Connect with Us

Nga Ilir Levonja/ Marrëveshja e plotësuar

Opinione

Nga Ilir Levonja/ Marrëveshja e plotësuar

Publikuar

-

Pasi doli rezultati i zgjedhjeve të 25 prillit, Edi Rama e ftoi publikisht Lulzim Bashën që të distancohej nga Sali Berisha dhe Ilir Meta. Atëhere u fol për një konfirmim të tipit gjerman, CSU dhe CDU, pra një qeverisje e përbashkët mes së majtës dhe të djathtës. Në parim duket gjithçka ok, po problemi është se Shqipëria nuk ka asesi një klimë politike si ajo në Gjermani.

Për më tepër as që diskutohet përgjegjësia morale a individuale e ligjëvënësit gjerman me atë shqiptar. Mjafton të kujtoni se si u ndryshua Kushtetuta e vendit me firmën e deputetëve të listës. Kjë ndodhi në janarin e vitit të kaluar thjesht për të përmbushur tekat Edi Ramës për reformën zgjedhore për gjoja listat e hapura dhe dëshmorët e atdheut. Një kuvend me 122 deputetë, kur duhej 140, nga ku 106 votuan pro Edi Ramës. Ky ishte një nga ndëshkimet më të mëdha politike, që asesi nuk mund të krahasohet me përgjegjësinë morale midis ligjëvënësit shqiptar dhe atij gjerman. Ndaj duhet thënë se gjoja kundërshtisë së atëhershme nga Lulzim Basha, po i del boja sot, pas konfliktit me Ilir Metën.

Lulzim Basha nuk po bën asgjë, po na përfundon tabllonë e kërkuar nga Edi Rama menjëherë pas fitores së zgjedhjeve të këtij viti, atë që Lulzim Basha të distancohet nga Sali Berisha dhe Ilir Meta. Ajo që të bën përshtypje, është marria e shtypistave të krahut të Ramës karshi Ilir Metës. Megjithëse e kanë shkarkuar si moralisht ashtu edhe votë, dhe mezi presin janarin kur Gjykata të vendosi për nismën e tyre, na publikojnë njëmijë e një të zeza për presidentin, por kurrë nuk gjetën një të tillë tek Edi Rama.

Njëmijë e një të zeza për Sali Berishën por kurrë nuk e panë një të tillë tek Edi Rama. Ato për Lulzim Bashën, i paketuan se kushedi kur u duhen rishtas. Luli tani nuk është më gjumash, nuk është më Sali Berisha, por një ”europian” i cili mendon për vedin. E gjitha nuk është asgjë tjetër, por riformatimi i një lufte të ashpër politike me katër emra që sigurisht nuk përbejnë asgjë të re për shqiptarët. Klima ideale do të ishte që të ishin emra komplet të rinj, por është e pamundur të ndodhi. Arsyet janë të shumta. Por mbi të gjitha, ajo përgjegjësia individuale e politikanit shqiptar që kurrë nuk njohu  dorëheqjen. Sot si e majta apo e djathta janë dy bastione të vdekur për shkak të vrasjes së vendimarrjes me votë kolegjiale.

LEXO EDHE:  Qytetarët “kryqëzojnë” Ramën/ “Ka hyrë vrasja në modë, kemi frikë të nxjerrim fëmijët të luajnë”

E kanë konsideruar fuqizimin e njëshit si diçka që do krijonte kushte optimale për ekonominë, drejtësinë, liritë dhe të drejtat e njeriut. Mjafton të mos vi iksi në pushtet, le të vrasi e të presi sa të dojë ky që kemi etj. Për rrjedhojë shqiptarët nuk kanë të drejtë të votojnë presidentin, Nuk kanë lista të hapura, nuk votojnë të preferuarit e tyre realë nga zona a qyteti ku jetojnë. Madje nuk ndihen të përfaqësuar aspak për shkak edhe të reformave të dhunshme territoriale. Nuk kanë një qeveri që t’ua ndërtojë shtëpitë jo vetëm kur i shëmb tërmeti, por thjesht edhe në normalitet social. Banesat publike janë një nocion i harruar ose edhe një nocion me përqindje ku shifra faktike ka përpara një batalion me zero etj. Pa përmendur faktin që kanë një përkrahje sociale, lëmoshë, jo ndihmë sociale, por lëmoshë. Pa shkuar tek fakti tjetër se pavarsisht se ku ndodhen, nga emigrimi, nuk kanë të drejtën e votës.

