Connect with Us

Nga mungesa e investimeve, tek oligarkët/ Kreu i AADF flet për situatën ekonomike, si zgjidhet kriza

Aktualitet

Nga mungesa e investimeve, tek oligarkët/ Kreu i AADF flet për situatën ekonomike, si zgjidhet kriza

Publikuar

-

Michael Granoff është biznesmen amerikan por edhe shtetas shqiptar pasi ka nënshtetësinë shqiptare. Në Shqipëri ka që në vitin 1995 si Kryetar i Bordit të Fondit Shqiptaro Amerikan të Ndërmarrjeve si dhe të Fondacionit Shqiptaro Amerikan për Zhvillim.

Prej 26 vitesh Zoti Granoff vjen çdo vit në Shqipëri, dy herë në vit thuajse, për të takuar partnerët dhe bashkëpunëtorët me të cilët zbatojnë projekte të rëndësishme me impakt kombëtar.

Prej disa ditësh ndodhet në Tiranë, ndërsa në një intervistë në ‘Now” me Erla Mëhillin në  Euronews Albania, ka zbuluar më shumë për projektet e tij, punën e fondacionit, projektet, investimet, etj.

Granoff është ndalur të komentojë dhe klimën e biznesit në Shqipëri, por edhe  çështjet politike, oligarët, qeverinë dhe opozitën.

Intervista e plotë:

Zoti Granoff Mirëseerdhët në Now!

Erla Mehilli: Zoti Granoff ju bëra këtë përshkrim të shkurtër, por a jam korrekte nëse i përmbledh duke thënë që ju qëndroni prapa atyre punëve, objekteve apo shërbimeve që në qytetarët marrim çdo ditë, në pjesën më të madhe te tyre si nismëtar apo bashkëaksioner por që qeveritarët tanë kanë dëshirën të shfaqen apo të thonë se janë të tyret, pra të korrin suksesin e tyre. Si Pazari Ri, Pazari Korçës, Plani integruar i menaxhimit të Butrintit, partner tek aeroporti i Rinasit, Banka Amerikane, me Kompanine Aleat që prodhon pasaportat biometrike etj.

Michael Granoff: Jeni e saktë. Ne qëndrojmë pas tërë këtyre projekteve të rëndësishme, sigurisht. E dini, është interesante. Pyetja juaj është interesante.

Erla Mehilli: Përse?

Michael Granoff: Pasi, që në fillim, kur erdhëm këtu, e kuptuam që para së gjithash do ishte e rëndësishme të qëndronim mbi politikën, të mos përziheshim me politikën. Dhe, nga ana tjetër, do të ishte thelbësore për ne të ishim partnerë me qeverinë, të punonim me qeverinë, pasi thuajse gjithçka që ke nevojë të bësh, sidomos në një vend të vogël, do të kryqëzohesh me qeverinë në njëfarë pike. Kështu që, politika e nisur nga unë, që ditët e para, ishte fare e thjeshtë. Kjo ishte, nëse qeveria po bënte gjëra dobiprurëse, me ne, të cilat ne mendonim se ishin në interes të vendit, atëherë nuk e kishim aspak problem që meritat t’i merrte qeveria. Nuk e kishim aspak problem që njerëzit donin të fotografoheshin pranë meje. Aty ku qeveria po bënte gjëra të cilat nuk mendonim se ishin dobiprurëse, u thosha veçmas, që kishte një arsye përse ndiqnim një projekt të caktuar. Kishte një arsye përse kishim një shqetësim, ndaj e shprehnim në atë mënyrë. Pra, shqetësohesha më pak për marrjen e meritave nga qeveria, për gjëra që ishin dobiprurëse në atë aspekt. Pastaj, sigurisht në anglisht ka një thënie që përkthehet “Suksesi ka njëmijë etër”. Është e vërtetë. Nëse shikoni suksesin e projekteve tona, kjo gjë u detyrohet shumë faktorëve. Njëri nga këta faktorë është fakti që kemi mundur të krijojmë një marrëdhënie frytdhënëse me çdo qeveri, e sinqerisht, me çdo opozitë në Shqipëri, që kur nisa të vija këtu dekada më parë. A ka përbërë kjo një ndryshim të madh? Po.

Erla Mehilli: – Ku është e përqendruar puna e Fondacionit tani. Qendra Tumo tek Piramida, Amfiteatri Durresit, po tjetër?

Michael Granoff: Misioni i Fondacionit është të përpiqet të promovojë objektivat e zhvillimit të sektorit privat, së pari, në një mënyrë jo-fitimprurëse. Kështu, kemi piketuar një sërë zonash ku do të përqendrohemi. Arsimimi, udhëheqja, trashëgimia kulturore, sipërmarrja. Projektet përfshihen të gjithë në portofolin tonë, që përkon me këto kategori.

Erla Mehilli: Si i përzgjidhni projektet ku investoni?

