U kthye në Shqipëri pas shumë vitesh, këngëtarit i shkojnë në lokal policët e armatosur

8 Korrik 2018, 11:40, Lifestyle CNA

Këngëtari i njohur Frederik Ndoci prej kohësh është zhvendosur në Nju Jork ku po punon me projekte të reja në Hollyëood.

Në një intervistë për Tema ai ka rrëfyer për karrierën e tij si dhe ka përmendur edhe çështjen e Teatrit.

Për Ndocin nuk ka muzikë të keqe, por ka shije të keqija dhe ka disnivel profesionalizmi. Ai tha se një artist i vërtëtë nuk mund të përballojë turmën e llumit që sjell i paafti, e sidomos kur i paafti paguhet nga interesa edhe politike të shkombëtarizimit dhe shkuljes së autencitetit dhe trashëgimisë kulturore të ruajtur me stoicizëm nga brezat, që gjatë shekujve sakrifikuan gjithçka për t?u ruajtur ne brezave që do vinim më pas.

Ndërsa sa i përket atdheut të tij, këngëtari tha:

U ktheva ne 2006 dhe mendova gabimisht se Shqipëria kishte ndryshuar?Nga njëra anë isha i dërrmuar spiritualisht, pasi regresi i ndarjes më dërgoi mbrapsht, si në lojën?mos u nxeh?.Unë mendoj se bëra mire, sepse riktheva pozicionin tim si artist aty që duhet të ishte, p.sh. fitova të drejtën për në Festivalin Europian, mora pjesë në qindra spektakle ku rregjistrova me qindra këngë të reja, njerëzit morën vesh për arritjet e mia nëpër botë. Njoha shumë më tepër, shumë prej atyre që më parë i konsideroja miq, por që në të vërtetë ishin dhe do jenë armiqtë e mi në përjetësi (zoti pastë mëshirë për ta). Arrita të këndoj për Papa Franceskun 6 kangë, ku dy ishin këngët e krijuara nga unë, kompozova këngë të ndryshme për vete dhe për artistë të tjerë.Gjithashtu, mora disa çmime të para vetë dhe disa këngëtarë të tjerë i kenduan dhe u vlerësuan.Po ashtu më njohën njerzit edhe si poet, edhe si filantrop, edhe si kantautor, edhe si euridit në fusha dhe shkenca të ndryshme, si p.sh.konferenca e parë botërore për studimin e pellazgeve 2011, ku u zgjodha si anëtar i Kryesisë së komisionit drejtues deri në kongresin e dytë.Nga ana tjetër bëra edhe keq, sepse ?atë vend edhe dreqi nuk e ha? (nje shprehje e imja kjo).Atje kanë ndryshuar shumë gjëra vërtet, por komunistët dhe bijtë e tyre kanë mbetur të njëjtë, ndoshta edhe më të këqinj se baballarët e tyre.”
I pyetur nëse do të rikthehet përsëri në Shqipëri,ai tregoi edhe një incident që ka ndodhur vitin e kaluar kur kishte ardhur këtu dhe policia me armë në dorë, me anti-plumb në gjoks e me helmete në kokë, i ndaloi këngën në gjysëm në ora 21:00, me pretendimin se kishin marrë urdhër nga kryeministri. Populli i irrituar e nxorri policinë jashtë, dhe këngëtrai tregon se vazhdoi të këndonte atë natë, por të nesërmen në ora 19:00 para lokalit, ishin 150 forca policore që nuk lejonin askend të hynte më në lokal.

Ndërsa përsa i përket prishjes së godinës së Teatrit këngëtari tha:

Cdo njeri ruan një kujtim a suvenir nga e shkuara, dhe nuk e ka të lehtë ta flakin tej. Ashtu edhe Teatri është nje ikonë e vjetër, por që artistët nuk e kanë të lehtë t?i kthejnë shpinën, edhe pse tashmë është tejet i vjetëruar. Por Teatri i ri a do ketë të njëjtën akustikë? Doemos jo! Sepse ndertuesit nuk i duhet kjo, por i duhet ndërtimi.
Sa është e drejtë dhe e domosdoshme shembja e tij, këtë e dimë të gjithë, por sa nuk i duam pushtetarët e me dhunë duan ta prishin, kjo është tjetër gjë.
Teatri Kombëtar duhet të shembet pas Piramidës që u ndërtua për E.Hoxhën. Tani, të ruash njërën, shtëpinë e partisë, dhe ta shembesh Teatrin është paralelizëm qesharak.
Nga ana tjetër, po kujt demokrati i rruhet për Teatrin, perveç dy-tre aktoreve që ishin pro mos prishjes. Vetëm teatrot dhe artistet janë kundër, ndërsa pjesa tjetër janë pro prishjes?Them unë.”