Connect with Us

Historia e vërtetë e vdekjes së Stalinit

Blog

Historia e vërtetë e vdekjes së Stalinit

Publikuar

-

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Nga Jackie Mansky “Smithsonianmag”

Nga fundi i jetës së tij, udhëheqësi sovjetik Josif Stalin e kalonte gatë të gjithë kohën e tij të lirë në shtëpinë e tij në fshat, në periferi të Moskës, Kuntsevo. Për shkak se binte lehtësisht në depresion kur mbetej vetëm, ai thërriste rregullisht 4 pjesëtarë të rrethi të tij të ngushtë për të darkuar dhe parë së bashku ndonjë film.

Në atë kohë “bashkëluftëtarët” ishin Georgi Malenkov, pasardhësi i mundshëm i Stalinit; Lavrenti Beria, shefi i plotfuqishëm i policisë sekrete të Stalinit, Nikita Hrushovi, të cilin Stalini e kishte sjellë në Moskë për të balancuar dinamikën e fuqisë midis Malenkovit dhe Berias; dhe Nikolai Bulganin, Ministër i Mbrojtjes.

Ai do të na telefononte sapo zgjohej nga gjumi që të katërve, do të na ftonte të shihnim ndonjë film,ose për të zhvilluar një bisedë të gjatë për një çështje që mund të ishte zgjidhur në dy minuta”- rrëfeu më vonë Hrushovi. Stalini synonte që të shoqërohej me dikë por pjesërisht, dhe ti mbante nën kontroll bashkëpunëtorët e tij.

Në vitin 1953, Stalini ishte 73 vjeç. Ai pësoi një sulm në zemër dhe një seri problemesh shëndetësore në vitin 1945, dhe nga ai momenti shëndeti i tij nuk ishte më i njëjtë. Edhe paranoja e tij kishte arritur nivelin më të lartë të të gjitha kohërave.

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Kur iu nënshtrua një vizite rutinë në vitin 1951, mjeku i tij i tha se duhej që të pushonte më shumë dhe të punonte më pak, këshillë të cilën Stalini nuk e priti aspak mirë, shkroi biografi Roman Brakman në librin e tij “Dosja e fshehtë e Jozef Stalinit:Një jetë e fshehur”.

Disa dekada më parë ai kishte komplotuar vetë për ta përshpejtuar vdekjen e Leninit, edhe pse publikisht shtirej sikur shqetësohej për shëndetin e tij. Stalini këmbëngulte që Lenini t’i përmbahej detyrave të tij të përditshme”- thekson Brakman. Mjeku që guxoi ta këshillonte diktatorin u arrestua dhe u akuzua se punonte si spiun i inteligjencës britanike.

Por pavarësisht nëse Stalini donte ta pranonte apo jo, gjendja e tij shëndetësore ishte vërtet shqetësuese. Kur thirri kongresin e Partisë Komuniste – i pari në më shumë se një dekadë – në vitin 1952, ata që morën pjesë prisnin që ai të caktonte trashëgimtarin e tij.

Por në vend të kësaj, shkroi korrespondenti i “The New York Times”, Herrison Salisbëri“roli i madh dhe i vetëm i rëndësishëm në kongres, u luajt nga vetë Stalini”. Pra në vend se të përcaktonte një drejtim të qartë përpara, Stalini vazhdoi ta habiste hierarkinë e Kremlinit, duke emëruar në pozicione kyçe një mori figurash të panjohura.

Kur ishte fjala për anëtarët e rrethit të tij të ngushtë, ai u kujtonte shpesh atyre se pa të ishin të mbaruar. “Atij i pëlqente të na përsëriste:Ju jeni të verbër si kotele. Pa mua, imperialistët do t’ju mbysin!”– do të kujtonte me vonë Hrushovi. Por gjatë muajve të fundit të jetës së tij, vëzhguesit e Bashkimit Sovjetik zbuluan se me të po ndodhnin gjëra të tjera.

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Në dimrin mes viteve 1952-1953, Stalini sulmoi hapur hebrenjtë sovjetikë, në një fushatë që parashikonte një valë të re spastrimesh dhe trazirash partiake që kujtonin Terrorin e Madh të viteve 1930. Ajo kishte potencialin të trondiste themelet e Bashkimit Sovjetik dhe udhëheqjen e tij.

