"I have not stolen, I am not a drug addict, nor a criminal"/ Rama gives an "account" to the citizens

2025-01-12 12:23:00, Politikë CNA

"I have not stolen, I am not a drug addict, nor a criminal"/ Rama

Prime Minister Edi Rama

In a public message, Prime Minister Edi Rama harshly criticized the head of the Democratic Party, Sali Berisha.

Not only that, Rama started with a clarification for public opinion regarding the criminal case in which his brother, Olsi Rama, was also accused.

In relation to this issue, Rama said that the Special Prosecutor's Office came out with evidence that the brother has nothing to do with the "Xibraka" file and warned the head of the DP parliamentary group, Gazment Bardhin, that he will face the Court.

By "excusing himself", Rama rejected all the opposition's accusations related to the thefts.

"Let all the tars who put me down and lift me up every day, in the pulpits, screens and portals, in the parliament's canteen or in the TV pubs, find him as a corrupt rich man and a politician enriched by politics, a grain of salt, a witness or a single square meter outside the boundaries of the official declaration of wealth."

"I was brought up by parents who enlightened their souls where they are, they taught me that leku is just the hack of honest work."

On the other hand, Rama rejected the opposition's other accusations regarding his involvement in criminal activities.

"Yes, it has happened in the past that representatives of the Socialist Party, in the parliament and in local government, have been linked to criminal offenses abroad in their past, and have been expelled from politics, as a result of the decriminalization law; a law that I also voted for of my own free will, without anyone forcing me."

Full speech:

"This message is first of all an obligation to all those who have supported me all these years, giving me their vote, even once since I am in the arena, and above all to my family - those who are close to me and to those who are no longer with us, without whom I would not be who I am, nor would I be where I am.

Dear fellow citizens!

Last year, MP Gazmend Bardhi publicly issued an extreme accusation against my brother, Olsi Rama.

He denounced, tried and sentenced him in public as a drug trafficker, creating the typical circumstances of a false accusation, through a criminal device, on the basis of an old prosecution file for a group of traffickers.

In that file, there was also talk of an unidentified person who has not been found by the prosecution. According to this gentleman, who is not just a gentleman, this person is looking for my brother.

In fact, according to him, the two prosecutors in the case had hidden my brother's identity in exchange for favors received from me, and I had promoted both of them in their careers for this criminal favor.

I have not been explained to this day.

Ndërkohë që ky palo djalë bashkë me tutorin e tij, nuk kanë lënë rast pa e rihedhur në publik këtë jashtënxjerrje të shpifur, kam bërë durim, shumë durim. S’kam dashur të flas unë me bindjet e mia, para se të flasë drejtësia me provat e veta.

Më në fund, pasi ka pyetur këdo ka parë të arsyeshme dhe ka hetuar gjithçka ka konsideruar të nevojshme, SPAK-u deklaroi se ka arritur në përfundimin që Olsi Rama nuk ka asnjë lidhje me personin e paindentifikuar të dosjes në fjalë dhe nuk ka asnjë provë apo fakt që të lidhë tim vëlla me aktivitetin kriminal.

Pra, me fakte e me prova, jo me hamendësime e me fabrikime, është katërcipërisht e qartë, se im vëlla u përdor si mish për top, për të më goditur dhe rrëzuar mua në sytë e opinionit publik. Tani, kjo nuk është goditja e parë e këtij lloji për mua – s’ka se si të jetë as e fundit – nga një parti e ashtuquajtur demokratike, që është pengu historik i një katrani me bojë, i cili e ka kapur për fyti atë parti, qysh në lindje të saj dhe e ka përdorur si një zorrë private, për të jashtëderdhur në publik të gjitha nevojat e një lufte politike vulgare, pa asnjë respekt për të vërtetën, për njeriun, për Shqipërinë dhe gjuhën shqipe.

Unë nuk ve baste. Por jam gati të ve bast se nuk ka një akuzë të mundshme që të mos më ketë ardhur nga ajo zorrë në tërë këto vite. Ja një bilanc shumë i shkurtër dhe ju vendoseni vetë nëse ka mbetur gjë akoma pa më akuzuar. Më kanë bërë përdhosës të familjes time, duke më akuzuar se në gjyqin e divorcit, unë kam akuzuar gruan time se djalin tim e kishte me babain tim. Jo, divorci im, qysh në fillim të viteve ‘90 s’ka pasur asnjë konflikt dhe asnjë pretendim të ndërsjellë. Përkundrazi, ka qenë tërësisht paqësor.

