Connect with Us

Nga Astrit Patozi/ Jo çdo e keqe vjen për keq

Opinione

Nga Astrit Patozi/ Jo çdo e keqe vjen për keq

Publikuar

-

Kot e kanë dënuar aq rëndë me mospirje kafeje ambasadoren amerikane Yuri Kim. Se me ato që po shohim dhe dëgjojmë, “non grata” ia paska vlejtur shumë që këta të njihnin më në fund njëri-tjetrin.

Përfytyro pak sikur të mos bëhej sebep ajo, sa shumë poshtërsira të tjera do të kishin ndodhur në bashkëpunim me Edi Ramën për t’i ngulur thika të tjera pas shpine Partisë Demokratike.

LEXO EDHE:  “Shqipëria në krizë”/ Basha bën bilancin e bizneseve të mbyllura

Nuk e thotë kot populli që jo çdo e keqe vjen për keq, ndaj edhe nuk kanë pse mërziten shumë. Rëndësi ka që të vazhdojnë pa u ndalur marshimin e fitores.

Sepse tani, kur janë demaskuar kaq shumë plane djallëzore, të gjitha palët nuk duhet të lënë gur pa lëvizur dhe përpjekje pa bërë për bashkimin, hapjen dhe forcimin e opozitës.

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Opinione

Raportet e vërteta të Bashës me SHBA-në

Publikuar

-

Nga

Nga Avenir Peka 

Prej më shumë se dy muajsh Lulzim Basha përdor SHBA-në si kalin e tij të betejës ndaj Sali Berishës. Fabula e tij është kjo: Sali Berisha është shpallur non-grata nga Departamenti i Shtetit dhe ai duhej përjashtuar për hir të marrëdhënieve të Partisë Demokratike me SHBA-të. Por, cila është historia e marrëdhënieve të tij, si Kryetar i PD me SHBA-të?

Ajo është një histori e çuditshme. Një histori personale e shkëputur nga Partia Demokratike; një histori e ndërtuar mbi gënjeshtra, mashtrime, shitje, intriga, para të pista, lobime të paligjshme deri tek futja hundë në punët e brendshme të SHBA-ve. Një histori e denjë për subjektin e romaneve triller.

I. Një histori personale

Në pranverën e vitit 2015, për politikën shqiptare, Washingtoni ishte një shkretëtirë. Edi Rama akoma nuk e kishte marrë veten nga fiasco me armët kimike siriane, me gjithë presionin e jashtëzakonshëm të George Soros për t’i rregulluar një takim në Shtëpinë e Bardhë. Lulzim Basha nuk ishte askund. Po aq i padëshiruar sa dhe Rama.

Më qëlloi të isha i ftuar në Kongresin Amerikan si folës, në një konferencë mbi rrezikun e Shtetit Islamik në Ballkan. Vizitën e shfrytëzova për takime informale dhe informuese me ish-zyrtarë dhe zyrtarë përgjegjës për Euroazinë në agjenci të ndryshme; nga Departamenti i Shtetit, Departamenti i Mbrojtjes, agjenci të tjera të sigurisë kombëtare.  Takimi me zyrtarë të Këshillit të Sigurisë Kombëtare në Shtëpinë e Bardhe ishte më pozitivi dhe më inkurajuesi. Mesazhet që i solla Bashës, konsistonin në këto pika:

i) Për SHBA-në, Shqipëria është një aleat i NATO-s dhe aleat strategjik;

ii) interesi parësor i SHBA-së është stabiliteti dhe shteti i së drejtës;

iii) SHBA-ja nuk mbështet parti politike të caktuar kundër një partie tjetër;

iv) Lulzim Basha është në fazën e provës; e njohim si politikan, por e kemi të paprovuar si lider. Do të ndjekim me vëmendje performancën e tij në zgjedhjet lokale 2015 dhe ato të përgjithshme 2017 për të vendosur mbi raportet e SHBA-së me të. Nëse ai

v) dyert e Washingtonit janë të hapura për përfaqësuesit e Partisë Demokratike;

vi) mos përdorni lobistë, por hajdeni vetë; gjejini 4-5 individë nga PD dhe dërgojini në Washington me rotacion. Deri në zgjedhjet e përgjithshme është kohë e mjaftueshme për t’u njohur me njerëzit dhe programin e Partisë Demokratike.

vii) mos harxhoni shumë kohë me ambasadorin në Tiranë. Ai është atje për neve, jo për juve. Mbani raporte të mira me të, por nuk ju hyn në punë.  Rrugën në Washington e keni të hapur për kontakte direkte.

