In memoriam/ Sokol Olldashi – një mik, një udhëheqës, një frymëzim

20 Nëntor 2024, 12:19, Politikë Eduart Halimi

In memoriam/ Sokol Olldashi – një mik, një udhëheqës,

Sot mbushen 11 vite nga ndarja e parakohshme nga jeta e Sokolit, një mik i shtrenjtë dhe një figurë e paharrueshme e familjes sonë politike dhe politikës shqiptare. Megjithëse kanë kaluar kaq vite, mungesa e tij ndihet çdo ditë – në politikën që ai e trajtoi me përkushtim dhe kurajë, në debatet që pasuronte me mendimin e tij të kthjellët dhe të guximshëm, dhe në marrëdhëniet që ndërtoi me sinqeritet dhe dinjitet.

• Sokoli kishte kurajën për të folur të vërtetën, edhe kur kjo ishte e vështirë dhe shpesh e pakëndshme.

• Dinte të ndërtonte ura bashkëpunimi aty ku kishte ndasi dhe përçarje.

• Dinte të ndërtonte ekip dhe vlerësonte bashkëpunëtorët!

• Udhëhiqte me një vizion të qartë dhe përkushtim të palëkundur ndaj familjes politike dhe bashkëpunëtorëve të tij.

• Mbi të gjitha, kishte aftësinë të frymëzonte dhe të motivonte të tjerët, duke parë te secili potencialin për të kontribuar dhe për të bërë një ndryshim.

Sokoli ishte ai burrë që nuk u largua kur humbi, që nuk shau me mllef kur brenda familjes pati debate, dhe që nuk krijoi një parti për t’i goditur tonën. Përkundrazi, ai dinte të qëndronte me dinjitet, duke ruajtur familjen e bashkuar, në kohë të mira dhe të vështira. Ai ndërtonte miqësi përtej politikës dhe vlerësonte mbi të gjitha njeriun – atë demokratin e përkushtuar që luftonte çdo ditë për idealet tona dhe për familjen tonë politike. Sokoli qëndroi gjithmonë me integritet, ndershmëri dhe besnikëri ndaj idealeve të tij, deri në ditën e fundit.

Për mua, ishte një privilegj i jashtëzakonshëm të punoja krah tij – të ndaja momente të vështira dhe të bukura, të debatonim për ide dhe njerëz, dhe të mësoja nga energjia dhe vendosmëria e tij. Kujtoj ende me mall diskutimet tona për sfidat dhe njerëzit e politikës, për mediokrit dhe hipokritët, dhe për parimet që kurrë nuk duhej t’i tradhtonim. Kujtoj atë darkë që planifikuam të nesërmen që nuk erdhi kurrë, për të cilën ti me humor e quajte “zijafet” që do të pajtonte çdo ndasi deri në zgjedhjet e ardhshme lokale të 2015-s.

Sot, ndërsa kujtoj gjithçka që përfaqësove, ndiej dhimbjen e humbjes tënde, por mbi të gjitha ndiej privilegjin që pata fatin të të njoh, të punoj me ty dhe të ndaj vizione për familjen tonë politike. Ti na le shumë – një shembull të rrallë përkushtimi dhe sinqeriteti, një model të lidershipit të vërtetë dhe një frymëzim për të gjithë ata që besojnë në një politikë më të drejtë dhe një Shqipëri më të mirë.

U prehsh në paqe, Sokoli ynë! Kujtimi yt do të mbetet përherë i gjallë – si një udhëheqës i rrallë, si një mik i sinqertë dhe si një njeri që dha gjithçka për ata që besonte./ CNA