Michaal Granoff: Gjëja e parë që duhet të bëni është se duhet të vendosni se ku doni të shkoni. Nëse doni të arrini diku. Mirë? Për shembull, nëse mendoni që është tepër e rëndësishme për fëmijët në Shqipëri të kenë mundësi të përftojnë arsimimin digjital, nëse do të jenë në gjendje të konkurrojnë në këtë shekull atëherë duhet të ideoni programe që do ta trajtojnë këtë çështje. Pjesa tjetër që duhet të vendosim është të themi, “Mirë, nëse mendojmë që ky lloj arsimimi është i rëndësishëm, si do ta trajtojmë? Dhe, ajo çfarë kemi zgjedhur të bëjmë nuk është të përpiqemi të bëjmë ndonjë shpikje, por të shohim nëpër botë, e të përpiqemi të gjejmë modelet më të mira, kudo që mund t’i gjejmë nëpër botë, pastaj t’i sjellim këtu ata modele, e t’i përshtatim me mjedisin e tanishëm. Dhe, sa për t’iu dhënë një ide mbi shtrirjen e këtyre gjërave… Ju përmendët “TUMO”, programin tonë të arsimimit digjital. Del që “TUMO” u nis fillimisht në Armeni. Nëse shikoni akademinë e kodimit që kemi, ku përpiqemi t’u mësojmë njerëzve të moshuar programimin dhe kodimin, ky model erdhi nga Polonia. Nëse shikoni programin që e kemi quajtur “Udhëhiq Shqipërinë”, që përpiqet të stërvisë njerëz shumë të talentuar në qeveri…

Kjo ide erdhi nga programet e bursave të Shtëpisë së Bardhë në Uashington. Pra, kemi hedhur një sy nëpër botë, dhe sapo krijojmë një ide të asaj që duam të arrijmë përpiqemi të gjejmë modelet më të mira që mundemi, t’i bëjmë këta njerëz të bashkëpunojnë me ne, i sjellim këtu, dhe nuk mjaftohemi veç me transplantimin e tyre, por i përshtasim me mjedisin e tanishëm. Kjo është në fakt strategjia që përpiqemi të zbatojmë.

Erla Mehilli: Si ju duket klima e biznesit ne Shqipëri? Sipas një raporti të fundit të Dhomës Amerikane të Tregtisë klima e biznesit është përkeqësuar. Cilat janë arsyet në gjykimin tuaj? Informaliteti, Burokracia, korrupsioni, sistem jo funksional i drejtesisë?

Michael Granoff: Atëherë, Shqipëria përballet me një sërë problemesh kur vjen puna tek klima e biznesit, të cilët nuk janë të reja. Tërë gjërat që përmendët, qoftë informaliteti apo korrupsioni, apo secila nga këto gjëra… Sistemi i drejtësisë, tërë këto gjëra janë probleme. Janë probleme të dukshëm. Gjithashtu, nuk janë vetëm një problem shqiptar. Janë probleme që shfaqen kudo, e më vjen keq t’ua them, shfaqen edhe në Shtetet e Bashkuara. Duke cenuar klimën e biznesit edhe në Shtetet e Bashkuara. Ndaj, shumica nga ne, nëpër botë, po luftojnë me këto lloj çështjesh. A e pengojnë ato përparimin ekonomik? A e cënojnë ato përparimin ekonomik? Pa diskutim, e cënojnë. Dhe, është detyra e qeverisë, është detyra e partnerëve, është detyra e institucioneve ndërkombëtare, të përpiqen t’i trajtojnë këto lloj çështjesh. Është gjithashtu detyra e njerëzve si ne të pikasin e të thonë, “Dëgjoni, këtu mund të funksionojmë dot, pasi këto çështje nuk janë shumë problematike, por në vendet ku do të përballemi me to, ndoshta thjesht nuk do hyjmë në atë fushë. U themi njerëzve që, arsyeja përse nuk duam të hyjmë në atë fushë është sepse nuk duam të merremi me çështje korrupsioni. Duam t’iu qëndrojmë larg çështjeve ku do të kemi reforma gjyqësore apo gjëra të tilla. Pra, a është problem që duhet trajtuar? Pa diskutim. Është detyra e qeverisë dhe institucioneve kombëtare të përpiqen të merren me to.

Erla Mehilli: Cili është drejtimi që duhet të marrë ekonomia shqiptare? Në eksperiencën tuaj, ku duhet të fokusohet qeveria dhe biznesi, cila fushë mund t’i japë mireqenie shqiptareve ose zhvillim te qëndrueshëm dhe afatgjatë? Qeveria duket se e orienton biznesin vetem tek ndertimi?

Michael Granoff: Gjatë pandemisë së Covid-it kemi nxjerrë shumë mësime. Dikush njëherë tha që çdo krizë ka një të mirë. Një nga mësimet që nxorëm, përmes pandemisë, është fuqia e teknologjisë. Dhe, sesi ndryshimet që kemi pasur në teknologji, edhe që kur ngritëm fondacionin 10 vjet më parë, kanë qenë tepër thelbësore. E ndryshojnë dukshëm atë që mund të bëjmë. Pra, nëse mendoni për atë që mund të bëjë Shqipëria, për të përmirësuar pozitën e saj ekonomike në tërësi, dhe ofruar më shumë mundësi ekonomike për qytetarët e saj, mendoj se një pjesë e madhe e kësaj lidhet me teknologjinë. Përse? Sepse pasi shumë prej kufizimeve për zhvillimin ekonomik në Shqipëri ishin, në disa aspekte, të natyrës gjeografike. Shqipëria është një vend i vogël. Është shumë larg Azisë, shumë larg Shteteve të Bashkuara. Është shumë larg vendeve të tjera. Tani, me atë çka na ofron teknologjia, aftësinë për të bërë, në fakt i eliminon kufijtë. Dikush që jeton në Shqipëri mund të kodojë për Intel në të njëjtën mënyrë sikur të ishte në Lugina e Silikonit. Ndaj, mendoj se një nga sfidat tona, sfidat për qeverinë, është të shohë çfarë ka ndodhur me teknologjinë. Dhe të shohë sesi mund ta përdorim tani këtë mjedis pa kufi për t’iu dhënë mundësi njerëzve të bëjnë karrierë, të kenë punë të mira, arsimim që do t’iu mundësojë të bëjnë gjëra që integrohen me pjesën tjetër të botës, pa u larguar nga Shqipëria.

