Shoqatat e gazetarëve si azilet e pleqve

8 Dhjetor 2020, 10:46, Aktualitet CNA

Si shumë gjëra të tjera në Shqipëri, ekzistojnë brenda sistemit edhe një tufë me shoqata gazetarësh të cilat nuk dihet kujt dhe pse i shërbejnë. Janë njësoj si politika, shërbëtorë të saj pavarësisht se herë pas here kur kanë nge, bëjnë edhe nga një deklaratë se zakonisht nuk i shërbejnë askujt, jo gazetarëve por thjesht dhe vetëm drejtuesve të tyre që janë bërë më keq se politikanët shqiptarë. Kanë thuajse nga dita e parë e krijimit të shoqatës që mbajnë drejtimin e tyre.

Pra, disa shoqata që duket se janë kthyer në azile pleqsh, ku kryetarë apo drejtues i kanë themeluar vetë dhe kanë marrë drejtimin e tyre nuk lëvizin nga vendi. Nuk mbledhin gazetarët për të bërë zgjedhje apo për të parë sa anëtarë kanë. Nuk funksionojnë për të drejtat e gazetarëve ashtu siç janë krijuar apo të ngrenë zërin shpesh për sjelljet e institucioneve publike, të kenë një qendrim për çështje ligjesh apo të propozojnë dhe diçka tjetër që lidhet me lirinë e medias e të tjera si këto.

Përshembull ekziston lidhja e gazetarëve të Shqipërisë, shoqata e gazetarëve profesionistë, Unioni i gazetarëve shqiptarë, e disa dhjetëra shoqata të tjera që nuk dihet kujt i shërbejnë dhe për çfarë shërbejnë. Kur ka ndonjë ngjarje dhune mbi gazetarët bëjnë nga një deklaratë dhe me kaq e mbyllin. Kanë me të njëjtët kryetarë që ditën e parë të krijimit, përshembull ?Shoqata e gazetarëve profesionistë? ka lider historik, ashtu si ?Unioni i gazetarëve shqiptarë? ka lider historik, ashtu si ?Lidhja e gazetarëve të Shqipërisë? e të tjera si këto që të paktën pretendojnë se përfaqësojnë gazetarët.

Në fakt nuk përfaqësojnë asgjë, përfaqësojnë vetëm drejtuesit e shoqatave të cilët i kanë zënë këto, i kanë regjstruar në gjykata, tani ligjërisht nuk dihet a ekzistojnë, a paguajnë taksa, a kanë struktura pasi ndonjë tek-tuk edhe ndoshta kryen ndonjë veprim juridik, por në Shqipëri i kemi dhe ekzistojnë fiks is azilet e pleqve ku kalojnë pleqërinë ata që s ka kush t?i mbajë dhe i mban shteti, ose të afërmit i kanë nxjerrë nga shtëpia dhe i kanë çuar diku ku i paguajnë një shumë të caktuar që të mbijetojnë.

Këto shoqata kështu kanë katandisur, në mos më keq se azilet e pleqve, me disa drejtues me dekada. Nuk kanë asnjë ndryshim nga politika, thjesht dhe vetëm partitë, kryetarët, kryeministrat, presidentët në Shqipëri ndërrohen, kryetarët e shoqatave nuk lëvizin. Ata vazhdojnë të jenë të njëjtët, vazhdojnë të japin mend, të bëjnë analiza, të bëjnë qendrime për të marrë ndonjë lekë në studio televizive, po për të drejtat e gazetarëve apo për të kryer detyrën në funksion të asaj që janë themeluar nuk e kanë bërë kurrë, ose e bëjnë shumë rrallë për të mos thënë aspak./CNA.al