Ndaj është e mundur që “bashkëluftëtarët” e tij ta kenë helmuar Stalinin natën e 28 shkurtit 1953. Në orët e vona të asaj mbrëmje, Stalini telefonoi Malenkovin, Berian, Hrushovin dhe Bulganin, si zakonisht për të parë një film.

Më pas ata u ulën të hanin darkë, gjatë së cilës Stalini i pyeti nëse ishin gati rrëfimet për një gjyq që do të orkestronte shumë shpejt. Atë dimër, Stalini kishte zhvilluar një gjueti shtrigash kundër mjekëve të Kremlinit, shumë prej të cilëve ishin hebrenj, duke pretenduar se ata kishin vrarë shumë zyrtarë të lartë sovjetikë, në atë që hyri në histori si “komploti i mjekëve”.

Gjyqi kundër këtyre mjekëve do të fillonte brenda disa javësh. Sipas dëshmisë së Hrushovit, ata biseduan deri rreth orës 5 apo 6 të mëngjesit. “Ne u përshëndetëm me shokun Stalin dhe u larguam. Mbaj mend që Stalini doli dhe na përcolli si zakonisht. Ai ishte shumë në humor, dhe atë natë bëri shumë shaka”- shkroi më vonë pasardhësi i tij.

Po ndoshta jo gjithçka ishte aq rozë natën e 28 shkurtit.

“A plasi atë natë ndonjë grindje e madhe?”pyet Salisbëri në librin e tij me kujtime. “A ishin ata të përgatitur për skenarin kur fushata e re e spastrimeve, mund t’i përfshinte në fund edhe ata vetë? Tre prej tyre, Malenkov, Beria dhe Hrushovi ishin shumë dinakë, të aftë, dhe të egër. A do të marshonin që të tre në rrugën drejt greminës, pa bërë asnjë lëvizje për të shpëtuar veten?”-shkruan gazetari amerikan.

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Të nesërmen, Hrushovi thotë se qëndroi në shtëpi, duke pritur që Stalini t’i telefononte përftesën e radhës atë mbrëmje. Por Stalini nuk e telefonoi as atë dhe askënd tjetër. Ai nuk telefonoi për të kërkuar nga shërbëtorët mëngjesin, dhe sensorët e instaluar në dhomat e Stalinit nuk zbuluan asnjë lëvizje.

LEXO EDHE:  Të arrijmë një marrëveshje, Evropa s’përballon dot më çmendurinë “Brexit”

Sipas intervistave të mëvonshme, ata që punonin në vilën e tij pohuan se kishin frikë ta shqetësonin Stalinin. Por në librin e tyre“Stalini i panjohur”, historianët  Zhores Medvedev dhe Roi Medvedev janë dyshues. Sipas tyre “nuk do të ishte normale që stafi të kishte frikë të  hynte në dhomën e Stalinit apo edhe t’i telefononte atij”.

Vetëm në orën 10:30 të mbrëmjes dikush hyri në dhomë që të kontrollonte se si ishte Stalini. Sipas një dëshmie, ai që hyri i pari ishte roja Peter Lozgaçev, me justifikimin e dorëzimit tek shefi të postës zyrtare që vinte nga Kremlini. Dëshmitë të tjera thonë se ishte shërbëtorja.

Por cilido që hyri e pa diktatorin të shtrirë përtokë të veshur me pizhamet e tij, dhe me dyshemenë e njomur nga urina. Mbi tryezë ndodhej një gotë bosh dhe një shishe me ujë mineral. Dukej sikur Stalini ishte ngritur nga shtrati për të pirë ujë, por më pas kishte pësuar një goditje në tru.

Stafi i shërbyesve në vilë e çoi Stalinin në divanin e dhomës së ngrënies, ku e mbuloi me një qilim. Ndërsa shumë nga të pranishmit ishin gati të thërrisnin një mjek, oficerët që ishin roje donin të prisnin udhëzimet e udhëheqjes së partisë. Këta të fundit telefonuan Berian, i cili u tha të mos i tregonin askujt për atë që kishte ngjarë me Stalinin.

Beria dhe Malenkov ishin të parët që shkuan në rezidencën  e Stalinit.