Erla Mehilli: Shqipëria ishte interesante për biznesin sepse ishte vend në zhvillim e sipër, me popullsi te re, krah pune. A është më tani? Kjo po ndryshon pasi rinia, të shkolluarit duan të largohen. A e shikoni dhe ju me shqetesim këtë?

Michael Granoff: Mendoj se revolucioni teknologjik po na jep mundësi t’iu japim të rinjve në Shqipëri një mënyrë për të përmbushur objektivat e tyre të karrierës, pa qenë nevoja ta lënë vendin. Pra, nëse mund të zhvilloni aftësi teknologjike, e të punoni në kompani teknologjike, pa u dashur të shkoni në Gjermani, pa u dashur të shkoni diku tjetër, duke qëndruar në Shqipëri, nëse mund t’ua ofroni këto mundësi njerëzit kanë më shumë gjasa të qëndrojnë. Do t’iu jap një shembull. Një nga projektet që ka fondacioni është krijimi nga ana jonë i një akademie kodimi. Për t’iu mësuar, më së shumti janë njerëz rreth të njëzetave, si të përdorin gjuhën e programimit. Secili prej të diplomuarve të programit punësohet. Të gjithë gjetën punë. Këtu, në Shqipëri, jo diku tjetër. Pra, mendoj se nuk është një problem që mund ta zgjidhni brenda natës, por mendoj se programe të tilla janë hapa konstruktivë që do të ndihmojnë në dhënien një mundësi njerëzve, që të mos u duhet ta lënë vendin për të përmbushur objektivat e tyre.

Erla Mehilli: Pse nuk vijnë kompanitë e mëdha serioze në Shqipëri? Pse mungojnë në mase investimet amerikane?

Michael Granoff: Është interesante. Njerëzit e kanë shtruar prej kohësh këtë pyetje. Por, mos harroni që Amerika është shumë larg Shqipërisë.

Erla Mehilli: Kjo është arsyeja?

Michael Granoff: Dhe, Shqipëria është treg i vogël. Në rregull? Ndaj, është e kuptueshme që kompanitë e mëdha amerikane nuk do të…Kur shohin botën, thonë, “Po, duhet ta kemi në krye të listës Shqipërinë.” Por, mund t’iu them se një program me të cilin po punojmë tani, është një program inteligjence artificiale, ku ne kemi. Kapacitetet për të sjellë Intel, një ndër kompanitë më të mëdha në botë të zhvillimit të qarqeve, një kompani amerikane, në Shqipëri.

Erla Mehilli: Ju vetë, pra Fondacioni, e ndjeni korrupsionin apo ndërhyrjen e politikës apo qeveritareve, lokal dhe qëndror qofshin ata? Si ja keni dalë me korrupsionin apo drejtesinë, pasi janë probleme që afektojnë ata që bëjnë biznes në Shqipëri?

Michael Granoff: Atëherë, sigurisht ka shumë të dhëna që vërtetojnë se korrupsioni dhe çështje të tilla janë problem në Shqipëri. Janë problem edhe nëpër botë. Mund t’iu them se, ishte një ish-drejtor i Bankës Botërore, Xhim Uillfonson, miku im, i cili tha se korrupsioni ishte kancer. Kur hodhi një vështrim drejt botës në zhvillim e përshkroi korrupsionin si kancerin e botës në zhvillim. Mendoj se kishte të drejtë. Tani, duke vepruar në këtë mjedis, si mund të përballemi me të? Në përgjithësi, ajo që përpiqemi të bëjmë, sidomos nga një këndvështrim investues, është që së pari kemi një politikë tolerance zero. Duhet të jemi 100% të pastër në çdo gjë. Nuk do të bashkëpunojmë me askënd, në asnjë mënyrë, nëse ka ndonjë shenjë korrupsioni.

Erla Mehilli: Më falni që po ju ndërpres.

Michael Granoff: Arsyeja në këtë rast është sepse e kemi bërë prej shumë kohësh këtë gjë. Dhe njerëzit e dinë se cilët jemi. Njerëzit e dinë se cilët janë standardet tona. Njerëzit e dinë se çfarë nuk do të ndodhë.

Erla Mehilli:  Është çështje standardesh.

Erla Mehilli: Projektet ku është i përfshirë Fondacioni nuk janë lakuar asnjëherë në media për favorizime kompanish, korrupsioni etj. Pse ndodh kjo? 

