Renaissance Agriculture / Lecture for the Government, how farmers are helped

2022-06-30 13:52:00, Aktualitet Klodian Tomorri

Renaissance Agriculture / Lecture for the Government, how farmers are helped

Illustrative photo

An Albanian farmer exports tomatoes at an average price of $ 408 per ton. The Bosnian farmer exports it at $ 777 per tonne. The Serb sells it for 495 dollars, while the Macedonian sells it for 557 dollars for ours.

So with cabbage, so with cucumber, watermelons, etc. The story is the same for every product. Albanian farmers receive the lowest prices in the region for the export of fruits and vegetables. Significantly lower than others.

Why does this happen?

Për një arsye shumë të thjeshtë. Shqipëria nuk eksporton dot masivisht në BE sepse nuk plotëson standardet e kërkuara të sigurisë ushqimore. Ndaj fermerët shqiptarë detyrohen të shesin lirë tek vendet fqinje të rajonit, të cilat kanë kritere më të lehta.

Në dy vitet e fundit, në Sistemin e Alarmit të Shpejtë të Ushqimit, (sistemi që përdor BE për të parandaluar hyrjen e produkteve ushqimore nën standard) ka patur 38 njoftime për produktet me origjinë nga Shqipëria.

Shumica e njoftimeve ishin ose për mungesë higjene, ose për mbipërdorim kimikatesh ose për përdorim të kimikateve të ndaluara në BE. Sipas Bankës Botërore, Shqipëria ka normën më të lartë të refuzimit të eksporteve bujqësore ndër vendet fqinje. Pa përmendur këtu faktin, që për mishin, bulmetin dhe pulat ka refuzim kategorik për eksport në BE.

Pse është mbyllur tregu i BE për fermerët shqiptarë?

Të tregtosh produkte ushqimore në tregjet e pasura duhet të kesh një sistem menaxhimi të çertifikuar për sigurinë ushqimore. Një nga më të njohurit që përdoret aktualisht në BE është FSÇ 22000. Në Shqipëri ka sot vetëm 2 kompani të çertifikuara me FSÇ 22000. Në Greqi ka 300 kompani, në Serbi 182 kompani, ndërsa në Maqedoninë e Veriut 17 kompani.

Pse nuk çertifikohen fermerët shqiptarë?

Për dy arsye kryesisht. Së pari mungesa e informacionit. Dhe normal. Sepse nuk mund të presësh nga fermerët që të kenë njohuri për ndryshimet ligjore në kërkesat dhe standardet e BE për bujqësinë. Por këtu problemi është edhe më i thellë sepse nuk ka qartësi as se kujt duhet t’i drejtohen. Kujt institucioni apo agjencie shtetërore duhet t’i drejtohen për informacion dhe cili institucion apo agjenci shtetërore mbikqyr aspektet e ndryshme të sistemit të sigurisë ushqimore? Nuk e di as vet qeveria.

Së dyti, kostoja e lartë. Duke e mbajtur tregun të mbyllur me vetëm një kompani çertifikimi, sigurisht që kostot janë më të larta. Monopoli këtë bën.

Now, this story is 30 years old. During this time we have changed more agriculture ministers than Henry VIII has changed women. But no one can do that. It is at no budgetary cost. Good for subsidies that we do not have money, but why not?

Why not issue bylaws to complement the food safety legal framework?

Why not advise and inform farmers how to get certified?

Why not explain that this way they will make more money?

Why keep the certification body market in the food industry closed?

If they do not have money, why should the government not bear the cost of certification?

Do these once. Then deal with conferences on technology and advanced science in agriculture./ CNA.al