojtjes: “Ne duam t’ua thyejmë kockat por pa qenë nevoja që të bëhen për spital”.

Tani do të ketë një presion shumë të madh mbi Netanjahun, që të shtunën deklaroi se “jemi në luftë”, duke urdhëruar kështu shkatërrimin e plotë të Hamasit. Kjo mund t’i çojë trupat izraelite në luftime jashtëzakonisht të vështira në terrenin e dendur urban të qytetit të Gazës kundër një armiku të fshehtë, që mund të fshihet mes popullatës civile.

Në fakt, Hamasi mund të përpiqet ta tërheqë Izraelin në një situatë të ngjashme me pushtimin izraelit të Libanit në vitin 1982, duke e ditur se forcat izraelite janë shumë më të cenueshme kur luftojnë në këmbë sesa kur hedhin bomba nga qielli.

Forca e Mbrojtjes së Izraelit, IDF, mbetet ushtria më e fortë në Lindjen e Mesme dhe në fund do të dominojë. Por edhe një fitore taktike do ta linte Izraelin të përballej me pyetjen: “Po tani çfarë do të ndodhë?”. Shumica e izraelitëve nuk janë dakord me një pushtim afatgjatë të Rripit të Gazës, që pashmangshmërisht do të shkaktonte viktima të mëtejshme izraelite por edhe akuza se trupat e tyre po kryejnë krime lufte.

Por nga ana tjetër izraelitëve po u mbarojnë alternativat. Siguria e vetme është se sulmi i Hamasit do t’ua përkeqësojë jetën palestinezëve. Gaza është tashmë një nga vendet më të varfra në botë. Mjerimi i saj është shtuar nga bllokada izraelito-egjiptiane, që synon ta pengojë Hamasin të grumbullojë shumë fuqi ushtarake.

Një ditë para sulmeve, “Washington Post” publikoi një histori rrëqethëse sesi tregtarët në Gaza janë aq të varfër sa që nuk kanë mundësi të mbajnë kamionë dhe duhet të mbështeten tek gomerët për të transportuar produktet e tyre. Por edhe numri i gomerëve që blihen në Izrael po mbaron.

Ndërkohë Hamasi nuk sulmoi për shkak të kushteve të mjerueshme në Gaza. Udhëheqësit e tij janë të izoluar nga privimet ekonomike, dhe të motivuar nga fanatizmi fetar dhe nacionalist. Por kushtet e tmerrshme të jetesës ia bëjnë të lehtë Hamasit që të rekrutojë luftëtarë nga mesi i të rinjve aq të varfër dhe të dëshpëruar, saqë nuk kanë alternativë më të mirë sesa të bëhen “martirë”.

Tek e fundit, izraelitët dhe palestinezët duhet të pranojnë se s’kanë alternativë tjetër veçse të jetojnë krah për krah njëri-tjetrit dhe në paqe. Izraelitët e përgjegjshëm - që kryesisht mungojnë në kabinetin aktual të ekstremit të djathtë të Netanjahut - e dinë se jeta e palestinezëve duhet të përmirësohet për të parandaluar më shumë shpërthime dhune në të ardhmen.

Një marrëveshje për normalizimin e raporteve izraelito-saudite, duke supozuar se do të ruajë mundësinë e një zgjidhjeje me dy shtete, mund të japë një kontribut të rëndësishëm për sigurinë afatgjatë të Izraelit. Por perspektiva e përparimit të bisedimeve të paqes është sot shumë më e largët se sa ishte deri dje. Tani për tani, lufta dhe vuajtja janë rendi i ditës, dhe mjerisht pa një fund të qartë në horizont. Nga Max Boot “Washington Post”/ Pershtatur nga CNA





Lajmet e fundit nga