Haberet e Mitros/Moda e celularit në Parlament

6 Prill 2017, 12:55, Aktualitet CNA

Kam qënë 6 vjet deputet me Partinë Demokratike. Duke ndenjur në rresht të parë të Parlamentit, isha si pararojë, që rishpërndaja sinjalet që dërgonte Presidenti Berisha (1992-1997). Bile më kujtohet një detaj. Kur ishte kryetar i grupit paralamentar të Partisë Demokratike miku im, Ali Spahia, në vitin 1992, nuk kishte dalë moda e celularëve. Procedurat e dërgimit të haberit ishin më të ndërlikuara. Hapej dera e parë e sallës së parlamentit. Oficeri ia bënte me shenjë Aliut. Ky ngrihej më këmbë. Dilte jashtë. Merrte në telefon…
Ndërkohë Pjetr Arbërori, Kryetari i Kuvendit të Shqipërisë, në mungesë të Aliut, ma bënte me shenjë mua: duhet të fillojë votimi! Jo i thosha unë, po me shenjë. Le të presim, sa të pijë ujë (ose të bëjë ujët(urinoi) Alia. Më afër të vërtetës varianti i dytë, sepse Aliu vuante nga prostata.)
Vinte edhe doktor Aliu. Unë, që kisha të dhëna për politikan i dështuar, e pyesja:
– Hë, mo dhëndër, (Aliu e ka gruan nga Përmeti, së bashku me deputetët e tjerë Tonin Alimëhillin dhe Shaban Meminë. Duke qënë vetë nga Përmeti, tek dhëndurët qëndron edhe forca ime.) -Cilin karton duhet të ngremë!… ?Unë, mendova për jeshilin. Porosia, është për të kuqin!?… I them Aliut: ma bën hallall! Ti e di: unë mbaj vetëm karton jeshilë! Dua nuk dua, do të ngre këtë bojë që kam!… Nuk kam çfarë të bëj! Tundte kokën:
– Të kam dhëndër, siç më ke! (Unë jam dhëndër shkodran.)…
Erdhi dita dita kur kryetar I grupit paralamentar të PD-së u bë Tritan Shehut! Tjetër kohë. U fut celulari! Kollajllëk në marrje fermanesh! Nuk bënte më zahmet oficeri! Kërciste zilia ose tundej celulari.
Veç të tjerave, ky kollajllëk më kujton një histori nga e kaluara. Në fron ishte shoku Enver. Përfytyroni një sallë të instruktorë. Enveri fliste. Ata mbanin shënime. Pastaj shënimet zbërtheheshin e mbërtheheshin për popullin. Midis sallës ishte edhe profesor Hamit Beqja. Pena e tij nuk punonte. E pikasi shoku Enver:
– Po ti Hamdi, pse nuk mban shënim? Nuk të pëlqejnë, mo!
– Është Hamit Beqja, – ndërhyri shoqja Nexhmije, gruaja e Enverit…
Enveri vazhdoi avazin:
– Hë mo Hamdi, mos t?u sos boja, mo!
Beqja, që ishte burrë me një barrë mend, dhe e nuhaste rrezikun 100 kilometra larg tha:
– Unë shoku Enver dua ta marr direktivën me të gjitha shqisat! Më pëlqen intonacioni i zërit! Më mrekullon! Kur mbaron mbledhja, shkoj te protokollistja dhe mbush bllokun me shënime.
– Ashtu Hamdi…
– Hamit, – tha përsëri Nexhmija…
…Pas dy ditësh, Hamit Beqja, me dëshirë, u fut në listat e qarkullimit! E përzuanë nga Tirana, de!/CityNews