Këto mesazhe ishin të shkëlqyera edhe për një arsye tjetër. Marrëdhëniet e Bashës me administratën e presidentit Obama ishin të thyera. Basha i kishte mashtruar ata. Në vjeshtën e vitit 2013, Edi Rama u vetofrua që Shqipëria të shërbente si vendi ku do të shkatërroheshin lëndët kimike të Sirisë, pas një marrëveshje midis SHBA-ve dhe Rusisë. Por, Rama kishte një kusht: Qeveria e SHBA-së duhej të merrte përsipër që opozita në Shqipëri nuk do ta kundërshtonte.

Ambasadori i SHBA në Tiranë i përcjell Bashës kërkesën e Sekretarit të Shtetit John Kerry, duke i theksuar se SHBA-të nuk do t’ia harronin PD-së dhe Bashës. Basha i premtoi dhe i doli garant se opozita nuk do ta kundërshtonte.

I frikësuar nga protagonizmi i Sokol Olldashit, Lulzim Basha urdhëroi militantët e PD-së që t’i bashkoheshin protestave të shoqërisë civile. Furisë së ambasadorit amerikan, Basha iu përgjigj me një mashtrim tjetër; ai u justifikua se njerëzit nuk i kishte nxjerrë ai për të protestuar, por Berisha. Përgjigja që mori ishte se ai, Basha, kishte mashtruar Qeverinë e Shteteve të Bashkuara dhe se do të paguante për këtë.

Reagimi i tij ndaj takimeve në Washington ishte alla-Basha: i lig, i pisët dhe poshtërues. Më vonë do të kuptohej se kushdo që do të mundohej të ndihmonte në marrëdhëniet me Washingtonin, ai do ta shtypte me këmbë. Basha kishte vendosur ta privatizonte këtë marrëdhënie.



II. Trump në Shtëpinë e Bardhë

Basha nuk shkoi në Konventën e Partisë Republikane, ku do të vendosej zyrtarizimi i kandidaturës Trump-Pence si parti si-motër. Në të kundërt, ai shkoi në Konventën e Partisë Demokratike, pasi ai, si pjesa më e madhe e botës mendonte se Hilary Clinton do t’i fitonte zgjedhjet.

Vetëm pak javë pas betimit të Donald Trump si Presidenti i ShBA-së, Lulzim Basha do të vizitonte Shtëpinë e Bardhë. Jo një herë, por disa. Në një kohë kur çdo lider, kryetar shteti apo qeverie nuk po linte gur pa kthyer për të krijuar kontakte me administratën e re, Lulzim Basha, kryetari i një partie opozitare të një vendi pa peshë, hynte e dilte në Shtëpinë e Bardhë.

LEXO EDHE:  Basha kujton Pjetër Arbnorin/ Politikan i rrallë që nuk bëri kurrë kompromis me të keqen

LEXO EDHE:  “Janë boll 30 vjet”/ Rama kapet me Berishën

Në Tiranë Lulzim Basha shprehej në mënyre kofidenciale se ishte lidhur me Michale Flynn, Këshilltar i Presidentit Trump për Sigurinë Kombëtare, nëpërmjet një familjari të tij. Edhe ky ishte mashtrim.

‘Familjari” i cili gjithashtu mbante mbiemrin Flynn ishte irlandez dhe jo amerikan. Në realitet, aksesi i ishte krijuar nëpërmjet lobistit Nick Muzin. I ndodhur nën eufori, ai vendosi të ngrinte çadrën në Bulevardin Dëshmorët e Kombit. Aq shumë ishte Trump-izuar, sa në një nga fjalimet e tij në çadër ai vendosi të godiste në mënyrë frontale George Soros.  Frontale ishte edhe përgjigja.

Pak ditë më vonë, Basha udhëtoi përsëri për në SHBA.  Ndërsa ai, bashkëshortja e tij dhe një këshilltar i Presidentit Trump, figurë publike e njohur bisedonin plot pasion për marrëdhëniet e qeverisë së SHBA-së me Partinë Demokratike, në barin e Trump Hotel në Washington, ai nuk e dinte që në tavolinën ngjitur ishte ulur qëllimisht një gazetar investigativ i gazetës “New York Times”, dy herë fitues i çmimit Pulitzer për gazetarinë investigative dhe dëgjonte gjithçka. Jo vetëm kaq, por gazetarit i kishin rënë në dorë edhe email-e aspak të përshtatshme politikisht dhe potencialisht korruptive, dërguar këtij këshilltari.

