Connect with Us

Rasti Reichelt: Gjigandi mediatik gjerman Axel Springer nën presion

Bota

Rasti Reichelt: Gjigandi mediatik gjerman Axel Springer nën presion

Publikuar

-

Gjigandi mediatik gjerman Axel Springer shkarkoi kryeredaktorin e “Bild” Julian Reichelt pasi “New York Times” informoi mbi akuzat që ngriheshin ndaj tij: punonjëset gra e akuzonin atë për ngacmim seksual dhe se ai shfrytëzonte pozicionin për të shkuar në shtrat me koleget.

Së fundi u prononcua edhe kryetari i kryesisë së kompanisë Axel Springer, Mathias Döpfner: Në YouTube ai flet për gjashtë minuta lidhur me akuzat dhe e argumenton shkarkimin e Reichelt-it me faktin, se ai në mënyrë të përsëritur ka vepruar gabim, duke krijuar marrëdhënie me punonjëset e reja të redaksisë së gazetës “Bild”.

Döpfner thekson në deklarimin e tij, se në këtë rast kemi të bëjmë me një problem të “Bild” dhe jo të të gjithë koncernit Axel-Springer. Ai  ndër të tjera thotë në fund të video-mesazhit, se tani do të shkojë edhe në Uashington, ku së fundi Axel Springer ka blerë në vlerën një miliard dollarë portalin amerikan të lajmeve me seli në SHBA “Politico”.

Por çfarë roli luajnë në fakt „Bild”, gazeta më e fuqishme bulevardeske në Europë dhe shtëpia botuese Springer, që qendron pas saj në peizazhin mediatik ndërkombëtar? Çfarë lidhje ka çështja Reichelt me SHBA-në dhe udhëtimin tani të Mathias Döpfner në Uashington?

 Springer dhe Bild: Gjigandët e opinionit

Gazeta “Bild”, kryeredaktor i së cilës që nga viti 2017 ka qenë Julian Reichelt, është me 1,24 milionë ekzemplarë gazeta e përditshme me tirazhin më të fuqishëm në Gjermani dhe që prej themelimit të saj më 1952 ajo i jep tonin peizazhit mediatik gjerman si asnjë gazetë tjetër. Kjo gazetë si asnjë tjetër shpesh është edhe e diskutueshme dhe objekti qortimi i Këshillit gjerman të Shtypit.

Koncerni mediatik gjerman Axel Springer me xhiro miliardëshe u themelua pas Luftës së Dytë Botërore dhe fillimisht botonte kryesisht gazeta të përditshme e revista. Themeluesi i tij Axel Springer ishte një personalitet i diskutueshëm: Nga protesta kundër anti-komunizmit të shpallur prej tij, në vitin 1972 Fraksioni terrorist i Ushtrisë së Kuqe (RAF) hodhi bombë në zyrat e Springer në Hamburg. Pak para  kësaj gazeta Bild ishte shprehur me tone agresive kundër protestave të studentëve në vitet 1960 duke u pozicionuar kundër kërkesave të tyre për ripërtëritjen shoqërore në Gjermani. Kjo gazetë përdorte tone nxitëse vëçanërisht kundër Rudi Dutschke-s, figura drejtuese e lëvizjes së ashtuquajtur “1968-shat” në Gjermani. Rudi Dutschke ra viktimë e një atentati.

Sot Axel Springer pothuajse nuk është aspak një shtëpi klasike botuese, thotë studiuesi i medias Christopher Buschow në intervistë për DW. Springer, sipas tij, është sot më shumë së shtëpi mediatike ose një koncern digjital, që të ardhurat kryesore nuk i gjeneron me gazetari, por ndër të tjera edhe me investime të tjera si në tregjet e rubrikave digjitale apo portalin e punësimit “Stepstone”. Lidhur me kryetarin e kryesisë së koncernit Mathias Döpfner, Buschow thotë: “Mathias Döpfner me siguri që e ka kuptuar shumë më herët se të tjerë menaxherë mediash, që duhet investuar edhe në tregje të tjera përtej gazetarisë – e megjithatë mund të mbahen biznese të përzgjedhura gazetash.” Me shitjen e gazetave lokale si “Hamburger Abendblatt” dhe “Berliner Morgenpost” në vitin 2014 koncerni mundi të sigurojë të ardhura, që u përdorën për të investuar në ripërtëritjen digjitale, thotë Buschow.

