E fundit!

12:44 Politikë

Skana gozhdon Gjonin: Deputeti part time që i qan zemra për Mirditën, po deformon realitetin

Zëvendësministrja e Mbrojtjes, Pranvera Skana, i është për...

Nga Zef ZEFI/ Këtë e di Edi

27 Tetor 2017, 06:50, Aktualitet CNA

Ka diçka që e di shumë mirë Kryeministri i radhës në Shqipëri i cili i sapodalë nga një fitore parlamentare mbi Drejtësinë, turret e kërcënon mediat, të cilët edhe në këtë pozitë të vajtueshme që janë, përfaqësojnë zë-dhënësin e opinionit publik. Mjafton vetëm: “?s?kuptoni asgjë?? ?përsërite pyetjen që ta marrin vesh ç’idiot je… Ik mëso! Ik lexo! Je i paditur?!? Ndersa epitete ironike, nënçmuese, përçmuese, përbuzëse e kërcënuese, nga ana e Edi Ramës, janë dokumentuar në vijimësi, prej ditëve të para të marrjes së Tij në punë si Kryeministër.

Faktori kryesor që e ka ndihmuar Ramën të linçojë e përbuzë gazetarét panderprerje, është jo pozita e tij e pushtetshme, nga blerja e punëdhënësve të tyre, siç po lexohet e interpretohet nga mediat e ?ofenduara?. As pozita e ?sikletshme?, për pasojë tendenca e tij për të zhvendosur vemendjen nga ?fitorja e Pirros? mbi Drejtësinë që sapo korri. (Fitoret ndaj Drejtësisë janë të pamundura, sado ato vonojnë?) Në librin ?Kërkime filozofike? Ludëig Ëittgenstein më 1953 shënon midis të tjerash se nëse një kafshë papritur fillon me fol në gjuhën tonë, askush nuk do e kuptonte. Sepse për ta kuptuar dikë që flet, nuk mjafton të flasë fjalë të së njejtës gjuhë me ne, po duhet patjetër me njoh menyrën e jetesës, dhe kushtet ekzistenciale të kafshës që ka nisur me fol.

Po sikur kafsha të ishte një nga ato ekstremofile të planetit që jetojnë né mjedise ekstreme, nga akullnajat e poleve në vapën dhe kripësinë e shkretëtirës Atakama, apo në liqenet e katramit te Trinidadit, për të mos shkuar më tej me mjediset acide, alkaline, anaerobike, apo deri radioaktive?, sa hulumtim do te duhej per tu kuptuar me të, edhe pse, kjo qënie të fliste në gjuhën tonë. Shkrimtarë, filozofë e sociologë që njeriun e kanë perkufizuar e trajtuar si kafshë politike, janë të panumërt; Duke filluar nga Aristoteli i para Krishtit, deri tek Orëelli i shek XX; ky i fundit madje ?derr? me pushtet. Por personazhi që nuk besoj i fshihet nga kujtesa çdo lexuesi është ?miu-filozof? i Dostojevskit tek romani ?Memorie të nëndheshme?(1880) Protagonisti, është një kafshë; ?miu-filozof-dogmatik? madje një kafshë ekstremofile, i vendosur në mjedisin hedhurin-or gjirizi. Mure ngado: ?? Mirëpo këto mure, këto ligj-e, apo norma morale, që për njeriun e zakonshëm janë pengesa, për (ekstremofilin) autentik, që është njëkohësisht hipertrofikisht i ndërgjegjshëm, nuk ka pengesa. Përkundrazi. Edhe pse ?mi? në këtë skutë të pështirë, mbushur me mbetje erë e jashtëqitje nuk ka asgjë të keqe. Ajo që e bën të vuajë, janë nënqeshjet e paragjykimet sidomos moskuptimi i të tjerve.

Kjo e bën atë një kafshë të ofenduar, dhe për këtë ai ka armën e tij hakmarrëse?, dmth përbuzjen e pakufishme, urrejtjen, ekstreme?? Kryeministri ynë është një ?qënie? politike, por me ndergjegjen e tij ?hipertrofikisht?te vetë-dijshme, e di se është vetëm një mi-filozofik, si ai i Dostojevsikit, nuk ka asnjë problem me mejdisin ekstrem(vini re ç?perkim me politikën tone sot), po pengesë është ?muraja? i ligjë-sive. ?? natyra,-vijon monologun protagonisti i ?memorie të nëndheshme,? -nuk kërkon leje, s?pyet hiç për deshirat, e sidomos nuk çan kokën fare ta dijë nëse mua më pelqejnë ligjet e Saj ose jo. Po u dashkan pranuar siç janë vendosur me te gjitha pasojat. Idiotësi! Ça më duhen mua ligjet (ligjësitë) e natyres. apo te aritmetikës, në qoftë se mua dy plus dy më bejnë pesë. Dy plus dy bëjnë katër, ngjan me një kapadai që të del përpara në mes katundit, me dy duart në brez të zë rrugën e të thotë; -hej, dy plus dy bëjnë katër??

Edi e-di shumë mirë se ai vetë nuk është asgjë më shumë sesa një prodhim, një eksperiment i dështuar mediatik, te cilin e kanë nxjerrë prej habitatit ?ekstrem? nga vagabond me thonj të paprerë?, për ta marrë në punë si kryeministër. Edi e-di se mediat nuk kanë bërë tjetër përveçse verbërisht kanë shpërndarë dogmën e tij se dy plus dy bëjnë pesë. Edi ?di se nëse surrogatoja e tij, pra mediat, nuk i mbajnë më ekranet konveksë me qëllim që ai të duket sa me ?big?, nëse siç tash kanë filluar, hapin mikrofonët dhe nuk e lejojnë të bilbilojë në ?play back?, misioni i tij për ta çuar Shqipërinë në ?tanën? e protagonistit dostojevskjan, do të mbetet përgjysëm. Edi, e-di, se ?muret? ligjet, normat, për të si anti-konformist, kanë qënë e janë problem i madh, pa aleatin e aventurës në krah, pra mediat, ndaj është i ç?orjentuar më shumë se kurrë./ CityNews