Shënim: R.I.P, Rahmet pastë Çamëria

2 Tetor 2014, 22:00, Politikë CNA

Marrëveshja politike e arritur ditën e sotme, mes Partisë Socialiste dhe PDIU-së, të drejtuar nga Shpëtim Idrizi, na dha rastin të shohim për herë të parë; çamët dhe grekët në një qeveri.

Shpëtim Idrizi është gjendur disa herë në jetën politike në situata poshtëruese, ndoshta hera e parë e tij mund të ketë qenë, roli si futbollist i dështuar me klubin sportiv të Tiranës, së dyti, levizjet ping-pong nga deputet i PS në kohën e Fatos Nanos, në kalimin e tij me Ilir Metën, më pas, në një fazë të mëvonshme, nga deputet i Partisë Socialiste, krijon një parti tjetër të re me baza krahinore, ku s?resht së trumpetuari çështjen Çame.

Hedhjet sa andej-këtej të Shpëtim Idrizit janë sa të hershme aq dhe të reja. Ai në vitin 2012 po bashkë me ?armikun? e tij të shumë reklamuar Vangjel Dule, ishte nismëtari kryesor për të mbështetur kandidaturën e Fatos Nanos për postin e Presidentit. Idrizi dhe Dule, dy armiq të vjetër, vendosën për të bashkuar votat për të qenë mbështetësit kryesor të figurës së Nanos për postin e Presidentit të Republikës.

Dhe, së fundmi, Shpëtimi që gjithmonë kërkon shpëtim, nga deputet i PDIU-së, vendos të kandidojë si deputet në listat e Partisë Demokratike.

Kësisoj, gjithkush ka të drejtën të pyesë se cila ishte arsyeja thelbësore që çamët ikën nga aty ku ishin për t?u hedhur në një truall tjetër. Ç?do të duhej që të ndodhte një ndryshim i tillë i rrymave të ndikimit?

Do të duhej që krye çami të përpiqet të përcjellë tek sivëllezërit e vet një mesazh ndërtues; e edhe që mund ta bëjnë ndërtimin. Një përgjigje e lehtë për t?u dhënë, por e vështirë të vihet në veprim, sepse kërkon një ndryshim rrënjësor të zakoneve të tyre të të menduarit e të të sjellurit. Por jo të Shpëtimit!

Ai, disa kohë më parë arriti të bëjë një marrëveshje me pozitën për reformën territoriale, madje me këtë afrim, ai shqetësoj edhe grekun Dule, por para së gjithash u distancua nga kahu politik që e investoi aq shumë në zgjedhjet e mëparshme. Duke bërë të mundur një mrrojtje të drejtë të opozitës e cila kishte deklaruar se me këtë mënyrë përpilimi të reformës territoriale nuk do të marrë pjesë.

Ndoshta, ky veprim i PDIU-së dha shenjat e para të një afrimi mes tij dhe kreut të socialistëve Edi Ramës, por në atë kohë, ende nuk ishte zgjidhur konflikti me Dulen. Marrëveshja kërkonte kohën e saj. Ajo nuk vonoi shumë dhe erdhi. Mjaftoi vetëm shqetësimi nga disa deputet grekë për tekstet shkollore shqiptare, për t?u qetësuar ujrat e trazuara mes grekëve, çamëve dhe socialistëve.

Qeveria shqiptare vendosi të korrigjojë tekstet shkollore që flitej për Çamërinë dhe mbi të gjitha me kinse idenë për të hequr tonet raciste ndaj grekëve, tekstet shkollore shqiptare, retushojnë më tepër se sa duhet historinë dhe rolin e Greqisë në marrëdhëniet me fqinjët dhe veçanërisht me Shqipërinë.

Por, a ishte kjo marrëveshja e duhur që detyroi të heshtë PDIU-në e Shpëtim Idrizit dhe, nga ana tjetër, të detyrojë Vangjel Dulen të ulë tonet e retorikës ndaj tij? Apo, mos vallë, ishte diçka më tepër se kaq? Megjithatë, sido që të kenë venë punët, nga sot, çamët dhe grekët do jenë të detyruar të bashkëqeverisin. Një mësim grek dhe çam, do të ishte padyshim i tillë: pak vlen atdheu përpara parasë?!

opozita.com