Ndërsa po, siç është provuar më pas, katrani i madh ka fabrikuar një dokument gjyqi dhe e ka publikuar asokohe, për ta mbështetur me një provë të rreme atë akuzë, që qoftë edhe thjesht për ta imagjinuar, duhet të jesh egërsirë, jo njeri; lëre pastaj të jesh udhëheqës i popullit. Më kanë bërë homoseksual, biseksual, transeksual. Edhe mund të kisha qëlluar një nga të treja këto ose dhe të treja bashkë. Po jo, Zoti më ka përcaktuar si heteroseksual dhe nuk kam pasur kurrë kuriozitet ta pyes si e bën Ai përzgjedhjen për prirjen seksuale të njerëzve.

Më kanë bërë dhunues grash, madje dhunues të ndjesë pastë nënës time. E shkreta nëna ime, Aneta, u sulmua nga foltorja e parlamentit, deri nga foltorja e parlamentit, ku katrani me bojë e akuzoi se po cënonte interesin publik, duke mos më denoncuar, ajo mua, si dhunues të sajin dhe duke i lënë kësisoj shqiptarët, të votonin qorrazi për një kriminel që dhunon edhe gra. Nëna ime e ndjerë, u ndje aq e lënduar sa e çoi edhe në gjyq, katranin e madh.

Po e dini çfarë ndodhi?

Ai çoi avokatët për të bërë paqe, se “kështu e ka politika dhe se ai paskesh madje shumë respekt për të si mjeke”.

Dhe kur gruaja krenare, e dhunuar në dinjitetin e saj, nuk pranoi të tërhiqte padinë, doli edhe një gjykatëse katran, e cila me një vendim poshtërues, i vuri kapakun atij maskarallëku.

“I padituri ka ushtruar lirinë e tij politike!”

Më kanë bërë skizofren me kartelë mjekësore. E kanë fabrikuar dhe publikuar edhe kartelën, si trakt të luftës pa din e as iman kundër meje, që vazhdon prej kaq e kaq vitesh.

Jo Jo, nuk kam pasur lavdi Zotit, asnjëherë probleme të shëndetit mendor. Por sigurisht që nuk ka pasur se si të mos akuzohesha edhe për këtë, nga një katran i madh, me diplomë mjeku, që u hyn në hak deri dhe të sëmurëve më fatkeqë e familjarëve të tyre, duke i përdorur si kategori negative, për llogari të luftës së tij përçudnuese politike. Më kanë bërë me dyqind apartamente në Shqipëri dhe Europë, e me dyqind milionë dollarë dreqi e di ku.

Jo, nuk kam pasur dhe as kam dashur ndonjëherë të kem ndonjë apartament tjetër, përveç atij tek parafabrikatet qysh në kohë të komunizmit, dhe pastaj atyre ku kam jetuar me qira kur isha ministër kulture e kryetar bashkie. Ashtu i shihja gjërat kur isha më i ri, ende s’e kisha familjen që kam fatin të kem sot – doja të isha njeri i lirë nga çdo lidhje apo pronë e patundshme.

Pastaj, kur u bekuam nga Zoti me një fëmijë tjetër, e bëmë edhe ne një shtëpi tonën, në periferi të Tiranës, siç janë bërë qindra, mijëra familje të tjera shqiptare në tre dekadat e fundit. Më kanë bërë me saraje dhe ç’nuk kanë fantazuar, thënë e shkruar, për si është ndërtuar, e me çfarë lekësh është ndërtuar shtëpia jonë. Jo, ajo shtëpi nuk ka lidhje as me sarajet, as me favore ndërtuesish apo lekë me burim tjetër, përveç të ardhurave nga puna e të dyve ne, burrë e grua.

Gati çerek shekulli akuza pa asnjë çerek prove, ku më kanë bërë si veten; politikan që marr pjesën nga firmat që hedh, duke futur duart në buxhetin e shtetit dhe në xhepat e sipërmarrësve që ndërtojnë kulla apo partneritete me qeverinë. Jo, kush më njeh e di që paraja s’ka qenë asnjëherë një tundim i madh për mua.

Jam rritur nga prindër, që u ndrittë shpirti aty ku janë, më kanë mësuar se leku është thjesht haku i punës së ndershme dhe nga një gjyshe besimtare, e cila më ka mësuar se njeriu nuk vjen në jetë për të bërë lekë, po për të mos vdekur pa bërë punët për të cilat Zoti e ka sjellë në jetë.

