E fundit!

16:03 TODAY

Formal competitions in the State Police

Today, the ranking of candidates expected to take over the...

On the 80th anniversary of the liberation of the homeland

2024-11-30 11:05:00, Opinione Luan Rama

On the 80th anniversary of the liberation of the homeland

Rama plays

THE MISSING HONOR FOR PRESIDENT MOISIU, THE LOST HONOR OF PRESIDENT BAGAJ AND THE PRIDE OF THE ITALIANS WHO SING "UN PARTIGIANO COME PRESIDENTE"

The great events of history test the consciousness of the nation. The nation's memory brings and brings back those events through anniversaries and jubilees as a sign of respect and gratitude. Even as proof of pride, obviously.
But it also brings us moments of reflection and projection to understand more than today, the path of tomorrow and our vision for the horizon where we want to arrive.

The 80th anniversary of the liberation of anti-fascist Albania was a supreme opportunity of honor and gratitude for a generation and an era.
That generation of great idealists and the era of anti-fascism gave the Albanian people the right to be on the side of the winners of a war that pitted not some armies against others, but peoples who wanted freedom, against dictatorships that offered slavery.
Therefore, anti-fascism became the great inspiration and motive that saved the world, bringing together states and governments that under other conditions could not even be thought of as being on a front.
Anti-fascism in this way, determined the currents through which the world would walk afterwards. United Europe itself has its foundations in the values ??of anti-fascism.

However, paradoxically, we still don't have the time to prove to the civilized world and the times we live in, our awareness of where we belong.
It was not a lucky coincidence, nor was it the result of any calculation of conjunctures that Albania chose the right side of history. It was the anti-fascist war, it was the partisan war, which brought us the liberation of the homeland from the fascist invaders and the Albanian quislings who joined the invaders, who united Albania and the Albanian people with the winners. And it was the liberation of Albania with the Anti-Fascist National Liberation War that the Albanian people carried out, that revived and gave value to the independence gained before with so much struggle and sacrifice on November 28, 1912. With the fascist invasion on April 7, 1939, occupied Albania had lost independence. Without November 29, 1944, we wouldn't even have November 28, 1912.
It doesn't take much thinking to understand this truth of history. You don't even have to be a historian. It demands patriotic awareness and a sense of responsibility in front of the truth and history of your people.

Prandaj 29 nëntori, dita e çlirimit të atdheut nuk është thjeshtë një ditë feste në kalendarin zyrtar të festave.
Ajo është ditë lavdie e krenarie për një popull antifashist që lirinë nuk ia dhuruan, por e fitoi me luftë e sakrifica të mëdha.
Ajo është ditë homazhi dhe nderimi për të gjithë ata që luftua, që u sakrifikuan dhe dhanë jetën për lirinë e atdheut.

Edhe pse që prej në janar me fillimin e vitit u tha se u krijua një komision shtetëror për festimet e 80-vjetorit të çlirimit, në fakt ai komision as u bë i gjallë e as realizoi ndonjë veprimtari për të qenë e denjë, në nderim të 80 vjetorit të çlirimit.

Paturpësisht, me një cinizëm të shëmtuar dhe qëndrim prej provokatori kokëbosh e pa asnjë grimë vetëdije atdhetare, edhe vetë Presidenti i Republikës u kujdes për të mos e përmendur qoftë edhe një herë të vetme 80-vjetorin e çlirimit dhe rëndësinë e fitores antifashiste të popullit shqiptar në përbërje të koalicionit të madh antifashist botëror, në fjalimin që mbajti në pritjen shtetërore të organizuar prej tij në Pallatin e Brigadave me rastin e Ditës së Pavarësisë.

Por, atë që nuk e bëri Presidenti i Republikës, atë që nuk e bëri as qeveria, e bëri me shumë qartësi ambasada e SHBA në Tiranë me urimin kuptimplotë e domethënës 80-vjetorin e çlirimit.

“Këtë vit, -thuhet në urimin e ambasadës së SHBA, Shqipëria shënon 80 vjet nga çlirimi i saj prej pushtimit nazist në Luftën e Dytë Botërore, kohë për të nderuar sakrificat dhe për të festuar qëndrueshmërinë që i dha formë historisë së saj.
Gëzuar 80-vjetorin e Çlirimit, Shqipëri”

Mjafton vetëm të lexojmë mesazhin që përcjell fjalia “kohë për të nderuar sakrificat dhe për të festuar qëndrueshmërinë që i dha formë historisë së saj”, për të kuptuar rëndësinë e madhe të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare dhe të fitores mbi fashizmin.