Rastësi ose jo, vetëm pak ditë pasi Basha u vu në dijeni të gazetarit, ai u ul në marrëveshjen e famshme të 17 majit. Por Soros nuk ia falte. Pak kohë më vonë, gazeta e sponsorizuar prej tij, “Mother Jones”, botoi një artikull të gjatë, ku tregonte skemën e financimit të lobimit të Bashës në detaj, duke shkuar deri aty sa të ngrinte dyshime se paratë ishin me origjinë ruse, gjë që shkonte për shtat në luftën e brendshme politike në SHBA.

Pak kohë pas episodit në Trump Hotel, Lulzim Basha jo vetëm që nuk shkeli më në Shtëpinë e Bardhë, por iu ndërpre çdo kontakt. Të gjitha ato lidhje që kishte krijuar u zhdukën sa hap e mbyll sytë.  I braktisur dhe me New York Times në kurriz, ai vendosi të mbyllte çadrën dhe t’i dorëzohej mëshirës së Edi Ramës.

III. Kathleen Kavalec dhe fundi i Bashës

Në fillim të korrikut 2018, Presidenti Trump nominoi Kathleen Kavalec për ambasadore të SHBA-së në Shqipëri. Një diplomate karriere, Ndihmës Asistent Sekretare e Shtetit për Europën, ajo ishte një njohëse e shkëlqyer e rajonit dhe Rusisë.

Kavalec bënte pjesë tek një grup prej rreth 50 diplomatësh të administratës së presidentit Obama, të cilët ose u shkarkuan, ose u dërguan nëpër ambasada të ndryshme. Emërimi i saj në Shqipëri kishte edhe një arsye tjetër: ekspertiza e saj mbi Rusinë dhe qëndrimet e saj anti-ruse do të shërbenin për të siguruar që Shqipëria do t’i qëndronte larg influencës ruse. Për habinë e shumëkujt, kandidatura e saj u tërhoq nga administrata e Presidentit Trump, në janar të vitit 2019, pak para seancës së konfirmimit në Senat.

Ajo çfarë u mësua më vonë ishte shokuese. Gjatë seancave të Kongresit për shkarkimin për herë të dytë të Presidentit Trump në lidhje me Ukrainën, në nëntor 2019 u thërrit edhe Fiona Hill, ish-Zv/Këshilltare e Trump për Sigurinë Kombëtare.

Në përgjigje të pyetjeve rreth shkarkimit abuziv të ambasadores së SHBA-ve në Ukrainë, Hill u përgjigj se jo vetëm kjo, por edhe kandidatura e Kathleen Kavalec për ambasadore në Shqipëri, u tërhoq nga administrata e Presidentit Trump për shkak të ndërhyrjes së Partisë Demokratike të Shqipërisë.

Kurrë nuk kishte ndodhur që aktorë të huaj politikë të ndërhynin kaq brutalisht në emërimin apo shkarkimin e një ambasadori amerikan. Lulzim Basha kishte shkelur vijën e kuqe. Për këtë arsye ose jo, që nga ai moment, Basha nuk shkeli më në SHBA.

Ajo që kishte ndodhur mendohet të jetë kjo: refuzimit të saj për të takuar lobistin e Bashës, këta të dy vendosën t’i kundërpergjigjeshin duke e djegur.

Kavalec kishte qenë vartësja direkte e Victoria Neuland, kjo e fundit Asistent Sekretare e Shtetit për Europën në administratën e Presidentit Obama. Siç doli më vonë, Neuland i kishte kaluar Kavalec për ndjekje dosjen e famshme ‘Stelee” kundër Presidentit Trump. Pikërisht ky informacion iu kalua Shtëpisë së Bardhë, e cila tërhoqi kandidaturën e saj për ambasadore në Shqipëri.

Ajo që të bën përshtypje më shumë është fakti se Victoria Neuland është mike e familjes Basha. Ekzpozimi i saj në një kohë kur ishte në qendër të sulmeve të administratës Trump, tregon karakterin e Lulzim Bashës. Ai nuk ndalet para asgjëje e para askujt.

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Lorenc Vangjeli/ Paradoksi në PD: Berisha kërkon të jetë ai që nuk është dhe është ai që nuk duhet

Publikuar

-

Nga

cna lajme politike

Ka më shumë se një paradoks në atë që po ndodh në Partinë Demokratike. Nëse në vend të Berishës së sotëm, do të ishte Harxhi, Kadilli apo Shehaj, tre kandidatët e dikurshëm për kryetar të PD-së, ngjarjet e sotme do të ishin normale.

