web counter
LEXO PA REKLAMA!

SHKARKO APP

App Store
Google Play

E fundit!

x

"This protest interests me, the one about the likes disgusts me"/ Rama releases the protester's message

2026-06-28 10:19:00, Politikë CNA

"This protest interests me, the one about the likes disgusts me"/ Rama

Prime Minister Edi Rama, in today's episode of his podcast, read the message of a protester who stated that he has not yet been given a solution for the collapse of half of the building where he lives due to the 2019 earthquake.

Rama said that these are the legitimate reasons of the protesters that interest him and which he takes into account to find a solution for them.

He stated that just like this citizen, there are others who come out to protest for such problems and not for political parties, ideology, "likes" or "followers".

Among other things, the head of government indicated that these problems should not be used by those individuals who, according to him, "are people, are entities, are organizations, are also other actors abroad who feed on the troubles of others."

During his speech, Rama also expressed criticism of the administration, which according to him has many problems, but is not comparable to what it was a few years ago.

Excerpt from Rama's speech:

I want to connect the last note to a message, a message on my cell phone, which I took out to read, maybe not all of it. It is a long message where the sender tells me:

"Good morning, Mr. Prime Minister. I read, like every day, your post today, coming from a citizen of my generation." So, the sender is from the same generation as me.

"It is very clear that a prime minister is evaluated and voted for vision, ideas, ambitions, challenges that unite us as a nation, which directly or indirectly affect our lives. The problem begins when subordinate institutions forget that, while a prime minister has the above duties, they should deal with the daily problems that affect our lives and not benefit from this vision, but work to make the vision tangible for us as well."

We are 12 families who have joined this protest, not all of them present on the boulevard, because we are disappointed that even today we do not have a solution for half of the building that collapsed in the 2019 earthquake, near the Ministry of Foreign Affairs. We have followed all the paths of the slave, the law and God to seek help from every institution, mini-municipality, municipality, People's Advocate, minister and prime minister, but still today without an answer.

We wrote you a letter last year and immediately after it we were contacted by the Municipality of Tirana, promising us a solution in the presence of the MP. But after the elections, the answers in the letters had nothing to do with the promises in the office, they were no longer waiting for us. They delegated the problem to other institutions due to lack of legal competences; it was back to zero. No one who undertakes not to solve it for us, but at least to take our voice where it needs to be, to follow the problem and keep us in constant contact.

Për këtë ju kemi zgjedhur, mendoj edhe ne si qytetarë, në mënyrë direkte apo indirekte; prej gjashtë vitesh në spirale, nga një derë te tjetra, i vendosim emrin tuaj këtij problemi. Ndoshta gabimisht", e thotë vetë në kllapa, "nuk janë pak gjashtë vite pa përgjigje dhe, ndërkohë, shikojmë që jepen leje ndërtimi për resorte, komplekse, pallate. Mirë se të vijnë, çdo muaj pothuajse, por pyesim veten: po për një shkallë pallati kaq e vështirë është leja? Duhet të jemi ndërtues, biznesmenë që të gjejmë kanalin e komunikimit dhe pastaj aludojmë, duke ngarkuar veten dhe mendjen, që aty i është premtuar këtij, atij ndërtuesi; nuk dimë çfarë shpjegimi t'i japim kësaj përplasjeje realitetesh.

Dhe kur mendja helmohet, këmbët të çojnë në bulevard. Pse ne duhet t'i shkruajmë letra dhe SMS një kryeministri, kur ka me dhjetëra drejtorë, ministri e bashki që në gjashtë vite duhet të na kishin zgjidhur problemin? Pse duhet të shkëputem unë nga puna për të çuar këtë SMS? Pse duhet të dal të protestoj pasdite, kur mund të kaloja kohë me fëmijët e mi? Pse duhet të pres? Nuk i mjaftuan gjashtë vite këtij shteti?

Këto probleme të përditshme, por jetësore, që ne ndeshemi prej vitesh, na detyrojnë të gjejmë fajtorin tek ju. Vetë administrata juaj ka tendencën t'ia delegojë paaftësinë e saj te ju, duke na vënë ne si qytetarë përballë jush si kryeministër. Përgjigje informale të tipit: 'Pse s'e ke dërguar në gjykatë?', 'Meqenëse kryeministri ju ka premtuar zgjidhje, le t'ua japë ai', 'S'keni pse vini këtu, nuk është kompetenca ime, por e qeverisë', 'Nuk firmos unë të shkoj në burg se do kryeministri t'jua bëjë aty pallatin ku e keni pasur', nuk bëjnë gjë tjetër veçse e mbushin gotën e ujit çdo ditë.

Ndjesë për mënyrën e drejtpërdrejtë të komunikimit, por mendoj që është më e ndershme kështu. Shumë në rregull me planet dhe vizionet, por duam të jetojmë mirë çdo ditë dhe duam sot. Nuk kemi nevojë për lëmoshë, se ia dalim vetë në jetë, por duam që shteti të mos na vendoset si traversë. Kemi ndjesinë e keqe se na kanë hyrë në hak dhe nuk do të gjejmë më zgjidhje. Ndjesë për shqetësimin, por ndihem i pafuqishëm për të zgjidhur këto probleme dhe më besoni që kjo ndjesi më dhemb.

Faleminderit. Ditë të mbarë. Me respekt, Amos Mezuraj."

