Demokrati

28 Nëntor 2014, 23:00, Politikë CNA

Nga Edison YPI

Demokrati është edhe sjellësi edhe shpërdoruesi më i madh i Lirisë.
Demokrati, kur është biznesmen s’lë gur pa lëvizur që të mos paguaj detyrimet financiare, taksat, doganat, etj. Kur është dyqanxhi nuk i vendos kurrë çmimet, s’të jep kurrë faturë tatimore, madje as garanci, të thotë, hë mo se këtu jemi, kur të prishet sille se e ndreqim
Demokrati, për të cilin demokracia është det me kos, do të marri gjithça dhe të mos japi asgjë.
Demokrati jo rrallë është një qesharak që mbahet për serioz.
Demokrati qesharak që jeton jashtë Shqipërie, mbahet si patriot i madh, si trim i çartun, si vigan i mendimit, si kreu i patriotizmit me harta të Shqipërisë së madhe dhe flamuj të mëdhenj me zhgaba dy krenare që nxjerrin zjarr nga goja, të cilat i tregon me mburrje në Fejsbuk si shpikje të vetat.
Demokrati qesharak që jeton në Shqipëri nuk bënë kurrë asgjë që të mos ketë lidhje me një interes material.
Demokrati i sotëm ishte ai që mbushte parakalimet e djeshme, ai që fliste me zjarr nëpër mbledhje kolektivi për partinë dhe proletariatin, kapitalizmin dhe revizionizmin, lexonte zërin e popullit dhe librat e kurvit, dhe tani po ky bën sikur diktaturës dhe kurvit u ka bërë hatanë, u ka punuar qindin.
Demokrati bën një gjë sa tmerruese dhe vajtuese; Çdo martir Lirie dhe Demokracie që ka shkruar dy rrjeshta e shpall artist të pashoq, shkrimtar të madh, poet të shquar, gjeni.
Demokrati heronjtë e rracës së vet, saktrifikuesit e diktaturës, i vizaton me ngjyra soc-realiste për ibret me ta shpif, përpikmërisht si bëjnë komunistat me partizanët e tyre të kahmotit.
Demokrati-demokratin, në dallim nga komunisti-komunistin i cili vepron gjithmonë grush bashkuar me të ngjajshmit e vet, nuk i del kurrë në krah, edhe në rast ekstrem, kur të dy janë të përvuajtur nga tmerret e diktaturës.
Demokrati, ky zevzek i paparë, përgojon pafund liderin që e ka zgjedhur vet.
Demokrati jo rrallë trillon, fantazon, shpif, intrigon. Për shembull cilëson hajdut dhe spiun kot fare, pa absolutisht asnjë fakt, cilindo që nuk i përshtatet edhe minimalisht midesë së vet, gjë që, për çudi, komunisti për komunistin nuk e bën.
Demokrati kujton se Demokracia është diçka që përparon vetvetiu, pa lujt vendit, pa e prishur terezinë, pa u shkulur nga kafeneja.
Demokrati pushtetin e shtrydh dhe e shpërdoron aq tepër sa e zbut, e lëngëzon, e kalb, derisa vjen komunisti ja merr për duarsh pa asnjë mundim. Fill pas kësaj demokrati pendohet, por sa pare bën, është vonë.
Demokrati e lë pushtetin sepse demokrati pushtetin e kompromenton.
Komunistit pushteti i ikën sepse komunisti pushtetin e forcon aq tepër sa i thyhet ndër duar.
Në fakt, demokrati nuk ekziston. Demokrati nuk është individ. Demokrati është turmë. Demokrati janë të gjithë të tjerët, përveç komunistit. Kjo është arësyeja që ta definosh demokratin nuk është vështirë, nuk lypset të hash male me bukë dhe të pish oqeane me ujë.