Do të ishte ushtrim i zakontë demokracie nëse demokratët do të faleshin nëpër foltore menjëherë mbas zgjedhjeve të 25 prillit dhe madje, nuk do të ishte e pazakontë nëse ushtrohej me mjete demokracie edhe vetë Berisha, me kusht që hakmarrja dhe egocentrizmi i tij proverbial, të mos frymëzoheshin nga “karburanti” amerikan i non grata-s.

Faltoret e demokratëve do të ishin normale me këdo demokrat tjetër, që edhe pa bindur se do të mund të ishte fitues, do të kishte epërsinë e të mos qenit humbës; çdokush prej tyre do të kishte epërsi përballë lidershipit të sotëm demokrat sepse edhe pse nuk do të kishte në jetëshkrim beteja të drejta, do të ishte fitues sepse nuk do të kishte bërë gjëra të gabuara.

Historia nuk shkruhet me “nëse”, por politika gjykohet nga një sistem shkak-pasojë “nësesh”. Dhe ky gjykim nxjerr në dritë një seri paradoksesh, njëri më qesharak e grotesk se tjetri në atë që po ndodh në PD.

Nëse PD do të fitonte zgjedhjet, Basha do të ishte vetë Faltorja ku do të faleshin të gjithë demokratët dhe një shumicë e padurueshme socialistësh “kolaboracionistë”, një pjesë e tyre nga grupi i anonimëve që ka thirrur nën armë Rama dhe pjesa tjetër, ai lloj i kameleonit politik që merr gjithmonë ngjyrën e pushtetit.

Por meqënëse në Shqipërinë e absurdit politik, opozita dhe jo pushteti është projektori që nxjerr në pak problematikën dhe hijet e partive, opozita e këtij mandati, shoqëruar edhe me Non Gratën amerikane për Doktorin, ka krijuar gjithë pështjellimin, trazimin dhe krizën në PD. E cila, për paradoks, sheh se zgjidhja e problemeve të nesërme të saj, vjen me një ofertë nga e shkuara.



Edhe pse është kaq e dukshme dhe e paralajmëruar nga një seri provash dhe rrethanash se rikthimi i Berishës si i munduri i dikurshëm, që kërkon të rrëzojë humbësin serial, nuk mund të jetë një ofertë fituese.

LEXO EDHE:  Basha sulmon me emra bashkëpunëtorët e kunatit

LEXO EDHE:  “Janë boll 30 vjet”/ Rama kapet me Berishën

Kjo është arsyeja që duke rishkruar historinë, duke riformuluar ngjarje dhe qëndrime, duke ripikturuar portretet e besnikëve me ngjyra tradhëtie dhe duke rithirrur qëndrestarët e dikurshëm në apel, Berisha po rishpik në të njëjtën formë dhe thelb Berishën; Berisha kërkon të jetë ai që nuk është dhe është ai që nuk duhet!

Nëse ky operacion mbetet deri në pikën që Doktori rikthehet, por nuk e përdor PD-në si mburojë antiamerikane, ky do të ishte një hap gjigant në ushtrimin e demokracisë partiake. Nëse rikthimi i Doktorit do të ishte hapja e garës që ai vetë e mohoi në 2013-ën, ky do të ishte jo vetëm një shërbim i jashtëzakonshëm për demokracinë në PD, por do të kishte refleks të fortë në të gjithë politikën shqiptare, sepse shpesh, punët e mira bëhen edhe me mjetet e gabuara.

Të paktën moralisht. Dhe nëse Berisha, ashtu sikundër po shpresohet, afron mundësinë për një trupë kolegjiale për drejtimin e partisë deri në inicimin e një gare të re sipas statutit të partisë, atëherë, ai i jep vetes atë që po i heqin: lavdi në epilog të betejave të tij të pafundme politike, por dhe ndarje nga egoizmi i tij në raport me pushtetin e individit.

Për paradoks, falë Berishës sot PD-ja është organizmi më i gjallë politik në vend. Por nëse vetë ai kërkon me ngul të jetë kryetar i ri i partisë, kura që afron Doktori, do të vrasë vetë partinë. Aty do të ketë, për fatin e keq të të gjithëve, vetëm kurs përplasjeje. Drejt dhjetorit do të ecet me mjete të forta, me recetë dhune verbale dhe me gjasë, edhe më keq. Shumë më keq.

Në ato rrethana hipotetike, mandati i katërt i socialistëve do të jetë pothuaj fakt dhe për paradoks, pushteti i tyre do të jenë më i dobët se kurrë. Sepse edhe qeverisja do të shfaqet si ajo që nuk është dhe do të jetë ajo që nuk duhet! Por fale alkimisë së pabesueshme që i afron Rilindjes një kundërshtar i rilindur si Doktori, kjo do te bjere pak ne sy!/CNA.al

LEXO TE PLOTE

Opinione

Nga Miron Çako/ A na e zgjidh problemin vetëm dënimi me vdekje?