Michael Granoff: E dinë se çfarë janë dhe tani e dinë që, nëse bashkëpunojnë me ne, kjo është mënyra sesi duhet të bashkëpunojnë me ne. Kaq e thjeshtë është. Është një çështje me të cilën nuk kemi shumë përvojë të drejtpërdrejtë. Kur mendoni për ato lloj investimesh që bëjmë me fondin, që ishin investime fitimprurëse, çfarë bëmë? Ngritëm Bankën Amerikane të Shqipërisë, krijuam Aleat që përgatit kartat e identitetit dhe pasaportat që përdorim. Pra, krijuam kompani të cilat i kontrollojmë ne, ku nuk ndërvepronim me të tjerë në këtë mënyrë. Nëse shohim atë që bëjmë me fondacionin, janë fondet tona, e bëjmë vetë këtë gjë, atë që duam të bëjmë. Pra, nuk kemi qenë kurrë në një pozitë ku, ose do na kryqëzoheshin rrugët me cilindo që do të mendonit se do ishte oligark, dhe në fakt nuk kemi nevojë ta bëjmë këtë. Pra, nuk është një problem me të cilin përballemi në fakt.

Erla Mehilli: Zoti Granoff, çfarë janë oligarkët për ju? Opozita këtu të në akuzon shpesh për oligarkë, pra një grup biznesmenësh që janë të lidhur me qeverinë dhe marrin asete shtetërore. A ka oligarkë ne Shqipëri? 

Michael Granoff: Nuk kanë ardhur të takohen me mua. Nuk e di

Michael Granoff: Si përfundim, nëse mendoni për qëllimin e demokracisë, dhe mbani mend që demokracia është udhëtim jo pikë mbërritje, duhet të përpiqemi të krijojmë qeveri nga njerëzit, për njerëzit. Kjo është gjuha që përdorim në Kushtetutën tonë. Kjo është ajo për çka duhet të mundohemi. Qeveritë tona duhet të përpiqen të gjitha ta bëjnë këtë. Të jenë në gjendje t’iu shërbejnë njerëzve, në mënyrë që meritojnë t’iu shërbehet. Kjo është puna jonë. Tani, duhet të pranojmë që, e përsëris, që ky është udhëtim, është diçka në të cilën nuk jemi të përkryer. Ashtu siç demokracitë tona nuk janë të përkryera, as ne si njerëz nuk jemi të përkryer. Por, a kemi përgjegjësinë të krijojmë një bashkim më të përkryer, në një tjetër pjesë të Kushtetutës sonë? Pa diskutim. Kemi detyrën si qytetarë të përpiqemi të krijojmë një bashkim më të përkryer, dhe sigurisht njerëzit në qeveri kanë përgjegjësinë e veçantë ta bëjnë këtë. Dhe, u duhet kërkuar llogari.

Erla Mehilli: E theksova që ju jeni në Shqipëri që nga viti 95. Keni ndërruar 8 kryeministra, disa qeveri. Keni punuar me pozitën dhe opozitën, pra të majtë e të djathtë. Le të marrim këto 15 vitet e fundit të punës tuaj. Si ka qenë bashkëpunimi, qoftë me qeverine e Sali Berishës qoftë me atë të Edi Ramës?

LEXO EDHE:  Tabaku publikon shifrat alarmante/ Rekord i zi për bizneset shqiptare

Michael Granoff: Puna ime nuk është të zgjedh se cili është kryeministri. Puna ime është të përpiqem të punoj me këdo që qeveris vendin. Dhe, kur ata sillen në mënyrë dobi-prurëse, në lidhje me projektet tona, atëherë duam të bashkëpunojmë shumë ngushtë. Kur qeveria bën gjëra që bëhen pengesë për këtë, apo janë kundër kësaj, është pjesë e punës sime në fakt, t’iu them përse. Kështu që, del se kemi mundur të kemi një marrëdhënie goxha dobiprurëse me çdo qeveri në Shqipëri, që kur nisa nga puna. Dhe çdo opozitë. Pra, mundëm të gjenim gjuhën me secilën prej këtyre partive, secilën prej këtyre udhëheqësve, kur ishin në pushtet, dhe gjithashtu kur nuk ishin në pushtet. Mund t’iu them diçka. Herën e parë që erdha në Shqipëri, një nga vizitat e para që bëra në fakt ishte tek opozita e asaj kohe. Ishte diçka që njerëzit nuk e bënin normalisht. Pasi, në përgjithësi takoheshe me njerëzit në qeveri, ata që kishin përgjegjësi. Por, menduam që donim të ishim vërtet…

Erla Mehilli : Kush ishte në opozitë atë kohë? Kush ishte udhëheqësi i opozitës?

Michael Granoff: Opozita e asaj kohe ishte Partia Socialiste. Shkova në selinë qendrore të Partisë Socialiste, për të takuar specialistët e tyre të ekonomisë, pasi nëse do vërtet të… Në fund të ditës, është e lehtë të thuash që qëndron mbi politikën. Është e lehtë të thuash që punon me qeverinë në mënyrë dobiprurëse. Jo edhe aq e lehtë ta bësh. Nëse do ta vërtetosh këtë atëherë duhet të veprosh në përputhje me këtë. Duhet të sigurohesh që po takon njerëz, që i respekton, që po u tregon se çfarë bën. Mendoj se një nga arsyet përse qeveritë kanë qenë të sjellshme, që opozitat gjithashtu e kanë mbështetur atë që kemi bërë, është pasi u kemi folur për këtë, jemi këshilluar me ta për këtë, i kemi informuar për këtë qysh në fillim, në mënyrë që ta ndjenin se edhe ata luanin rol në suksesin tonë. Njerëzit janë tepër të befasuar që programet tona nuk janë bërë kurrë lodra të politikës, në një vend kaq të politizuar. Kjo është arsyeja.