Tani, unë dua ta them shumë qartë dhe shumë drejtpërdrejt: kjo është protesta që mua më intereson, që mua më zemëron po ashtu, që mua më motivon të vazhdoj luftën time. Nuk më zemëron mua protesta e sikur-eve, as protesta e shtirjeve. Ajo më neverit; kjo më zemëron.

Dhe nëse do të isha në vendin tënd, i dashur Amos, pas gjashtë vitesh pritje, dyersh që hapen e mbyllen, premtimesh që treten, përgjigjesh që delegojnë përgjegjësinë te dikush tjetër, me shumë gjasa unë do të ndihesha njësoj; me shumë gjasa edhe unë do të ndihesha pjesë e asaj proteste ose do të shkoja edhe vetë në protestë.

Kështu që nuk e vë në dyshim për asnjë moment. Përkundrazi, e ndjej, sado që mund të mos ta besosh. E ndjej zemërimin tënd si të ishte imi. Dhe mesazhi yt është këtu, i nxjerrë.

Kam plot të tilla, se është shembulli më i mirë i diçkaje që unë e kam thënë vazhdimisht këto ditë. Jo çdo njeri që bashkohet në protestë është aty për një arsye. Ka plot njerëz që nuk i çon në bulevard ndonjë ideologji, a ndonjë parti, a ndonjë inat abstrakt. Nuk i çojnë as like-et, as folloëers-at për të joshur sot protestues që nesër janë klientë dhe për t'u shitur pastaj produktet e influencerimit. Nuk i çojnë aty as bindjet ambientaliste, që janë fisnike patjetër, as impulset e verbra nacionaliste, as manipulimet apo, më keq akoma sesa manipulimet, misionet e ndryshme për të manipuluar të tjerët, por i çon një hall që, në fund të fundit, kthehet në një zemërim dhe një zemërim që kthehet në një shpërthim, një padrejtësi që e ndjen mbi shpinë.

Kjo është legjitime. Ke shumë të drejtë. Askush nuk duhet detyruar t'i shkruajë kryeministrit, sepse institucionet që paguhen për t'i adresuar këto probleme s'e kanë bërë punën e tyre. Por, nga ana tjetër, unë personalisht çdo mesazh që marr e ndjek; siç e thua edhe në mesazhin tënd, më keni shkruar një vit më parë dhe unë e kam çuar te autoriteti kompetent.

Tani, unë nuk dua fare të justifikohem. Këtë mesazh e nxora për të ndarë të vërtetën time, thjesht që unë kam të njëjtin shqetësim absolutisht dhe e kam çuar mesazhin para një viti te Bashkia e Tiranës.

Tani, ne nuk kemi kryetar bashkie. Ne kemi një bashki që "funksionon me defibrilator, me oksigjen", me 700 shtytje dhe me 700 ngërçe. Por, përtej bashkisë, ne kemi probleme me administratën, patjetër, dhe kur administrata nuk e mban barrën që i takon, atëherë barra përfundon mbi shpirtin dhe mbi mendjen e qytetarit, e familjes, e njerëzve që duhet të marrin përgjigje.

Por këtu dua të bëj një ndërhyrje që nuk kërkoj mirëkuptim, por thjesht kërkoj dëgjim nga të gjithë. E kuptoj që kur gjëja vjen te vetja, ka arritur fundi i durimit, por, nga ana tjetër, nuk duhet lejuar që një hall i drejtë të bëhet lëndë djegëse për ata që vazhdojnë e ushqejnë këtë protestë, vazhdojnë e ushqejnë këtë rrëmujë, më shumë shpirtërore sesa fizike, duke bërë dëm pas dëmi, jo duke ndihmuar që gjërat të zgjidhen.

Ata janë njerëz që ushqehen me problemet e të tjerëve dhe janë njerëz, janë subjekte, janë organizata, janë edhe aktorë të tjerë jashtë vendit që ushqehen me problemet e të tjerëve. Problemi juaj dhe i gjithë atyre si ju që shkojnë atje ose që janë të lidhur me atë gjë, nuk është që "t'i jepni karburant" politikës apo qëllimeve të tyre, sepse ata nuk kërkojnë zgjidhje. Ata kanë nevojë që zgjidhja të mos vijë kurrë, sepse ata duan të mbajnë gjallë zemërimin, përçarjen dhe iluzionin që çdo plagë e një qytetari është prova se këtu duhet rrëzuar gjithçka dhe Shqipëria duhet të fillojë nga e para.

I have an obligation to listen to the person, but not to become a hostage to those who speak in your name. I see the protest of honest people, of people who are not "fuel" for the trouble industry, as something very respectable, very understandable and revolting to me; it works for me.

At the same time, I would ask something of all of you who are in this situation: do not forgive your plight anywhere. Do not forgive the administration and, if you need me, I am here to fight alongside you, but do not forgive in any way those who want to take things backwards by using your plight.

Because solutions never come from people who fan the flames of anger, but from those who, despite all their shortcomings and mistakes, have the obligation to "extinguish" every source of trouble by standing over it.

I do my best. I am very proud of the many things that our public administration has achieved and the way it has transformed compared to the past, but I am equally extremely angry and disgusted with what is happening to the administration in certain places and in certain cases.

But the solution is not to "blow it up". The solution is to fix it together. The major operations have been done. The issue here is to continue treating the wounds and to continue treating those spots that have infection. /CNA





Lajmet e fundit nga