The journalist's confession/ My wife and I were listening to Ed Sheeran in the car, when a girl in a mini skirt and long thighs caught my eye...

2022-11-18 18:05:00, Lifestyle Agim Xhafka

The journalist's confession/ My wife and I were listening to Ed Sheeran in

My wife and I were listening to Ed Sheeran in the car when a girl in a miniskirt and long, bare thighs caught my eye on the street. It was with a back so I could make out his average height and yellow hair curled like a lotus branch in autumn. I braked and shouted:

- Oh girl! O beauty!

The woman bit my arm.

- Hey, what are you doing, ore? Can't you see, is she a prostitute?

- That's why I stopped, - I told him.

The chick in the miniskirt came to the glass I just opened.

- How much is your price? - I asked.

I pashë sytë jeshilëtë shkruar, fytyrën e bukur, mollëzat e kërcyera. Qeshi, zbuloi pak ca dhëmbë të bardhë, ah sa të bardhë. Te faqja iu krijua një vrimë si vorbull lumi kur merr qetë kthesën në shtratin e gjerë.

-30 mijë në makinë, 50 mijë në hotel. Zgjidh e merr!-u përgjigj.

Atë çast gruaja u zgjat drejt xhamit për ta kqyrur më mirë.

-Oh,sa e bukur qënke moj!-i doli befas sa i hodhi një sy.

Vajza u bë serioze. Më pyeti pak ashpër.

-Ore ti dashke përvojë treshe? Se ja ku e ke një zonjë për mashallah.

Qesha.

-Nuk fola për treshe. As për dyshe. Jam gazetar, bëjmë një intervistë bashkë dhe të paguaj 50 mijë. Zëre sikur makina ime është hotel.

-Kam njohur disa gazetarë,-foli.

-Dhe si ishin?-e ngacmova.

-Mysybet. Në fund s’paguanin asnjë kokërr leku. Seç nxirrnin një karton ku shkruhej gazeta e televizioni ku punonin. Pandehnin se e kishin kartë banke. Madje ca më kanë kërcënuar, do të të çojmë në komisariat, më thoshin pasi ngrinin pantallonat.

-E të çuan?

Vajza qeshi.

-Gjithë komisarëve të qytetit ua kam bërë unë skanimin. Atyre ua di nishanet, tatuazhet dhe fjalët që përdorin kur rënkojnë. Ja Bedriu që kemi tani. Hahaha ka një nishan majtas te prapanica.Po është i lezetshëm.Më kënaq aq shumë sa ndonjëherë dua t’i jap unë ndonjë lek.

Hyri te makina dhe vuri duart kryq. Sikur donte të thoshte, gati jam, më pyet.

-Pse more këtë rrugë?

M’u duk pyetja më idiote. Dihet pse e mori. Për hall, për nevojë.

-Kur isha në universitet për ekonomiste, se jam me shkollë të lartë unë,-ia nisi me të qeshur ajo,-u dashurova me çunin më të mirë të qytetit. Me Gertin. Që në gjimnaz u lidhëm si gishti me dorën.U rritëm mes dashurisë .Dhe në fakultet bashkë. Sa shpesh ngacmonim njëri-tjetrin: “Mos kemi qënë të dashur ne edhe pa lindur?!”. Pasi mbaruam shkollën plot ëndërra kishim .E ndërsa bënim plane për dasëm, shtëpi ,fëmijë ngecëm në rërë .S’po na merrte kush në punë. Qyteza jonë e vogël aq biznese kishte. Nga halli mendova të hap një parukeri.

Ti, i thashë Gertit merr një lokal me qira e bëje kafene.Nuk më pa me çudi,por propozoi,ikim në Greqi?E provojmë atje?Se plot që kanë shkuar kanë mbijetuar.

Na pa që po e ndiqnim me vëmendje ndaj ajo vazhdoi:

-Në Athinë u strehuam te Berti,djali i xhaxhait të Gertit.Kishte një bodrum te pallati ku banonte,por qe pa lagështi se kalonin tubot e ngrohjes të të gjithë apartamenteve.Sa kaluam natën e parë Gerti doli për punë te Omonia,unë në ca kushërira.Po kapja ndonjë shtëpi për pastrim.Dhe më eci.Fillova dy rrugë më poshtë.Lodhesha,por fitoja.Gerti një ditë,dy,tre…një javë hiç,pa punë.