Erla Mehilli: Si ja dilni të shkoni mirë me te gjithë dhe të ruani pavarësinë nga qeveria? Apo thjesht atyre u duhen paratë tuaja? 

Michael Granoff: E përsëris, mendoj se të gjithë kanë pasur rast të më njohin, të njohin fondin, të njohin fondacionin gjatë një periudhe të gjatë kohore. Është diçka që lidhet me vijueshmërinë. Keni të drejtë, më është dashur të kem të bëj me 7 apo 8 kryeministra, nuk e di sesa ambasadorë të SHBA, dhe njerëzit e dinë që jemi ende këtu. Në thelb, një nga arsyet përse fondacioni është kaq interesant, është të qenit i përjetshëm. Fondacioni ynë do të jetë këtu shumë kohë pasi unë të jem larguar, ndoshta shumë kohë pasi ju të keni dalë në pension, dhe shpresoj se do vijojë të bëjë gjëra të mira për njerëzit në Shqipëri, gjatë dekadave në vijim. Ndaj, mendoj se njerëzit tani… Ka pasur mjaftueshëm vijueshmëri. Njerëzit kanë mjaftueshëm përvojë me ne, sa që dinë se si sillemi ne. E dinë çfarë do të bëjmë. Pra, mendoj se është vërtet diçka që lidhet me këtë qëndrueshmëri, këtë vijueshmëri. Kjo gjë e ndihmon vërtet procesin. Askush nuk befasohet kur ka të bëjë me mua, askush nuk befasohet nga bashkëpunimi me fondin. Njerëzit e dinë se çfarë do të përftojnë.

Erla Mehilli: Konfliktet e vazhdueshme te politikës në Shqipëri duket sikur nuk e lënë vendin të eci me shpejtësinë e duhur përpara, duket sikur e mbërthejnë pra. A keni një mesazh për politikën shqiptare në këtë rast, parë nga këndveshtrimi i një biznesmeni që punon prej gati 3 dekadash në vendin tonë?

Michael Granoff: Mendoj se, siç ua përmenda, qeveria duhet të jetë e njerëzve nga njerëzit. Një tjetër frazë amerikane, kur bëhesh president, duhet të betohesh ta ruash, ta mbrosh e të kujdesesh për Kushtetutën. Kjo është ajo që duhet të bësh kur bëhesh president. Ngre dorën dhe bën këtë betim. Kjo është përgjegjësia që kanë udhëheqësit politikë. Duhet ta marrin seriozisht, dhe duhet të veprojnë në mënyrë të tillë që të jetë më së shumti në interesin e njerëzve. Nëse nuk e bëjnë këtë nuk duhet të zgjidhen më, kaq e thjeshtë është. Nuk mendoj se…Mund t’iu them, pasi kam qenë i përfshirë për një kohë vërtet shumë të gjatë ne procesin politik amerikan, pasi puna ime e parë pas përfundimit të universitetit ishte në Kongres, kjo është diçka që nuk ndodh vetëm në Shqipëri. Kjo është një sfidë anembanë botës. Ju si gazetare e dini, teksa mbuloni botën, që ky problem ekziston vërtet kudo që hidhni vështrimin. Pra, është problem serioz? Pa diskutim. Nëse e shpërfillni, a çon në…Mund të çojë në trazira publike? Pa diskutim që mundet. Ndaj, a duhet të jenë të kujdesshëm politikanët, të mendohen për këtë, të sillen me përgjegjshmëri? Zot i madh, pa diskutim që po. Nëse nuk e bëjnë këtë nuk meritojnë të zgjidhen sërish.

 Erla Mehilli: Zoti Granoff ju jeni dhe anëtar i Këshillit të Jashtëm, një think tank prestigjioz ku bëjnë pjesë zyrtarë amerikanë, biznesmenë etj. Cili është raporti juaj me qeverinë amerikane?

Michael Granoff: Marrëdhënia ndërmjet qeverisë shqiptare dhe qeverisë amerikane. Kjo është pyetja juaj?

Michael Granoff: Gjatë këtij udhëtimi kam kaluar kohë me ambasadoren Kim, me shumicën e njerëzve në qeveri dhe perceptimi im i marrëdhënies është që në fakt është goxha e mirë. Mendoj se ka shumë bashkëpunim. Ka shumë bashkëpunim që e shihni, ka disa bashkëpunime që nuk i shihni. Ndaj, mendoj se në tërësi është marrëdhënie goxha e shëndoshë. Tani, mos harroni që marrëdhënie e shëndoshë nuk do të thotë që të gjithë bien dakord për gjithçka. Natyra e marrëdhënies është si juaja me motrën tuaj, apo vëllain tuaj. Mund ta doni si vëlla apo motër, por nuk do të thotë që bini dakord për çdo gjë. Kjo është e vërtetë edhe ndërmjet dy vendeve. Pra, a ka probleme e gjëra që duhen trajtuar? Sigurisht që ka. Por, përshtypja ime është që kjo marrëdhënie ka baza të shëndosha, duket e qëndrueshme, duket se ka shumë komunikim. Mendoj se kjo është gjë e mirë për Shtetet e Bashkuara, mendoj se është gjë e mirë për Shqipërinë.

Erla Mehilli: E shihni ndonjëherë të tepruar ndërhyrjen e ambasadorëve në çështjet e vendit ?

