Në zemër të Korçës, në sheshin e Pazarit të Vjetër, është mbyllur edicioni i dytë i festivalit “Korça Serenights”. Për tri net me radhë, atmosfera e ngrohtë e serenatave u bë pjesë e jetës së qytetit, duke mbledhur bashkë korçarë, vizitorë nga e gjithë Shqipëria dhe turistë të huaj, të cilët u bënë njësh me muzikën dhe emocionin e kësaj tradite të veçantë. Mbrëmja e tretë shënoi kulmin e festivalit, duke sjellë në skenë emra të njohur të muzikës shqiptare.
Koncerti për tri netë me radhë u transmetua për teleshikuesit LIVE në CNA TV.
Këngëtarë me origjinë korçare, por edhe artistë nga qytete të tjera, interpretuan këngë që janë pjesë e kujtesës kolektive. Publiku i mbushur përplot në shesh këndonte së bashku me ta, duke krijuar një atmosferë që e kthente këtë natë në një festë të madhe qytetare.
Një risi e këtij edicioni ishte përpunimi dhe riorkestrimi i serenatave nga mjeshtri Josif Minga. Këngët tradicionale korçare, të cilat shpesh këndohen në tavolina familjare apo në raste gëzimesh, morën një tjetër dimension kur u shoqëruan nga Orkestra Simfonike e Forcave të Armatosura. Ky bashkim solli në skenë një interpretim të ri, më profesional dhe me fuqi skenike që e ngriti më lart nivelin artistik të festivalit.
Mjeshtri që u kujdes për riorkestrimin e këtyre materialeve muzikore, Josif Minga, e sheh këtë përvojë si një mundësi për t’i dhënë serenatës një dimension të ri, duke e nxjerrë nga intimiteti i shtëpive dhe duke e sjellë në skenën e madhe.
“Këto janë materiale muzikore përgjithësisht të natyrës korçare, me një sediment të caktuar, të cilat i kam kuruar, ripunuar e orkestruar vetëm e vetëm për ti dhënë fuqinë skenike. Shumë nga këngët tona janë familjare, këndohen nëpër tavolina, ambjente gëzimesh etj, por këtu manifestojnë një natyrë tjetër më profesioniste. "Oh sole mio" është kënduar me dy kitara, mirëpo vlerën përsëri e ka kur është masivizuar në orkestrën simfonike. Kjo ka qenë një dëshira ime, sigurisht në bashkëpunim me organizatorët, që ta çpluhrosim natyrën e këngës dhe ta sjellim më të avancuar e më profesionale. Madje kemi gjetur edhe zërat më të mirë e cilësorë, të cilët jo vetëm nderojnë veten por edhe qytetin tonë me këtë rast”, u shpreh Minga.
Në këtë skenë u ngjit edhe artisti i njohur shkodran Frederik Ndoci, i cili e cilësoi serenatën si një simbol të veçantë të kulturës korçare. Për të, kjo muzikë është një thesar që i ka kaluar kufijtë e qytetit dhe që njihet e këndohet edhe në vende të tjera të Shqipërisë, duke e bërë Korçën një pikë referimi të pashlyeshme në hartën muzikore të vendit.
Artisti kujton se serenata është një pasuri që e ka shoqëruar breza me radhë dhe se Korça mbetet epiqendra e saj, duke ruajtur një repertor të pasur dhe të papërsëritshëm.
“Serenata është kompasi i bukurisë së Korçës sepse vetë dimri i gjatë, vera e këndshme, me bollëk prurjesh artistike sepse në dimër njerëzit krijojnë dhe ka ngelur një modë që sjell një kulturë të veçantë në Shqipëri. Çdo qytet ka këngën e bukur serenatë por sasia është e reduktuar kurse Korça ka një oqean të madh me serenata. Në Shkodër është një blasfemi nëse nuk ka një bllok me këngë korçare. Pra, ne e kemi dashuruar Korçën. Ndoshta shumë shkodranë skanë qenë kurrë në Korçë por këngën korçare e dinë. Niko Peleshi ka bërë diçka të jashtëzakonshme që ka bërë këtë orkestër simfonike të ushtrisë. Mu kujtua koha përpara 1990-tës, që funksiononte shumë bukur edhe orkestra filarmonike. Është diçka shumë e bukur ta bësh edhe serenatën me orkestër simfonike të ushtrisë”, u shpreh Ndoci.
Po aq i emocionuar ishte edhe Mihallaq Andrea, i cili e sheh këtë festival si dëshmi të dashurisë që publiku ka për serenatën. Për të, fakti që sheshi ishte i mbushur plot e përplot, tregon qartë se kjo traditë vazhdon të jetojë, e përcjellë brez pas brezi, madje edhe tek të rinjtë.
“Ju e shihni që gjithë ky shesh është plot, njerëzit e duan këngën korçare, sigurisht që edhe e shijojnë. Unë do të performoj këngë të njohura e të vjetra, si të gjithë, por orkestracioni është i ri. Më vjen mirë që këngët sillen me orkestracione të tjera, marrin vlera të tjera ashtu si korcerti im që mori vlera të tjera kur performova me një orkestër gati frymore. Unë i përgëzoj drejtuesit dhe organizatorët për një nismë të tillë sepse serenata korçare e meriton. Serenata korçare është traditë dhe unë mendoj se edhe ju të rinjtë e këndoni. E di sepse kam fëmijë vetë dhe e këndojnë serenatën korçare”, tha këngëtari Mihallaq Andrea.
Një emocion të veçantë përjetoi edhe Orkestra Simfonike e Forcave të Armatosura. Për muzikantët e saj, pjesëmarrja në këtë festival ishte një nder i madh, sepse u bashkuan me artistë të njohur dhe interpretuan këngë që përfaqësojnë shpirtin e qytetit.
Ata e konsideruan këtë përvojë si një kënaqësi shpirtërore dhe një nga mbrëmjet më të bukura të përjetuara në Korçë. Zyle Rexha, flautistja e parë e orkestrës e cilëson këtë bashkëpunim si një moment unik, ku serenata u soll jo vetëm si një traditë popullore, por edhe si një formë arti e rafinuar.
" Tonight is a very special evening because we come to Korça for the serenades. The uniqueness of this evening is that the works have been reworked by Professor Josif Minga and we will collaborate with singers who are legends of Albanian music such as Eli Fara, Frederik Ndoci, the brothers Endri and Stefi, as well as Mihallaq Andrea. For us it is a great honor because we are not simply performing with each other but with these legends of Albanian music. The sweetness of Albanian music and serenades is the most beautiful thing that we can experience right here in the Korça Bazaar. It is a spiritual pleasure. There have been rehearsals that have gone very well, because it is Albanian music and it comes from our soul ," said flutist Rexha.
The "Korça Serenights" festival has managed to become a major cultural event in its second year. Not only as a musical spectacle, but also as a testament to the power that serenades have to unite people and preserve the cultural identity of the city of Korça.
In closing, the city experienced not only a musical celebration, but also an embrace of tradition, giving the Korça serenade the place it deserves, as a living legacy of Albanian culture./ CNA
