Do hair transplants work?

2023-04-01 22:47:00, Blog CNA

Every year hundreds of thousands of people go to Istanbul, Turkey, attracted not so much by its thousands of years of history and the city's monuments, but by the opportunity to perform a hair transplant at lower prices than what they would pay in their own countries of origin. Walking around town or standing in line at airport gates, it's hard not to notice someone with a shaved head, ready for surgery, or with bandages and gauze on their heads because they're recovering from surgery.

Klinikat po shtohen, paketat turistike gjithëpërfshirëse (fluturime, hotele dhe klinika) janë të shumta, dhe vlerësohet se i gjithë sektori ka një xhiro prej rreth 1 miliardë eurosh në vit. Një transplant flokësh në Itali mund të kushtojë 8-10 mijë euro (çmimet variojnë), ndërsa në Turqi ka klinika ku kjo gjë mund të bëhet për vetëm 1/3 e këtij çmimi.

Diferencat e çmimeve mund të jenë pak a shumë të theksuara në varësi të pacientëve dhe karakteristikave të tyre, klinikave dhe teknikave të përdorura për kryerjen e transplanteve. Por në përgjithësi, çmimet më të ulëta e kanë bërë këtë lloj procedure estetike të aksesueshme për një numër më të madh njerëzish.

Përveç faktorëve ekonomikë, rritja e kërkesës u ndikua nga shfaqja e teknikave më të besueshme, më pak të dhimbshme dhe me rezultate më pak të pasigurta se në të kaluarën për suksesin dhe qëndrueshmërinë e ndërhyrjes. Gjithsesi vlerësimi i saktë i shkallës së suksesit të transplantit të flokëve nuk është diçka e lehtë.

Studimet mbi këtë çështje janë relativisht të pakta në numër, dhe ndryshojnë metodologjitë për vlerësimin e nivelit të suksesit të transplanteve, si në varësi të numrit të pacientëve të analizuar po ashtu sipas periudhës së marrë në konsideratë pas ndërhyrjes. Ndër studimet më të cituara janë ato të bazuara në nivelin e kënaqësisë së pacientëve të konsultuar në një kohë të caktuar pas operacionit.

Për shembull një hulumtim i vitit 2016, i kërkoi një grupi njerëzish të vlerësonin rezultatin e transplantit të flokëve të tyre 3 vjet pas operacionit. Mesatarisht, niveli i kënaqësisë ishte 8.3 nga 10, gjë që flet për një transplant të suksesshëm në shumicën e rasteve.

Humbja e flokëve është një proces i natyrshëm që ndodh me kalimin e moshës.

Ajo nuk prek të gjithë njerëzit në mënyrë të barabartë. Në përgjithësi prek 80 për qind të burrave dhe 40 për qind të grave. Procesi mund të ketë shkaqe të shumta, por më i zakonshmi është alopecia androgjenetike, një gjendje e cila për shkaqe kryesisht gjenetike, bën që gjëndra e flokëve të bëhet gjithnjë e më e vogël, duke bërë që flokët të hollohen derisa të bien.

Procesi mund të ndërpritet pjesërisht ose të rikthehet, por vetëm nëse ndërmerren veprime përpara rënies së plotë të flokëve. Jo të gjithë pacientët reagojnë njëlloj ndaj trajtimet nuk janë gjithmonë efektive. Po ashtu nuk është e qartë se përse meshkujve u bien flokët kryesisht në pjesën ballore dhe në majë të kohës, ndërsa mbajnë qime rreth veshëve dhe në pjesën e pasme të qafës.

Flokët në këtë zonë nuk preken nga alopecia androgjene, dhe nuk i nënshtrohen proceseve të dukshme të rrallimit dhe rënies. Prandaj ata janë kandidatë idealë për t’iu në nënshtruar transplantit. Flokët merren nga kjo zone dhe rivendosen në zonat ku kanë rënë.

Në zonën e zverkut ka mesatarisht nga 65-85 njësi folikulare për centimetër katror. Pra grupe të vogla prej 1-4 fije floku me origjinë nga folikulat e poshtme. Për t’u siguruar që transplanti është i dobishëm dhe efektiv, është e rëndësishme që të bëhet një diagnozë e saktë për të verifikuar shkaqet që e çuan pacientin në rënien e flokëve.