Ca ditë u gëzua.E morën si ndihmës në ndërtim.Në fund të muajit me paratë që fituam nxorrëm shpenzimet për ushqim.S’ngeli gjë tjetër.Kështu dhe muaji vazhdues.Më pas na u shtuan andrallat se Berti na nxorri nga bodrumi.Për një muaj u premtova,tha.Morëm me qira një garsonierë.E pasi paguam atë nuk patëm kokërr euro për të ngrënë qoftë një vakt.Gerti ra në depresion.

E humbi fare.M’u kujtua Drita,shoqja ime.Në të njëjtat situata dhe ajo para ca vitesh.

Nuk durova më dhe hyra në supermarket,vodha ushqime,më pati treguar ajo.E bëra për burrin,për dashurinë ndaj tij. Nuk mund ta duroja dhimbjen e tij.Fjalët e saj gati më çuan në supermarket dhe mua.Po befas te truri më erdhi një sms e kobshme.Pse nuk shkon te lulishtja përballë,moj korbë.Do endet dikush atje dhe për ca minuta i rrëmben 30-50 euro. Nuk prita. Hodha pardesynë sipër,ishte nëntor e dola linkthi nga shtëpia.Në tortuar ecja ngadalë e tundesha pak.Kështu ca minuta deri sa më trokiti dikush te shpatulla:

-Sa?

-50 euro.

Shqeu sytë e u largua.Pas pak një zë tjetër:

-Sa?

-30 euro.

Më kapi dorën e më hoqi zvarrë te pemët në brendësi.Fati im,ishte i ri,i qetë dhe ledhatues.Më la paratë e gati vrapoi.Kështu dhe tjetri e tjetri deri sa i bëra 120 eiuro.Një pasuri.U ktheva te marketi,mbusha tre çanta e sa hapa derën i thashë Gertit rrenën,m’i dha afendikoi ku pastroj.

Sytë iu njomën.E kuptova se tani do na tregonte pjesën ku e vrau ndërgjegja dhe i tregoi të shoqit.

-Po nuk zgjati shumë.Pas tre ditësh te lulishtja më trokiti dikush te kurrizi:

-30 euro,-i fola

Ai nuk dha përgjigje.Ndaloi.U ktheva.Qe burri im.Shtangëm të dy ca çaste.Pastaj ai mori vrapin,por jo drejt shtëpisë.Iku përpjetë.E prita një natë,dy,tre.Më thanë që ishte kthyer në Shqipëri,por jo në qytetin tonë,qe vendosur në Tiranë.U rrënova është pak.Dashuria ma rrënoi dashurinë.Nuk kisha çfarë të flisja,si të shpjegohesha.Pas ca ditësh më erdhi lajmi,babai kishte pësuar hemoragji cetebrale.Paralizuar dhe nuk fliste dot.Iu luta zotit të më merrte mua.U ktheva urgjent.Mes qarjeve për babain dhe veten nëna pyeti për Gertin.

-U ndamë,-i thashë.

Ajo nuk e zgjati. Madje pashë që në fytyrë iu end një tis qetësie. Vajzado rrijë me mua, i foli vetes. Shkova në bashki për punë.Kryetari sa më pa u lëngëzua.Donte atë të më rregullonte. Kështu dhe te ca biznese. Bota më vinte rrotull.Gertin e humba.Tani ç’po ruaja?Nderin tim apo menderin e meshkujve që më hanin me sy.Ndaj vendosa t’i kundërvihem moralit pa moral.Punë për mua s’ka po mos kalova nën trupat e zyrtarëve dhe zagarëve.Dola te rruga.Atje ku tregu të jep çfarë i jep.Nuk duhet nipt,siguracione e broçkulla propagande.Ato unë i ble falas pasi shtrihem free në ca tavolina zyrash apo komisariatesh.

Heshti,pa nga rruga,vuri buzën në gaz e foli:

-Mos më gjykoni se boll jam dënuar.

Në makinë ca çaste nuk foli kush.Po meditonim të tre.

-Më latë pa punë sot,-qeshi ajo e si për ta çtendosur situatën më tha:

-If you come here yourself one day, you will pay 50,000 for having the SUV as a 5-star hotel.

- Don't be shy, - said the woman - He doesn't leave the house without me.

- That's how Gerti thought about me, she said seriously.

She got out of the car and went to her place. At the corner of the street full of dust, horns and crazy urinating.../ CNA.al