Madje, emigrantët janë një kërcënim nëse ata kontribuojnë për demokracinë në vendin e tyre. Sot Lulzim Basha e vulosi premtimin e karshi Ramës, distancimin politik nga Sali Berisha dhe Ilir Meta. Konfirmimin e një qeverisje të tipit gjerman.

Megjithëse në Gjermani si Merkeli atëhere, si Horst Shefër e arritën kourumin përmes votës kolegjiale, jo vetos personale. Në Shqipëri ndodh tërësisht e kundërta, vendos Rama me Bashën por jo vota kolegjiale, sidomos e të të djathtëve.

Pyetjes se çfarë do të bëje sikur Berisha të mos i bënte ato që po premton, po i përgjigjem thjesht, do i bija kokës sikur edhe i kam rënë./CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Opinione

Nga Akil Kraja/ Anti-demokracia si anti-amerikanizëm

Publikuar

-

Nga

Të përfshihesh në përballjen Berisha – Basha është e paevitueshme nëse ndjek aksionin opozitar në vend. Opozita ndikon drejtpërsëdrejti në cilësinë e qeverisjes në vend, dhe kjo do të thotë që ti vendos Shqipërinë para partisë. Për më tepër, angazhimi në një forcë politike i korrespondon një angazhimi ndaj një vizioni. Dhe sa më gjithëpërfshirës të jetë ky vizion, aq më të larta janë shanset që ai të materializohet.

Vetëm kështu mund të arrihet votë-besimi demokratik i shumicës. Aksiomë bazike e një force fituese. Fiton kush garon më i bashkuar, humbet kush rezulton më i përçarë.

Krimi në shoqërinë shqiptare është tanimë i kudondodhur. Në politikë e administratë, por dhe në të përditshmen e qyteteve tona, ashtu si dhe në art, ‘realizmi kriminal’ është kthyer në një model suksesi. Por krimi nuk korrupton njerëzit, por vlerat e tyre. Rritja e konfliktualitetit si një pamundësi për të dialoguar; emigrimi masiv si një refuzim për të marrë përgjegjësi; neglizhimi dhe mungesa e protestave për çështje të interesit publik; pranimi i korrupsionit apo të paligjshmes si diçka normale; kultivimi i një ekonomie të parave të pista… Këto janë shenja të një degradimi shoqëror të thellë.

Konkurrenca dhe meritokracia duket sikur diktohen tanimë nga më i forti korruptues, e jo më nga i afti i drejtë. Boshti i vlerave shqiptare po nivelohet nga poshtë. Shkelësi, hileqari, mashtruesi po mposht garuesin, sipërmarrësin, profesionistin. Kapaciteti ynë për të jetuar si një komunitet vlerash përbashkuese është vënë seriozisht në pikëpyetje nga gangrena e kulturës së të fortit.

Ndërkohe që e majta ramiste është përgjegjëse për këtë tjetërsim moral duke promovuar kriminelë e të korruptuar në çdo nivel të shoqërisë, e jo vetëm në parlament, opozita nuk është pa përgjegjësi.

Gjatë tetë viteve të shkuara, ajo nuk arriti të promovonte mjaftueshëm të drejtën, të aftin, garën e lirë dhe meritokracinë. Dekriminalizimi ishte një betejë e drejtë por që nuk mjaftoi. E për pasojë, duke rënë në grackën e politikës së më të fortit, ajo u largua nga politika e moralit. Kjo mungesë konsistence në risitë e saj, bëri që opozita të sillej në aksionet e saj më së shumti si një forcë e vjetër.

Duke i shërbyer më shumë fshehjes së dobësive sesa artikulimit të inteligjencës së saj, ajo u transformua pak e nga pak në një forcë anti-politike. Është kjo “anti” karakteristikë që e pengoi të kthehej fituese, lartësuese, moralisht e besueshme dhe përbashkuese për 50+1% të shqiptarëve. Masakrat elektorale ndodhën, sepse opozita nuk arriti dot të diferencohej mjaftueshëm në sytë e një elektorati që priste dhe më shumë.