Michael Granoff: Interesante si pyetje. Arsyeja përse është pyetje interesante lidhet me faktin që u them shpesh njerëzve se të jesh ambasador i Shteteve të Bashkuara në Shqipëri nuk është e njëjta gjë si të jesh ambasador në një sërë vendesh të tjera. Pasi u drejtohen pyetje për gjëra të cilat nuk u kërkohen ambasadorëve të tjerë. Keni të drejtë. U drejtohen pyetje në lidhje me probleme të politikës së brendshme. Zakonisht nuk përfshihen në vështrimin paraprak të ambasadorëve. Të jesh këtu është përvojë interesante. Dhe, mendoj se mua më drejtojnë shpeshherë pyetje nga më të ndryshmet. Njerëz si ju, mirë? Që nuk janë domosdoshmërish brenda sferës së asaj që po bëni me këtë apo atë projekt? Tërë këto gjëra. Ndaj, mendoj se thelbi është që, njerëzit në udhëheqje të përcaktojnë përparësitë dhe të vendosin se çfarë është e rëndësishme, çfarë duhet të bëjnë dhe të përqendrohen në këto gjëra. Mendoj se më së shumti e bëjnë këtë. Mendoj se më së shumti ambasadorët amerikanë, dhe delegacioni i SHBA këtu, bëjnë një punë goxha të mirë, duke qëndruar në anën e duhur të gjërave.

Erla Mehilli:  Sot jeni organizata më e madhe filantropike në Shqipëri, ndoshta dhe në rajon dhe që ka mbijetuar kaq gjatë pra 26 vjet. Si ja dilni dhe çdo te thotë për ju proactive or philanthropic?

Michael Granoff:  Për ta kthyer paksa së prapthi pyetjen tuaj…Natyra e bamirësisë anembanë botës ka ndryshuar. Njerëzit mendonin se ishte të dhuroje para e të ishe në bord, diçka e tillë. Teksa sipërmarrësit sidomos nisën të fitonin para, dhe vendosën që donin të ishin bamirës, nisën të zbatonin të njëjtat parime për bamirësinë e tyre. Kështu njerëzit flasin për bamirësi sipërmarrëse. Domethënia e kësaj është që, ata donin që bamirësia e tyre të funksiononte në të njëjtën mënyrë si aktiviteti i tyre fitimprurës.

Çfarë do të thotë kjo? Do të thotë që donim të masnim paratë që livroheshin. Nëse donim të bënim mirë, kishim qëllime të mira, duhej t’i shihnim të zbatoheshin. Është diçka e shkëlqyer të flasësh për arsimimin e fëmijëve, tjetër gjë të thuash, “Sa fëmijë arsimuat?” Dhe, “Si po ecin ata?” Kështu që, nga fillimi, meqë e nisëm me fondin, kaluam tek fondacioni, patëm një urë natyrale tek ata që janë bamirës sipërmarrës. Kjo do të thotë se qasja jonë ndaj bamirësia sipërmarrëse ishte e ngjashme me atë ndaj biznesit. Donim të ishim strategjikë në lidhje me të, donim të kishim planifikime të mira për të, donim të ishim të sigurt që tregoheshim vërtet të kujdesshëm për zbatimin. Donim të ishim partnerë të mirë. e kishim për zemër reputacionin tonë. Donim të ishim të përshtatshëm dhe të ndryshueshëm. Në të njëjtën kohë, donim që të mos ndryshonin vlerat tona. Kjo është një lloj i ndryshëm bamirësie në disa aspekte, në krahasim me mënyrën si e mendonin zakonisht njerëzit. Kjo është pak a shumë ajo që përpiqemi të sjellim…Ajo që bëjmë në Shqipëri. Një nga përgjigjet më të gjera ndaj pyetjes tuaj, pyetjes së parë që bëtë, që ishte “Si e ruani këtë efikasitet për dekada të tëra?” duhet të bësh dy gjëra që janë vërtet të vështira. Gjëja e parë që duhet të bësh është t’i ruash të pandryshueshme vlerat e tua. Ndërkohë që kushdo tjetër po bën… Çdo fëmijë po hidhet nga tarraca e garazhit, në dukje duke u zbavitur, ti nuk duhet të hidhesh. Në rregull? Pra, mbajtja e vlerave të pandryshuara, teksa kushdo tjetër po ndryshon, është vërtet e vështirë. Gjëja e dytë që duhet të bësh është të ndryshosh vazhdimisht. Të përshtatesh vazhdimisht. Pasi, nëse nuk e bën mbetesh shumë shpejt prapa.

Bota jonë po ndryshon në mënyrë dramatike, me një shpejtësi dramatike. Pra, duhet të kesh një kulturë që promovon përshtatshmërinë dhe ndryshimin. Dhe del që, ne si njerëz nuk e pëlqejmë shumë pasigurinë. Ne në fakt zgjedhim sigurinë në vend të pasigurisë, tërë kohës. Ndonjëherë madje zgjedhim sigurinë e keqe kundrejt pasigurisë. Por, nëse do të përparojmë e ta ruajmë efikasitetin tonë për një kohë të gjatë duhet t’i ndërthurim këto dy gjëra, ku vlerat tona nuk ndryshojnë kurrë dhe në të njëjtën kohë po përshtatemi vazhdimisht kundrejt një bote në ndryshim. Nëse mund t’i mbajmë kështu këto dy gjëra ky mendoj se është parashikuesi më i mirë i aftësisë sonë për të vijuar të zhvillohemi e të vijojmë të livrojmë, për një periudhë të gjatë kohe. Ky është synimi ynë. Nuk i kemi hyrë kësaj rruge për të qenë këtu për një vit apo për të qenë këtu për një muaj, por për të qenë këtu për dekada.

