Pse njerëzit nuk i kujtojnë gjërat që kanë ndodhur para moshës 4 vjeçare

3 Nëntor 2020, 13:27, Kuriozitete CNA

Ky fenomen mund të zbatohet për pothuajse të gjithë njerëzit dhe madje ka një term zyrtar ,amnezi fëmijërie. Ndërsa rritemi, ne harrojmë njerëzit, ngjarjet, madje edhe vendet që kemi hasur si fëmijë. Ka ende shumë hulumtime aktive mbi këtë temë, por ne në Bright Side përmbledhëm informacionin më të rëndësishëm më poshtë.

Çfarë është amnezia e fëmijërisë dhe kur ndodh.

Amnezia është paaftësia e të rriturve për të kujtuar detajet e ngjarjeve apo edhe ngjarje të plota që ndodhi me ta para moshës 4. Disa studiues shkuan edhe më tej dhe ka gjetur se fëmijët para moshës 7 janë në gjendje për të kujtuar “60% ose më shumë nga ngjarjet e tyre të jetës së hershme ?, ndërsa 8 dhe 9 vjeç mund të shkonin vetëm në 40%. Kjo i lejoi ata të kuptonin se, ndërsa kalojmë faza të ndryshme të zhvillimit tonë, aq më pak kujtojmë nga ato që i paraprinin.

Kujtimet tona janë të lidhura ngushtë me aftësinë tonë për të folur.

Një nga teoritë se pse nuk i ruajmë kujtimet tona të foshnjave është se nuk mund të komunikonim verbalisht në atë kohë. Kur rimarrim një kujtim, ne përdorim fjalë dhe mund ta përshkruajmë atë me shumë detaje që kërkon gjuhë. Shumica e foshnjave nuk fillojnë të flasin para moshës 2 vjeç, kështu që ata thjesht nuk janë në gjendje të krijojnë një kujtesë kohezive.

Zhvillimi i trurit tonë luan një rol të madh.

Tani do të flasim për shpjegimin biologjik të amnezisë në fëmijëri. Ndërsa rritemi, truri ynë po bën shumë ngritje të rëndë, kështu që një studim arriti në përfundimin se “kur truri është i zënë duke rritur shumë qeliza të reja, ata nuk ruajnë kujtime që përndryshe do të ishin afatgjata”. Për më tepër, ne as nuk mund të kujtojmë fizikisht ngjarje të përditshme para moshës 3-4 vjeç, sepse kujtesa jonë episodike nuk ka filluar ende. Kjo është arsyeja pse ne jemi në gjendje të kemi kujtime abstrakte si në cilin park keni shkuar shpesh, por jo në cilin dyqan akullorësh mamaja juaj ju ka çuar në atë kohë.

Prindërit tanë ndryshojnë në mënyrën se si kujtojmë disa ngjarje.

Një studim tjetër sugjeron që prindërit tanë janë në gjendje të ndryshojnë rrëfimin e fëmijërisë sonë. Mendoni për këtë, ne priremi ta mbajmë më mirë një kujtim nëse na kujtohet, prandaj kujtojmë ngjarjet që prindërit tanë i konsiderojnë të rëndësishme. Ky studim i njëjtë zbuloi se fëmijët kujtojnë të njëjtën ngjarje ndryshe pasi e diskutuan atë me baballarët e tyre, në krahasim me nënat e tyre. Fëmijët janë të impresionueshëm, prandaj është e rëndësishme t’i ndihmoni ata të mbajnë vetëm kujtime të mira dhe t’i perceptojnë ato në mënyrë korrekte.

Gjithçka varet nga ajo që na la një përshtypje të qëndrueshme.

Një psikolog i fëmijëve thotë se në fund të fundit, fëmijët ruajnë kujtimet e mbushura me emocione, pozitive dhe negative. Ky zbulim madje sugjeron që fëmijët e vegjël mund të konsiderohen si dëshmitarë okularë në gjykatë. Kështu që shanset janë nëse mund të kujtoni një kujtim të hershëm, është ai që ka më shumë rëndësi për ju dhe shkakton një përgjigje të fortë emocionale./ CNA.al