Vetëm pak muaj më parë, më 6 qershor të këtij viti në Francë u përkujtua me nderime të mëdha, ashtu siç e meriton, 80-vjetori i zbarkimit të forcave aleate në Normandi.
Presidenti i SHBA, Presidenti i Francës, Mbreti i Britanisë së Madhe, por edhe Kancelari gjerman dhe shumë të tjerë ishin të pranishëm në atë ceremoni, në të cilën, në krye të vendit u vunë rreth 100 veteranë antifashistë që ishin ende gjallë, dëshmitarë dhe fitimtarë të asaj lufte të madhe.

Vetëdija imponon nderimin, respektin, krenarinë. Sepse, jo të gjitha vendet e jo të gjithë popujt mund të krenohen me historinë e tyre të Luftës së Dytë Botërore.
Shqipëria ia ka dhënë vetes këtë meritë, sepse e ka shkruar vetë historinë antifashiste dhe e ka të drejtën, por edhe detyrimin të krenohet me të.

Si rregull, ngjarjet jubilare shërbejnë për t’i bërë homazh historisë, shërbejnë për ta nderuar atë.
Kryetari i Shtetit është autoriteti më i lartë që ka përgjegjësinë kushtetuese ta formalizojë këtë nderim, përpos të tjerash, edhe me protokollin e dekoratava.
Njëzet vjet më parë, në gjashtëdhjetëvjetorin e zbarkimit të forcave aleate në Normandi, Presidenti i atëhershëm i Francës Zhak Shirak nderoi njëpërnjë dyqind veteranë antifashistë të Luftës së Dytë Botërore që ishin gjallë në atë kohë, me një ceremoni publike sipas një protokolli rigoroz dhe solemn.
Me gjestin e tij prej burri shteti, Presidenti Shirak nderoi jo vetëm ata dyqind veteranët e Luftës së Dytë Botërore, por, përmes tyre, nderoi gjithë ata që bënë luftën, nderoi vetë Francën.

Italianët krenohen dhe këndojnë këngë që në krye të shtetit të tyre kanë patur “Un partigiano come Presidente” (një partizan president).
Nuk është vetëm çështje frymëzimi. Është çështje vetëdije. Është çështje krenarie. Është kultura e nderimit.
Vetëdija dhe kultura e nderimit e çoi popullin italian të zgjedhë Presidentin e paharruar Sandro Pertini, bashkëluftëtarin antifashist dhe shokun e prangave të Zai Fundos në burgun e Ventotenes , për t’u krenuar me të e për të shpërfaqur si vlerë para gjithë botës, antifashizmin e një populli që e pagoi shtrenjtë fashizmin e regjimit të Musolinit.

Në 80-vjetorin e çlirimit të atdheut, edhe Presidenti i Shqipërisë mund t’i bënte një nderim të veçantë Presidentit Alfred Moisiu, si i vetmi president antifashist i gjallë në të gjithë Europën dhe si pjesëmarrës në Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare.
Në këtë mënyrë, ai do të nderonte gjithë atë brez dhe atë epokë, do të nderonte gjakun e derdhur dhe sakrificat e mëdha që i dhanë Shqipërisë mundësinë dhe meritën të radhitej si kontributore e rëndësishme në Koalicionin e Madh Antifashisht Botëror.
Ne e kemi gjallë dhe me shëndet të mirë presidentin tonë antifashist. Nuk po them t’i këndojmë këngë siç bënë italianët me presidentin e tyre antifashit. Por nderimin ia kemi borxh.

Presidenti i Austrisë Alexander Van der Bellen e ka nderuar Presidentin Alfred Moisiu me dekretin e 11 korrikut 2019, me Medaljen e Madhe të Artë të Nderit.

The President of Albania has not yet done it. There is another possibility. Not only to honor our anti-fascist President Alfred Moisiu. And not just to honor the Anti-Fascist National Liberation War and Albanian anti-fascism. But also to honor the state, whose president he is.
Tomorrow President Alfred Moisiu will turn 95 years old. A whole life in the service of the people and the country. And what service; all dedication and patriotism.
Let President Begaj use this opportunity and honor President Alfred Moisiu tomorrow on his 95th birthday with the highest decoration given in the Republic of Albania.
Let him organize a state honoring ceremony on this occasion. Even, together with President Alfred Moisiu, he can also honor other anti-fascists with great contributions.
The tribute to Zai Fundi, Mustafa Gjinish, Musine Kokalari, Sejfulla Malëshova, Petro Marko and others is a tribute to the War, it is a tribute to the anti-fascism and stability that shaped Albania's history.
Whoever makes a mistake with the attitude towards anti-fascism makes a mistake not with history, but with the future. /CNA