Erl Mehilli:  Sot jeni organizata më e madhe filantropike në Shqipëri, ndoshta dhe në rajon dhe që ka mbijetuar kaq gjatë pra 26 vjet. Si ja dilni dhe çdo të thotë për ju proactive or philanthropic?

Erla Mehilli: Edhe për sa kohë mendoni se do qëndrojë Fondacioni në Shqipëri?

Michael Granoff: Qëllimi i fondacionit tonë është të jetë i përjetshëm. Përgjithnjë. Afati ynë kohor është “Përgjithnjë”. Është interesante. Në këtë çast, nëse mendoni për pikën ku gjendet fondacioni… Kemi një portofol projektesh, qoftë ky “TUMO”, apo “Piramida”, Akademia e Kodimit, apo gjëra të tjera, ku tani kemi mundësi t’i ngremë në nivel kombëtar. T’i zgjerojmë ato, në një mënyrë që nuk mundeshim më parë. Kjo është një shtysë e madhe që po realizojmë. Objektivi i dytë është të përpiqemi të shquajmë gjëra të reja që do të bëjmë, që ndoshta nuk i bënim dot më parë, dhe të përpiqemi t’i ndërmarrim ato. Po u jap një shembull. Ndryshimi i klimës është problem madhor. Ndoshta e keni dhënë në lajme konferencën e zhvilluar së fundmi për këtë problem. Ju siguroj që brenda një kohe të shkurtër fondacioni do të zbresë në nivelin zero-karbon. Gjithashtu, do të shohim nëse mund të vëmë në zbatim disa projekte të tjera tonat. Siç e dini jemi shumë aktivë në Butrint, një nga xhevahiret arkeologjikë të vendit. Do të donim të shihnim, nëse ndoshta Butrinti mund të bëhet një nga vendet e mbrojtura nga UNESCO, ose i vetmi vend në trashëgiminë e UNESCO, me zero karbon./CNA.al

 

 

 

 

 

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Politikë

Televizioni i Blushit dhe inceneratorëve merr Bashën në mbrojtje

Publikuar

-

Nga

Pas mbledhjes së 5000 firmave të delegatëve për mbajtjen e Kuvendit Kombetar të PD-së, mediat afër Edi Ramës kanë nisur të marrin në mbrojtje Lulzim Bashën.

Avokatin e mbrojtjes po e bën edhe televizioni i Ben Blushit dhe inceneratorëve, Top Channel. I ftuar në emisionin Open është deputeti Agron Shehaj, i cili është vënë nën sulme nga drejtuesja e emisionit Eni Vasili dhe analistët Andi Bushati dhe Dritan Hila.

Shehaj, teksa u shpreh se firmat që ai verifikoi dje dhe që janë dorëzuar në zyrën e Edi Palokës janë të vërteta, Vasili i sjell në vëmendje atë që ajo e quan investigim i Fiks Fare, ku një gazetare shkoi dhe firmosi formulrin pa qenë delegate. Por në të dyja rastet e publikuara Fiks Fare doli blof pasi firmat ishin doëzuar më parë se sa pretendonin se ishte bërë investigimi.

E përveç kësaj, Eni Vasili, vijon të këmbëngul në një koment që një delegate ka shkruar në faqen e Facebook-ut të Shehajt, ku pretendonte se nuk kishte firmosur për Kuvendin e 11 dhjetorit.

LEXO EDHE:  Arvizu mesazh politikës shqiptare: Largohuni nga konfliktet dhe sulmet ndaj njëri-tjetrit

LEXO EDHE:  Arvizu mesazh politikës shqiptare: Largohuni nga konfliktet dhe sulmet ndaj njëri-tjetrit



Ndonëse Shehaj është shprehur se nuk e ka të vështirë të verifikoj firmat e 100 delegatëve në njësinë 5 dhe 7 pasi i njeh, sërish analistët dhe Eni Vasili vijojnë ta kundërshtojë se ai është bërë pjesë e Sali Berishës.

Si drejtues i njësisë 5 dhe 7 mund të them që firmat ishin të sakta. Unë iu garantoj që ka gjëra më të vështira se sa të verifikoj emrat e delegatëve që i njoh. Ps enuk e verifikoni një herë? Mos thashë që 100% e atyre që mora në telefon kanë konfirmuar firmën”, tha Shehaj.

Qartazi, televizioni në ortakëri me pronarët e inceneratorëve, ka nisur të marrë në mbrojtje Bashën, pasi e shohin që ai është braktisur çdo ditë e më shumë nga demokratët./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Politikë

Inceneratorët/ Këlliçi: Deputetët e PS po mbrojnë Mirel Mërtirin

Publikuar

-

Nga

Deputeti i Partisë Demokratike, Belind Këlliçi theksoi edhe njëherë se tre banka të nivelit të dytë nuk i kanë kthyer përgjigje komisionit hetimor për inceneratorët.

Këlliçi  në një intervistë për emisionin Radar në ABC Neës tha se Mirel Mërtiri i ka detyruar bankat që të mos japin informacion. Ai gjithashtu shtoi se anëtarët e PS në komision mbrojnë Mërtinin dhe po pengojnë hetimin.

