The disappearance of evidence of the crime and not the inauguration of the Theater

2022-12-21 21:08:00, Opinione Ilir Levonja

The disappearance of evidence of the crime and not the inauguration of the

Ilir Levonja

The inauguration for the start of the works of a new National Theatre, and the quarrel in the Assembly between the mandates of the Democrats, was a peaceful trap for real oppositionism. Work on a new National Theater could begin anywhere, but not exactly at the scene of the crime. In addition, the image of the Theater was also taken down by a decision of the Constitutional Court in 2021.

Çfarë po bën qeveria është material real dhe i fortë protestash pikërisht për opozitarizmin e vërtetë. Jo për disa dhjero demokratë që i kënaqen mandatit apo bëjnë lojra korridoresh si e si të jenë në qendër të vëmendjes. Eshtë bërë shumë e kollajshme për qeverinë, që, edhe pse disa çështje janë akoma në Gjykatë, objekte të rëndësisë jetike etj., ajo t'i prishë pa më të voglin hezitim. Që domethënë, pavarsisht se si mund të jetë rezultai nesër në Gjykatë, qeveria ka vendosur veton. Ai rezultat do dali ose si do ajo. Por edhe po doli ndryshe, qeveria nuk ka faj, pasi vendi i krimit është sheshuar, mbuluar apo ritransformuar. Dhe video regjistrimet nuk përbëjnë prova etj. Keni shembullin real nga video përgjimet e zgjedhjeve të parakohëshme të Dibrës 2016.

Madje të gjithë flagrantët janë sot në krye të të ashtuquajturave komisione reformash, dikastere drejtësie etj., por edhe martirë të partisë në arrati ose në burg si rasti i Gjushi dhe Ter Kokës nga Durrësi. Jo më larg se dje bash mu në mes të Tiranës qeveria i vërsuli fadromat një pallati edhe pse banorët e tij prisnin vendim e drejtësisë.

Nëse opozita reale e demokratëve të rrahur, të shtypur, të përdhunuar me gaz lotsjellës etj., zihet në Kuvend se kujt i takon apo jo foltorja e Edi Ramës, kjo është rrugë pakrye. Ajo i takon vetëm Edi Ramës dhe komplet makinerisë së tij ndëshkimore karshi fjalës së lirë, votës lirë, institucioneve, demokracisë etj. Dhe si e tillë nuk të bën aleatë me qytetarin.

Nëse opozita reale merret me dhjerokratë të tipit Alibeu..., dhe nuk shkon aty ku po mbulohet vendi i krimit, në mënyrë të atillë që të mos zhduken provat, të mos harrohen kaq kollaj britmat therëse të atyre që u flijuan brenda mureve me frymë të gjallë historike, si e si të mos vritej ajo pak histori kombëtare shqiptare. U ngujuan aty jo për një muaj por vite me radhë. Madje kur policët dhe fadromat i nxirrnin dhunshëm, opozita e dhjerokratëve flinte gjumë.

Edhe pse kishte nënshkruar një pakt publik për mbrojtjen e objektit. Por nuk e bëri. Sot qytetarët kanë nevojë të shohin jo se si rrihet Flamur Noka me Alibeun, as se kë do iksi apo ypsiloni të zgjidhet avokat i popullit etj., se të gjitha janë hallka fallco, pa peshë, pa u dhënë mundësi përfaqësimi qytetarit etj. Janë beteja me mullinjtë e erës, beteja si ato që bënte Don Kishoti i Mançës.

Sot qytetarët duhet të shohin vrullin dhe frymën e korrikut 2022, e dhjetorit 2022, në mënyrë të atillë që Rama të mos talli më bythën me batuta, por të kuptojë një herë mirë se vendi ka për Zot shqiptarët dhe jo një narkotrafikant. Por kjo nuk ndodhi, shpresoj të ndodhi nesër. Pasi vet Sali Berisha e pohoi, mezi po e përmban zemërimin e turmës, mezi po e përballon indinjatën e saj, madje po merr kritika me shumicë. Atëhere nëse është kështu mbushi sheshet, mos lër diktatorin të zhduki provat. Të tjerat nuk ia vlejnë.