Koncerni mediatik nuk ka kaluar tashmë vetëm reformën e transformimit digjital, por është pozicionuar edhe më gjerë në nivel ndërkombëtar. Springer në vitin 2010 bleu media në Europën Lindore, por më pas i shiti ato në verën e këtij viti, me përjashtim të aksioneve polake, kjo ndoshta edhe për faktin, se situata për gazetarinë e lirë e të pavarur në këtë rajon është vështirësuar, sipas  Buschow.

LEXO EDHE:  "Bild" zbardh lobimin rus të Bashës/ 675,000 euro për mos-hapjen e negociatave të Shqipërisë me BE

 Springer do të bashkëveprojë në skenën e madhe

Tani koncerni bashkë me investitorin financiar në SHBA KKR, sipas Buschow synon: „Qëllimi i qartë i sipërmarrjes është që të bashkëveprojë në skenën e madhe. Tashmë koncerni e ka kuptuar, që nëse dëshiron që si sipërmarrje mediatike të shpalosë efektin në nivel global, kyçi është SHBA-ja, ku gjigandët e teknologjisë në shumë aspekte japin drejtimin në një botë mediatike të bazuar tek platformat.”

Vetëm në kontesktin e këtij ekspansioni mund të kuptohet, se përse akuzat ndaj ish-kryeredaktorit të „Bild” Julian Reichelt shkaktuan një valë të tillë ndërkombëtare reagimi duke u bërë së pari publike në SHBA. Akuzat e përfolura në Gjermani në pranverën 2021 nxitën brenda koncernit një hetim të brendshëm përmes një kancelarie avokatie. Në këtë periudhë Julian Reichelt u lirua nga detyra përkohësisht, por pas dymbëdhjetë ditësh u rikthye në të njëjtin pozicion.

“Në shtrat, ngjitje në karrierë, e më pas flakje nga puna”

Revista “Der Spiegel” në mars 2021 njoftoi për hetimet e brendshme dhe nën titullin “Në shtrat, ngjitje në karrierë, e më pas flakje nga puna” arrinte në artikullin e saj në konkluzionin, se Julian Reichelt në redaksinë e “Bild” kishte krijuar një mjedis armiqësor pune ndaj grave. Sikurse njofton tani “New York Times”, edhe gazetare e gazetarë investigativë të medieve të tjera gjermane janë marrë me rastin e Julian Reichelt dhe akuzat ndaj tij. Ndër to ka qenë edhe gazetarja Juliane Löffler nga shtëpia botuese „Ippen-Verlag” si dhe kolege e kolegë të gazetës “Handelsblatt”. Ippen-Verlag është një grup konkurrues botimesh, të cilit ndër të tjera i përkasin kryesisht gazeta të rëndësishme rajonale në Gjermani ndër to edhe “Frankfurter Rundschau” dhe “Münchner Merkur”.

Sipas “New York Times” të gjitha këto investigime në Gjermani u ndaluan, tek “Handelsblatt”, sikurse thuhet, në rastin e investigimit të Juliane Löffler, botimi u pengua vetëm pak ditë para planifikimit nga aksioneri më i madh i Ippen-Verlag, Dirk Ippen, kështu shkruan të paktën tani gazeta “New York Times”. Ndërsa “Handelsblatt” nuk i është përgjigjur një kërkese me e-mail nga “New York Times” për t’u pozicionuar lidhur me çështjen, Ippen-Verlag është përgjigjur, se u vendos për të mos e botuar artikullin. Në deklarimin e tij në YouTube Mathias Döpfner e hedh poshtë, që të ketë pasur përpjekje nga ana e koncernit për ta ndaluar këtë botim.

Pra edhe në Gjermani mjaft gazetare e gazetarë kanë pasur dijeni për akuzat kundër Julian Reichelt e duket se nuk kanë dashur t’i bëjnë ato publike. E u desh në fund që të ishte gazeta amerikane “New York Times” ajo që i paraqiti në detaje akuzat e grave. Vetëm pasi u tërhoq vëmendje ndërkombëtare nga SHBA, koncerni u vu në lëvizje duke e larguar nga detyra kryeredaktorin e „Bild”. Mathias Döpfner i pyetur, nëse koncerni do të duhej të kishte reaguar qysh më parë, në dekalrimin e tij thekson: „Pas ndodhisë bëhesh gjithmonë më i mençur”.