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Krimi i fundit monstruoz i një vrasësi manjak 38 vjeç kundër një fëmije 8 vjeçar në fshatin Grecalli, patjetër i ka tronditur të gjithë qytetarët e përgjegjshëm. Prindërit dhe të afërmit e të ndjerit të mbushur me zemërim nga dhimbja pa ngushëllim po kërkojnë bashkë me mijëra firmëtarë nga shteti drejtësi kundër kriminelit monstër deri në ndëshkim kapital, me vdekje.

Në Shqipëri dënimi i fundit me vdekje me varje në mes të qytetit të Fierit ka ndodhr në 25 qershor viti 1992 për vellëzërit Cuko që masakruan familjen Puto në Libofsh. Ndikuar nga legjislacioni penal si në vendet e tjera të Bashkimit Evropian dënimi me vdekje në legjislacionin shqiptar është hequr zyrtarisht për të gjitha rrethanat në vitin 2007. Sot në botë dënimin me vdekje e aplikojnë 58 vende të ndryshme të botës.

Rikthimi i dënimit me vdekje në Shqipëri është një çështje penale që ha debat në shoqërinë tonë të “emancipuar”.

Sipas Biblës njeriu është krijesë e Perëndisë (Zanafilla 1-26) dhe askush nuk ka të drejtë të marri jetën e njeriut vetëm Ai që e krijoi. Por sipas Biblës për vrasësit që marrin jetë njerëzish dënimi me vdekje na thuhet tek Libri i Zanafillës: “Cilido që derdh gjakun e një njeriu, gjaku i tij do të derdhet nga një njeri, sepse Perëndia e ka krijuar njeriun simbas shëmbëlltyrës së tij”( Zanafilla 9-6).

Tek Dekalogu na thuhet: “Mos vrit”( Eksodi 20-13). Kuptimi i gjerë i porosisë është mos vrit pa shkak, pa arsye, për interesa dhe hakmarrje personole, por ligji nuk përjashton asnjëherë vrasjen në rrethanat e mbrojtjes personole, të familjes, vendit.

Ligji i urdhëronte gjyqtarët si përfaquesit e shtetit të bënin gjykimin e drejtë kundër vrasësit: “Në qoftë se dikush vret një person, vrasësi do të vritet në bazë të deponimit të dëshmitarëve; por nuk do të dënohet askush në bazë të deponimit të një dëshmitari të vetëm. Nuk do të pranoni asnjë çmim për shpengimin e jetës së një vrasësi që është dënuar me vdekje, sepse ai duhet të vritet.” (Numrat 35 -31-32)

Ky ligj Hyjnor i kushtëzon gjyqtarët që të mos guxojnë ta lirojnë vrasësin, sepse mbajnë mbi veten mëkatin e vrasjes dhe në sytë të Perëndisë ai gjyqtar është bërë bashkëvrasës me kriminelin e liruar.

Vrasësi i papenduar duhet të dënohet këtu në tokë si shprehje e zemërit të drejtë të Zotit: “Sepse zemërimi i Perëndisë zbulohet nga qielli për çdo pabesi e padrejtësi të njerëzve.” (Romakëve 1-18)

Dënimi i kriminelit edhe në qoftë se do i shpëtojë drejtësisë njerëzore nga fshehje apo korrupsioni gjyqsor, nuk do t’i shpëtojë dot asaj hyjnore të Zotit i cili do ti gjykojë pa mëshirë dhe do t’i japë shpërblimin e merituar me mundime të përjetëshme , kriminelit, pedofilit, vrasësit të papenduar,Zoti e thotë qartë: “Kurse .. të neveritshmit dhe vrasësit …pjesa e tyre do të jetë në liqenin që digjet me zjarr dhe squfur, që është vdekja e dytë.”( Zbulesa 21-8)

Prandaj urdhëresa Hyjnore: “Mos vrit: (Eksodi 20-13) sëbashku me urdhërin: “Vrasësi që meriton vdekjen le të vritet” (Numrat 35 31-32) janë ligje Hyjnore rregullatore shekullore për shoqërinë njerëzore mëkatare që ajo të mos të kthehet në një xhungël,pa ligje dhe respektimin e jetës njerëzore ku njeriu të hajë njeriun, por edhe hakmarja personale duhet të menaxhohet dhe të  jetë institucionale që është mbi palët dhe emocionet, por bënë gjyqin e drejtë kundër vrasësit sipas kodit penal të çdo vendi.