Sipas dëshmisë së  botuar nga Migel A.Faria në revistën “Surgical Neurology International”, roja Lozgaçev tha se kur pa Stalinin duke gërhitur rëndë, Beria pyeti:“Lozgaçev, pse të ka kapur paniku? Nuk e sheh, shoku Stalin po fle shumë mirë. Mos e shqetësoni, dhe mos na shqetësoni ne të tjerëve”.

Edhe nëse askush mund të mos e ketë helmuar Stalinin një natë më parë, Simon Sebag Montefiore pretendon në librin e tij “Stalin: Në oborrin e Carit të Kuq” se ata mund ta kenë ditur gjendjen e tij të rënduar shëndetësore, dhe morën vendimin për ta shpejtuar vdekjen e tij.

Beria nuk ishte më i preferuari i Stalinit, ndaj ai kishte shansin të përfitonte më shumë nga vdekja e udhëheqësit. Por Beria mund ta ketë besuar vërtet atë që po thoshte .Për syrin e dikujt që nuk ishte mjek, Stalini mund të dukej se ishte duke fjetur. Dhe me “provat” e komplotit të mjekëve, askush nuk donte që të telefonte mjekët.

Me dashje apo jo, vetëm rreth orës 7 të mëngjesit të ditës tjetër, u vendos të njoftohej  Ministri i Shëndetësisë për të përzgjedhur mjekët për një diagnostikim fillestar. Kur mjekët mbërritën,ata gjetën një Stalin që nuk reagonte, me krahun dhe këmbën e tij të djathtë të paralizuar, dhe me tensionin 19 me 11.

Ata duhej ta ekzaminonin atë, por duart u dridheshin. Madje dentisti i nxori nga goja protezat e tij që i ranë përtokë”-sipas dëshmisë së Lozgaçev. Ata urdhëruan qetësi të plotë nga të pranishmit dhe i vinin Stalinit shushunja pas veshëve për ti thithur gjakun e shkaktuar nga hemoragjia, një kompresë të ftohtë në kokë, dhe rekomanduan që të mos i jepej për të ngrënë.

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike, cna kronike, cna lajme bote, cna show

Dy ditë më vonë, Radio Moska njoftoi se Stalini kishte pësuar një goditje në tru të dielën në mbrëmje. Në njoftim thuhej se ai po merrte trajtimin e duhur mjekësor nën vëzhgimin e ngushtë të drejtuesve të partisë, i formuluar në mënyrë të tillë për ta siguruar publikun e zemëruar se asnjë nga mjekët nuk ishte i lidhur me komplotin e pretenduar.

Ironikisht, ata që u konsultuan për atë rast ishin edhe disa mjekë të burgosur.

Njëri prej tyre ishte patologu Aleksandër Miaznikov, që rrëfeu se ishte në mesin e marrjes në pyetje nga hetuesit, kur këta të fundit t’i kërkonin këshilla mjekësore.

Më 5 mars, Stalini nisi të vjellë gjak, një detaj ky i censuruar në raportin përfundimtar të lëshuar nga Komitetit Qendror, derisa ky detaj u ri-zbulua në vitin 2013 nga Xhonatan Brent dhe Vladimir Naumov. Provat e varrosura prej kohësh mund të sugjerojnë një mbulim.

Dihet se natën e 28 shkurtit, Stalini piu si zakonisht “lëng frutash” (verë gjeorgjiane e holluar me ujë). Helmi, ndoshta në formën e varfarinës helmuese, pa shije, që e hollon gjakun, mund të jetë hedhur në pijen e Stalinit, duke i shkaktuar hemoragji në stomak, shkruan Faria.

Por nëse është kështu, kjo ka të ngjarë të mbetet përgjithmonë një çështje spekulimi, theksojnë Brent dhe Naumov në librin e tyre “Krimi i fundit i Stalinit: Komploti kundër mjekëve hebrenj, 1948-1953”. Atë natë, sundimi mizor 30-vjeçar i Stalinit mbi Bashkimin Sovjetik përfundoi. Vdekja e tij u regjistrua në orën 21:50 të mbrëmjes./ CNA.al

Për të rejat më të fundit behuni pjesë e grupit tonë në facebook : City News Albania

Komentoni

Adresa juaj email nuk do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme shënohen *

Blog

Ja se si Xho Bajden i ka dëmtuar demokracitë e Evropës

Publikuar

-

Nga

CNA LAJME BLOG

Nga Michael Rubin“19 FortyFive”

Në fjalimin e tij të parë madhor mbi politikën e jashtme si president, Xho Bajden deklaroi: “Amerika është rikthyer, diplomacia është rikthyer!”. Ishte një retorikë e mirëpritur. Por dy episode të neglizhencës diplomatike, mund të ndikojnë negativisht në sigurinë e Evropës për dekadat e ardhshme.

