E fundit!

14:42 Editorial

Çmenduria e një avokati të pandehur

Plarent Ndreca na qenka bërë sot autor i një zbulimi epoka...

KLGJ si program asistence

5 Maj 2020, 14:00, Vetingu CNA

Sot ishte mbledhja e KLGJ për të shqyrtuar konfliktin e vjetër dhe të ri të Adrian Dvoranit me ligjin dhe moralin.

Për ndonjë që ka mbetur pa e mësuar, Adrian Dvoranit i ka mbaruar mandati si gjyqtar i Gjykatës së Lartë prej gati 6 vjetësh.

Në pritje të zëvendësimit, zoti Dvorani duke shfrytëzuar shprehjen e ligjit të Gjykatës së Lartë, “qëndron në detyrë derisa zëvendësohet”, ka 6 vjet që praktikisht po plotëson një mandat tjetër në Gjykatën e Lartë.

Pa asnjë vendim emërimi, thjesht si njeri i duruar, zotni Dvoranin po ta leshë, rri edhe 18 vjet të tjera si gjyqtar i asaj gjykate.

Megjithatë një vendim të Gjykatës Kushtetuese, (gjykatë ku aspiron zotni Dvorani që të bëhet kryetar,) që shfuqizonte si të papajtueshme me parashikimet dhe afatet kushtetuese të mandateve të anëtarëve për Gjykatën e Lartë, atë shprehjen e ligjit të Gjykatës së Lartë që mban poshtë jastëkut prej 6 vjetësh Zotni Dvorani.

Të thërasësh moralin në rastin Dvorani, është luks konstitucional, por mund të sjellim në kujtesë raste të tjera gjyqtaresh të Gjykatës Kushtetuese që kanë arsyetuar dhe marrë vendime personale kur pritja dukej se mund të zgjatej pa afat. Petrit Plloçi, ish anëtar i Gjykatës Kushtetuese, megjithëse nuk ishte zëvendësuar, dha dorëheqjen e parevokueshme, me arsyetimin etik dhe të moralshëm dhe me një tekst dorëheqje të nivelit doktrinal, në të cilin argumentoi se pritja për tu zëvendësuar, duhet të ishte brenda afateve të arsyeshme dhe afatet e pritjes “deri në zëvendësim”, nuk mund të bëheshin të konkurueshme me afatet e mandatit të rregullt.

Teatrin e Dvoranit e kishim boll, që të shikonim sot edhe estradën e KLGJ. Organi i dalë nga paketa e talentuar e drejtësisë së re, që siguronte që ajka e jurisprudencës do drejtonte gjyqësorin, sot nuk vendoste dot dhe do presë që të pyesë partnerët se si t’ja bëjë hallit me mandatin e Zotni Dvoranit.

Kaq idiote nuk mund të ishte KLGJ-ja e kokave të gjyqësorit shqiptar.

Të paaftë dhe të kapur deri në neveri, nuk e vuajnë fare imazhin prej idiotësh që transmetojnë tek njerëzit.

Ata nuk dinin! Ata nuk dinin as të lexonin. Ata janë të paaftë që të mendojne. Ata janë të paaftë që të arsyetojnë juridikisht.

Ata nuk kanë besim as vetë tek aftësitë e veta.

Ndryshe nuk do kërkonin opinion nga partnerët.

Si njerëz të sjellshëm ndaj partnerëve, të pakten tu kishin nisur për mendim partnerëve opinionin e tyre paraprak!

Vendosën të presin.

Derisa partnerët të lexojnë kushtetuten tonë, ligjet tona, vendimet e Gjykatës tonë Kushtetuese, letrat e Dvoranëve tanë dhe të tallen prap me ne të gjithë e jo vetëm me idiotët e caktuar që të paguhen me miliona në muaj në KLGJ./ CNA.al