"Turkey and Greece are heading towards an inevitable war"

2022-09-10 13:01:00, Kosova & Bota CNA

By Michael Rubin 19fortyfive

A Greece-Turkey war? The list of countries suffering from Turkish aggression is long. Turkey occupies one third of Cyprus. It has used F-16s and Special Forces against the Armenians. Iraqi officials say Turkey has now established 68 posts on its territory, ranging in size from small platoon-level posts to a full-sized base. The Turkish Air Force bombards Iraq every night. Turkey is ethnically cleansing entire areas in northern Syria. Taking its maritime land would make the makers of China's Nine-Dash Line blush.

Në këtë sfond, kërcënimet në rritje të Presidentit Recep Tayyip Erdogan kundër Greqisë duhet të alarmojnë. Në të vërtetë, tensioni midis dy anëtarëve të NATO-s nuk është asgjë e re dhe i paraprin sundimtarit merkur të Turqisë për dekada. Megjithatë, katër faktorë e bëjnë krizën aktuale të ndryshme.

Së pari, Erdogan është haptazi revanshist. Ai kërkon të rishikojë – gjithmonë në favor të Turqisë – Traktatin shekullor të Lozanës që vendosi kufijtë e Turqisë me Greqinë dhe Bullgarinë. Ai pretendon në mënyrë të rreme se Greqia shkel marrëveshjet e çmilitarizimit dhe politikanët turq, duke përfshirë partnerin e koalicionit Erdogan dhe udhëheqësin e partisë nacionaliste, Devlet Bahçeli dhe ministrin e Mbrojtjes Hulusi Akar , argumentojnë më tej se ata duhet të zotërojnë të gjithë ishujt në lindje të vijës mesatare në Detin Egje. Turqia nuk i kufizon provokimet e tilla vetëm në harta. Avionët turq shkelin rregullisht hapësirën ajrore të ishujve grekë si Kastelorizo. Deklaratat e Departamentit të Shtetit, të mbushura me dysiderizëm, i bëjnë gjërat edhe më keq.

E thënë thjesht, Turqia po shkel hapësirën ajrore greke dhe po pushton territorin qipriot, dhe jo anasjelltas. Sekretari i Shtetit Anthony Blinken duhet ta bëjë të qartë këtë. Ekuivalenca morale dhe gënjeshtra nuk janë bazë për paqen dhe drejtësinë.

Së dyti, ekonomia e Turqisë po rrëzohet . Erdogan u ngrit në pushtet dy dekada më parë në sfondin e pakënaqësisë së gjerë me inflacionin, dobësisë së lirës turke dhe korrupsionit të elitës në pushtet. Sot, inflacioni i kalon 80 për qind, lira turke ka humbur më shumë se 80 për qind të vlerës së saj gjatë pesë viteve të fundit dhe Erdogan dhe familja e tij, e pashpjegueshme me asnjë mjet ligjor, janë bërë miliarderë. Për shkak se Erdogan ka ushtruar kontroll diktatorial mbi Turqinë dhe ka rrëzuar, burgosur ose margjinalizuar çdo opozitë efektive, ai nuk mund të shmangë përgjegjësinë për gjendjen e rëndë të Turqisë. Në vend të kësaj, ai kërkon një krizë për të shpërqendruar. Marrja e ishujve grekë dhe guximi i Athinës për të vepruar do të ishte devijimi i përsosur.

E njëjta dinamikë është në lojë ndërsa Turqia shkon drejt zgjedhjeve. Brenda Departamentit të Shtetit, ka një tendencë drejt mendimeve të dëshiruara: Shumë persona të pjesshëm në marrëdhëniet SHBA-Turqi e kuptojnë se sa problematik mund të jetë Erdogani, por shpresojnë që votuesit e lodhur nga teprimet e tij thjesht do ta largojnë atë në zgjedhjet e vitit të ardhshëm. Ata përdorin një shpresë të tillë për të zbutur çdo lëvizje për ta mbajtur Turqinë përgjegjëse brenda procesit të politikës së SHBA. Problemi këtu, megjithatë, është se supozohet se Erdogan, i cili e ka përshkruar veten si shërbëtor ose sheriatdhe Imami i Stambollit, do të pajtohej ndonjëherë me vullnetin popullor. Realiteti është se nëse Erdogan beson se është i destinuar për një humbje në votime me një diferencë shumë të madhe për mashtrim për t'u kapërcyer, atëherë ai do të ndezë një krizë dhe do të shpallë një emergjencë kombëtare për të ofruar një justifikim për të shmangur zgjedhjet krejtësisht. Për Erdoganin, një luftë me Greqinë do të ishte ilaçi i përsosur./CNA.al