Por me rivendosjen e dënimit me vdekje a e zgjidhim ne shqiptarët përfundimisht problemin me krimin dhe vrasësit, pedofilët, manjakët ?

Problemi është se këta individ me deviacione mendore dhe instiktive të pamenaxhushme, si vrasës, manjak, pedofil po shohim me trishtim se po shtohen si një rrezik pontecial në shoqërinë tonë si një fenomen antisocial nga shumë faktor dhe veçanërisht nga tolerimi dhe përdorimi gjithnjë e më shumë i lëndëve narkotike, ose mediatizimi gjithnjë e më shumë i seksualitetit, pornografisë, filmave me skena dhune dhe horror në çdo orë , deri tek lajmet ku kronika e zezë e krimit është bërë lajmi dhe ushqimi i përditëshëm.

Këto faktorë negativ amoral dhe çnjerëzor kanë impakt tek të gjithë qytetarët si të rritur dhe fëmijë, sepse e para pa kuptuar ne si shoqëri humbasim moralin dhe ndjeshmërinë ndaj krimit duke e toleruar atë që pastaj na prek personalisht, e dyta gjithmonë ka njerëz mes shoqërisë që nga keqrritja, dobësia psiqike dhe ligësia e trashëguar dhe e fituar nga mëkatet e tyre nuk i menaxhojnë dot instiktet seksuale dhe vrastare që zgjohen sidomos nga shikimi i shpeshtë i akteve të pamoralshme dhe vrastare që sot janë lehtësisht të aksesushme.

Në qoftë se këta individ të dobët dhe me prirje deviante morale, sociale nuk menaxhohen me seriozitetin dhe kujdesin e duhur nga shoqëria, institucionet e reabilitimit  dhe ndëshkimi i drejtë sipas kodi penal kur gabojnë, ata duke pasur rrugën e lirë shkojnë keq e më keq sa  bëhen pastaj me probleme psikologjike,patologjike të mëdha, sa shkojnë deri në krime të frikshme seksuale dhe vrastare, madje edhe brenda shtëpisë së tyre.

Ky fenomen anti-human nuk duhet kërkuar vetëm tek ata, si vrasës, pedofil, përdhunues dhe manjakë sikur janë të lindur apo të keq edukuar, por tek e gjithë shoqëria jonë që dashje padashje e kriminalizojmë jetën tonë me veprime armiqësore ndaj njëri-tjetrit, si nga shtetari i papërgjeshëm, gjykatësi dhe avokati i korruptuar, polici harbut, mësuesi abuzues, mjeku antihuman, tregtari matrapaz, qytetari i pandershëm dhe indiferent etj kategori si këto.

Prandaj kur indiferenca qytetare po shtohet, toleranca shtetërore edhe ulja e  ndëshkimit penal nga gjyqësori ndaj kërtyre krimeve dhe kriminelëve, ku shumë prej tyre bredhin të lirë mes njerëzve, kjo patjetër e ka shtuar numrin e rasteve të abuzimeve dhe krimeve edhe ndaj fëmijëve, ku vetëm në këtë vit numërohen 162 të dhunuar abuzuar seksualisht, 63 prej këtyre nga familjarët e tyre dhe të vrarë si rasti i fundit që u vra çnjerëzisht nga komshiu.

Dënimi kapital që e meritojnë këta kriminelë, mendoj nuk do të zgjidhte përfundimisht problemin në qoftë se ne nuk do kuptojmë edhe diçka shumë esenciale, sepse këta ekzistojnë jo vetëm si produkti negativ shoqërisë , por sepse në botë ekziston padukurisht edhe djalli njerivrasës, që është shkaku i çdo të keqe dhe krimi çnjerëzor.

Këta njerëz nuk janë thjeshtë të çmendur, por janë të poseduar, të demonizuar. Tek këta njerëz, nga mëkatet e prindërve dhe mëkatet dhe krimet  e tyre, ka marrë të drejta djalli, që i ka futur në në një rreth vicioz nga krimi në krim dhe sado masa penalizuese apo edhe terapi mjeksore, trajtim psikologjik do të marrin, ,ata përsëri do mbeten të tillë, sepse djalli që është brenda tyre nuk largohet me urdhërin e psikiatrit apo psikologut, por vetëm me urdhërin e Zotit: “Unë po të urdhëroj (djall) dil prej tij dhe mos hyr më kurrë tek ai!”(Marku 8-9)

Vetëm në qoftë se këta njerëz pendohen dhe do kërkojnë ndihmën e Zotit atëhere ka shpresë për shpëtim dhe çlirim nga demoni që të mos t’i përdorë përsëri si vegla të ligësisë së tij çnjerëzore.