Vendimi i parë ishte i profilit të lartë. Ndërsa Bajden nisi të ndryshojë disa nga politikat e paraardhësit të tij, ai hoqi sanksionet e SHBA-së mbi gazsjellësin “Nord Stream II”, duke dhënë mundësinë përfundimit të tij dhe qenien gati për të nisur nga puna.

Kjo ishte një fitore shumë e rëndësishme për ambiciet strategjike të Rusisë në Evropë, pasi i dha mundësi presidentit rus Vladimir Putin që të shantazhojë të gjitha vendet evropiane që janë bërë të varura nga gazi rus, dhe të ndëshkojë vende si Ukraina duke i shmangur si rrugë tranziti për transportin e gazit të saj.

Goditja e dytë për sigurinë e Evropës, erdhi vetëm muajin e kaluar, dhe kaloi kryesisht pa shumë vëmendje. Në pamje të parë, Marrëveshja e Mbrojtjes së Ndërsjellë dhe Bashkëpunimit e nënshkruar nga Sekretari amerikan i Shtetit Antony Blinken dhe homologu i tij grek Nikos Dendias, ishte një triumf.

Marrëveshja çimenton bashkëpunimin relativisht të ri dypalësh (në krahasim me atë të NATO-s) në fushën e mbrojtjes midis SHBA-së dhe Greqisë. Në vend se të rinovohetçdo vit ky bashkëpunim, marrëveshja e re zgjat 5 vjet, me opsionin e një zgjatje më të madhe në kohë.

Po ashtu pakti parashikon shtimin e stërvitjeve të përbashkëta dhe një bashkëpunim më të madh midis Greqisë dhe Shteteve të Bashkuara. Megjithatë, në prapaskenë Bajden e hodhi topin në fushën tjetër. Ngjashmëritë mes Putinit dhe presidentit turk Rexhep Taip Erdogan janë më të mëdha se sa dallimet midis tyre.

Që të dy refuzojnë statuskuonë, flasin për rishikimin e kufijve të tyre të njohur, fajësojnë Perëndimin për humbjen e madhështisë së dikurshme, dhe synojnë të provokojnë kriza rajonale si një mënyrë për ta shpërqendruar publikun nga keq-menaxhimi i ekonomisë në vend.

Gjatë viteve të fundit, ndërsa Rusia ka rrëmbyer disa territore nga Gjeorgjia dhe Ukraina, Turqia ka dërguar trupa në Siri, Irak dhe Nagorno-Karabakh; e ka shkelur statuskuonë në Qipro, ka pretenduar caktimin e një kufiri detar me Libinë në dëm të vendeve që ndodhen midis,dhe ka kërcënuar ishujt grekë në detin Egje.

Dobësia e Perëndimit, e shfaqur qoftë në diplomaci apo jo, vetëm sa e inkurajon Erdoganin për sulme të mëtejshme. Ndërsa rëndësia strategjike dhe ekonomike e Mesdheut Lindor po rritet gjithnjë e më shumë, ushtria e Shteteve të Bashkuara ka pak infrastrukturë logjistike. Prania e SHBA-së në bazën ajrore të Incirlikut në Adana të Turqisë është e dobët. Marina amerikane e ka shfrytëzuar prej kohësh Gjirin e Sudës në Kretë, por prania tjetër e saj në rajon është e re:Ushtria amerikane ka tashmë një prani të vogël në kampin Georgulas në Volos.

LEXO EDHE:  Të arrijmë një marrëveshje, Evropa s’përballon dot më çmendurinë “Brexit”

LEXO EDHE:  Gripi i derrit/ Shënohet viktima e tretë

Vetëm në dy vitet e fundit, ushtria amerikane dhe marinsat kanë kryer stërvitje të përbashkëta me homologët e tyre grekë në vargmalin Litokoro rrëzë malit Olimp. Marrëveshja SHBA-Greqi e tetorit 2019, i dha gjithashtu qasje Shteteve të Bashkuara në bazën e Aleksandropolisit.



