Apokalips Qiellor

6 Prill 2015, 13:07, Aktualitet CNA

Nga Artan FUGA

Furtuna dhe rreshjet e mbrëmbshme në darkë më gjetën diku aty midis Beratit, Barit dhe Parisit.

Poshtë Shkëmbit të Kavajës.

Cfarë janë këto vetëtima o Zot?

Cfaqen diku andej nga Kosova, bëjnë shëtitjen e tyre të shpejtë larg deri në Bari e kthehen duke u përplasur te Varri i Skënderbeut në Krujë.

Zbresin nga lart – poshtë sikur po zbret Ai…

Zbret dhe ngjitet përsëri siikur na thotë se po vij vetëm për pak kohë o të mjerët e mi të dashur, zbret duke u ngjitur, ngjitet për të zbritur, vjen rrotull mbi kokat tona me ndriçim, zhurmë e rrapëllimë.

Njofton zbritjen e vet në këtë natë apokaliptike.

Në errësirën e brenda veturës – karrocë që çan ujrat me mundim, një zë në gjuhë të huaj, më thotë : “Cdo vetëtimë ka dhjetra e qindra herë energjinë e bombës të Hiroshimës.”

Cfarë po na bën Hiroshimë e Shenjtë këtë të dielë duke gdhirë e hënë që na e dhanë pushim…???

Cfarë po na bën Shkreptimë Qiellore sonte duke na gjet mes rrugëve aty, te askundi, diku midis Tomorrit, Alpeve dhe Apenineve?

Po na rreh me kamxhik të zjarrtë për veset tona?

Po na ndriçon rrugën ne të verbërve që nuk duam të shohim?

Po na frikëson me zhurma si mjeti i fundit për ta kthyer në rrugë të drejtë një popull – fëmi dhe harrakat?

Po na lëpin me gjuhë të zjarrta plaget që nuk rreshtim së marri prej shekujsh e na e kanë bërë trupin copë e gjak?

Po na saldon në qenien universale duke luftuar me ujin dhe detin që kërkojnë ta zbusin e shuajnë furinë tënde???

Po na paralajmëron për të fundit herë neve që dëgjojmë të fortët që na urojnë për të Dobtin që na trajtonte të barabartë, e që nuk dinë të heshtin as këtë natë duke marrë përdhunshëm vendin e Zotit në Qiell???

Zbrit Anije Kozmike Qiellore, zbrit.

Rrihna, tallna, ndriçona, lemerisna e torturona!

Ata të gjithë janë futur nëpër kasollet e tyre dhe mbrohen prej asaj që e quajnë “shi”, “bubullimë”, “rrufe”.

Kanë shekuj që shajnë njeri tjetrin : “U të rraftë rrufeja, të rraftë!”

Në vend që të dalin me krahë hapur dhe të presin mes fushave, rërës, pllajave ndriçim-rrahjen tënde!!!

Ata mbrohen prej teje, Furtunë-Qiellore, që po zbret në një natë : “sonte, dje, nesër”, mes ditëve dhe kohë që thyen dhe bashkon, mes errësirës dhe dritës, mes përkëdheljes dhe rrahjes të trupave tanë me kamzhik qiellorë, ardhur me një apokalips të denjë vetëm për madhështinë tënde hiroshimase…