Anti-politike, po. Një cilësim që mund t’i aplikohet lajmit të anti-kuvendit të 18 dhjetorit. Një akt anti-demokratik përderisa përballë kërkesës së bazës, imponohet një vendimmarrje arbitrare nga qendra. Ky është centralizim, jo demokratizim i PD-së. Demokracia është garë, konkurrencë, ballafaqim vlerash me qëllim për të zgjedhur më të mirin.



Si e tillë, një votë demokratike nuk mund të jetë veç pozitive. Ndërkohë, demokratëve i’u propozua një anti-votë nga e cila kërkohej të nxirrej në pah negativja, e keqja dhe ndasia. Gabime të së shkuarës? Dy në tre anëtarë të kryesisë së re (20 nga 34) janë të emëruar pa asnjë konkurrencë. Dhe atëherë kur firmat e votat janë, ato mohohen në bllok si një blof. Dëshmi e një kulture anti-garë? E kotë të thellohemi tek procedurat statutore. Vendimmarrjet anti-procedurale janë tanimë rutinore. Rikujtojmë shkeljet e shumta të rregullores së Komisionit përzgjedhës të kandidatëve për deputet.

LEXO EDHE:  Vakanca në Gjykatën Kushtetuese/ Meta i çon KED emrat e 10 aplikantëve

LEXO EDHE:  Rama publikon videon e rrugës Korçë-Ersekë/ Qytetarët e nxjerrin “zbuluar”  

Pasqyrë e një kulture anti-meritokratike, hijet e zonjës ‘kaprata’ vazhdojnë ta përndjekin grupin parlamentar të PD-së dhe në këtë legjislaturë. Fundja, në tetë vitet e shkuara, a pati ndonjëherë një skuadër të mirëfilltë? Realiteti anti-ekip i përgjigjet fakti se aktualisht nuk ka asnjë të strukturim zyrtar për çështjet e arsimit, energjisë apo shëndetësisë. Në respekt të plagës që përfaqëson për demokratët, nuk vlen të zgjatemi tek anti-marrëveshja e 17 majit.

Por mund të rikujtojmë qëndrimin anti-reformës territoriale. E panevojshme gjithashtu të thellohemi në vendimet anti-demokratike si djegia e mandateve dhe bojkoti i vendoreve. E gjitha, për t’u ulur në të njëjtën tavolinë anti-negociatash zgjedhore me Damian Gjiknurin… Çfarë fitoreje, apo mos duhet thënë anti-fitore?

Trajta “anti-politike” e opozitës së tetë viteve të shkuara vjen nga frika. Frika, nga dobësia. Dobësia nga mungesa e lidershipit. Që të fitosh besimin e njerëzve kërkohet këmbëngulje, kurajë, konsistence në akte që prodhojnë një vizion përbashkues e një moral të paqortueshëm. Kjo është ajo ç’ka që kërkojnë qindra mijëra shqiptarë që emigrojnë sot drejt Evropës e Amerikës. Ata kërkojnë te jetojnë në një shtet që u del zot vlerave në të cilat ata besojnë, që mbron qytetarin, që shpërblen meritokracinë dhe punën e ndershme, mbron konsumatorin e biznesmenin, po aq sa të drejtin dhe të aftin.

Të bashkuar në diversitet, BE-ja funksionon ekskluzivisht mbi parimin e konsensusit ndërkohë që Shtetet e Bashkuara zbatojnë demokracinë pjesëmarrëse për Prokurorët, Sherifin apo dhe Mjekun ligjor të qarkut të cilët zgjidhet përmes një gare elektorale. Shqiptarët meritojnë po kaq.

Duke marre pjesë në kuvendin e 11 dhjetorit, ambicia e çdo demokrati është t’i shërbejmë ambicieve dhe ëndrrës sonë për një Shqipëri të begatë dhe si e gjithë Europa. Duke kërkuar një demokratizim të dytë dhe një rithemelim të forcës sonë politike, ne i shërbejmë pluralizmit shqiptar.