Me përjashtim të Gjirit të Sudës, që është thuajse 400 milje larg Turqisë, bazat që përdorin Shtetet e Bashkuara janë të gjitha në Greqinë kontinentale dhe e lënë Egjeun të ekspozuar. Qeveria greke shpresonte që ta korrigjonte këtë detyrim strategjik, por ekipi i sigurisë kombëtare të Xho Bajdenit e bindi se vendosja e amerikanëve në ishullin Skiros, siç kërkoi Greqia, do ta zemëronte akoma më shumë Turqinë.

Kjo është një marrëzi. Skiros gjendet në Egjeun qendror, i pozicionuar shumë mirë për të mbrojtur ishujt e tjerë dhe burimet e tyre, por jo kërcënues për Turqinë. Ndërsa Greqia nuk kërkoi zyrtarisht praninë amerikane në Limnos, Athina do të ishte pajtuar gjithashtu me një prani të vogël atje.

Prania amerikane në Skiros dhe Limnos do të pengonte agresionin turk jo vetëm kundër Greqisë, por edhe më gjerësisht kundër Qipros, Izraelit, Egjiptit, Libisë dhe shteteve të tjera bregdetare të Mesdheut Lindor. Por të dyja vendet janë gjithashtu vendimtare për monitorimin e trafikut përmes ngushticave në Detin e Zi.

Diplomacia kërkon besueshmëri. Aleatët si Greqia duhet të besojnë se Amerika është në krah të tyre, ndërsa kundërshtarët si Turqia dhe Rusia duhet të kuptojnë se Shtetet e Bashkuara kanë infrastrukturën e duhur ushtarake për të ndjekur strategji të tjera, nëse këto të fundit e refuzojnë diplomacinë si mjet për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve.

Mjerisht, Bajden është tërhequr nga kjo qasje. Marrëveshja e Mbrojtjes së Ndërsjellë dhe Bashkëpunimit ishte sigurisht një hap pozitiv, por refuzimi i dislokimit në Skiros e minon potencialin e saj më të madh.

Në rast se Bajden dëshiron vërtet që diplomacia të ketë sukses, ai duhet t’u japë përparësi interesave të Shteteve të Bashkuara dhe aleatëve të saj më të afërt mbi shqetësimet për kundërshtimet e shteteve që po e kërcënojnë rendin rajonal. Fatkeqësisht, si nga veriu ashtu edhe nga jugu, instinktet e gabuara të presidentit Bajden kanë minuar demokracitë e Evropës.

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

How Joe Biden Has Undermined Europe’s Democracies

 

LEXO TE PLOTE

Blog

Vala e re goditëse e koronavirusit në Evropë/ Pse normat e vaksinimit do jenë thelbësore

Publikuar

-

Nga

cna lajme blog

Nga Cornelius Hhirsch & Ashleigh Furlong “Politico.eu”

Në Evropë ka nisur vala e katërt e pandemisë së koronavirusit, dhe vetëm pak vende po kursehen nga një rritje e shqetësuese e rasteve. Rezulton se vaksinimi gjithëpërfshirës, ​është i nevojshëm – por jo i mjaftueshëm – për të frenuar përhapjen e koronavirusit, që është shumë i lartë gjatë stinëve të vjeshtës dhe dimrit.

Vendet që kishin lehtësuar ndjeshëm kufizimet e distancimit social gjatë sezonit të verës, po shqyrtojnë tashmë mundësinë e ri-zbatimit të masave të forta për të frenuar valën e rasteve në rritje dhe shtrimeve në spital. Vaksinimi “zgjidh një pjesë të problemit, por jo të gjithë atë”, thotë Hajo Zeb, profesor i epidemiologjisë në Universitetin e Bremenit, Gjermani.

Ndërsa vaksinimi të mbron nga infeksioni, asgjë nuk është 100 për qind e sigurt. Po aq shqetësues është edhe fakti se imuniteti ndaj koronavirusit po pakësohet, duke çuar në rikthimin e vendeve drejt masave mbrojtëse përforcuese. “Unë mendoj se edhe publiku po e kupton se pandemia nuk ka mbaruar ende”- shton ai.