Diagnostikimi i alopecisë androgjenetike është relativisht i thjeshtë, ndërsa diagnostikimi i kushteve të tjera që çojnë në rënien e flokëve mund të jetë më kompleks dhe mund të kërkojë teste të gjera, përfshirë një mostër për analizën e folikulave dhe lëkurës. Pacientët nuk duhet të jenë nën moshën 25 vjeç.

Pasi para kësaj moshe është e vështirë të parashikohet se cilat zona do të preken më shumë nga rënia e flokëve. Trashësia e tyre, është një tjetër tregues i rëndësishëm që duhet marrë në konsideratë për të mos pasur iluzione të çuditshme. Transplantet vetëm në majën e kokës janë më pak të rekomanduara, sepse humbja e mëvonshme e më shumë flokëve mund të çojë në mbetjen vetëm të flokëve të transplantuar.

Flokët më pak të ekspozuar ndaj alopecisë androgjenike përdoren për transplantim. Dhe me përjashtime të rralla, pas transplantimit, ky flok mbetet për gjithë jetën dhe nuk bie, në dallim nga ata që ishin tashmë në zonën e transplantit. Me kalimin e kohës, disa nga këto të fundit mund të bien.

Kjo mund të çojnë në rrallimin e tyre, gjë që mund të japë përshtypjen e një transplanti të dështuar. Gjatë një ndërhyrje merren në konsideratë këta faktorë, duke balancuar densitetin e njësive folikulare në zonat më të rrezikuara. Pasi të jenë bërë të gjitha vlerësimet e nevojshme, kryhet operacioni, kohëzgjatja e të cilit varion sipas teknikave të përdorura dhe sasisë së flokëve që do të transplantohen.

Flokët e pacientit rruhen deri në 2 milimetra në gjatësi, në mënyrë që të vërehet qartë orientimi i folikulave dhe këndi i tyre. Lëkura e kokës anestezohet dhe rrugët e ndjekura janë dy në varësi të llojit të ndërhyrjes: në një farë kuptimi të dyja ngjajnë me një transferim bimësh, por me pak gjak.

Në rastin e metodës FUT (transplantimi i njësisë folikulare) kirurgu heq një rrip lëkure në pjesën e pasme të kokës me gjatësi prej 15 deri në 30 centimetra dhe gjerësi rreth një centimetër, duke arritur një thellësi prej 2-4 milimetra. Më pas plaga mbyllet me qepje, ndërsa fillon përzgjedhja e njësive folikulare nga rripi i lëkurës që sapo është hequr.

Renditja kryhet me mikroskop dhe duhet bërë me shumë delikatesë, duke eliminuar pjesën e lëkurës që nuk është e nevojshme pa dëmtuar qelizat e folikulit. Më pas, duke përdorur tehe të vogla, kirurgu krijon prerje të vogla në zonat e kokës ku është e dukshme rënia e flokëve dhe ku do të shartohen folikulat, duke ruajtur të njëjtin prirje dhe orientim si ato që janë natyrshëm të pranishme në zonë.

Metoda alternative më e përdorur është FUE (ekstraksioni i njësisë folikulare) që nuk përfshin heqjen e një rripi të tërë të lëkurës, por heqjen e njësive folikulare që do të transplantohen një nga një. Një instrument krijon një prerje rreth njësisë folikulare, duke arritur një thellësi prej rreth 4 milimetra, më pas ajo nxirret dhe pak më pas vendoset në pozicionin e ri në kokë.

Të dyja teknikat kanë avantazhe dhe disavantazhe dhe ende debatohet nëse njëra praktikë është në të vërtetë më e mirë se tjetra. Mesatarisht në operacionin e parë, transplantimi përfshin të paktën 2000 njësi, por ka raste në të cilat mund të nevojiten më shumë se 3000 njësi.

At the end of the operation, the scalp is disinfected and then bandaged to prevent wound infection. Most patients report the first days after the operation as the most annoying, because of the burning and the practices that must be followed to avoid damaging the graft: sleeping only in certain positions, treating the wounds very delicately and things like that.

To evaluate the final effect, it is necessary to wait about a year after the operation.

Success depends above all on how naturally the hairline appears on the forehead, the detail we attach the most importance to. If it is too low or a different shape than it was originally, it is very likely that the graft will be too visible.