Burra që shfrytëzojnë pozicionin e tyre të pushtetit

Hulumtimet e “New York Times” skicojnë një imazh të redaksive gjermane, në të cilat shpesh gratë konfrontohen me burra në pozicione drejtuese, që ndonjëherë nuk stepen ta shfrytëzojnë postin. Po ashtu artikulli i „New York Times” përshkruan një peizazh mediatik, në të cilin jo zyrtarisht burrat krijojnë rrjete që mbështesin njri-tjetrin edhe kur janë në konkurrencë ekonomike mes tyre. Mathias Döpfner nuk është vetëm kryetar i kryesisë së koncernit Springer, por edhe kryetar i Shoqatës Federale të Botuesve të Gazetave gjermane./DW

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Bota

E zhgënjyer nga roli i saj/ Këshilltarja e zv. presidentes së SHBA Kamala Harris, jep dorëheqjen

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Symone Sanders, një këshilltare dhe zëdhënëse e zëvendës Presidentes së SHBA, Kamala Harris, do të japë dorëheqjen nga posti, në fund të vitit.

Lajmi u bë i ditur përmes një komunikate për shtyp nga Shtëpia e Bardhë, raporton CNN.



Mësohet se ajo që ka ndikuar në këtë vendim të dorëheqjes janë sërë thashethemesh rreth zhgënjimit të rëndë në ekipin e zëvendëspresidentit për rolin në hije të Harris në administratë deri më tani.

LEXO EDHE:  PD i përgjigjet Ramës dhe Lleshajt/ Rai 3, armik i jashtëm, si VOA e Bild

LEXO EDHE:  Investigimi i “Bild” për lobimin rus/ Reagon Taulant Balla

Gjithashtu CNN, raporton se Kamala Harris, zëvënëspresidentja mund të jetë vetëm një vit larg nisjes së një fushate presidenciale të saj, duke pasur parasysh dyshimet në të gjithë botën politike se Biden do të kalojë në të vërtetë me një ofertë për rizgjedhje në vitin 2024, diçka që ai është zotuar ta bëjë publikisht dhe privatisht./CNA.al

LEXO TE PLOTE

Bota

A do ta mbrojë NATO-ja Ukrainën?

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

NATO paralajmëron Rusinë kundër çdo veprimi të mëtejshëm kundër Ukrainës. Cila është skema e Kremlinit?

“Çdo agresion i ardhshëm rus kundër Ukrainës do të kishte një çmim të lartë dhe do të kishte pasoja të rënda politike dhe ekonomike për Rusinë”, ka paralajmëruar Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Jens Stoltenberg në takimin ieministrave të jashtëm në Riga. Ndërsa pranoi se NATO-s i mungon një mekanizëm për të vendosur sanksione, Stoltenberg-u theksoi se ajo është tryeza më e rëndësishme transatlantike për qeveritë që të koordinojnë politikat që nuk mund t’i zbatojnë në mënyrë të njëanshme, sepse aleatët së bashku përfaqësojnë “50% të PBB-së botërore”.

Por megjithëse Stoltenberg-u pretendoi se Rusia “nënvlerësoi vendosmërinë e aleatëve të NATO-s për të vendosur dhe mbajtur sanksione pas aneksimit të paligjshëm të Krimesë në 2014”, ndoshta aleanca e mbivlerësoi masën në të cilën masat e marra atëherë do të shërbenin si një pengesë për një sulm në të ardhmen. Në fund të fundit, NATO është zhytur edhe një herë në një debat se si t’i përgjigjet shtimit të trupave ruse në kufirin me Ukrainën.

Stoltenberg-u ka theksuar vazhdimisht se Ukraina nuk është anëtare e NATO-s dhe nuk justifikon të njëjtin nivel mbrojtjeje si një aleat. Megjithatë, ai tha se ministrat e jashtëm po diskutonin “sanksione ekonomike, sanksione financiare, reagime politike” kundër Rusisë si dhe nisma të tjera “gatishmërie” për të mbështetur Kievin.

Ministri letonez i Mbrojtjes, Artis Pabriks nuk kishte kohë për të humbur. “Më vjen turp që janë vetëm disa vende që, gjatë pesë viteve të fundit, kanë qenë vërtet të afta dhe të gatshme të mbështesin Ukrainën, përfshirë edhe ushtarakisht,” tha ai në një intervistë ekskluzive për DW, “sepse është një komb që mbron kufijtë, liritë e saj”.