Kjo pasi vetëm një parti realisht demokratike, mund të jetë dhe një forcë realisht pro-perëndimore, europiane e amerikane. E kundërta është po kaq e vërtetë. Duke refuzuar përballjen me të tashmen dhe duke fshehur dobësitë tona pas forcës morale të partneritetit historik amerikan, lidershipi opozitar veçse përçon dyshim, frikë dhe pasiguri. Ndaj sa më shumë të përdoret termi anti-amerikan, aq më i madh bëhet problemi që kërkohet të fshihet.

Kjo nuk i shërben as Shqipërisë, as rajonit tonë të brishtë dhe aq më pak partnereve tanë euro-atlantik. Ata nuk mund të jenë kurrsesi mburojë për dështimet tona, individuale apo kolektive. Ndaj më 11 dhjetor, unë jam në krah të demokracisë, perëndimit dhe të një kapitulli të ri për forcën politike që përfaqësojmë.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Gjashtë gënjeshtrat e ‘fabrikës’ të majtë dhe ‘punishtes’ së vogël të PD-së, së Bashës

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Nga Dr. Arian Starova, Ish- Ministër i Jashtëm 

Kryetar i Shoqatës Atlantike të Veriut-NATO

Në ditët e sotme, titulli i këtij shkrimi nënkupton debatin politik që ka në qendër të tij përplasjen politike Berisha-Basha. Kush i njeh dhe kupton mirë gjërat nuk do të kishte nevojë fare ta lexojë këtë shkrim, por unë do të përpiqem ta përmbledh sa më shkurt për pjesën tjetër të lexuesve të interesuar.

Prandaj, edhe shtysa ime e vetme e këtij shkrimi është fakti se përreth debatit politik Berisha-Basha është përfshirë si në një vorbull gjigande thuajse i gjithë opinioni publik shqiptar dhe brenda saj vijnë përreth edhe gjithfarë lloji të gënjeshtrave. Sigurisht, “fabrika e gënjeshtrave” ka qenë dhe mbetet të jetë si gjithnjë, e majta politike dhe media pranë saj.

Por fatkeqësisht, kësaj “fabrike” i është bashkangjitur edhe një “punishte e vogël dhe e paskrupullt e gënjeshtrave” brenda PD-së së Zotit Basha.

Po i marr me radhë disa prej tyre.

Gënjeshtra numër 1: “Hamendësimi i vendimit të Sekretarit të Shtetit Blinken mbi Berishën si gjoja ‘mbështetës i korrupsionit madhor, minues i demokracisë dhe i pazgjedhshëm për të marrë vizë hyrëse për në Sh.B.A. sikur të ishte një vendim gjykate, si një tabu e cila nuk duhej të vihej fare në diskutim dhe as të kritikohej, por vetëm të pranohej verbërisht për shkak të autoritetit të shtetit të fuqishëm siç është Sh.B.A.”

Si akuzat ligjore edhe vlerësimet moralë kanë nevojë për fakte që të jenë të besueshëm. A nuk është vetë demokracia e Sh.B.A.-së shteti që e ka vënë në piedestal fjalën e lirë bashkë me mendimin kritik që është përherë si vëllai i saj i pandashëm? Pikërisht kjo është edhe ajo çka ka bërë Zoti Berisha duke e dërguar çështjen në gjykatë, në Paris, për të kërkuar faktet përkatës të munguar, sado veprim befasues mund të jetë dukur ai për ndonjë nëpunës administrate ashtu edhe për ca “intelektualë” shqiptarë mendjembyllur dhe interesaxhinj të politikës.

Për një pjesë të madhe të shqiptarëve, mbetet diçka shumë habitëse sesi Sekretari Blinken merr vendim ekzekutiv për Berishën [8 vjet pas largimit si kryeministër] dhe le në heshtje qeverisjen e tanishme të cilësuar si tejet të korruptuar në shumë raporte ndërkombëtarë.

Gënjeshtra numër 2: “Basha ishte i detyruar të merrte vendim për ta përjashtuar Berishën prej grupit parlamentar të PD-së, sepse nuk mund të dilte kundër Sh.B.A.-së.”