Le ta gjejnë, të gjithë katranët që më ulin e më ngrenë përditë, nëpër foltore, ekrane e portale, në hanin e parlamentit apo në pijetoret televizive, si pasanik të korruptuar dhe politikan të pasuruar nga politika, një kokërr leku, një dëshmitar apo një metër katror të vetëm jashtë kufijve të deklarimit zyrtar të pasurisë; një fakt të vetëm që të provojë se unë nuk jam ky që jam, po jam ai që ata thonë. Pastaj kollaj fare, iki vetë unë, s’ka nevojë të flasin me vete rrugëve, “Rama ik, rama ik”.

Nuk e kanë gjetur dhe s’kanë për ta gjetur dot, atë fakt fajësues në raportin tim me materien, qoftë para, qoftë tulla e llaç. Se nuk ka. Por nuk kam ç’u bëj fare, që edhe pse s’e kanë një fakt a provë të vetme, m’i hedhin mua në kurriz, jo vetëm të gjitha ç’kanë bërë vetë apo ç’do bënin vetë po të kishin pushtetin tim, po edhe ç’ka bërë e ç’nuk ka bërë kushdoqoftë që ka punuar me mua, nga afër apo nga larg, e që kanë hyrë në daç në shënjestrën e institucioneve të reja të drejtësisë, në daç në gojën e shthurrur të prokurorëve e gjykatësve mediatikë apo në raste të caktuara edhe të të dyja palëve bashkë.

Më kanë bërë përdorues droge.

Jo, nuk jam përdorues droge ose më saktë, nuk kam përdorur ndonjëherë droga të paligjshme. Më kanë dalë e vazhdojnë të më teprojnë dy droga çudibërëse për mua: Arti, i pandashëm nga unë, qysh nga fëmijëria. Dhe lufta politike, e pandashme prej meje, qyshse e ndava mendjen t’ia kushtoja këtë pjesë të jetës sime, ndryshimit të Tiranës, e më pas të Shqipërisë.

Më kanë bërë kriminel. Jo, nuk kam kryer kurrë një krim dhe nuk i kam duart të ndotura, as me gjak, as me drogë, as me para të pista, e as me rrahje e kërcënime kundërshtarësh në politikë a në media.

Më kanë bërë bashkëpunëtor të krimit.

Jo, bashkëpunëtorët i kam zgjedhur gjithnjë vetë, ndërsa mua askush nuk më ka zgjedhur dhe nuk më zgjedh dot si bashkëpunëtor.

Jo, kush më njeh e di që paraja s’ka qenë asnjëherë një tundim i madh për mua.

Më kanë bërë përdorues droge.

Jo, nuk jam përdorues droge ose më saktë, nuk kam përdorur ndonjëherë droga të paligjshme. Më kanë dalë e vazhdojnë të më teprojnë dy droga çudibërëse për mua:

Arti, i pandashëm nga unë, qysh nga fëmijëria. Dhe lufta politike, e pandashme prej meje, qyshse e ndava mendjen t’ia kushtoja këtë pjesë të jetës sime, ndryshimit të Tiranës, e më pas të Shqipërisë.

Më kanë bërë bashkëpunëtor të krimit.

Jo, bashkëpunëtorët i kam zgjedhur gjithnjë vetë, ndërsa mua askush nuk më ka zgjedhur dhe nuk më zgjedh dot si bashkëpunëtor.

Yes, it happened in the past that representatives of the Socialist Party, in the assembly and in the local government, were connected to criminal offenses abroad in their past, and were expelled from politics, as a result of the decriminalization law; a law that I also voted for with my free will, without anyone forcing me.

Because good or bad, there is no person or force in this world that can force me to do something I don't want to do.

It has also happened that my colleagues, ministers, deputies, mayors, even the deputy prime minister, have been caught by SPAK's network.

But, SPAK and the entire Justice Reform are, first and foremost, the fruits of a strategic vision and iron political will, which almost certainly would not have come to life without the Socialist Party and without me at its head.

Never, never, never could, if I wasn't the first, even before we came to the government, that I had made up my mind to enter that sea on foot, together with the leading team of the Socialist Party, then in opposition with an irresistible power in every direction.

And this is not the story according to me, today that some of the successes of the new justice have fathers abroad, but a story that started years before our victory in the political elections of 2013 and a documented history, in letters, proposals, process - Minutes, plans and programs of the Socialist Party.

The tale of Americans and Europeans, who brought the new justice despite SPAK, by plane or steamer from across the ocean or the Adriatic Sea, can be told by whoever wants, to whomever, whenever they want. But not me. Not me, because I'm witness number 1.

They have made me a thief and vote-buyer and almost 800 thousand votes of Albanians who vote for me and the Socialist Party have been made into votes of crime.

No, crime does not decide anything anymore in this Albania that is governed by the Socialist Party. In this Albania, only the people and no one else decides, either who leads the caravan or who barks at the caravan."