Robert Kotmilo/ Unë, kryetari i bashkisë që mbeta i varfër

26 Dhjetor 2017, 14:08, Aktualitet CNA

Dilemën “Sokrat i vuajtur apo derr i kënaqur” ai e ka zgjidhur me kohë. I mjafton që ka mbetur një qytetar i Korçës. Nuk e ka për turp që ka mbetur i varfër. Ndoshta një rast i rallë, kur një kryetar bashkie nuk zotëron atë katandinë e pushtetarit relativisht të rëndësishëm. Robert Kotmilo, ish kryebashkiak i Korçës në vitet 1996-2000, rëfen pa asnjë kompleks për ushtrimin e detyrës dhe se si nuk përfitoi prej saj.

KL: Zoti Kotmilo, kur dhe si jeni zgjedhur kryetar i bashkisë së Korçës?

-Jam zgjedhur për mandatin 4 vjeçar 1996-2000. Erdha në këtë post pasi kam punuar më parë si drejtor i frigoriferit ku kisha 130 puntorë nën drejtim. Kur bashkinë e drejtonte Gjergji Gjinko isha kryetar i Këshillit bashkiak. Pra, kam patur një përvojë menaxhimi kolektiv.

KL: Si e vlerësoni periudhën kur drejtuat bashkinë?

-Unë kalova një mandat revolucioni, një kundër revolucioni, dhe një lufte që përfshinë Shqipërinë.
E kam fjalën për trazirat e viteve 1997-1998 dhe luftën e Kosovës. Ajo periudhë më zuri. Fatmirësisht, nuk u turpëruam.

KL: Çfarë kujtoni nga ato vite?

-Duhet të dihet se në vitet e trazirave nuk më merte në telefon askush. Nuk kujtohej njeri në ato periudha dhe situata absurde. E nisja ditën në mbledhje me ushtarakët e NATO-s kur ishte lufta e Kosovës. Nganjëherë shoferi nuk më vinte nga frika dhe shkoja në bashki me biçikletë.

KL: Synimet dhe pengjet tuaja si kryetar bashkie?

-Kisha tre objektiva. Furnizimin me ujë, energjinë elektrike dhe ngrohjen. Për furnizimin me ujë ja aritëm marveshjes me bankën gjermane kfw. Ngrohjen nuk e sigurova dot. Kisha parë përvoja në SHBA por nuk i realizova dot. Nuk të pyeste njeri nëpër ministrira. Ato kohë kishte një centralizim të tmerrshëm. Edhe nënkryetarët i emëronte qeveria. Kisha gati një projekt për ngrohjen nëpërmjet TEC-eve, na u miratua edhe në Hollandë. Nuk ma mori parasysh asnjë. Dhe TEC-i Korçës u katandis si pas ndonjë lufte botërore.

KL:Të flasim për gjendjen tuaj ekonomike. Në qytet ka mbetur proverbiale shprehja “kryetari i bashkisë që nuk ndëroi as portën”.

-Unë i përkas tjetër brezi. Që kur isha drejtor i frigoriferit e merja bukën me vete. Në një rast mu rëzua buka rrugës. Kur njerzit panë domatet po qeshnin. Në një rast tjetër po interesohesha për tuba për shtëpinë. Një grua që më dëgjoi në dyqan qesëndisi: po ti ore, as kanalizimet e shtëpisë nuk bën dot? Të tjerët ngrenë vila. I tillë kam qënë dhe mbeta. Do thonë ishte i pazoti po aq më bën. Jam i lumtur me moralin e qytetarit të thjeshtë dhe të qetë.

KL:Ju kanë kërkuar të rikandidoni apo ju e synonit?

-Jo. Kur u bë mbledhja në PD unë deklarova tërheqjen. Nxora si argument faktin se kalova një mandat të vështirë dhe se isha në prag pensioni.

KL: Si kalojnë ditët tuaja të pleqërisë?

-Paradite pi një kafe me miqtë. Njerëz të respektuar të Korçës. Në shtëpi lexoj. Me këto kushte që kam. E theksoj, jam i lumtur në moralin tim të qytetarit.