Ai informacion do të merret bankat e kanë detyrim ligjor dhe do t’i përgjigjen. Ky komision ka të gjitha atributet e hetimit siç i ka prokuroria, por nuk mund të ngrejë akuzë dhe të bëjë ndjekje penale, por mund ti marrë në pyetje. Mërtiri me një kërkesë u drejtohet banka të mos japin informacion. Është një procedurë standarde. Ka një precedentë, në komisione të tjera personave privatë u janë marrë të dhënat bankare dhe e kanë dhënë këtë informacion. Ne po ndjekim një precedent të vendosur nga PS në komisionin për CEZ nga Taulant Balla.



Janë të lidhura port interesa financiare. Ajo që nuk kam pritur është mbrojta që i bëhet Mërtirit nga anëtarët e PS në Kuvend. Si ka mundësi që qëndrimi i tyre politik në këtë rast është i njëjtë me atë  të Mirel Mërtirit.

Për çfarë pengojmë hetimi? PS po i pengon. Nuk i fus të gjithë në një thes, por pjesa dërrmuese e tyre bëjnë zhurmuesin dhe bllokojnë hetimin. Po flasin për një aferë që ka kushtuar 400 milion lekë. Në vitin 2014 një vajzë 30 vjeç, çon një kontratë në ministri të mjedisit dhe brenda dy muajsh merr një kontratë 20 milion euro për inceneratorin e Elbasanit.

Janë të dhënat për të kuptuar transaksionet, të rëndësishme për ti bërë publike qytetarëve që gjatë vitit të pandemisë nuk kemi pasur ndihmë për studentë, pensionistëve, por pagesat për inceneratorët nuk janë vonuar një ditë të vetme. Paguhet mafia e plehrave dhe lihen qytetarët. Në 2015 çohet një ofertë e pa kërkuar sërish në bashkinë e Fierit 28 milion euro. Klodian Zoton me Mirel Mërtirin në këtë rast firojnë 13 milion euro. në 2016 ndodh e padëgjuara. E gjitha nis me humbjen e jetës së Ardit Gjoklajt në landfillin e Sharrës. Nga ana e autoriteteve është mohuar vdekjen dhe pas 10 ditësh rrjeti Birn në 17 gusht publikon një foto të vëllait të Ardit me uniformën e Arditit. Veliaj thotë që në Tiranë do të vijë një kompani e madhe holandeze për mbetjet. Kontrata fitohet nga një kompani që regjistrohet në 31 gusht dhe në të njëjtën ditë merr 120 milion euro. është ofshorë, nuk dihet pronarët. Më gjeni një rast tjetër në botë dhe unë tërhiqem. E gjitha është mashtrim dhe vjedhje. Në këtë komision qëllimi është transparenca e munguar. Të vërtetojmë vjedhjen më të madhe që është bërë në këto 30 vite,” u shpreh ai./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Aktualitet

“Nëse s’e bën këtë, nuk meriton të zgjidhet sërish”/ Granoff i ‘tërheq veshin’ Ramës

Publikuar

-

Nga

Gjatë një interviste në Now, me Erla Mëhillin, Michael Granoff, kreu i Fondacionit Shqiptaro-Amerikan për Zhvillimin, teksa ka folur për situatën ekonomike në vend, ka dhënë dhe një mesazh për politikën shqiptare, parë nga këndveshtrimi i një biznesmeni që punon prej gati 3 dekadash në vendin tonë.

“Mendoj se, siç ua përmenda, qeveria duhet të jetë e njerëzve nga njerëzit. Një tjetër frazë amerikane, kur bëhesh president, duhet të betohesh ta ruash, ta mbrosh e të kujdesesh për Kushtetutën. Kjo është ajo që duhet të bësh kur bëhesh president. Ngre dorën dhe bën këtë betim.

Kjo është përgjegjësia që kanë udhëheqësit politikë. Duhet ta marrin seriozisht, dhe duhet të veprojnë në mënyrë të tillë që të jetë më së shumti në interesin e njerëzve. Nëse nuk e bëjnë këtë nuk duhet të zgjidhen më, kaq e thjeshtë është. Nuk mendoj se…Mund t’iu them, pasi kam qenë i përfshirë për një kohë vërtet shumë të gjatë ne procesin politik amerikan, pasi puna ime e parë pas përfundimit të universitetit ishte në Kongres, kjo është diçka që nuk ndodh vetëm në Shqipëri. 



LEXO EDHE:  Ekonomia rritet me 2.62 % më 2015, shtesa më e ulët se pritjet e qeverisë

LEXO EDHE:  Ekonomia rritet me 2.62 % më 2015, shtesa më e ulët se pritjet e qeverisë

Kjo është një sfidë anembanë botës. Ju si gazetare e dini, teksa mbuloni botën, që ky problem ekziston vërtet kudo që hidhni vështrimin. Pra, është problem serioz? Pa diskutim. Nëse e shpërfillni, a çon në…Mund të çojë në trazira publike? Pa diskutim që mundet. Ndaj, a duhet të jenë të kujdesshëm politikanët, të mendohen për këtë, të sillen me përgjegjshmëri? Zot i madh, pa diskutim që po. Nëse nuk e bëjnë këtë nuk meritojnë të zgjidhen sërish”, tha ai./CNA.al

 

LEXO TE PLOTE