“POLITICO” ka analizuar të dhënat mbi normën e vaksinimit, rastet e reja, shtrimet në spital dhe vdekjet në të gjithë BE-në si dhe në Britaninë e Madhe. Një qasje e zgjuar ndaj masave të tilla si kërkesat për maskat e fytyrës në mjedise të mbushura me njerëz dhe “pasaportat” e vaksinave janë një diferencues i rëndësishëm.

Në njërin skaj të spektrit, një grup vendesh kanë arritur një shkallë të lartë të vaksinimit, si për popullsinë e tyre të rritur, po ashtu edhe për nxënësit më të rritur në moshë shkollore. Në krye të kësaj liste është Portugalia, e cila i ka frenuar me sukses infeksionet e reja, shtrimet në spital dhe ka një nivel shumë të ulët të vdekshmërisë.

Në anën tjetër gjenden vendet të cilat po përballen me valën e tyre të re më të rëndë që prej fillimit të  pandemisë në pranverën e vitit 2020. Me vetëm një pjesë të popullsisë së tyre të rritur që  tashmë është  vaksinuar, Covid-19 po përhapet si një zjarr i tërbuar në Bullgari dhe Rumani, duke i shtyrë drejt kolapsit sistemet e tyre shëndetësore. Ja cila është lista me 4 grupet e shteteve:

Në të parën bëjnë pjesë ato vende që i kanë tejkaluar parashikimet:Suksesi i fushatave të vaksinimit në vende si Portugalia, Malta dhe Spanja – ku 80 për qind apo më shumë e popullsisë është vaksinuar plotësisht – përkthehet drejtpërdrejt në shifra shumë  më  të  ulë ta të fataliteteve dhe shtrimeve në spital ndryshe nga vendet e tjera.

Në listën e dytë futen ato vende që mund të bënin më mirë sesa kanë bërë:Vende si Britania e Madhe, Gjermania dhe Austria kanë arritur një normë vaksinimit në nivelet 60-70 për qind, por që nuk janë të mjaftueshme për të ndaluar rritjen e rasteve të reja.

Zbutja e kufizimeve në Britani ka qenë gjithashtu një shtysë  e fuqishme ndaj infeksioneve të reja.Në të tretën bëjnë pjesën vendet që kanë mbetur pas me objektivat:Tre vendet baltike dhe disa vende në Evropën Qendrore, si Sllovenia, po përjetojnë disa nga normat më të larta të rasteve të reja ditore për 1 milionë  njerëz. Shkalla e vaksinimit prej 50 për qind në këtë rajon, ka lënë shumë segmente të popullatës së tyre të pambrojtura nga virusi.

Për këtë arsye, shtrimet në spital dhe vdekjet janë shumë më të larta se në fqinjët e tyre perëndimorë. Dhe në listën e katërt bëjnë pjesë vendet që po vuajnë më shumë nga kjo pandemi:Dy vendet që mbeten më shumë prapa me vaksinimin janë Bullgaria dhe Rumania. Sistemet e tyre shëndetësore shumë të mbingarkuara, kanë kontribuar në “stuhinë e përsosur” për valën aktuale të koronavirusit, që përjeton nivele shqetësuese të larta të shtrimeve në spital.

“Kjo që po shohim është kryesisht një epidemi e të pa vaksinuarve”-thekson Zeb. Të dhëna e ilustrojnë më së miri këtë pretendim, me vendet e listës së parë që kanë shumë pak raste për 1 milionë banorë. Efektiviteti i vaksinimin për të  parandaluar humbjet e jetëve është shumë shqetësues.

Rumania dhe Bullgaria, kanë përqindjen më të ulët të njerëzve që  janë  vaksinuar plotësisht, dhe numrin e vdekjeve ditore që tejkalon çdo vend tjetër të BE-së . “Përgatitja e mirë për valën e katërt do të ishte një fushatë efektive e vaksinimit”- tha Ioana Mihaila, ish-ministre e Shëndetësisë në Rumani.

LEXO EDHE:  Hidhet nga kati i shtatë, humb jetën 40-­vjeçari i aksidentuar në Gjermani

LEXO EDHE:  Ndarja nga jeta e Bashkim Finos/ Olta Xhaçka e pikëlluar: Mungesë e pazëvendësueshme



“E gjithë Evropa po përballet me një rritje të presionit nga pandemia. Në Evropën Lindore, ku shkalla e vaksinimit është shumë më e ulët se në Perëndim, ndikimi sanitar është real dhe intensiv”- deklaroi para ligjvënësve të martën ministri francez i Shëndetësisë, Olivje Veran.

