E fundit!

16:50 Aktualitet

Siguroi kushtet për të kryer vrasjen e Hajrullës dhe Matodashajt/ GJKKO shpall dënimin për Erio Zejnon

Gjykata e Posaçme ka dënuar me 7.4 vjet burg Erio Zejnon, ...

Një Pseudo-Reportazh dedikuar SPAK-ut

8 Tetor 2020, 07:05, Opinione CNA

Isha mësuar përherë të admiroja plazhet e jugut gjatë stinës së verës, – plazhe të vogla por që shpesh herë të japin një shije ekzotike ? prandaj, edhe këtë vit, padyshim nuk mund të rrija pa kaluar disa ditë në Dhërmi, një fshat i cili ndodhët 52 km në jug të Vlorës, 72 km në vëri të Sarandës.

Dhërmiu! Një vend aq i preferuar nga të rinjtë, prej gati 20 vjetësh, ku gjumi dukej sikur nuk ekzistonte. Zhurmës së dallgëve, pas perëndimit, ia zinte vendin muzika e lartë e lokaleve të bregut, të cilat nga viti në vit mbinin si kërpudhat pas shiut. Këtë vit shumë gjëra ishin ndryshe. Ndër të tjera, qetësia karakterizonte natën dhe argëtimi i orëve të vona në lokale ishte zëvendësuar me disa xhiro në shëtitoren (pedonalen) e ndërtuar kohët e fundit buzë detit?

Në një nga këto ditë pushimi, rastisi kohë me shi dhe meqënëse nuk kisha se çfarë të bëja, vendosa të lexoja një roman tek bar-i i hotelit ku isha akomoduar. Pas disa orësh leximi, pronarja e hotelit, Meli, – një grua fisnike, e mirëarsimuar, me të cilën ishte kënaqësi të zhvilloje biseda nga më të ndryshmet- më sygjeroi që një pjesë të kohës, të asaj dite të vrenjtur, ta kaloja duke vizituar fashatin në brendësi. Ashtu bëra,- edhe pse, dy vjet më parë, për shakak të rrugëve lidhëse, kisha kaluar me dhjetra herë në mes të fshatit, dhe nga të dyja anët e rrugës të binte në sy mungesa e infrastrukturës, shikoje vetëm shtëpi të rënuara, rrugë të amortizuara, plehëra dhe mungesë ndriçimi,- vendosa të vizitoja fshatin në brendësi.

Dhërmiu ka një vendosje të veçantë, buzë detit Jon dhe shpateve të maleve, midis gjelbërimit të ullinjve dhe agrumeve, fshati ka një bukuri madhështorë, mbi të cilin ndodhen edhe disa kisha apo manastire. U futa në brendësi të fshatit dhe u ngjita sipër tij. Mahnitëse! Një perlë e vërtetë. Gjithçka kishte ndryshuar në dy vjet si me shkop magjik, edhe pse tek-tuk punime të vogla ende vijonin. Shtëpitë e rikonstruktuara duke ruajtur arkitekturën, rrugët e shtruara me kalldrëm, pastërti dhe ndriçim kudo. Në rast se nuk do të ishe i vetëdijshëm për pozicionin ku ndodheshe, nuk do e gjeje dot, ai pejsazh që shikoje nga sipër fashatit ngjasonte ma ato të vendeve më të bukura perëndimore të cilat i shohim shpesh në dokumentaret televizivë.

Pas pak orësh, i kënaqur nga ç?kisha parë, kthehem sërisht në hotel ku në verandë përsëri takoj Melin të cilës i drejtohem:

– Meli! Të felenderoj! Ishte vërtet një shëtitje e bukur. Nuk ma merte mendja kurrë që një vend mund të ndryshonte kaq shumë në kaq pak kohë.

Dhe duke buzëqeshur vazhdova: – Ne vërtet nuk jemi vend i pasur por si duket banorët e fshatit tuaj paskan pasur një fat të madh pasi një investim i tillë të bën të ndjehesh sikur jeton në një përrallë.

Meli, – zonja fisnike, e cila për çudi filloj të vrenjtej në fytyrë teksa unë flisja,- mu përgjigj:

– E di sa lekë janë investuar nga shteti për rikonstruksionin e Dhërmiut?! Pafund!

Unë po e dëgjoja dhe nuk po e kuptoja se ku donte të dilte, por Meli vazhdoi: – Problemi qëndron se ?të gjitha këto? nuk kanë për t?i shijuar banorët vendas të Dhërmiut, të paktën jo pjesa më e madhe e tyre. Si duket,- vazhdoj ajo-, tjetër kush e ka ditur mirë paraprakisht se çfarë do të ndodhte me këtë vend, dhe para se të fillonin punimet erdhën dhe blenë për pesë lekë çdo gërmadhë apo shtëpi pak të rënuar. I blenë nga vendasit për një copë bukë, duke përdorur të gjitha mënyrat, me hir e me pahir?

Më kurjozoi shumë ajo që dëgjova dhe prandaj e pyeta Melin: E kush na qenkan këta?

Ajo u largua pa folur dhe, teksa ktheu shpinën, në vend të përgjigjes ngriti gishtin tregues lart duke bërë me shenjë nga qielli. Nuk mund të ishte Zoti!

Nuk e di pse, pas asaj bisede të shkurtër më erdhën ndërmend disa dispozita të kodit penal..! Po mendoja për nenin 109 të kodit penal ?Shtrëngimi me anë të kanosjes ose dhunës për dhënien e pasurisë?? Ai pejsazh që pashë nga sipër fashatit nuk po më ngjasonte më me ato të vendeve më të bukura perëndimore të cilat i shohim shpesh në dokumentaret televizivë. Tashmë po më ngjasonte me disa fragmente filmash me mafiozë Siçilianë. Thash me vete: Po për këto probleme ne kemi SPAK-un?, nejse, mendova përsëri, SPAK-U jonë nuk leviz po nuk u shkrep arma ose të paktën të bëhet skandal mediatik?!!! Mbase kemi Zotin!/ Av. Pallko Trendelina