Të jesh kundër një vendimi të Sh.B.A.-së pa dhënë fakte publikë mbështetës nuk do të thotë të jesh kundëramerikan. Për më shumë, në rastin e Berishës, duhej pritur përfundimi i procesit gjyqësor të gjykatës së Parisit, ose paraqitja e fakteve siç kishte kërkuar publikisht edhe vetë Basha. Po e nënkuptoj faktin tjetër, se asnjë vendim i tillë nuk mund të merrej pa u këshilluar me forumet e PD-së, sepse kjo parti nuk është “lulishtja” vetiake e shtëpisë së kryetarit. Pyetja pa përgjigje këtu mbetet se çfarë e detyroi Z. Basha të merrte atë vendim-blix dhe krejtësisht vehtiak, sepse ai doli edhe kundër asaj çka kishte thënë vetë publikisht?!

Gënjeshtra numër 3: “Berisha kundërveproi ndaj Bashës vetëm kur iu prek interesi vehtiak, ndërsa më përpara ai e kishte mbështetur atë.”

E vërteta është se Berisha është shprehur publikisht pas zgjedhjeve të vitit 2017 se kur humbën zgjedhjet jepet dorëheqje. Por meqenëse fjala e tij ka bartur gjithnjë shumë autoritet, ai është përmbajtur duke mos iu drejtuar vetë Bashës publikisht. Gjithsesi, Berisha këtë gjë ia njeh vehtes edhe si gabim për të cilin ka kërkuar ndjesë publike përgjatë procesit dy mujor të dialogut me anëtarësinë e PD-së.



Prej vendimit të Departamentit të Shtetit mbi Berishën të datës 19 maj deri në fillim të shtatorit kur Basha mori vendimin e përjashtimit të Berishës prej grupit parlamentar kishin kaluan thuajse katër muaj.

Kur Berisha mori vesh për vendimin amerikan të 19 majit, ai u shpreh publikisht se atë çështje do ta ndiqte në mënyrë vetiake nëpërmjet gjykatës duke mos e përzier fare PD-në. Edhe Basha u shpreh për Berishën si lider historik i PD-së dhe për nevojën që të jepeshin fakte në lidhje me vendimin amerikan.

LEXO EDHE:  Vakanca në Gjykatën Kushtetuese/ Meta i çon KED emrat e 10 aplikantëve

LEXO EDHE:  Kuvendi miraton raportin për Presidentin/ Nuk shkarkohet Meta

Në 9 shtator, kur Basha vendosi që ta përjashtojë prej grupit parlamentar, Berisha vendosi të kundërveprojë, sepse tashmë Basha e kishte shndërruar në çështje partiake atë çka Berisha e kishte deklaruar si çështje vetiake duke e ndjekur nëpërmjet gjykatës franceze.

Berisha e kuptoi, ndonëse me vonesë, se Basha po e përdorte vendimin moral amerikan kundër Berishës për interesa të tij të dyshimta. Pas këtij veprimi të pabesë të Bashës, ai kuptoi se diçka më e madhe po gatuhej në dëm të demokracisë shqiptare. Pikërisht atëherë, nisi edhe ai “revolucion paqësor” i llojit të vet në Shqipëri nëpërmjet procesit të dialogimit me anëtarësinë e PD-së nëpërmjet organizimit të kuvendeve-foltore nëpër të gjithë Shqipërinë për të diskutuar me anëtarësinë e PD-së. Kundërveprimi i Berishës ka qenë i duhuri çka po e tregon më së miri, mbështetja e tij e jashtëzakonshme nga anëtarësia e PD-së, opozita në përgjithësi dhe shumë qytetarë të tjerë. Pas vendimit përjashtues të Bashës kundrejt Berishës, çështja e Berishës u kthye nga një çështje private në çështje të vlerave të demokracisë shqiptare.

Gënjeshtra numër 4: “Foltoret janë organizuar nga Berisha për të mbrojtur vehten dhe familjen e tij.”

Qindra mijë njerëzit që po ndjekin Foltoret drejtpërdrejt dhe nga ekranet televizivë nuk janë dudallenj siç i kujton Basha. Ata dinë të dallojnë mirë diçka që bëhet nga “halli” prej diçkaje që bëhet për vlera të larta të demokracisë dhe të kombit.