LEXO EDHE:  Video-Basha nxjerr zbuluar Ramën/ Ja si po mashtron për Teatrin

LEXO EDHE:  Gjermanët e CDU “grusht” në fytyrë Lulzim Bashës



Prandaj në qoftë se ne duam t’i korrigjojmë dhe shërojmë këta individë është e domosdoshme që nëpër burgje edhe spitale psikiatrike, ku qëndrojnë dhe trajtohen me taksat tona  duhet të ketë jo vetëm mjek, psikolog, por edhe klierikë, që t’i drejtojnë këta njerëz me besim e pendim drejt Zotit, sepse Zoti si njeridashës, që do shpëtimin edhe të këtyre kriminelëve apo manjakëve.Ai thotë: “Unë nuk kënaqem me vdekjen e të pabesit, por që i pabesi të ndryshojë rrugën e tij dhe të jetojë” ( Jezekieli 33 -11).

Edhe pse këta individë duken të pashpresë për shërim nga ana njerëzore, përsëri Zoti thotë: “Ajo që për njerëzit është e pamundur, është e mundur për Perëndinë”. (Matheu 19:26).

Kërkimi i dënimit me vdekje vetëm si shprehje e urrejtjes kundër një krimineli për krimin e tij të shëmtuar vetëm si hakmarje personale, pa dëshirën dhe përpjekjen e të viktimizuarve dhe shoqërisë që këta njerëz të pendohen dhe të mund koorrigjohen, prodhon një krim tjetër, ku krimineli bëhet viktima dhe viktima kriminalizohet.

Në këtë situatë djalli armiku ynë i përbashkët përsëri ka fituar kundër njerëzve duke i lënë në armiqësi në hakmarrje dhe gjakmarrje si një reth vicioz të gjallët, por dëmton edhe shpirtrat të cilët gjykohen nga drejtësia e Zotit mbas vdekje: “Sepse të gjithë ne duhet të dalim përpara gjykatores së Krishtit, që të shpaguhet gjithësecili për ato punë që ka bërë me anë të trupit, qoftë mirë, qoftë keq”.(2 Korinthasve 5-10)

Hakmarrja e të gjallëve që duan ta përmbushin me çdo kusht vdekjen e kriminelit për paqtimin e shpirtrave të viktimizuar, kur është personale, dhe jo institucionale mund të përfundojë me një krim të ri që të penalizon , por ky krim i ngarkohet edhe shpirtit të të vdekurit dhe kjo barrë e vështirëson atë shpirt që gjykohet nga Zotit, i cili na thotë: “Mua më përket hakmarrja, unë kam për të shpaguar, thotë Zoti” (Romakëve 12 -19).

Ne të gjithë jemi mëkatar:“Sepse të gjithë kanë mëkatuar dhe nuk e kanë arritur lavdinë e Perëndisë” (Romakëve 3:23) dhe për këtë meritojmë ndëshkim Hyjnor, prandaj nga ana personale Zoti na kërkon një kusht për faljen e mëkateve tona por edhe të afrmëve tanë që Zoti po i gjykon: “Sepse në qoftë se ju ua falni njerëzve gabimet e tyre, Ati juaj qiellor do t’jua falë edhe juve; por në qoftë se ju nuk ua falni njerëzve gabimet e tyre, as Ati juaj nuk do t’ua falë juve gabimet tuaja.(Matheu 6 12-15)

Kjo nga ana personale dhe e shoqërisë nuk do të thotë kapitullim përpara krimit dhe kriminelëve, sepse Zoti na ka ndaluar nga hakmarrja personale por ka urdhëruar autoritet shtetërore si shërbëtorë të të Zotit të bëjnë drejtësi sipas ligjeve dhe kodit penal, ashtu siç apostull Pavli na thotë: “Eprori (shteti ) është shërbëtor i Perëndisë për ty për të mirë; por po të bësh të këqija, druaj, sepse nuk e mban kot shpatën; sepse ai është shërbëtor i Perëndisë, hakmarrës plot zemërim kundër atij që bën të keqen”.(Romakët 13-4)

Disa njerëz bëjnë fajtor Zotin kur ndodhin fatkeqësi edhe krime të tilla, ata në dëshpërim e sipër  thonë: “Pse o Zot nuk më ndodhi kjo gjë mua, çfarë faji kishte fëmija im?”

