Relationships with former coaches and players who have moved him, Duka's different story

2025-10-06 14:28:00, Sport CNA

Relationships with former coaches and players who have moved him, Duka's

In a different story for "Bordo" magazine, the president of the Albanian Football Federation touched on several topics.

Armand Duka also spoke about the relationship with the national team coaches, highlighting the role of De Biasi and the success of Silvinjo, as well as the pride that Albanian footballers give him with their successes in European clubs.

He emphasized that the National Team is the "brand of modern Albania" and remains the strongest symbol of national unity.

You have collaborated with many coaches, which one has given the most to the National Team?

"Each coach of the National Team has laid a cornerstone in building the team we have today, whether in mentality, the growth of young players or the achievement of major successes over the years. Among the first coaches who made history and brought a different mentality and transformed the concept we had for National Team football until that time, was Hans-Peter Brigel.

In terms of sporting success or achievements, let's say, Gianni De Biasi was certainly the first to lead the National Team towards the historic qualification for the first time in the Euro finals, "France 2016". Of course, he is not far behind the current coach Silvinho, who led the team towards the Euro 2024 finals after a fantastic qualifying campaign and today we are halfway to achieving another objective: the World Cup finals."

Relationships with coaches go beyond working relationships, with which of those who have been part of the National Team do you still have a friendly relationship?

"We have had positive working and personal relationships with most of the national team coaches, but the dynamics of work and life mean that you meet some more often than others. In the frequent European activities in which I participate, I encounter former coaches, such as Gianni De Biasi or Edy Reja, who still maintain a great affection for Albania and with whom I have very good relationships to this day."

Sylvinho, in your opinion, is this the strongest point of the National Team's leadership?

"Football is a collective sport, where each element is important in the team's performance. The coach and technical staff are a strong point to build a competitive team, to push the players towards the objective and to give the team good performances. Coach Silvinjo is a hardworking, dedicated coach and has done well with the National Team over the past 2 and a half years.

On the other hand, credit also goes to every player who contributes to the team and every member of the staff or the Federation who makes sure everything goes perfectly. So, it's a mix of factors that make a team strong, but of course, the coach has a big responsibility to lead it where it needs to go."

Futbollistët, emrat e Kombëtares janë gjithmonë të përfolur. A keni pengje në këtë pikë, futbollistë që s’mundën të vishnin fanellën e Kombëtares për një arsye apo një tjetër?

"Unë jam shumë i lumtur për suksesin që kanë patur futbollistët shqiptarë në botë, të cilët kanë përfaqësuar shtete të tjera, por jam shumë krenar për ata që kanë zgjedhur të luajnë dhe sakrifikojnë për ekipin tonë Kombëtar.

Në një pikëpamje teknike, mund të kishim qenë një ekip akoma më i fortë me disa emra të rëndësishëm, por unë besoj që kënaqësinë që të jep përfaqësimi i vendit tënd, i tejkalon mbase ato pak suksese që mund të arrihen duke luajtur për përfaqësuesen e një vendit tjetër.

Mendoj se secili lojtar që ka përfaqësuar Kombëtaren shqiptare, ka patur mundësinë të rritet në karrierë si profesionist, shumë herë edhe duke regjistruar arritje të rëndësishme si pjesëmarrjet në kompeticionet europiane, por edhe në nivel individual, duke luajtur një numër të konsiderueshëm ndeshjesh, që ndoshta në një kombëtare tjetër do të ishte e vështirë të arrihej. Janë disa lojtarë shqiptarë, që me përfaqësueset që kanë zgjedhur, kanë luajtur një numër fare të vogël ndeshjesh, si Shkodran Mustafi apo Adnan Januzaj, ndërkohë që jam i sigurt se me Kombëtaren tonë do të kishin bërë shumë më shumë.

Shumica e lojtarëve shqiptarë aktivizohen në klubet më të mira në Itali, Spanjë, Angli, Turqi etj., gjë që tregon se nuk ka rëndësi se përfaqëson një Kombëtare të madhe apo jo, nëse ke talent dhe punon, mund t’ia dalësh të jesh një futbollist i suksesshëm. Jam shumë i lumtur me lojtarët shqiptarë, që kemi patur ndër vite dhe besoj që krenaria e veshjes së fanellës kuqezi e ka bërë këtë ekip akoma më të bashkuar dhe të prirur të shkojë drejt sukseseve."

Cili është lojtari shqiptar që ju ka emocionuar më shumë?

"Është e pamundur të veçoj vetëm një lojtar, sepse gjatë gjithë këtyre viteve kam parë me sytë e mi shumë emra që kanë dhënë gjithçka për fanellën kuqezi dhe që kanë lënë gjurmë në futbollin shqiptar. Por ka momente që mbeten të paharruara dhe që ngjallin emocione të veçanta. Mbaj mend si sot kur Marash Kumbulla, në vitin 2022, ngriti trofeun e UEFA Conference League me Romën, dhe jo në çfarëdo stadiumi, por në “Air Albania”, në Tiranë. Ishte një moment ku simbolika u bë shumë e fortë: një djalë shqiptar, në zemër të vendit të tij, duke shkruar histori europiane.

