“Sot Shkodra ka humb një margaritar”/ Gazetarja përlot me fjalët, pas ndarjes nga jeta të Anila Dushit

10 Prill 2021, 15:41, Sociale CNA

Gazetarja e njohur nga Shkodra, Anila Dushi ka humbur betejën me Covid-19, duke ndërruar jetë ditën e sotme.

Dushi ka qenë e shtruar në repartin infektiv të spitalit të Shkodrës prej ditësh por pavarësisht përpjekjeve të mjekëve nuk ka arritur të mbijetonte.

Miq, kolegë e të njohur kanë shprehur ngushëllimet për këtë humbje të madhe. Një ndër ta është dhe gazetarja e njohur e kronikës, Nikoleta Kovacci e cila duke konsideruar si ?vrasje? shkruan se Shkodra ka humb një margaritar, media një mendje të lirë e të afërmit e miqtë një grua të pazakontë, e gjitha mirësi!

Kur humbet një mike fjale….

-Anilë ç`a asht ajo vrasje? Ç`a ka ndodh? A dihen rrethanat? Pse po i ndodh Shkodrës kjo gja? A mundena me pas foto nga vendi i ngjarjes sonte? Po ndonjë dëshmi?- ky ishte komunikimi i vazhdueshëm në rast ngjarjesh të randa që trondisnin Shkodrën e me ta krejt opinionin publik. Anila gjithmonë e në çdo orë e hapte telefonin, përgjigjej, jepte zgjidhje dhe një opinion krejt real për atë çka ndodhte, ç`a kishte ndodh ma herët dhe ç`a pritej të ndodhte në vazhdim!

Ashtu, me atë shëndetin gjithnjë kërcënues, Anila gjente zgjidhje! Mi niste materialet që të nesërmen gazeta jonë të ishte në lartësinë e asaj ç`a na kishim në mendje dhe zemër! Ashtu vazhduam, gjatë, prej shumë e shumë kohësh duke u rropat me thanë të vërtetat, ato të idhtat që rrallë thuheshin; rrallë guxoheshin të mendoheshin e jo ma të shkruheshin e të mbesnin në letër! Bashkë dinim t`i thurnim mirë faktet, t`i ruanim e t`i transmetonim. Edhe atëherë kur kishte pengesa, edhe atëherë kur autocensura dhe censura ishin ul kambëkryq në ?llojin? tonë, edhe atëherë kur në fakt duhej të fshihnim diçka për të nxjerrë diçka tjetër.

Anila kishte gjithnjë shpirtin e madh të mirëkuptimit si pak kush në bashkëpunime të tilla. Gëzohej si fëmijë kur të nesërmen në gazetën tonë Shkodra e saj kishte hapësirën e duhun, ndonëse shpesh konsiderohej periferi. Tirana ka akumulu frikë dhe një lloj droje tek njerëzit që katapultohen në sajë shërbimesh të ulëta ndaj eprorëve të çfarëdo llojë qofshin. Por, na bashkë, mundëm të mbesnim në sipërfaqe në sajë të latimit të rrallë të fjalës, besimit të verbër në njana-tjetrën, besimit sublim mbi atë që duhej të ishte e pranishme, ani pse e ndalueme.

Anila ishte e lodhun me vrasjet, me indtrigat që mbillnin krim e pabesi e shpesh më thoshte: ?Aman, se Shkodra nuk e meriton këtë çmenduri! Po unë sod due ma ba një reportazh për Kosmaçen. Ka investu një banor i zonës e ka ba një vneshtë të madhe! Pak ma përtej asht edhe një artizan i rrallë. A mundena të bajmë një histori??

E ashtu vazhdonim, duke iu sjell rrotull Shkodrës së saj që sot e humbi! E qetë, e mençur, e papërtueshme, dashamirëse, kurajoze e me një kujtesë brilante, Anila jetonte çdo sekond me median, me faktin, me lajmin, me reportazhin, me fjalën! Ishte si të thuash një shkamb në Shkodrën e trazueme, që asnjëherë s`ndejti duarkryq, asnjëherë nuk heshti, e asnjëherë nuk u ankua për gjithë prapësinat e randa që i ndodhnin medias kudo nëpër këtë vendin tonë të marrun peng nga mungesa e të vërtetës.

…Sot Shkodra ka humb një margaritar, media një mendje të lirë e të afërmit e miqtë një grua të pazakontë, e gjitha mirësi! Para një jave pata komunikimin e fundit me të; mu ankue! Jo për veten, as gjërat e veta, por për kohën e vendin! Më tregoi se ?gjërat në komunitetin tonë gjithnjë po bahen ma të paqarta! Shkodra është në kaos dhe se gjithë politika aty luan teatrin e turpit të vet?! Anila e donte Shkodrën si jetën! Çudi pse nuk e deshën edhe pak ma shumë te dyja! Te dyja ia patën me hile, te dyja nuk e anashkaluan peshën e fjalës së saj!

Anila e la gjurmën, emnin, mirësinë dhe dashurinë, te kushdo që e njohu, por edhe tek Shkodra dhe jeta..!

Lamtumirë mike dhe bashkëudhëtare fjale….