Diku tjetër, kushtet klimatike dhe përhapja e një nëntipi më infektiv të variantit Delta të koronavirusit, po nxisnin me shumicë rastet e reja. “Ne kemi që të gjitha arsyet për të qenë vigjilentë”- shtoi Veran. Ndërkohë Zeb druhet se sistemet shëndetësore nuk do të jenë në gjendje që të përballen me një valë tjetër.

Ai tha se situata e “jashtëzakonshme” e vitit të kaluar nuk mund të përsëritet, pasi ekziston  shqetësimi se sistemet shëndetësore nuk do ta përballojnë dot më. Ndërsa vaksinimi nuk është një zgjidhje e plotë – ai nuk e bllokon plotësisht transmetimin – tanimë është e qartë se ai mund të parandalojë sëmundjet e rënda dhe vdekjet.

Të dhënat nga Britania e Madhe, janë shumë të qarta në këtë aspekt. Britania ka përjetuar një rritje të ndjeshme të rasteve. Por ndërkohë  që normat e shtrimeve në spital po rriten, ato nuk janë rritur në të njëjtën masë si në valët e mëparshme.

Në pjesën më të madhe të Evropës Perëndimore, ku rastet po rriten, është pak herët për të thënë nëse shtrimet në spital do të priren të jenë shumë më të larta apo jo. Tani për tani, shtrimet në spital janë kufizuar tek infeksionet më të reja.

Ndërsa rastet e reja mund të jenë edhe më të shumta se sa ishin vjeshtën dhe dimrin e kaluar, ato “sigurisht nuk janë më të larta në aspektin e shtrimit në spital”, thotë Zeb. “Ky është edhe lajmi i mirë, që flet për efektin e vaksinimeve”- theksoi ai.

Një tjetër nxitës kryesor i rasteve të reja kanë  qenë të rinjtë. Depti Gurdasani, epidemiolog në Universitetin Mbretëresha Meri në Londër, thekson se kur shkollat ​​u rihapën në Britani, nivelet e larta të transmetimit të komunitetit rezultuan në një “rritje shpërthyese”sa i përket numrit të rasteve.

Midis vendeve me të dhëna të disponueshme, rezulton se vendet që kanë pak raste të reja, si Portugalia dhe Spanja, kanë gjithashtu një përqindje vaksinimi që është 30 për qind në mesin e atyre nën 18 vjeç. Ndërkohë Bullgaria dhe Rumania, kanë norma vaksinimi të adoleshentëve që nuk i kalojnë 4 për qind.

Kroacia, Sllovenia, Sllovakia dhe Greqia, të  cilat vijnë  të  tretat në listë vazhdojnë  të  kenë  norma nën 10 për qind të vaksinimit të të rinjve, ndaj po përballen gjithashtu me një rritje të ndjeshme të rasteve të reja. Duke pasur parasysh të dhënat për rastet, vdekjet dhe shtrimet në spitale, normat e përgjithshme të vaksinimit përforcojnë faktin se sa e rëndësishme është që vendet të arrijnë jo vetëm nivele të përshtatshme të vaksinimi, por norma që i tejkalojnë 80 për qind të popullatës.

Sa i përket asaj që mund të sjellë e ardhmja, Zeb mendon se koronavirusi në Evropë përfundimisht do të shkojë  drejt një situate endemike. “Ndoshta, kur të vijë pranvera e vitit të ardhshëm, që gjithsesi i zvogëlon numrat, ne do të kemi më shumë vaksinime dhe ndoshta do të kemi ecur drejt imunitetit të tufës në disa vende, si për shkak të vaksinimeve, po ashtu dhe prej imunitetit natyror të përfituar nga prekja dhe shërimi nga Covid-19”- tha ai.

https://www.politico.eu/article/europe-next-coronavirus-wave/

Përkthyer dhe përshtatur nga CNA.al

LEXO TE PLOTE

Blog

Vizita e lamtumirës e Merkelit në Paris/ Lidere e qetë apo dominuese?

Publikuar

-

Nga

cna news, cna lajme, lajme cna, lajme flash cna, cna.al, cna lajme politike,

Një epokë po përfundon edhe për Francën kur Presidenti Macron pret sot kancelaren Merkel në vizitën e saj të lamtumirës. Si vlerësohet puna e Merkelit në Francë? Çfarë do të kujtojnë francezët?