Skema e Kremlinit

Ata që, për shembull, nuk duan t’i shesin pajisje ushtarake Ukrainës, mendojnë se po ruajnë paqen, të cilën Pabriks e kundërshton. “Në fakt, ata po luajnë sipas skemës së Kremlinit,” shtoi ai. “Kjo nuk është një gjë e mirë. Nuk na afron më pranë sigurisë dhe paqes. Ne duhet të mbështesim Ukrainën.”

Por aleatët e NATO-s nuk kanë qenë në gjendje të bien dakord zyrtarisht se çfarë përfaqëson aktiviteti ushtarak rus, e lëre më se si t’i përgjigjen atij. Në skenarin më të keq, Gustav Gressel i Këshillit Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë (ECFR) u kërkoi aleatëve të marrin të njëjtin qëndrim. “Ushtria ruse po përgatit dhe planifikon seriozisht një pushtim të tillë”, tha ai për DW.

A është Evropa fajtore?

Nëse Moska do të shkojë deri në fund është një pyetje tjetër. Gressel beson se presidenti rus Vladimir Putin nuk e preferon rrezikun në atë masë sa mund të frikësohet. Ofrimi Ukrainës pajisje ushtarake vdekjeprurëse në vitet pas aneksimit të Krimesë, tha ai, mund të ketë luajtur një rol të madh në ngritjen e aksioneve. “Kemi humbur shtatë vjet duke debatuar pafund nëse duhet ta bëjmë apo jo,” ankohet Gressel. “Unë me të vërtetë duhet të fajësoj shumë evropianët në veçanti që janë frikacakë kaq të mëdhenj në këtë diskutim. Por tani, sigurisht, situata është ashtu siç është. Dhe çfarë të bëjmë tani?”

Takimi i NATO-s në Letoni | Sekretari amerikan i Shtetit, Antony Blinken, majtas dhe sekretari i përgjithshëm i NATO-s, Jens Stoltenberg



Gressel-i thotë se “sanksionet dekorative” nuk janë të mjaftueshme. “Deri tani, Putini ka të ngjarë të ketë ndërtuar në llogaritjet e tij një numër sanksionesh ekonomike që ai i konsideron të mundshme dhe realiste,” tha ai. “Ne duhet të jemi më të guximshëm se kaq [me] sanksione sektoriale gjysmake.” Ai shtoi se “përgjigjja e tij e menjëhershme” do të ishte anulimi i projektit të gazsjellësit Nordstream 2 me Rusinë dhe më pas vendosja e forcave të rëndësishme në vendet e cënueshme ndaj një lufte të mundshme në Ukrainë, si në Poloni, Rumani dhe Sllovaki.

LEXO EDHE:  PD i përgjigjet Ramës dhe Lleshajt/ Rai 3, armik i jashtëm, si VOA e Bild

LEXO EDHE:  Investigimi për lobimin rus të Bashës/ Bushati: Ja pse e ka fshirë “Bild” artikullin

Mobilizimi i madh ushtarak i Putinit

“Kjo është një vendosje parandaluese mbrojtëse,” rekomandon Gressel t’i thuhet Kremlinit, “por nëse përshkallëzoheni në Ukrainë, atëherë do të na duhet të mbrojmë përgjithmonë krahun tonë lindor me forca më të mëdha dhe elementë më goditës, sepse ju keni ndryshuar të gjithë peizazhin e sigurisë dhe arkitekturën në Evropë dhe kjo nuk do të mbetet pa përgjigje”.

Përtej Atlantikut, Ian Brzezinski ka pothuajse të njëjtat këshilla. “Ata që përpiqen t’ia atribuojnë këtë përforcim ushtarak sulmues një strategjie sinjali dhe ndikimi përdorin të njëjtin arsyetim që i bëri ata të habiten nga sulmi i Rusisë në Gjeorgji, më pas në Krime dhe në fund në lindje të Ukrainës,” tha ai. DW. “Ky është një mobilizim i madh dhe i kushtueshëm ushtarak i urdhëruar nga Putini, i cili pretendon se pavarësia e Ukrainës është një fyerje ndaj historisë ruse. Të hedhësh poshtë mundësinë e një sulmi tjetër ndaj Ukrainës, do të thotë të merresh me mendime të papërgjegjshme dëshirore”.

Brzezinski, ish-ndihmës sekretari i mbrojtjes i SHBA-së për Evropën dhe Politikën e NATO-s, tani në Këshillin Atlantik, i referohet babait të tij, ish-këshilltarit të Sigurisë Kombëtare Zbigniew Brzezinski, dhe Presidentit të atëhershëm Jimmy Carter për të nxjerrë mësime.

