Muçi: I used to get sick and stay in hospitals, today I am one of the best in Albania

2023-01-31 16:05:33, Sport CNA

Ernest Muçi is one of those players who is not very present with statements in the media, but a footballer who keeps his head down and works to show his qualities on the field. But after so long, he returns to speak at length about the Legia club website, touching on parts of his past in Tirana, his first steps in football and the current situation in Poland and how he has adapted to this adventure.

Do you remember your first interview after coming to Legia Warsaw?

Yes, I remember that moment very well. From the beginning I liked Legia, the whole environment around the club. Before arriving in Warsaw, I was looking for information about the team, the city, the history. I wanted to be well prepared. I know that history is an inseparable part not only of Legia, but also of the whole city. A great venue and a great club, that's the only way to sum it up.

In that interview, you mentioned that people in Albania called you "the wonderful boy". Do you remember when this situation first happened?

Kam bërë debutimin tim në klubin tim të mëparshëm në moshën 16-vjeçare. Disa muaj më vonë fillova të shënoja gola dhe të jepja asistime. Njerëzit filluan të më vinin re. Po merrja gjithnjë e më shumë mundësi për të luajtur në ekipin e parë. Ishte një lloj surprize, por doja të bëja gjithçka për të mbajtur vendin tim në formacionin startues. Përpara se ta kuptoja, shumica e tifozëve po më referoheshin me ato fjalë. Sigurisht që jam ndierë i nderuar. Fjalë të tilla janë gjithmonë shumë të sjellshme. Të ndërtojnë si person, por edhe si futbollist. Isha dhe jam shumë krenar që luaj në fushë me një titull të tillë.

Sinqerisht, pra, pa modesti të panevojshme. Ju jeni një nga lojtarët e rinj më të mirë në Shqipëri. A është kështu?

Do të jem i sinqertë (qesh). Unë jam dhe mund ta them me vetëdije të plotë.

Keni thënë se familja ju ka mbështetur shumë që ju të luani futboll, çfarë keni dashur të thoni?

Jam dashuruar me futbollin që në moshën 2-3 vjeç. Gjithmonë kam dashur të luaj në klubet më të mira. Kur isha gjashtë vjeç, hyra në klubin e parë të të rinjve në Shqipëri. Në fakt kam filluar të luaj futboll para se të shkoja në shkollë (qesh) dhe për këtë më kanë ndihmuar. Ata gjithmonë më brohorisnin dhe mbanin gishtat e kryqëzuar për mua. Më flisnin shumë para çdo ndeshjeje të madhe. Ata kanë përshkuar shumë kilometra për të më parë në fushë kur luaja. Ata e ndoqën karrierën time gjatë gjithë kohës. Kur u rrita, ishte familja ime ajo që më drejtoi më tej. Të gjithë dhanë shumë për të më çuar këtu ku jam sot. Nuk kam fjalë t’i falënderoj për gjithë këtë. Nuk do ta harroj kurrë.

Pra, i mbani mend shumë mirë fillimet tuaja me topin si fëmijë?

Sigurisht që ka qenë një kohë e bukur, megjithëse kam pasur edhe shumë momente të vështira. Kur isha gjashtë vjeç, isha shumë i sëmurë. Dikur sëmuresha gjatë gjithë kohës. Kemi vizituar shpesh spitalet në Shqipëri. Nuk ishte një periudhë e lehtë, por të gjithë mësuam prej saj. Sapo sëmuresha, prindërit linin gjithçka dhe nxitonin për në spital. Një arsye tjetër për të cilën u jam shumë mirënjohës. Por tani gjithçka është në rregull. Jam shumë e lumtur dhe vetëm duke menduar për familjen time më bën të buzëqesh.

Cili është mësimi më i rëndësishëm që keni marrë nga lojtarët me eksperiencë të ekipit?

Mësova shumë prej tyre, por një do ta mbaj mend përgjithmonë. Pavarësisht se çfarë ndodh, duhet të qëndrosh i fortë dhe të vazhdosh të ecësh përpara. Nuk dua të pretendoj se jam dikush. Unë dua të jem vetvetja dhe atëherë mund të jem më i miri.

Speaking of lessons, fans are curious what is the secret to your long shots?

The most important thing is to try, to repeat, even to the point of boredom. When I was younger, I trained my right and left leg. I wanted to have an edge over my rivals. I would stay after training and improve the power and technique of my shots. Sometimes five minutes, sometimes much more. This is how character is formed. /Panorama Sport