Një kështjellë e vjetër, një verë e mirë, një peizazh magjepsës: Chateau du Clos de Vougeot, në Burgundi, ofron gjithçka që i nevojitet presidentit francez për një lamtumirë të ngrohtë, dinjitoze dhe shumë franceze ndaj kancelares gjermane.

Merkeli do ta vlerësojë mjedisin, edhe nëse i është dashur të mësohet mekënaqësinë franceze për inskenime, thotë Hélène Miard-Delacroix, një historiane në Universitetin e Sorbonës. “Këtë ajo e ka përvetësuar”.

Drejtim me buzëqeshje dhe me dorë të fortë

Angela Merkel e ka pasur gjithmonë të vështirë ta lexojë këtë matës, këtë shkallë të afërisë dhe ta përdorë mirë. Patosi dhe pompoziteti që adhurojnë presidentët francezë ishin të huaj për të, ndaj ajo nuk ndërtoi një marrëdhënie të natyrshme me partnerët e saj të ndryshëm në Elysee, por ndërtoi një marrëdhënie serioze dhe të qëndrueshme.

Zhak Shiraku i modës së vjetër, mashkulli prijës i papërmbajtur Sarkozy, François Hollande shumë normal dhe Emmanuel Macroni inteligjent dhe i vrullshëm – Merkeli formonte një kontrast të fortë me secilin prej tyre, por megjithatë kishte të njëjtën recetë për secilin, thotë Miard de la Croix: “Ajo ishte gjithmonë e njëjta, e buzëqeshur”, por ajo ishte gjithashtu një person që drejtonte me dorë të fortë. Dora e fortë – disa do të thoshin edhe kapja e hekurt.

Frenim i vazhdueshëm



Në Francë, Merkel nuk shihet vetëm si mishërim i stabilitetit dhe qëndrueshmërisë. Sidomos në krizën e borxheve, qëndrimi refuzues i Merkelit i shqetësoi francezët për një kohë të gjatë.

LEXO EDHE:  Çdo të thotë të jesh në një martesë ndër-racore

LEXO EDHE:  Gripi i derrit/ Shënohet viktima e tretë

Irrituese ishte edhe heshtja gjermane pas fjalimit në Sorbonë të presidentit të sapozgjedhur Emmanuel Macron, i cili u paraqit si një evropianist i zjarrtë dhe i bëri thirrje Gjermanisë të reformonte BE me të. Vizionet e tij pragmatikja e Berlinit nuk i përqafoi, duke e lënë Macronin në dukje të dalë huq.

Francezët e shohin në mënyra të ndryshme trashëgiminë e Merkelit

Kryetare e qetë e qeverisë një apo gjermane dominuese? Është e natyrshme që mendimet e francezëve janë të ndryshme:

“Të gjithë jemi të trishtuar që ajo po largohet”. “Ajo iu përkushtua tërësisht Gjermanisë, i dërgoj nderimet e mia”. “Po do të kisha qenë gjerman, nuk do të kisha dashur që Merkeli të ishte kancelare. Ajo solli një milion refugjatë në Gjermani, dhe ata nuk përshtaten mirë me një demokraci”. “Ajo bashkëpunoi shumë mirë me Francën. Thjesht ajo më pëlqen, është simpatike.”

Në metrat e fundit, Franca e rriti peshën në marrëdhënien gjermano-franceze, kështu perceptohet në Paris. Fakti që Merkeli u pajtuar së bashku me Macronin për fondin evropian të rindërtimit prej miliarda eurosh, përfshirë borxhet e përbashkëta, i atribuohet këmbënguljes së presidentit francez. Hélene Miard-Delacroix beson se “tandemi Merkel Macron është ai që funksionon më mirë”.

Kështu, Gjermania dhe Franca varen më shumë se kurrë nga njëra-tjetra. Me një verë shumë të zgjedhur Burgundi, kjo do të rikonfirmohet sonte. Dhe pas viteve të ngurta, por përfundimisht të suksesshme me Merkelin, Macroni mund të gëzohet që së shpejti do të kalojë mirë me hamburgasin e rezervuar. Ai do ta presë atë si duhet./DW

LEXO TE PLOTE