Ashtu si gjatë krizës polake të vitit 1980 me Rusinë, Brzezinski beson se duhet të artikulohen sanksione tregtare, energjitike dhe financiare – jo vetëm nga Shtetet e Bashkuara, por edhe nga Gjermania dhe Franca në veçanti. Ai ra dakord që forcat duhet të forcohen në kufirin lindor të NATO-s, duke i siguruar Ukrainës më shumë armë dhe stërvitje ushtarake për të mbrojtur veten dhe për të rritur kostot e një sulmi për Rusinë.

Një çështje e vullnetit politik

“Çështja me të cilën përballet aleanca nuk është çështje e kapacitetit ekonomik dhe ushtarak transatlantik,” përfundoi Brzezinski. “Është një çështje e vullnetit politik dhe vendosmërisë së komunitetit transatlantik. Kështu do të vlerësohet takimi i sotëm ministror në Riga nga Putini dhe nga historia.”

Elisabeth Braw, anëtare e lartë e Institutit Amerikan të Ndërmarrjeve, megjithatë, bëri një rekomandim krejtësisht të ndryshëm. Ajo nuk pranon t’i përgjigjet qëndrimit të Moskës me një shfaqje force, edhe nëse aleanca mund të bindë çdo anëtar ngurrues ta bëjë këtë. Sipas saj, “është e qartë se Rusia do ta denonconte menjëherë këtë situatë dhe ndoshta do të gëzonte mbështetje të konsiderueshme nga opinioni publik botëror”.

Braw sugjeron që qeveritë e NATO-s ta “trajtojnë” këtë problem në një mënyrë tjetër – duke u përgatitur të anulojnë menjëherë të gjitha vizat dhe lejet e qëndrimit ruse nëse Putini bën lëvizje të mëtejshme kundër Ukrainës. “Natyrisht që do t’ju duhet ta praktikoni dhe është një ushtrim administrativ,” shpjegon ajo, “por po të shohësh ndikimin që do të kishte, ai do të ishte shkatërrues.” Sipas saj, presioni i ushtruar ndaj Presidentit Putin nga miqtë e tij të pasur që udhëtojnë shumë do të mjaftonte për ta “bërë atë të ndryshojë llogaritjen e shpenzim-përfitimit”, pa rrezik për humbje në terren./DW

LEXO TE PLOTE

Bota

Komisioni i 6 janarit rekomandon ngritjen e akuzave penale ndaj ish-zyrtarit të Dep. të Drejtësisë

Publikuar

-

Nga

cna lajme bote

Komisioni i Dhomës së Përfaqësuesve që po heton sulmin e dhunshëm ndaj Kapitolit më 6 janar, votoi të mërkurën për të rekomanduar ngritjen e akuzave penale ndaj Jeffrey Clark, një ish-zyrtar i Departamentit të Drejtësisë, për pengim të punës së Kongresit. Ky i fundit refuzoi t’u përgjigjej pyetjeve të komisionit, megjithatë ligjvënësit ranë dakord t’i japin atij një tjetër mundësi këtë javë për t’u përgjigjur.

Komisioni votoi 9 me 0 për të rekomanduar ngritjen e akuzave penale ndaj zotit Clark, i cili u rreshtua në krahun e ish-Presidentit Donald Trump-in në përpjekjet e këtij të fundit për të ndryshuar rezultatin e zgjedhjeve.

Kryetari demokrat i komisionit të 6 janarit, Bennie Thompson, tha se kishte marrë një njoftim të minutës së fundit nga avokatët e zotit Clark se ai dëshiron të përdorë të drejtën e tij që rrjedh nga Amendamenti i Pestë i Kushtetutës, për mos u përgjigjur në mënyrë që të shmangë një situatë ku mund të duket se është fajtor për ndonjë krim.

Zoti Thompson tha se avokati nuk kishte ofruar “asnjë bazë specifike për këtë qëndrim” dhe “asnjë fakt që do t’i jepte mundësi komisionin ta merrte në konsideratë këtë gjë”. Ai tha se komisioni do t’i japë zoti Clark një mundësi të dytë për një dëshmi të planifikuar të zhvillohet të shtunën.