Zoti u përgjigjet me heshtjen e tij: “Unë këtu isha, por ju ku ishit?”

Në të vërtet fatkeqësisht ne si shoqëri jemi larguar shumë nga Zoti, jemi bëri jo vetëm apostatë dhe ateistë, që nuk interesohemi për besimin, por edhe okultistë, blasfemues kundra Zotit.

Çdo ditë me ndërgjegje i shkelim  porositë Hyjnore dhe bëjmë atë që është e keqe në sytë e Zotit duke bërë punët e djallit sikur ai të ishte ati ynë, ashtu si Krishti na kujton: “Ati juaj është djalli dhe ju doni të bëni vullnetin e atit tuaj”( Joani 8-44) .

Zoti nuk hakmerret me ne, por na lë të lirë në zgjedhjen tonë me egoizëm eusforik. Kjo situatë sipas ligjeve shpirtërore i jep automatikisht të drejta djallit mbi jetët tona dhe fëmijëve tanë, duke na mbushur me energji negative ndaj njëri- tjetrit dhe urryer njëri-tjetrin.Kjo urrejtje diabolike patjetër kur gjen vend  prodhon produkte të tillë çnjerëzore, kriminale, sespe: “Ai (djalli) ishte njeri-vrasës që nga fillimi.” (Joani 8 -44)

Mbrojtja më e mirë në këtë shoqëri të prishur moralisht dhe të çfazuar mendërisht nga apostazia dhe mëkatet nuk është e rëndësishme vetëm vendosja e rendit  të fortë apo edhe rikthimit e dënimit me vdekje për kriminelë të tillë, sepse kjo shoqëri në këtë gjëndje amorale dhe armiqësore patjetër do prodhojë gjithnjë e më shumë të tjerë të sëmurë mendorë, manjakë, pedofilë, kriminelë,prandaj na nevoitet urgjentisht pendimi dhe besimi tek Zoti, i cili na shpëton dhe na mbron nga i ligu dhe veglat e tij, kurse fëmijët i mbron besimi dhe lutja e prindit.

Ai prind që beson dhe i lutet Zoti për vete apo për fëmijën, kurrë e keqja nuk do ta gjejë të papërgatitur, madje ajo as do ta prek dot atë dhe fëmijën e tij, sepse psalmisti na siguron: “Duke qenë se ke thënë: “O Zot, ti je streha ime, dhe e ke bërë Shumë të Lartin strehën tënde, nuk do të të gjejë asnjë e keqe, asnjë plagë nuk do t’i afrohet çadrës sate. Sepse ai do të urdhëroi Engjëjt e tij të të ruajnë në të gjitha rrugët e tua.” (Psalmi 91: 9-11)

Kur një fëmijë pagëzohet në Kishën Orthodhokse në emrin e Krishtit, Zoti i dërgon engjëll rojtar që e mbron ditën dhe natën nga djalli, të ligjtë dhe rreziqet e papritura. Prandaj edhe besimtarët orthodhoks i luten engjëllit rojtar çdo ditë: “O engjëll i shenjtë, mbrojtës i shpirtit tim të mjerë dhe i jetës time të vuajtur …mos i lësho vend djallit të lig për të pushtuar dhe sunduar trupin tim.” (Urata e engjëllit mbrojtës)

Dikush ka thënë : “Në qoftë se nënat do luteshin Zonjës Shën Marisë Nënës së Zotit Jisu Krisht për fëmijët e tyre, kriminelët nuk do ishin kaq shumë dhe nuk do zotëronin në këtë masë që e zotërojnë sot botën”.( Autor anonim)

Prindër, jo vetëm që duhet të keni shumë kujdes dhe t’i mbroni fëmijët tuaj nga shumë rreziqe që ka shoqëria sot, por duhet ta dini se edhe të vetëm nuk mund t’ja dilni dot t’i prindëroni, edukoni dhe mbroni fëmijët tuaj nga shumë reziqe të dukshme dhe të padukshme, duhet të luteni Perëndis për fëmijët dhe t’i çoni tek Zoti, që ju thotë ju prindërve: “Lërini fëmijët të vijnë tek unë dhe mos i pengoni” (Matheu 19-14)

Kurse për ata që i skandalisin dhe u bëjnë keq fëmijëve, i dhunojnë, abuzojnë ,i vrasin Zoti ju thotë me zemërim: “Ai që do të skandalizojë një prej këtyre të vegjëlve që besojnë tek unë, do të jetë më mirë për atë t’i varet në qafë një gur mulliri dhe të zhytet në thellësi të detit” (Matheu:18;6-7)./  CNA.al

LEXO TE PLOTE