Po aq emocionues ishte edhe momenti i Beratit, kur ngriti trofeun e Europa League si kapiten i Atalantës. Ishte jo vetëm një sukses personal i jashtëzakonshëm, por edhe një tregues se ku kanë arritur futbollistët shqiptarë sot, jo më vetëm pjesë e ekipeve, por liderë, kapitenë, kampionë. Kam qenë në stadium në të dyja rastet, dhe mund të them që ato janë ndër ato çaste ku nuk e fsheh dot emocionin. Më është mbushur zemra me krenari, jo vetëm si president i FSHF-së, por si shqiptar që e di se sa rrugë të gjatë kemi bërë për të mbërritur këtu."

Nga aspekti personal për ju çfarë është Kombëtarja?

"Për mua, Kombëtarja nuk është thjesht një ekip futbolli. Është emocioni më i fortë që mund të përjetojë çdo shqiptar, pavarësisht ku ndodhet. Kombëtarja është bërë, pa dyshim, një nga simbolet më të fuqishme të bashkimit kombëtar dhe identitetit tonë si popull. Në 10-vjeçarin e fundit, ajo është kthyer në një brand të fuqishëm të Shqipërisë moderne, që përfaqëson dinjitet, forcë karakteri dhe ambicie europiane.

Dhe për mua personalisht, çdo ndeshje e Kombëtares është një përjetim i fortë emocional, pavarësisht se jam president i FSHF-së. Kur Kombëtarja është në fushë unë nuk jam kurrë thjesht një drejtues, jam tifoz, jam shqiptar, jam pjesë e asaj përjetësie që vetëm fanella kuqezi di të krijojë. Nuk e teproj nëse them që Kombëtarja është ndoshta gjëja më e dashur për shqiptarët sot."

Po FSHF?

"Federata për mua është një angazhim i përditshëm, i fortë dhe me përgjegjësi shumë të madhe, por njëkohësisht është një nga ato rrugë që, sa më shumë ecën, aq më shumë kupton se ia vlen. Është një sfidë që nuk pushon asnjë ditë, sepse futbolli është gjallëri, është zhvillim i vazhdueshëm, është presion e pasion. Në këto vite kam jetuar momente të pabesueshme, nga emocionet e mëdha të sukseseve në fushë, te proceset e ndërlikuara jashtë saj.

Të jesh në krye të futbollit shqiptar do të thotë të jesh pjesë e një familjeje të madhe, ku çdo ditë ndodh diçka e re, diçka që kërkon zgjidhje, energji dhe vizion. Nuk është një detyrë që e mban thjesht me vendime zyrtare apo mbledhje, por është një përfshirje totale që kërkon shpirt. Dhe pavarësisht lodhjes që sjell, është një rrugë që më ka dhënë kënaqësi dhe ndjenjën se po kontribuoj realisht në diçka që ka vlerë për vendin tim."

Si e ruani pasionin për futbollin pas kaq vitesh në drejtim?

"Futbolli nuk është punë, është mënyrë jetese. E vështirë është ta lësh, jo ta duash. Kur je kaq gjatë në këtë botë, nuk është thjesht çështje pasioni, është një lidhje që të futet nën lëkurë. Unë nuk e kam parë asnjëherë futbollin si punë.

Është një stil jetese, një emocion që përsëritet çdo javë, çdo ndeshje, çdo projekt të ri. Është e lehtë ta duash futbollin kur sheh një stadium plot, kur dëgjon himnin, kur sheh fëmijët që luajnë me fanellën kuqezi, apo kur ndjek një ekip shqiptar që përfaqëson vendin me dinjitet në Europë.

Pjesa e vështirë është të mos e përjetosh më. Dhe kjo është ndoshta arsyeja pse pas kaq shumë vitesh, nuk kam humbur asgjë nga ajo ndjesi e parë që kam patur kur fillova: që me anë të futbollit mund të ndikosh realisht në jetën e shumë njerëzve. Dhe kjo nuk lodh kurrë."

Çfarë do të donit të lini si trashëgimi në futbollin shqiptar?

"Unë shpresoj që dashuria e madhe që kanë shqiptarët për futbollin të kanalizohet akoma edhe më shumë drejt përfshirjes së të gjithëve në atmosferën që të dhuron loja e bukur, qoftë si tifoz, një fëmijë që fillon të luajë futboll në shkollë apo në akademi, si dhe një i ri që e bën futbollin pjesë të jetës së tij si profesion.

"The love of football makes people better, more disciplined and clear in their objectives. I hope this love leads us to even bigger dreams."