Izolimi në një ishull të shkretë/ Vloggerja polake tregon aventurat gjatë karantinës

19 Maj 2020, 09:48, Kuriozitete CNA

Zu Beck mbërriti në Socotra një ishull me një ekosistem kaq unik, i cili shpesh quhet “Galapagos i Oqeanit Indian” në një fluturim komercial të përjavshëm nga Kajro në 11 Mars.

Vloggerja e udhëtimit, së bashku me 40 turistë të tjerë ndërkombëtarë, mbërritën atë ditë për të marrë pjesë në ngjarjen e parë maratonë të Socotra-s dhe do të qëndronte për dy javë.

Pavarësisht nga Zu Beck dhe vrapuesit e tjerë të maratonës, bota ishte mbyllur shpejt për shkak të përhapjes së shpejtë të koronavirusit. Më 15 Mars, pasi ajo dhe pjesëmarrësit e tjerë kishin përfunduar garën, zyrtarët e Socotri njoftuan se ishulli do të mbyllte kufijtë e tij, dhe se vrapuesit maratonë duhet të ktheheshin në shtëpi sa më shpejt që të ishte e mundur.

“Ne u zgjuam në mes të natës në çadrat tona”, thotë Zu Beck, “dhe i tha që duhet të bënim rrugën për në aeroport menjëherë.” Ajo u përball me një vendim të vështirë: a duhet të largohej nga Socotra, dhe të rrezikonte të kontraktonte virusin në udhëtimin e saj prej 5000 kilometrash përsëri në Evropë? Apo duhet të qëndrojë në parajsë dhe të pranojë mundësinë e të qenit i mbërthyer në një ishull të shkretë për të ardhmen e parashikueshme?

Zu Beck e dinte pothuajse menjëherë se cili ishte vendimi i saj. “Kam aq shumë dashuri për ishullin,” thotë ajo. “Unë do ta vizitoja vitin e kaluar dhe u betova se do të kthehesha një ditë për të qëndruar gjatë. Mora atë që po ndodhte si shenjë.” Me lejen e zyrtarëve të Socotri, Zu Beck dhe katër turistë të tjerë vendosën të qëndrojnë. Pjesa tjetër, përfshirë të dashurin kanadez të Zu Beck, u kthyen në Kajro në fluturimin e fundit nga Socotra.

?Kisha flutura në bark kur pashë avionin që po ngjitej dhe të tjerët po largoheshin, por e dija që kisha marrë vendimin e duhur. Me fluturimin e fundit të shkuar dhe pa shenja të rihapjes së kufijve, Zu Beck u vendos menjëherë në jetën e ishullit.

“Jeta në Socotra është e ngadaltë,” thotë ajo. “Unë i kaloj shumicën e ditëve jashtë duke lexuar një libër, duke shkruar në ditarin tim ose duke ecur në male”.

Ndërsa hotelet më të rehatshme të Socotra janë në kryeqytet, Hadibu, ajo harxhon pjesën më të madhe të kohës së saj në kampe ose dhoma me qira. Mikpritja lokale i ka lejuar asaj që të ruajë kostot ndërsa jeton në Socotra, një destinacion i cili, për shkak të vendndodhjes së largët dhe mungesës së infrastrukturës turistike, është jashtëzakonisht i shtrenjtë për t’u vizituar.

Kontakti i ngushtë i Zu Beck me komunitetin lokal lehtësohet nga mungesa e kufizimeve të bllokimit të Socotra. Ajo nuk është në dijeni për ndonjë rast të raportuar të koronavirusit, dhe ishulli është një nga vendet e pakta në tokë që vazhdon të funksionojë si normal.

“Nuk ka asnjë masë distancimi ose bllokimi social mbi Socotra,” thotë Zu Beck. “Ne jemi të lirë të vizitojmë miqtë dhe të lëvizim ashtu siç dëshirojmë./ CNA.al