E fundit!

22:46 Aktualitet

Pas ndeshjes, protestuesit zhvendosen te selia e PD-së: Opozitë e shitur

Pas ndeshjes, protestuesit janë zhvendosur para selisë së ...

Besnik Mustafaj sjell instiktin politik të Azem Hajdarit

3 Nëntor 2017, 12:14, Aktualitet CNA

?Deputetët e atij brezi e kishin dyfish të vështirë kryerjen e këtij misioni për shkak se nuk kishin asnjë përvojë në politikën e madhe, nuk vinin as me ndonjë kulturë politike të rrenjosur nëpër shkolla të mira apo udhëtime të gjata njohëse në botën demokratike.

Në këtë kuptim ne ishim të gjithë autodidaktë, por autodidakt të apasionuar. Azem Hajdari ishte mishërimi më i përparuar i kësaj specieje politike të papërsëritëshme??.

Vlerësim vjen nga Besnik Mustafaj, autori i shkrimit me titull: ?Një parlamentar i papërsëritshëm?, i publikuar sot në ?panorama? dhe që ka në qendër instiktin e mprehtë politik të Azem Hajdarit, Hero i Demokracisë. Fragmente të këtij shkrim-opinioni po i sjellim më poshtë.

?Kam patur rastin këto kohë të shoh një përmbledhje të fjalimeve të tij në Parlament, shumica e të cilave, me sa mbaj mend mirë, ishin të improvizuara aty për aty. Sot ato janë një pasqyrë që tregon kapërcimin fenomenal që arriti të bëjë në jetën e tij ky burrë i ri brenda një kohe shumë të shkurtër. Sepse në rastin e tij nuk mund të flitet për evolucion. Është mirëfilli një kapërcim fenomenal?

Historia politike e botës modern, vecanërisht ajo e Europës, njeh plotë shembuj revolucionesh, kur personalitete të spikatura për guximin e tyre kanë arritur të udhëheqin popullin e zemëruar drejt përmbushjes së kauzës, përmbysjen e rendit të vjetër, por roli i tyre ka mbetur aq. Me të nisur puna për vendosjen e rendit të ri, vetë zhvillimet i kanë nxjerrë këta protagonist nga rrjedha si të papërshtatshëm për misionin e ri. Ata kanë mbetur heronj, sigurisht, por pa vazhdimësi personale pse nuk kanë patur brenda vetes pikërisht atë cilësi që Azem Hajdari shpesh edhe me tepri: instiktin politik për të ndërtuar??, shkruan Mustafaj në nisje të shkrim-opinionit, duke sjellë në vijim disa nga episode më të spikatura e që motivojnë idenë e temës.

??Në 17 prill 1991 do të zgjidhej edhe kryetari i këtij Parlamenti. Azem Hajdari ishte ende student, Partia e Punës e dalë në shumicë në ato zgjedhje, solli kandidaturën e Kastriot Islamit, i cili vinte nga funksioni i ministrit të Arësimit. Azem Hajdari e kundërshtoi prerazi atë kandidaturë? Në po atë seancë ai mban një fjalim sa të zjarrtë, aq edhe logjik e të strukturuar, në mbështetje të propozimit për ngritjen e një Komsioni të Posaçëm për hetimin e ngjarjeve tragjike të 2 prillit 1991 ne Shkodër. Ai vetë ishte tashmë deputet i Shkodrës.

Është një fjalim i çuditshëm, po të kemi parasysh kontekstin kur mbahet. Në fund e detyron Parlamentin të mbajë një minutë heshtjeje për të vrarët, duke i dekretuar kështu ata de facto dhe kundër dëshirës së shumicës, si martirë të demokracisë. Azemi nuk kishte asgjë të shkruar paraprakisht, por në sajë të instiktit të tij politik ai e dinte se i takonte t?i thoshte këto gjera, duke vendosur kështu, qysh ditën e parë të jetës së vet si parlamentar, dhe standardet e veta si përfaqësues i rinisë, posaçërisht asaj studentore dhe të Shkodrës, që e kishte zgjedhur deputet në atë legjislaturë??.

Pasi më pas jep një biografi të më të zgjeruar rreth figurës së Azem Hajdarit, auroti Besnik Mustafaj, rikthehet tek ideja, duke vijuar shtjellimin.

?Më 8 dhe 9 dhjetor 1990 e në ditët që pasuan, shkruan ai,, duke ruajtur rolin që luajti për të shpërthyer pakënaqësinë nën zë të studentëve në revoltë të shprehur në rrugë me thirrjet ?Liri-Demokraci? apo ?Edhe ne si Europa, besimin në vete Azemi do ta shndërronte në besim të dhjetra mijë të tjerëve, madje të qindra mijërave, në krye të të cilëve do të vihej për tu ndeshur dhembë për dhembë me një rregjim thellësisht represiv e mizor dhe për të triumfuar si mishërues i një kauze të madhe, ashtu siç do ta shndëronte mrekullisht guximin e vet njerëzor në guxim politik për ti çelur vendit njëherë e përgjithmonë horizontin e lirisë dhe të demokracisë?

Fjalimet e tij në Parlament dëshmojnë pasionin që ai ushqente për debatin. Por duke ruajtur gjithmonë masën, për të mos e poshtëruar kundërshtarin, cilësi kjo që e kanë vetëm njjerëzit që nuk urrejnë, gjë që u mungon zakonisht atyre që kanë udhëhequr revolucione të mëdha. Besimin e fortë në vete Azemi do ta kishte deri në mbrëmjen tragjike të 12 shtatorit 1998. Ama ky besim në vete nuk e pengonte , siç pohohet qartë në fjalimet e tij parlamentare, që ti jepte pa asnjë kompleks të drejtë kundërshtarit që sillte argument me të qendrueshme se argumentet e atij vetë?

Fjalimet e Azem Hajdarit në Kuvendin e Republikës sonë përbëjnë në vetëvete një histori besnike të sfidave me të cilat është përballur Shqipëria në periudhën 1991-1998?

Këto fjalime janë në vetëvete dokumenta me vlerë të veçantëë për historinë politike të tranzicionit shqiptar. Në raport me të vërtetën ai kishte një parimësi shpesh shumë të rrezikëshme, që e çoi disa herë edhe para plumbave, madje edhe brenda në Parlament. Dhe në fund i morri jetën po me breshëri plumbash.

Azem Hajdari nuk ishte trim i marrë. Ai e njihte mirë rrezikun, por nuk bënte dot ndryshe. Ai nuk do ta humbëte kurrë guximin për tu përplasur për të vërtetën me vrullin e një udhëheqësi revolucioni edhe pse revolucioni, mirë a keq, ishte përmbyllur si proces?.