Nga Kastriot Myftaraj / Kur na mund sanxhakasi Adem Ljaiç si lojtar i Serbisë

9 Tetor 2015, 09:43, Opinione CNA

Sanxhakasi Adem Ljaiç, i cili ishte lojtari më i mirë në fushë për Serbinë sot, pati një rol vendimtar në golin e parë të Serbisë ndaj Shqipërisë dhe ishte drejtpërdrejt autor i golit të dytë. Shkurt, Shqipërinë e mundi Adem Ljaiç. Adem Ljaiç është sanxhakas i lindur në Novi Pazar. Sanxhaku është një krahinë në Serbinë jugperëndimore. Në hartën e flamurit të zi të dronit, të quajtur prej Ismail Morinajt Flamuri AUTOCHTHONOUS ishte edhe Sanxhaku, vendlindja e Adem Ljaiç, si pjesë e Shqipërisë Etnike. Kur unë kam thënë vitin e kaluar, pas ndeshjes në Beograd se prania e Sanxhakut në hartën e flamurit të zi të dronit, i jep hartës një përmbajtje të shtetit islamik ballkanik, si urë lidhëse me Bosnjën islamike, shumëkush më ka kundërshtuar duke më thënë se sanxhakasit janë shqiptarë. Bukur! Atëherë përse Adem Ljaiç nuk luan për Shqipërinë por luan për Serbinë? A mos ndoshta ka bërë gabim që nuk është ftuar të luajë për Shqipërinë?

A do të thotë dikush tani, nga ata që mbronin praninë e Sanxhakut në hartën e dronit se përse Adem Ljaiç nuk është ftuar të luajë për përfaqësuesen shqiptare? Përse deri më sot askush nga këta mbrojtësit e identitetit të supozuar shqiptar të sanxhakasve nuk ka thënë që Federata Shqiptare e Futbollit duhet ta ftojë Adem Ljaiçin të luajë për Shqipërinë?
Merret vesh, ata nuk e kanë thënë dhe as do ta thonë këtë gjë, sepse ata e dinë mirë që as mund të imagjinohet që Adem Ljaiç ta konsiderojë e jo më ta pranojë një ftesë të tillë, për të luajtur për Shqipërinë. Adem Ljaiçit as nuk i ka shkuar nëpër mend që mund të luajë me Shqipërinë dhe askush nga shqiptarët nuk ka thënë se ai duhet ftuar të luajë për Shqipërinë. Sepse Sanxhaku nuk ka qenë kurrë pjesë e Shqipërisë. Sanxhaku banohet nga popullsi sllavo-muslimane. Kur kanë qenë në dilemë të zgjedhin mes shqiptarëve dhe serbëve, sanxhakasit kanë zgjedhur gjithmonë serbët. Adem Ljaiçit nuk i ka shkuar ndërmend të luajë për Shqipërinë, ashtu si paraardhësve të tij sanxhakas nuk iu shkoi ndërmend të dërgonin përfaqësues në Vlorë për të nënshkruar Deklaratën e Shpalljes së Pavarësisë të Shqipërisë Etnike, bashkë me Ismail Qemalin dhe Isa Boletinin.
Ata që mbrojnë Sanxhakun si pjesë të hartës së Shqipërisë Etnike, nuk e mbrojnë si shqiptarë, por si arabë shqipfolës, xhihadistë. Që Sanxhaku është vënë në hartën e flamurit të zi të dronit si urë lidhëse me Bosnjën për të treguar aspiratën e shtetit islamik të Ballkanit, kjo u vërtetua këto ditë, kur Ismail Morinaj, që ka marrë përsipër ngritjen e dronit dhe që tashmë mban zyrtarisht me cerifikatë shtetërore të drejtën e autorësisë për flamurin e zi, përmendi Srebrenicën si model për pritjen që i duhej bërë Kryeministrit serb Vucic. Në Srebrenicë, në verën e këtij vitit Vucic u prit me thirrjet Allahu Akbar dhe me gurë. Më qartë nuk mund ta thoshte Morinaj se Shqipëria Etnike e tij, e hartës së flamurit të zi, është e lidhur me Bosnjën në projektin shtetëror islamik ballkanas.
Serbia e talli dyfish Shqipërinë, në të dy ndeshjet, atë të para një viti dhe atë të sotshmen. Në ndeshjen në Beograd e talli me flamurin e zi të dronit, ku përfshihej Sanxhaku, flamur që lojtarët e përfaqësueses sonë u detyruan ta mbrojnë për shkak të portreteve të Ismail Qemalit dhe Isa Boletinit, të vendosur dinakërisht atje, në sfondin e zi të flamurit të Xhihadit, të ngjashëm me atë të ISIS. Në ndeshjen e Elbasanit, Serbia e talli Shqipërinë duke e mundur me anë të sanxhakasit Adem Ljaiç. Nuk ishte thjesht një humbje, ishte një humbje poshtëruese.
Tani vetëm serbofilët dhe islamikët nuk duan të kuptojnë sesi u tall Serbia me ne. Serbofilët kuptohet se përse. Islamikët sepse atyre iu kënaqi shpirtin flamuri i zi i Xhihadit dhe nuk iu intereson asgjë tjetër.