Për mendimin tim kjo është një përpjekje e fundit për të vonuar punën e Komisionit”, tha zoti Thompson. “Zoti Clark e kishte edhe më parë mundësinë për t’i ngritur këto pretendime në procesverbal. Komisioni do t’i japë atij një mundësi tjetër për ta bërë këtë“.

Zoti Thompson tha se komisioni vazhdoi me votimin për të rekomanduar ngritjen e akuzave penale “pasi ky është vetëm hapi i parë i këtij procesi”.

Zoti Clark u paraqit për një dëshmi muajin e kaluar, por refuzoi t’i përgjigjet çdo pyetjeje, duke përmendur përpjekjet ligjore të zotit Trump për të bllokuar hetimin që po kryen komisioni.



Rekomandimi për ngritje të akuzave penale kundër zotit Clark për pengim të punës së Kongresit, tashmë shkon për votim në Dhomën e Përfaqësuesve, por është e paqartë se sa mund të shtyhet ky proces.

Nëse kjo dhomë e Kongresit voton pro, do të jetë Departamenti i Drejtësisë, që do të vendosë nëse zoti Clark do të ndiqet penalisht.

Në një pjesë të intervistës së zotit Clark të kryer më 5 nëntor në Kongres, të publikuar nga komisioni të martën, stafi dhe anëtarët e tij u përpoqën ta bindin ish-zyrtarin e Departamentit të Drejtësisë që t’u përgjigjej pyetjeve rreth rolit të tij, ndërsa zoti Trump nxiste departamentin të hetonte pretendimet e tij të pabazuara në fakte, për manipulim të gjerë në zgjedhje. Zoti Clark ishte shndërruar në një aleat të ish-presidentit ndërsa zyrtarë të tjerë të Departamentit Drejtësisë ishin distancuar nga qëndrimet e tij.

LEXO EDHE:  Tërheqja e padisë ndaj “Bild”/ Paloka: Rama e pranoi vjedhjen, radha e gjyqësorit të ndëshkojë përgjegjësit

LEXO EDHE:  "Shqipëria në dorë të gangsterëve"/ LSI kërkon dorëheqjen e Ramës

Avokati i zotit Clark, Harry MacDougald, tha gjatë dëshmisë ne Kongres, se zoti Clark ishte i mbrojtur jo vetëm nga privilegji ekzekutiv që zoti Trump pretendon se gëzon për të mos publikuar dokumente, por edhe nga disa privilegje të tjera. Komisioni i hodhi poshtë këto qëndrime. Zotit Clark u larguan nga komisioni pas rreth 90 minutash.

Sipas një raporti të fillimit të këtij viti nga Komisioni Gjyqësor i Senatit, i cili zhvilloi seanca dëgjimore me disa nga kolegët e zoti Clark, trysnia e zotit Trump ndaj Departamentit të Drejtësisë kulmoi me një takim në Shtëpinë e Bardhë, gjatë të cilit presidenti mendoi ta ngrinte në detyrë zotin Clark, duke i dhënë pozitën e Prokurorit të Përgjithshëm. Ai nuk e ndërmorri një hap të tillë pas kërcënimeve me dorëheqje nga ana e disa ndihmësme të tij.

Pavarësisht pretendimeve të rreme të zotit Trump lidhur me zgjedhjet, pretendime që ishin dhe motivi kryesor që një turmë e dhunshme hyri në Kapitol dhe ndërpreu procesin e certifikimit të fitores së zotit Biden në zgjedhje, rezultatet u konfirmuan nga zyrtarët shtetërorë dhe u mbështetën nga gjykatat. Vetë Prokurori i Përgjithshëm i zgjedhur nga zoti Trump, William Barr, tha në dhjetor të 2020 se Departamenti i Drejtësisë nuk gjeti prova për manipulim të përhapur që mund të kishte ndryshuar rezultatin e zgjedhjeve.

Votimi i komisionit sot (të mërkurën) vjen pasi ish-ndihmësi më i lartë i zotit Trump në Shtëpinë e Bardhë, ish-shefi i kabinetit Mark Meadows, ka rënë dakord të bashkëpunojë me komisionin për një gamë të kufizuar çështjesh, pas më shumë se dy muaj negociatash. Zoti Meadows ka ofruar disa dokumente dhe pritet të ulet për një dëshmi brenda javës së ardhshme. Por avokati i tij ka thënë se zoti Meadows do të refuzojë t’u përgjigjet pyetjeve specifike./VOA

LEXO TE PLOTE