Enkel Demi i pergjigjet Maks Velos: Dasitë janë helmi më i dashur për të paditurit, snobët, kundërpatriotët

7 Shtator 2014, 11:33, Aktualitet CNA

Gazetari dhe moderatori Enkel Demi, i ka dhene nje pergjigje ne distance Maks Velos i cili ka publikuar se fundi nje shkrim ku shpreh qendrimin e tij kunder verioreve dhe muslimaneve. Velo i haruar prej kohes ndoshta kerkoi te kthehej ne vemendje te medias dhe opinionit publik. Me provokimin e fundit dhe qendrimin e tij ai ka mare jo pak vemendje nga njerzit e medias dhe qytetaret e thjeshte qe ne shume raste kane reaguar me neveri ndaj Maks Velos.

Ja si ka reaguar gazetari Endek Demi:

Kur kam shkuar në konviktin e Zdrales në Shkodër, shkelja në këtë qytet për herë të dytë. Nuk kisha kurrfarë njohje, kisha një dy të afërm dhe asgjë që më lidhte me Veriun. Isha tosk i Çamërisë, lind’ e rrit’ në Tiranë. Ma nxorrën të drejtën e studimit atje, sepse nuk njihja kënd në Komitet, ndërsa e përjetova largimin si vuajtje. Më duhej të jetoja në një dhomë me tetë persona, gjithë kati kish’ një banjo të përbashkët, ku notonin të pëgërat. Dy herë na zyri zgjebja prej zhulit. Hanim disi, se në menxë mbreti i pjatave ishte purrija (preshi) dhe kërtolla (patatja). Mishi ishte ngjarje, pasi në at?botë Shqipëria shijonte forcat e veta dhe në shitore binte miu e thyente kokën. Në Zdrale kam ndarë ditën, miqësinë, hallin me çuna prej Tropoje, Dibre, Puke, Kukësi, Mirdite, Lezhe, kudo prej Veriut, por edhe prej Shijakut, Durrësit, Tiranës, Fierit, Patosit, Lushnjes. Natyrisht u lidha për vdekje me qytetin, Shkodrën. Sot e kësaj dite jam shok për kokë me shumë prej atyre njerëzve që kam njohur ato kohë dhe teksa bëj një bilanc, askush prej tyre nuk më ka dalë prej fjale a të më ketë lënduar.
Më vonë, kur komunistët shkuan, Tirana u kthye një farë konvikti i Zdrales. Ranë në të veriorë e jugorë, toskë e gegë. Bashkë me këta hallemëdhenj mbërritën legjendat urbane. Spitullaqët e xhiros së madhe i quajtën ?çeçenë?, ndonjë tjetër kërkoi t?i pajiste me viza. Qysh atëherë, nuk kanë pushuar dallimet. Veriorët janë të egjër, hajna, vrasës. Jugorët na janë më të hairit dhe më të qytetëruar. Në 1997 u përvlua Jugu në fakt, në Veri pakogjë pati. Tutorët e vajzave, kushurirave apo të të njohurave të lagjes, janë si toskë, si gegë. Trafikantët e drogës, vrasësit me pagesë, hajnat e vilave i kemi nga të gjitha anët e atdheut. Atëherë përse veriorët janë më të poshtër?
Në përgjithësi stereotipet janë bashkëshoqëruese të jetës së atij katundi të madh që ne i kemi pas thënë qytet. Në Shkodër janë në hall dukagjinasit, në Tiranë tropojanët, në Sarandë çamët dhe pilurotët. Dikush duke qeshur të thotë: ?dibran pa din? e pa iman?, një tjetër ta pret: ?çam i pabesë me thikën në brez?.
Në fakt, në një vend me kaq pak banorë, të zhvilluar me teka, dasitë janë helmi më i dashur për të paditurit, snobët, kundërpatriotët.
Ne jemi shqiptarë, dy më shumë, dy më pak, jemi një rracë që mendojmë se ky katundi i madh që i themi qytet është syri i botës, ndaj meqë të tjerët, fqinjët nuk i fusim në “hesap”, se ua kemi frikën, bëjmë telef sho-shoqin.
Si tingëllon tani shprehja: ?O sa mirë, me kenë shqiptar??

https://www.youtube.com/watch?v=iaVCGnUxing

Me publikimin e valles dhe instrumentales nga Ndue Shyri, gazetari Enkel Demi, mbyll pblikimin e tij.