Berisha ka qenë nismëtar i heqjes së imunitetit parlamentar dhe të gjithë e besojnë se edhe sikur akuza më e vogël ligjore do ishte paraqitur ndaj tij, ai do të paraqitej vetë përpara drejtësisë. Pra, Foltoret nuk janë organizuar për të mbrojtur Berishën dhe familjen e tij nga drejtësia, por për të mbrojtur demokracinë pluraliste të Shqipërisë.

Gënjeshtra numër 5: “Kuvendi i PD-së i 11 dhjetorit është i paligjshëm, kurse ai i 18 dhjetorit është i ligjshëm. Çështja mbi ligjshmërinë e kuvendit do të shkojë në gjykatë.” Nuk ka nevojë të diskutohet ndoshta se Kuvendi i 11 dhjetorit i PD-së është i ligjshëm vetëm duke parë pjesëmarrjen e jashtëzakonshme të anëtarësisë së PD-së në mbështetje të tij. Po ndodh për herë të parë dhe në përputhje me statutin e PD-së që mblidhet një kuvend i tillë, pra, po vepron Demokracia. Po vepron Liria. Fakti që po ndodh për herë të parë nuk mund ta bëjë atë kurrsesi të paligjshëm.

Çështja mund të paraqitet edhe në gjykatë nga “kryetari” Basha dhe pakica vulëmbajtëse përreth tij, por a ka gjykatë që të mund të hedhë poshtë statutin e partisë?! A ka gjykatë që mund të zhvlerësojë firmat e rreth 5 mijë anëtarëve mbështetës të kuvendit të 11 dhjetorit?! A ka gjykatë që mund të shpërfillë vullnetin dhe frymën e shumicës dërrmuese të anëtarësisë së PD-së?! Do të ishte njëlloj sikur gjykatat e kohës së Ramiz Alisë të shpallnin të paligjshme portestat popullore të fillim viteve 1990 kundër diktaturës komuniste.

Gënjeshtra numër 6: PD do të ndahet më dysh, sepse përplasja Berisha-Basha është lojë politike e të dyve.” Kjo është gënjeshtra më e pastër dhe vetëpërgënjeshtruese dhe nuk ia vlen të merremi me të, por po e përmendim meqenëse është shumë e përhapur në atë pjesë të opinionit public, e cila nuk është as e interesuar as e informuar mbi zhvillimet politike. Atyre që punojnë për ta përhapur këtë gënjeshtër u intereson që këtë pjesë të opinionit publik ta lenë të painteresuar mbi zhvillimet politike. Në kohë të zhvillimeve të mëdhenj politikë, është mirë që të mos ketë njerëz të painteresuar, sepse këta zhvillime janë edhe në dobi të tyre.

 

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Jo çdo e keqe vjen për keq

Publikuar

-

Nga

Kot e kanë dënuar aq rëndë me mospirje kafeje ambasadoren amerikane Yuri Kim. Se me ato që po shohim dhe dëgjojmë, “non grata” ia paska vlejtur shumë që këta të njihnin më në fund njëri-tjetrin.

Përfytyro pak sikur të mos bëhej sebep ajo, sa shumë poshtërsira të tjera do të kishin ndodhur në bashkëpunim me Edi Ramën për t’i ngulur thika të tjera pas shpine Partisë Demokratike.

LEXO EDHE:  Zbulohet loja Rama-Basha/ Kreu i PD iu rikthehet “shushunjave”

LEXO EDHE:  Kuvendi miraton raportin për Presidentin/ Nuk shkarkohet Meta



Nuk e thotë kot populli që jo çdo e keqe vjen për keq, ndaj edhe nuk kanë pse mërziten shumë. Rëndësi ka që të vazhdojnë pa u ndalur marshimin e fitores.

Sepse tani, kur janë demaskuar kaq shumë plane djallëzore, të gjitha palët nuk duhet të lënë gur pa lëvizur dhe përpjekje pa bërë për bashkimin, hapjen dhe forcimin e opozitës.

LEXO TE PLOTE